نام علمی گیاه شیرین بیان "licorice" است که به ریشه گیاه Glycyrrhiza glabra اشاره دارد. این گیاه بومی اروپا و آسیا است. در واقع این گیاه به عنوان یک علف هرز در این مناطق در نظر گرفته می شد. اما مصری های باستان ریشه این علف هرز را بسیار دوست داشتند. آنها به خواص این گیاه پی برده بودند و دیگر آن را علف هرز نمی دانستند. به همین دلیل از آن در چای برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده می کردند. شیرین بیان بعدا به چین وارد شد و مانند بسیاری از گیاهان دیگر از جمله تخم شربتی، تخم کتان، جنسینگ و ..... جزء گیاهان مهم دارویی در طب سنتی چین گشت. با ما همراه باشید تا شما اومایی های عزیز را با خواص و مضرات این گیاه آشنا کنیم.
در این مقاله می خوانیم:
عکس شیرین بیان
خواص شیرین بیان برای سلامتی
نحوه مصرف شیرین بیان
شیرین بیان و قاعدگی
مضرات شیرین بیان
هشدارهای ویژه هنگام مصرف شیرین بیان

ریشه شیرین بیان که مزه شیرینی دارد، بیشتر به عنوان یک شیرین کننده در آب نبات ها و نوشیدنی ها استفاده می شود. همچنین قرن هاست که از ریشه شیرین بیان برای خواص دارویی اش استفاده می شود. شیرین بیان در فرم های مختلف موجود است. در ادامه خواص این گیاه دارویی ارزشمند را برای شما توضیح می دهیم:
- ریشه شیرین بیان برای رفع مشکلات گوارشی استفاده می شود. در موارد مسمومیت غذایی، زخم معده و سوزش سر دل، عصاره ریشه شیرین بیان می تواند به ترمیم معده بپردازد و باعث بهبود آن شود زیرا دارای ماده ای به نام اسید گلیسیریزین است که خواص ضد التهابی و تقویت کننده ایمنی دارد.
- یک مطالعه نشان داد که اسید گلیسریزیک می تواند باکتری های سمی H. pylori را مهار کرده و مانع از رشد آن ها در معده و روده شود. همچنین تحقیقات نشان داده است افرادی که دچار زخم معده، سوزش سر دل و یا ورم معده هستند، با مصرف این گیاه بهبود پیدا کرده اند. خوشبختانه مصرف طولانی مدت این گیاه عوارضی ندارد.
شیرین بیان برای درمان مشکلات تنفسی توصیه می شود. شیرین بیان به عنوان یک مکمل شفابخش میتواند به بدن کمک کند که مخاطی سالم تولید کند. افزایش تولید خلط باعث یک سیستم برونش طبیعی سالم می شود. همچنین تولید خلط خالص پاک و سالم باعث می شود سیستم تنفسی از انسدادهای قدیمی پاک شود و تنفس راحت تر شود. بنابراین در درمان آنفولانزا و آسم نیز موثر است.
با گذشت زمان، تنش های مختلف زندگی می تواند مانع عملکرد غده فوق کلیوی که دائما آدرنالین و کورتیزول تولید می کند شود. مکمل های شیرین بیان می توانند عملکرد این غده ها را بهبود بخشند. عصاره ریشه شیرین بیان می تواند غده آدرنال را تحریک کند که سطح کورتیزول سالم را در بدن افزایش دهد و در نتیجه استرس کاهش پیدا می کند.
در برخی مطالعات، نشان داده شده است که ریشه شیرین بیان می تواند به طور بالقوه به درمان سرطان پستان و پروستات کمک کند. به گفته انجمن سرطان آمریکا، تحقیقاتی در خصوص تاثیر شیرین بیان در درمان سرطان در حال انجام می باشد که هنوز نتایج آن به دست ما نرسیده است.
ژل موضعی حاوی شیرین بیان برای درمان اگزما توصیه می شود. شیرین بیان می تواند به دلیل خواص ضد باکتریایی که دارد در درمان های پوستی موفق باشد. همچنین اغلب پیشنهاد می شود که شیرین بیان را برای جلوگیری از پوسیدگی دندان استفاده کنید تا با کشتن باکتری های مضر دهان مانع از خرابی دندان ها شود. [1, 2].
عصاره شیرین بیان رایج ترین شکل شیرین بیان در بازار است. این عصاره یک شیرین کننده تجاری در آب نبات و نوشیدنی نیز می باشد. مصرف عصاره شیرین بیان توسط یک فرد نباید بیش از 30 میلی گرم در روز باشد. زیرا مصرف بیش از حد می تواند عوارض ناخواسته ای را ایجاد کند.
DGL شیرین بیان با گلیسیریزین حذف شده است، که یک فرم ایمن تر از این گیاه دارویی است. DGL نباید بیش از 2 درصد گلیسیریزین داشته باشد. این فرم برای علائم گوارشی توصیه می شود زیرا ممکن است مصرف طولانی مدت مورد نیاز باشد. مصرف بیش از 5 گرم DGL در روز توصیه نمی شود.

گلیسیریزین موجود در شیرین بیان در عملکرد استروژن تأثیر دارد. این ترکیب روی گیرنده های استروژنی بدن تثبیت می شود. به این صورت زمانی که میزان استروژن بیش از اندازه بالا می رود (که یکی از عوامل بروز سندرم پیش از قاعدگی است) باعث انسداد گیرنده های این هورمون شده و فعالیت آن را کاهش می دهد. زمانی که میزان استروژن دچار افت و کاهش می شود (مانند دوران بعد از یائسگی) باز هم گلیسیریزین به صورت جزئی کمبود آن را جبران می کند. بنابراین بعنوان یک متعادل کننده هورمون استروژن استفاده می شود [4].
مصرف غذایی شیرین بیان به صورت خوراکی برای بسیاری از افراد ایمن است. مصرف شیرین بیان به صورت خوراکی برای اهداف دارویی و اعمال آن بر پوست نیز به مدت کوتاه ایمن است. اما مصرف خوراکی این ماده در مقادیر زیاد به مدت بیش از 4 هفته یا در مقادیر کمتری به صورت درازمدت امن نمی باشد. زیرا می تواند منجر به عوارض جانبی شدید مانند فشار خون بالا، پتاسیم کم، ضعف، فلج و آسیب مغزی در افراد سالم شود. در افرادی که نمک به مقدار زیاد مصرف می کنند یا بیماری قلبی، بیماری کلیوی یا فشار خون بالا دارند، مصرف فقط 5 گرم شیرین بیان در روز می تواند این مشکلات را بدتر کند. به طور دقیق تر:
- عصاره ریشه شیرین بیان می تواند باعث کاهش سطح پتاسیم در بدن شود که موجب ضعف عضلانی می شود. این وضعیت هیپوکالمی نامیده می شود.
- بر طبق برخی مطالعات، افرادی که ریشه شیرین بیان بیش از حد را در یک دوره دو هفته ای مصرف می کنند، رطوبت مایع و اختلالات متابولیسم را تجربه می کنند.
- مصرف بیش از حد شیرین بیان می تواند باعث فشار خون بالا، تورم و بی نظمی ضربان قلب شود. بسیاری از محصولات با طعم شیرین بیان مدرن طعم های طبیعی شیرین بیان را دارند، اما برخی از آنها هنوز با اسید گلیسیریک ساخته می شوند. در صورتی که کودکان زیر 10 سال به مقدار زیاد شیرین بیان مصرف کنند، باید به علت فشار خون بالا پس از خوردن آن، در بیمارستان بستری شوند.
- زنان باردار یا شیرده باید از مصرف شیرین بیان بپرهیزند.
- افراد مبتلا به فشارخون نیز باید از مصرف ریشه شیرین بیان بپرهیزند.
سایر عوارض جانبی استفاده از شیرین بیان شامل خستگی، توقف پریودی در زنان، سردرد، احتباس آب و سدیم و کاهش میل جنسی و عملکرد جنسی در مردان می باشند. افرادی که توتون و تنباکو را همراه با شیرین بیان می جوند نیز ممکن است دچار فشار خون بالا و سایر عوارض جانبی جدی شوند[5].

اگر باردار باشید مصرف خوراکی شیرین بیان مجاز نیست. مصرف زیاد شیرین بیان در دوران بارداری یعنی حدود 250 گرم شیرین بیان در هفته، خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد. همچنین ممکن است باعث سقط جنینشود. در خصوص شیردهی و مصرف شیرین بیان اطلاعات زیادی در دسترس نیست. بنابراین بهتر است احتیاط کنید و از مصرف آن اجتناب کنید.
شیرین بیان باعث می شود بدن آب ذخیره کند و این مسئله می تواند موجب بدتر شدن ضربان قلب شود و خطر ابتلا به ضربان قلب نامنظم را افزایش دهد. پس اگر بیماری قلبی دارید، شیرین بیان مصرف نکنید. از طرفی بیماری های حساس به هورمون مانند سرطان سینه، سرطان رحم، سرطان تخمدان، اندومتریوز یا فیبروئید رحم با مصرف شیرین بیان بددتر می شوند زیرا این گیاه مانند استروژن عمل می کند. اگر بیماری دارید که با قرار گرفتن در معرض استروژن بدتر می شود، شیرین بیان مصرف نکنید.
شیرین بیان می تواند فشار خون را افزایش دهد. اگر فشار خون بالا دارید، مقدار زیادی شیرین بیان مصرف نکنید.
شیرین بیان می تواند سطح پتاسیم را در خون کاهش دهد. این مسئله موجب بدتر شدن هیپرتونیا می شود. در صورت وجود هیپرتونیا از مصرف شیرین بیان اجتناب کنید.
شیرین بیان می تواند پتاسیم را در خون کاهش دهد. اگر پتاسیم شما در حال حاضر پایین است، شیرین بیان آن را کم تر می کند. اگر این بیماری را دارید، شیرین بیان مصرف نکنید.
مصرف بیش از حد شیرین بیان می تواند بیماری کلیوی را بدتر کند. بنابراین از آن استفاده نکنید.
شیرین بیان می تواند میل جنسی مرد را کاهش دهد و همچنین باعث کاهش سطح هورمون تستوسترون و اختلال در عملکرد نعوظ (ED) می شود.
شیرین بیان ممکن است با کنترل فشار خون در طول و بعد از جراحی تداخل داشته باشد. بنابراین حداقل 2 هفته قبل از عمل جراحی برنامه ریزی شده مصرف شیرین بیان را قطع کنید[6].
همان طور که ملاحظه کردید گیاه شیرین بیان خواص بسیار زیادی برای بدن ما دارد اما باید در حد اعتدال مصرف شود تا منجر به بروز عوارض جانبی نشود. همچنین افرادی که دارای بیماری های خاص هستند و یا در دوران بارداری و شیردهی به سر می برند قبل از مصرف این گیاه باید حتما با پزشک خود مشورت کنند تا خطری برایشان پیش نیاید.
[collapse id=260]
منبع: سلامت بانوان اوما
یکی از مهم ترین معیارهای تشخیص سقط جنین در سه ماهه اول بارداری و حتی بعد از آن تعداد ضربان قلب جنین است که اگر از یک اندازه مشخصی کمتر باشد پزشک اطمینان می یابد که جنین سقط شده است و یا احتمال سقط زیاد است. در این شرایط معمولا پزشک چندین سونوگرافی پی در پی را برایتان تجویز می کند تا در چند اسکن متوالی وضعیت جنین را بررسی کرده و تشخیص دقیقی داشته باشد.
زمانی که ضربان قلب جنین آهسته تر از حد انتظار است به آن برادیکاری جنین گفته می شود که به معنی بالا رفتن احتمال سقط می باشد. گاهی نیز ممکن است سن حاملگی درست محاسبه نشده باشد که دلیل اصلی سونوگرافی های پی در پی نیز همین است که این خطای انسانی را از بین ببرد. در این مقاله می خواهیم برای شما مادران اومایی عزیز وضعیت ضربان قلب جنین و تشخیص سقط از طریق شمارش این ضربان را توضیح دهیم. با ما همراه باشید.
ضربان قلب متوسط جنین در حدود هفته ششم بارداری باید به طور متوسط 6 ضربه در هر دقیقه باشد. از هفته ای که ضربان قلب شروع می شود به سرعت افزایش می یابد و در هفته نهم حتی به 180 بار در دقیقه می رسد و بعد دوباره کمی کاهش پیدا می کند. بنابراین متفاوت بودن تعداد ضربان قلب در طول بارداری کاملا طبیعی است و نباید نگران ان باشید اما کمترین تعداد ضربان قابل قبول برای جنین از هفته پنج به بعد 3 بار در دقیقه می باشد. در طول هفته ششم بارداری این ضربان افزایش ناگهانی دارد و به 100 بار در دقیقه می رسد. در هفته هفتم نیز تعداد ضربان به طور متوسط 120 بار در دقیقه خواهد بود.
اگر ضربان قلب جنین در طی هفته هفتم بارداری پایین تر از این حد باشد، از نظر پزشکی احتمال خطر سقط جنین افزایش می یابد. این امکان نیز وجود دارد که ضربان آهسته قلب جنین در سه ماهه اول موقتی باشد که این وضعیت به عنوان برادی کاردی زودگذر شناخته می شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که یک سونوگرافی واژینال فشار بیش از حدی را در رحم ایجاد کرده و باعث کند شدن ضربان قلب به صورت موقت شده است.
نتایج مطالعه ای که در ژورنال آمریکایی Roentgenology منتشر شده است نشان می دهد که پزشکان می توانند تعیین کنند که کدام یک از جنین های با ضربان قلب پایین در سن حاملگی 6 هفته در معرض خطر هستند و کدام یک از آنها مشکلی ندارند. معمولا از هر 18 مادر بارداری که دچار این شرایط می شوند 16 تای آن ها با موفقیت دوران بارداری را طی کرده و فرزند سالمی به دنیا می اورند و تنها دو بارداری منجر به سقط می شود.
ناهنجاری های ژنتیکی در سه ماهه اول می تواند دلیل اصلی سقط جنین در این زمان باشد. اگر سونوگرافی شما نشان داد که کودک شما ضربان قلب آهسته ای دارد، احتمالاً می ترسید و نگران می شوید، به خصوص اگر مجبور باشید یک هفته برای سونوگرافی بعدی صبر کنید. متاسفانه راه دیگری برای تشخیص دقیق وضعیت جنین وجود ندارد و باید در این چند روز صبور و آرام باشید. بعضی اوقات ضربان قلب کودک در سونوگرافی بعدی عادی می شود و در این صورت بارداری بدون عوارض بیشتر ادامه خواهد یافت.
اما متأسفانه گاهی اوقات نیز نتیجه دیگری در سونوگرافی مشخص خواهد شد. ضربان پایین جنین بصورت پایدار طی دو یا چند هفته غالباً نتیجه یک ناهنجاری کروموزومی است که باعث می شود حاملگی متوقف شود و یا در صورت ادامه ریسک آن بالا خواهد بود و مادر نیاز به مراقبت های ویژه ای خواهد داشت.
در دوران بارداری، سونوگرافی که تصاویر داخل رحمی را با استفاده از امواج صوتی تولید می کند ممکن است به دلایل مختلف استفاده شود که عبارتند از:
ارزیابی سلامت جنین
در طی 13 تا 18 هفته اول حاملگی، سن جنین با استفاده از سونوگرافی قابل تعیین است. 5 فاکتور مهم در سونوگرافی برای اندازه گیری سن کودک شامل دور سر، دور شکم، طول استخوان ران، قطر سر جنین و قطر جمجمه است.
با استفاده از سونوگرافی، صدای قلب جنین در حدود هفته دهم حاملگی به وضوح قابل شنیدن است. بین 18 تا 20 هفته طول می کشد که ضربان قلب کودک با استفاده از گوشی پزشکی شنیده شود.
سونوگرافی یک روش استاندارد برای تعیین وضعیت جنین است. گاهی اوقات در سه ماهه اول بارداری، مشخص نیست که ضربان قلب وجود دارد یا خیر. در این موارد برای تعیین وضعیت جنین باید آزمایش های بیشتری انجام شود. این آزمایشات شامل آزمایش اندازه گیری سطوح بتا hCG است که هورمون های بارداری هستند و با پیشرفت بارداری در سه ماهه اول افزایش می یابند.
در اواخر بارداری، اولین علامت مرگ جنین معمولاً عدم حرکت نوزاد در شکم مادر است. هنگامی که کودک در حال حرکت نیست، می توان از سونوگرافی برای تشخیص صدای قلب جنین و کشف دلیل عدم حرکت جنین استفاده کرد.
ضربان قلب پایین جنین می تواند خطرات جدی در پی داشته باشد بنابراین در صورتی که این اتفاق برای جنین شما افتاد لطفا ابتدا آرامش خود را حفظ کنید زیرا استرس می تواند شرایط را بددتر کند. سعی کنید کمی صبور باشید و تا زمان تشخیص دقیق نگران نباشید زیرا بارها پیش آمده است که تنها به دلیل اشتباه در محاسبه تاریخ دقیق شروع بارداری در زمان مناسب سونو انجام نشده است. همچنین در این شرایط تمام دستورالعمل های پزشک را مو به مو اجرا کنید تا احتمال خطر سقط کاهش یابد.
[collapse id=2837]
منبع: سلامت بانوان اوما
یکی از کارهای مهمی که باید هر چند وقت یک بار در دوران بارداری انجام شود سونوگرافی است که معمولا در دو نوع سونوگرافی شکمی و سونوگرافی واژینال انجام می شود. اما سونوگرافی اولیه از اهمیت ویژه ای برخوردار است و پزشک اندازه گیری های خاصی را در این سونوگرافی انجام می دهد که اطلاعات مهمی در مورد سن حاملگی و زنده بودن جنین و به طور کلی سلامت بارداری به پزشک می دهد. در واقع این وسیله پیشرفته برای بررسی وضعیت بارداری بسیار دقیق است و حتی می تواند علائم سقط جنین را طی یک یا چند سونوگرافی پشت سرهم تشخیص دهد تا در صورت سقط جنین بارداری بی دلیل ادامه پیدا نکند.
در سه ماهه اول، پزشکان معمولاً از یک سونوگرافی شکمی استفاده می کنند. حتی با اینکه ساک حاملگی در حال توسعه و قطب جنین در این مرحله بسیار کوچک است، سونوگرافی شکمی اطلاعات دقیقی را ارائه می دهد. گاهی اوقات نیز برای بررسی دقیق تر از سونوگرافی واژینال استفاده می شود. در این نوع سونوگرافی، پزشک یا تکنسین یک پروب نازک را داخل واژن وارد می کند. سپس در طول انجام سونوگرافی، آنها یکسری اندازه گیری ها را از جمله اندازه کیسه حاملگی، اندازه کیسه زرده، طول قطب جنین و ضربان قلب را انجام می دهند که به پزشک کمک می کند تا شرایط بارداری و جنین شما را بهتر بشناسد و هرگونه خطر احتمالی را نیز تخمین بزند.
در سونوگرافی شکمی از خانم خواسته می شود که با مثانه پر برای اسکن بیاید، زیرا این عمل رحم را در وضعیتی قرار می دهد که انجام اندازه گیری ها را آسان تر می کند. سپس پزشک یا تکنسین ژلی را روی قسمت تحتانی شکم پخش کرده و از ترانسمیتر( دسته مخصوص برای سونوگرافی) برای اندازه گیری از چندین زاویه استفاده می کند.
در این سونوگرافی نقطه عطف سن حاملگی قابل مشاهده است. در سونوگرافی هفته چهارم ضخامت احتمالی آندومتر نشان داده می شود و گاهی نیز هنوز علائمی از بارداری مشخص نیست زیرا سن بارداری از اولین روز آخرین پریودی شما محاسبه خواهد شد. در هفته پنجم بارداری ساک حاملگی برای اولین بار مشخص می شود. در هفته 5.5 الی 6 بارداری جنین و احتمالا ضربان قلب او احساس خواهد شد و در هفته 6.5 الی 7 بارداری ضربان قلب جنین در سونوگرافی به وضوح مشخص است.
این میانگین ها مربوط به خانم هایی هستند که نقاط رشد ویژه حاملگی در سونوگرافی اولیه از طریق واژن قابل ردیابی می باشند. به طور کلی، سونوگرافی شکمی دقت کمتری نسبت به سونوگرافی واژینال دارد و ممکن است تا یک هفته یا بیشتر از زمان هایی که در بالا گفته شد این نقاط عطف را تشخیص ندهد.
به یاد داشته باشید که هرگونه عدم اطمینان در مورد تاریخ تخمک گذاری نیز می تواند بر آنچه سونوگرافی اولیه نشان می دهد، تأثیر بگذارد.
نتایج حاصل از سونوگرافی اولیه با آنچه که برای سن حاملگی بارداری پیش بینی می شود، مقایسه می شود. سن حاملگی براساس اولین روز از آخرین پریودی شما محاسبه می شود. با این حال، اگر شما روز دقیق شروع آخرین پریودی خود را ندانید این روش به طور کلی و پیش فرض چرخه 28 روزه را با فرض تخمک گذاری در روز چهاردهم در نظر می گیرد. بسیاری از خانم ها سیکل کوتاهتر یا طولانی تری دارند و در روز چهاردهم تخمک گذاری نمی کنند و این می تواند بر آنچه سونوگرافی باید در طول حاملگی در زمان های مشخص نشان دهد تأثیر بگذارد.
به عنوان مثال، اگر یک زن چرخه قاعدگی 35 روزه داشته باشد، به احتمال زیاد در روز 21 از چرخه قاعدگی خود تخمک گذاری می کند (زیرا تخمک گذاری معمولاً دو هفته قبل از شروع دوره قاعدگی بعدی اتفاق می افتد). اگر زن باردار شد و شش هفته بعد از تاریخ شروع آخرین قاعدگی خود سونوگرافی داشت، سن بارداری از نظر پزشک 5 هفته در نظر گرفته می شود تا احتمال خطا در سونوگرافی کاهش پیدا کند.
اگر زن نداند که در بیست و یکمین روز از چرخه خود یا دقیقا در چه روزی تخمک گذاری کرده است، ممکن است بی دلیل نگران این باشد که او دچار سقط جنین شده است. بنابراین در این شرایط پزشک سونوگرافی دیگری را برای دو هفته بعد تجویز می کند تا مشخص شود که جنین در چه وضعیتی است.

از آن جایی که همه خانم ها به خصوص افرادی که قصد بارداری ندارند با دقت شروع دوره قاعدگی را ردیابی نمی کنند. اگر زن نتواند به یاد بیاورد که قاعدگی او از چه زمانی شروع شده و روز اشتباهی را حدس بزند، حتی اگر یک چرخه معمولی 28 روزه داشته باشد، می تواند نتایج مورد انتظار از یک سونوگرافی را تغییر دهد.
در اوایل بارداری، ساک حاملگی و جنین هر روز به طرز چشمگیری رشد و تغییر می کنند، بنابراین حتی چند روز خطا در محاسبه سن بارداری می تواند باعث انجام سونوگرافی در زمان نامناسب و ایجاد نگرانی شود.
بعضی اوقات سونوگرافی نتایج نامشخصی خواهد داشت. به عنوان مثال، اگر یک زن هفت هفته باردار باشد و سونوگرافی ضربان قلب جنین را نشان ندهد، پزشک سونوگرافی دیگری را برای هفته بعدی تجویز می کند. در این شرایط نباید نگران باشید و حاملگی هنوز هم می تواند طبیعی باشد و تنها به دلیل اشتباه محاسباتی شما یا پزشک این اتفاق بیفتد.
اگر سونوگرافی در این هفته ساک حاملگی خالی را نشان دهد می تواند به معنی بارداری پوچ باشد و یا اینکه جنین آن قدر کوچک است که هنوز در سونوگرافی دیده نمی شود. در این حالت نیز پزشک یک سونوگرافی دیگر برای یکی دو هفته بعدش تجویز می کند تا بتواند نتیجه مشخصی را به شما اعلام کند.
در هر یک از این موارد، نتایج سونوگرافی بعدی ممکن است نشانگر سقط جنین باشد یا ممکن است بارداری هنوز طبیعی باشد. اگر سونوگرافی بعدی نشان دهد که بارداری به پیشرفت خود ادامه داده است، نتایج قبلی را می توان مربوط به مشکلات تعیین تاریخ دقیق بارداری دانست.
اگر سونوگرافی بعدی هنوز هم پیشرفت غیر طبیعی را نشان دهد، پزشک می تواند به طور قطعی سقط جنین را تشخیص دهد. در بسیاری موارد، پزشک نمی تواند فقط براساس یک اسکن سونوگرافی اولیه بارداری، این تشخیص را انجام دهد. انتظار برای سونوگرافی مکرر می تواند از نظر عاطفی برای مادر بسیار دشوار باشد، اما برای جلوگیری از تشخیص اشتباه ضروری است.
پزشک از طریق سونوگرافی می تواند اطلاعات مفید دیگری نیز کسب کند که در ادامه بارداری و یا در صورت سقط جنین در بارداری های بعدی به او و شما کمک خواهد کرد. در واقع هر تعداد سونویی که پزشک تجویز می کند انجام دهید تا تشخیص های او دقیق باشد و نگران نوزادتان نباشید زیرا سونوگرافی عملی تهاجمی نبوده و آسیبی به جنین نمی رساند. در واقع نتایج سونوگرافی های اولیه می تواند کمک بزرگی به پزشک بکند. مثلا اگر خانمی تست بارداری مثبت داشته باشد و به دنبال آن نتایج آزمایش اچ سی جی نیز بارداری او را تایید کند اما علائم دیگر قابل اندازه گیری در هفته پنجم یا ششم مشخص نباشد پزشک احتمال می دهد که جنین سقط شده باشد.
همچنین دستورالعملی از دانشکده زنان و زایمان کالج آمریکایی وجود دارد که می گوید اگر طول تاج شکاف 7 میلی متر یا بیشتر بدون ضربان قلب باشد، یا اگر میانگین قطر ساک بارداری 25 میلی متر یا بیشتر باشد و ضربان قلب وجود نداشته باشد، نارسایی حاملگی رخ داده است و به احتمال زیاد بارداری باید متوقف شود.
با پیشرفت بارداری، سونوگرافی در ماه های بعدی برای تعیین سلامت جنین و شرایط حاملگی دقیق تر می شود. اگر سونوگرافی در سه ماهه دوم یا سوم نشان دهد که کودک هیچ ضربان قلبی ندارد نوزاد مرده است و بارداری باید متوقف شود.
با توجه به حساسیتی که دوران بارداری دارد هر هفته آن پر از تغییرات در وضعیت جنین و مادر می باشد. بنابراین باید همه دستورالعمل های پزشکی اعم از انجام آزمایشات لازم و تعداد سونوگرافی ها را به طور دقیق و به موقع انجام دهید تا درصد خطرات احتمالی هر چه بیشتر کاهش یابد. در این زمینه به پزشکتان کاملا اعتماد داشته باشید و در صورت بروز مشکل تا مطمئن شدن از آن خودتان را نگران نکنید و صبور باشید.
[collapse id=2836]
منبع: سلامت بانوان اوما
بررسی بزرگترین قطر سر جنین (BPD) یکی از انواع اندازه گیری هایی است که در دوران بارداری در طی مراحل سونوگرافی انجام می شود. این اندازه گیری مربوط به اندازه قطر جمجمه جنین در حال رشد است و برای تخمین وزن جنین و سن حاملگی استفاده می شود. اندازه گیری های دیگری نیز برای محاسبه وزن جنین استفاده می شود که شامل دور شکم و طول استخوان ران جنین در سونوگرافی است. در این مقاله می خواهیم به طور کامل BPD را برای شما مامان های اومایی عزیز توضیح دهیم. با ما همراه باشید.
استخوان های پاریتال چیست؟
هر انسانی دارای دو استخوان باریک یکی در سمت چپ جمجمه و دیگری در سمت راست جمجمه می باشد که به آن ها استخوان های پاریتال گفته می شود. هر استخوان دیواره ای مانند یک صفحه خمیده به نظر می رسد که دارای دو سطح و چهار ضلع است.
برای تصویربرداری از قطر دو قطبی و اندازه گیری آن، تصور کنید که رشته ای را بگیرید و یک انتهای آن را در بالای گوش راست خود و انتهای دیگر آن را در بالای گوش چپ خود قرار دهید، بگذارید این رشته نخ به راحتی از بالای سر شما عبور کند. طول این رشته برابر با قطر سر جنین شما خواهد داد. وقتی کودک شما در رحم قرار دارد، یک تکنسین سونوگرافی هنگام مشاهده جنین در حال رشد روی صفحه رایانه و استفاده از ابزارهای اندازه گیری دیجیتال، این اندازه گیری را انجام می دهد.
اندازه گیری BPD معمولاً هنگام سونوگرافی های استاندارد در بارداری انجام می شود. در بیشتر زنان این اندازه گیری در حدود هفته18 تا 20 بارداری انجام می شود. اما خانم هایی که در معرض خطر بیشتری قرار دارند ممکن است نیاز به سونوگرافی بیشتری با تعداد اندازه گیری های بیشتر هم داشته باشند.
اندازه گیری BPD در کنار سه اندازه گیری دیگر به تشخیص سن بارداری و سلامتی جنین به پزشک کمک می کند. این سه اندازه گیری عبارتند از:

این سه اندازه گیری با هم به برآورد وزن جنین و سن بارداری کمک می کنند. اندازه گیری BPD همچنین به شما و پزشکتان اجازه می دهد که از سلامت رشد مغز جنین مطمئن شوید. پزشک شما به دنبال به دست آوردن اندازه BPD و سایر اندازه گیری ها در محدوده طبیعی است.
اندازه طبیعی بزرگترین قطر سر جنین زمانی که جمجمه جنین شروع به رشد می کند 2.4 سانتی متر بوده و در هفته 13 بارداری به حدود 9.5 سانتی متر افزایش می یابد. در نظر گرفتن اندازه قطر سر جنین در اواخر بارداری، در پیش بینی سن حاملگی قابل اطمینان نیست. بین هفته 12 و هفته 26 بارداری ، BPD می تواند سن حاملگی را تعیین کند. پس از هفته 26 بارداری، ممکن است تا سه هفته افزایشی در اندازه BPD نداشته باشیم. برخی مطالعات دیگر نیز نشان می دهد که BPD بعد از هفته 20 ام دیگر دقیق نیست و نمی تواند در موارد گفته شده به پزشک کمکی بکند.
اگر نتایج اندازه گیری BPD جنین شما خارج از حد طبیعی باشد، ممکن است پزشک برای اطمینان از سالم بودن شما و کودک آزمایش های بیشتری را برایتان تجویز کند. به عنوان مثال، اگر اندازه گیری های کودک شما در یک سمت کوچک باشد، این می تواند نشانه ای از محدودیت رشد داخل رحمی جنین باشد یا این بدان معنی است که سر کودک شما از مقدار معمول مسطح تر است. از طرف دیگر، اگر اندازه گیری های کودک شما از یک طرف بزرگتر باشد، می تواند نشانگر این باشد که شما یک مشکل بهداشتی مانند دیابت بارداری دارید. همه این موارد باید تحت بررسی و آزمایشات دقیق برای تشخیص و درمان و یا مراقبت های ویژه در بارداری قرار بگیرد.
همچنین یکی از عوارضی که باعث می شود اندازه BPD خارج از محدوده نرمال باشد عارضه ای به نام میکروسفالی است که برای خانم های بارداری اتفاق می افتد که در معرض ویروسی به نام Zika بوده اند. در این بیماری میزان رشد اندازه سر و قطر سر جنین غیر طبیعی خواهد بود. سازمان CDC برای خانم هایی که در معرض این ویروس قرار دارند توصیه می کند در طول بارداری هر سه الی چهار هفته یک بار یک سونوگرافی برای اندازه گیری BPD انجام دهند.
اگر در سونوگرافی های متوالی این اندازه گیری خارج از محدوده طبیعی باشد نگران کننده است. اما گاهی تنها به دلیل اشتباه در اندازه گیری قطر سر جنین به دلیل حرکت جنین در حین سونوگرافی و یا موقعیت بد جنین در رحم نتایج غیر طبیعی هستند که در سونوهای بعدی مشخص می شوند و به همین دلیل می گوییم باید هر چند هفته یک بار این اندازه گیری برای این افراد انجام شود.
دوران بارداری دوران بسیار حساسی است و ممکن است شما بعنوان مادر و جنینتان هر چند وقت یک بار با یک عارضه جدید مواجه شوید. بنابراین باید از قبل خودتان را برای موارد مختلف آماده کنید. البته نه اینکه وسواس فکری داشته باشید و بخواهید خودتان و خانواده را اذیت کنید. منظورمان این است که هر اتفاقی که افتاد آرامش خودتان را حفظ کنید و تا قطعی نشدن نتایج نگران نباشید. به علاوه بسیاری از عارضه هایی که در بارداری ایجاد می شوند قابل درمان هستند و این را هم بدانید که در هر موقعیتی شما تنها نیستید و آن اتفاق مشخص ممکن است برای خیلی از خانم های باردار بیفتد و در اکثر مواقع قابل حل می باشد.
[collapse id=2835]
منبع: سلامت بانوان اوما
امروزه یکی از مهم ترین دغدغه های خانم ها و آقایان ریزش مو و جلوگیری از آن می باشد. شاید بتوان گفت اصلی ترین علت ایجاد ریزش مو در عصر جدید تغییرات اساسی در رژیم های غذایی و تبدیل شدن غذاهای مفید و مغذی به انواع فست فودها و مواد مضر می باشد. راه های مختلفی برای جلوگیری از ریزش مو وجود دارد. برخی روش های خانگی برای درمان ریزش مو در خانم ها شامل ماساژ دادن پوست سر، مصرف ویتامین ها و مواد معدنی، استفاده از روغن جوجوبا، مریم گلی، شیرین بیان، خرما، رزماری و بیوتین می باشد. همچنین باید از نگرانی، افسردگی و رژیم غذایی نامناسب دوری کنید.
اگرچه در دنیا بیشتر آقایان از ریزش مو و کچلی رنج می برند اما خانم ها نیز با افزایش سن شاهد این مشکل هستند. دلایل زیادی برای ریزش مو در خانم ها وجود دارد. خوشبختانه روش های خانگی برای جلوگیری از ریزش مو وجود دارد.
ابتدا فیلم زیر را در رابطه با راه های جلوگیری از ریزش مو مشاهده نمایید تا بعد مطالب مهمی و راه حل های کاربردی را در اختیار شما عزیزان اومایی قرار دهیم.
جلوگیری از ریزش مو
در این مقاله می خوانیم:
علت ریزش مو چیست؟
جلوگیری از ریزش مو در زنان
درمان ریزش مو در زنان
جلوگیری از ریزش مو در مردان
درمان ریزش مو در مردان
داروهای درمانی برای ریزش مو
سوالات رایج درباره ریزش مو
دلیل اصلی کچلی در مردان و زنان بسته شدن و مسدود شدن فولیکول های مو است. این فولیکول ها معمولا از طریق سلول های مرده پوست یا گرد و خاک یا در اثر بیماری یا رادیکال های آزاد مسدود می شوند. بنابراین با درمان بیماری و عوامل گفته شده می توانید از ریزش مو جلوگیری کنید.
ریختن تعداد مشخصی تار مو به صورت روزانه یعنی بین 50 تا 100 تار مو برای همه افراد امری کاملا طبیعی است. اما زمانی که نسبت به موهایتان غافل شوید و مواد مغذی مورد نیازش را تامین نکنید تعداد تارهایی که در هر روز می ریزد بیشتر و غیر طبیعی می شود. حدود 40 درصد از خانم ها در کشورهای غربی مانند آمریکا دچار این بیماری هستند که اصلا برای زیبایی زنانه مناسب نیست و حتی باعث از دست دادن اعتماد به نفس و افسردگی می شود.
به طور معمول کچلی مردان پذیرفته شده تر است. اما هنگامی که زنان شروع به از دست دادن مو می کنند، آسیب روانی می بینند که می تواند به اندازه سایر بیماری ها جدی باشد و عوارض احساسی می تواند به طور مستقیم بر سلامت جسمی آن ها نیز تاثیر بگذارد.
- رایج ترین علت ریزش موی پیشرونده در زنان FPHL است که تا کنون بر حدود 30 میلیون زن آمریکایی تاثیر گذاشته است. FPHL ظاهری متمایز دارد. در این حالت مو به طور عمده در بالای سر و تاج سر نازک می شود و معمولا با گسترش در قسمت مرکزی مو شروع می شود.
- الگوی ریزش موی زنانه با کاهش میزان فولیکول های موی مشخص شده است، در حالیکه فولیکول های مو کوچکتر می شوند و موهای شکننده تر ونازک تری تولید می کنند و در نهایت تولید مو متوقف می شود. در نتیجه وسط سر خالی می شود و حالت کچلی مانند تصاویر زیر نمایان خواهد شد.
- بر خلاف مردان، زنان تمایل دارند که موهایشان را حفظ کنند. ریزش مو در زنان به ندرت به طاسی می انجامد، در حالی که در اکثر مردان در صورت عدم درمان منجر به تاسی می شود.

از آنجایی که زنان به علل مختلفی دچار ریزش مو می شوند و هر یک به درمان های مختلف نیاز دارند، توصیه می شود در صورت داشتن ریزش مو حتما به متخصص پوست و مو مراجعه کنید. تشخیص دلیل ریزش مو معمولا بر اساس فاکتورهایی مانند جلوگیری از علل دیگر ریزش مو، ظاهر، الگوی ریزش مو و سابقه پزشکی (هر چند FPHL معمولا نشانه ای از اختلال در پزشکی نیست) می باشد. اغلب، به ویژه بعد از 50 سالگی، ریزش مو می تواند به علت ترکیبی از عوامل، با انواع بیماری ها در زنان شروع شود. بنابراین می توان به طور کلی شرایط زیر دلایل اصلی ریزش مو در خانم ها می باشد:
یائسگی: نزدیک به 50 درصد از زنان قبل از سن 50 سالگی ریزش مو را تجربه می کنند که اغلب در دوران یائسگی بدتر می شود. هورمون های شما از رشد مو حمایت می کنند. هنگامی که استروژن از بین می رود، رشد مو نیز شروع به تغییر می کند.
بیماری: بیماری تیروئید، دیابت، لوپوس یا کم خونی( با علائم و علت کم خونی آشنا شوید) چند نمونه از 30 بیماری هستند که می توانند باعث بروز ناگهانی ریزش مو شوند، که ریزش مو اغلب می تواند اولین علامت بیماری باشد. برخی شرایط دیگر نیز شامل سقط جنین، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و برخی از درمان های سرطان می باشند.
استرس یا تروما: ممکن است چند ماه پس از یک رویداد استرس زا (مانند طلاق یا از دست دادن همسر)، کاهش وزن ناگهانی یا افزایش بیش از حد، تب بالا یا جراحی باعث ریزش مو شود. این ریزش طبیعی موقت است - اما اگر استرس همچنان ادامه یابد، ممکن است طولانی مدت و حتی تا حد کچلی پیش برود.
رژیم غذایی و تغذیه نامناسب: پروتئین کم، آهن کم، ویتامین D کم و کلسیم می تواند باعث ریزش مو شود. اما مصرف مکمل های غذایی برای ریزش مو مناسب نیست. مگر اینکه پزشک آن را تجویز کند. یک مطالعه منتشر شده در مجله پوست درمانی بالینی و تجربی نشان می دهد که سطوح بالای مکمل ها می تواند باعث ریزش موی بیشتر شود.
دستکاری شدید: کشش زیاد تارهای مو بر آن استرس وارد می کند و باعث ریزش مو ناشی از آلوپسی کششی می شود. بنابراین استفاده منظم از رنگ ها، نرم کننده ها و دیگر محصولات مویی مانند اتوهای مو و فردهنده مو نیز باعث ریزش مو می شود.
معمولا این دلایل باعث کچلی موضعی یا ریزش مو در قسمتی از سر می شوند. در موارد ریزش شدید مو، کچلی کامل در مردها اتفاق می افتد اما این اتفاق در خانم ها خیلی کم پیش می آید. حال در ادامه می گوییم که برای ریزش مو چه باید کرد:
- تنها داروی بدون نسخه که برای ریزش موی زنان تایید شده است، ماینوکسیدیل است که درمان موضعی برای کاهش میزان ریزش مو می باشد. معمولا یک سال طول می کشد تا ببینید درمان چگونه است. همچنین اگر مصرف قرص متوقف شود، ریزش مو دوباره شروع می شود. از طرفی اگر ریزش مو در خانمی به دلیل به هم ریختگی هورمونی و بیماری های وابسته به آن باشد درمان های دیگر تا زمانی که هورمون ها متعادل نشوند کارساز نخواهد بود.
- اگر ماینوکسیدیل اثر نداشته باشد، دیگر داروها مانند اسپرینولاکتون (آلدکتون) ، داروی مناسب برای درمان فشار خون بالا، نیز برای کاهش ریزش مو مناسب است. سایمتیدین (Tagamet)، یک کلاس از مسدود کننده های هیستامین Ketoconazole، یک داروی ضد قارچی و گاهی اوقات هورمون جایگزین (HRT) است که آن هم می تواند برای کنترل ریزش مو مناسب باشد.
در ادامه در فیلمی که گروه سلامت اوما برای شما عزیزان تدوین نموده است سه روش خانگی برای جلوگیری از ریزش مو را با هم می بینیم:
در این جا می خواهیم درمان های خانگی دیگر که برای کنترل ریزش موی زنانه مفید هستند را با شما در میان بگذاریم:
رسیدن خون و اکسیژن به تمام قسمت های بدن مهم است. اما در افرادی که جریان خون درستی ندارند سلول های پوست سر می میرند و باعث توقف رشد مو می شوند. بنابراین باید جریان خون خود را تحریک کرده و از مقدار مناسب آهن در جریان خون مطمئن شوید. کمبود آهن باعث کم خونی می شود و بدن بدون آهن نمی تواند سلول های قرمز خونی تولید کند. در کنار مصرف آهن مناسب باید سطح پوست را تحریک کنید تا جریان خون در آن منطقه زیاد شده و رشد مو و تحرک در سلول های فولیکول ایجاد شود. ماساژ پوست سر بهترین راه برای افزایش جریان خون است. اما اگر در اثر ماساژ ریزش مو افزایش می یابد بهتر است دست از ماساژ بردارید.
همان طور که گفته شد کمبود آهن در بدن باعث ریزش مو می شود. اما عنصری مهم تر از آهن در بدن خانم ها ویتامین ب است. نوعی خاص از ویتامین ب به اسم بیوتین در رشد و سلامتی مو نقش مهمی دارد. باید مقدار مناسبی بیوتین در بدن داشته باشید. در بیشتر خانم ها کمبود بیوتین باعث کاهش ریزش مو می شود.
روغن جوجوبا سال ها است که برای کاهش ریزش مو استفاده می شود. این روغن نقشی مهم در افزایش رشد مو دارد و با ماساژ آن به پوست سر و مو به خصوص جایی که کچل شده است می توانید رشد مو را افزایش دهید.
خرما برای جلوگیری از ریزش مو در خانم ها بسیار مفید است. این ماده از تشکیل دی هیدروتستوسترون جلوگیری می کند. دی هیدروتستوسترون هورمونی است که باعث از بین رفتن فولیکول های مو شده و در نهایت باعث ریزش مو می شود. بنابراین مصرف خرما باعث افزایش سلامتی مو می شود.
رزماری برای سلامتی موها استفاده می شود. بهترین روش استفاده آن مخلوط کردن روغن رزماری با روغن بادام است. این ماده را می توان مستقیما بر روی پوست سر یا منطقه کم مو زده و ماساژ داد.
این ماده به عنوان ماده ای مناسب برای ترمیم مو در خانم ها توصیه می شود. به طور کلی این روغن مرطوب کننده است و باعث تحریک رشد مو در فولیکول ها می شود. این روغن را می توان مستقیم بر روی پوست سر زد.
این ماده نیز از تشکیل دی هیدروتستوسترون جلوگیری می کند. دی هیدروتستوسترون از تستوسترون می آید اما شیرین بیان (خواص شیرین بیان+نحوه مصرف آن ) به هورمون اجازه انتقال نمی دهد.
افزودن مریم گلی به رژیم غذایی باعث افزایش جریان خون می شود. مریم گلی باعث باز شدن رگ های خونی پوست سر می شود. این ماده باعث کاهش فشار خون می شود بنابراین خون رسانی و اکسیژن رسانی در پوست سر افزایش می یابد و باعث تحریک رشد مو می شود.
غذاهایی مثل موز برای افرادی که مشکل ریزش مو دارند بسیار مناسب است. پتاسیم باعث افزایش جریان خون در پوست سر می شود. همچنین تعادل مایعات را در بدن حفظ می کند و از عملکرد نامناسب فولیکول جلوگیری خواهد کرد. در نتیجه ریزش مو کاهش پیدا می کند.
رژیم غذایی نامناسب بسیار خطرناک است زیرا می تواند تعادل هورمونی را از بین ببرد. اگر غده تیروئید به درستی کار نکند باعث ریزش مو می شود. هنگامی که تعادل هورمون ها به هم می خورد تستوسترون تبدیل به دی هیدروتستوسترون می شود و سلول های فولیکول را از بین می برد. بنابراین رژیم غذایی سالم بسیار مهم است.
اگر از افسردگی یا نگرانی شدید رنج می برید تعادل هورمونی شما به هم خورده است. بنابراین سعی کنید افسردگی را با روش های درمانی مختلف از بین ببرید. بهتر است با پزشک متخصص در خصوص نگرانی های خود صحبت کنید به خصوص اگر ریزش موی شما شدید است. درمان های خانگی به عنوان روش های تکمیل کننده درمان با دارو است. اما اگر قرص مصرف نمی کنید استفاده از این روش های باعث می شود مشکل ریزش موی شما تا حد زیادی حل شود.
اگر چه تعدادی از بیماری های ریزش مو ممکن است بر مردان تاثیر بگذارد، اما شایعترین نوع الگوی طاسی مردان MPB است. نام های دیگر این حالت آلوپسی آندروژنیک و ریزش موی ژنتیکی می باشد.

الگوی طاسی مردان یک بیماری ژنتیکی است که می تواند از پدر و مادر به فرد منتقل شود. اما این نظریه به این معنی نیست که اگر پدر و مادر شما موهای خوبی دارند به طور صد در صد شما از ریزش مو در امان هستید. بیماری که منجر به ریزش مو می شود ناشی از یک محصول جانبی تستوسترون (تستوسترون چیست؟ ) به نام دی هیدروتستوسترون یا DHT است. DHT به فولیکول های مو متصل می شود و باعث می شود که آنها در طول زمان کاهش پیدا کنند و در نتیجه موها ضعیف تر و ضعیف تر می شوند تا اینکه برخی از مردان در بالای سر به طور کامل طاس می شوند.

بسیاری از مردان متوجه ریزش مو نمی شوند تا اینکه ریزش پیشرفت کند که در آن زمان استفاده از روش های بهبود دیگر خیلی موثر نخواهد بود. دلیل اینکه مردان ریزش موی خود را متوجه نمی شوند، معمولا مربوط به انکار کردن یا کندی روند ریزش مو و یا بی توجهی به ریزش مو است. بسیاری از مردان در مورد ریزش مو نگران نیستند چون هیچ دلیلی برای نگرانی ندارند. بهترین راه برای دانستن اینکه آیا ریزش مو دارید یا خیر:
MPB در واقع راهی آسان برای تشخیص ریزش مو است که فقط بر موهای بالای سر تاثیر می گذارد و بر طرفین تاثیر ندارد و باعث ریزش مو به شکل نعل اسب می شود. تعدادی از الگوهای رایج ریزش مو در مردان به شکل عقب رفتن خط مو، ریزش مو به شکل تاج، یا کم شدن مو در ناحیه بالای سر می باشد.
گزینه های مختلفی برای درمان ریزش مو در مردان، از جمله داروهای اثبات شده بالینی، دستگاه های لیزر و جراحی ترمیم مو وجود دارد. همچنین محصولات متعددی وجود دارد که هیچ کارآیی بالینی ندارند و فقط تبلیغات تجاری زیادی روی آن ها انجام می شود. بنابراین وقت خودتان را بابت آن ها هدر ندهید. خبر خوب این است که همیشه راهی برای درمان ریزش مو وجود دارد!!!!!!! پس خیلی نگران نباشید.
پاسخ ساده در اسرع وقت است. ما توصیه می کنیم به محض متوجه شدن ریزش مو، از مشاور متخصص کمک بگیرید. ریزش موهای مردانه، یک بیماری مزمن است که در صورت عدم اقدام، پیشرفت می کند. هر چقدر موهای بیشتری بریزد، شانس کمتری برای بهبود کامل دارید، به همین دلیل است که متخصصان همیشه توصیه می کنند قبل از پیشرفت بیماری، از یک دوره درمان استفاده کنید.
در ادامه تاثیرگذارترین داروهای درمانی برای کنترل ریزش مو را به شما معرفی می کنیم:
- فیناستراید نام عمومی داروهای تجاری پروسکار و پروپکیا است. فیناستراید در ابتدا به عنوان یک داروی درمانی برای درمان غدد پروستات بزرگ توسعه یافت. در طول آزمایشات بر روی مردان مبتلا به مشکلات پروستات یک اثر جانبی بر رشد مو نیز با مصرف این دارو مشاهده شد. از آنجاییکه فیناستراید قبلا توسط FDA برای درمان پروستات در مردان مورد تایید قرار گرفته بود، مرک و شرکت تصمیم گرفتند تا فیناستراید را به عنوان اولین قرص برای درمان کچلی مردانه نیز استفاده کنند.
- در تاریخ 22 دسامبر 1997، FDA مقدار یک میلیگرم فیناستراید را برای درمان آلوپسی آندروژنیک در مردان (طاسی الگوی مردانه) تأیید کرد. Propecia اولین دارو در آن تاریخ است که به طور موثر به درمان ریزش موی الگوی مردانه در اکثریت قریب به اتفاق مردانی که آن را مصرف می کنند، می پردازد.
حتما بخوانید: فیناستراید | عوارض قرص فیناستراید
موفقیت رشد مو در هنگام مصرف فیناستراید به علت توانایی آن به طور خاص برای جلوگیری از تولید آنزیم آلفا- reductace است که تستوسترون را به دی هیدروتستوسترون (DHT) قوی تر تبدیل می کند. 1 میلی گرم Propecia در صورت مصرف روزانه، می تواند میزان DHT را تا 60٪ کاهش دهد. DHT فولیکول مو را منقبض می کند، که در نهایت منجر به طاسی می شود. این کاهش 60٪ در DHT پیشرفت ریزش مو را در 86٪ از مردانی که این قرص را مصرف می کنند، متوقف کرده است. 65 درصد از این افراد نیز افزایش قابل توجهی در رشد موهای خود مشاهده کردند.
- بنابراین، تنها راه موثر پزشکی اثبات شده برای کاهش روند ریزش مو، کاهش میزان DHT است. انجمن آمریکایی ریزش مو، فیناستراید را به عنوان اولین درمان طاسی الگوی مردانه توصیه می کند. فیناستراید نیز مانند تمام داروهای دیگر ممکن است یک سری عوارض جانبی داشته باشد که عبارتند از:
عوارض جنسی فیناستراید ممکن است پس از قطع مصرف آن نیز ادامه یابد. اگر نگران عوارض جانبی آن هستید با پزشک خود صحبت کنید. فیناستراید همچنین ممکن است باعث کاهش سطح آنتی ژن خاص پروستات خون (PSA) شود و می تواند بر روی آزمایش خون PSA تأثیر بگذارد.

- ماینوکسیدیل (loniten) اولین دارویی است که توسط FDA برای درمان کچلی الگوی مردانه تایید شد. برای سال ها، مینوکسیدیل، به شکل قرص، به طور گسترده ای برای درمان فشار خون بالا مورد استفاده قرار گرفت. این قرص عوارض جانبی بسیاری هم داشت. افرادی که دارو را مصرف می کردند، موهایشان در مکان های غیرمنتظره مانند گونه ها و پشت رشد می کرد، برخی حتی با رشد مو بر روی پیشانی مواجه می شدند.
- به همین دلیل برخی از محققان تصمیم گرفتند ماینوکسیدیل را به طور موضعی برای درمان طاسی به کار ببرند. در این حالت رشد مو بسته به درجه ریزش مو متفاوت بود. برای آن زمان، این درمان انقلابی بر پا کرد.
حتما بخوانید: عوارض مصرف ماینوکسیدیل در دراز مدت
- در حالی که ماینوکسیدیل از لحاظ بالینی ثابت کرده است که پیشرفت ریزش مو را تسریع می کند و برخی از موها را از بین می برد، بیشتر متخصصان آگاه آن را به عنوان یک داروی نسبتا مضر در مبارزه با ریزش مو می بینند. از آنجا که ماینوکسیدیل بر روند فرایند هورمونی ریزش مو تأثیری ندارد، اثرات مثبت آن به طور موقت موثر است و معمولا نتایج طولانی مدت این دارو ناامید کننده است و با قطع مصرف آن ریزش مو مجددا بر می گردد.

تخم مرغ و روغن زیتون فقط مواد اصلی برای بدن سالم نیستند. آنها همچنین برای موهای شما بسیار مفید هستند. تخم مرغ به طور طبیعی غنی از پروتئین ها و اسیدهای چرب است که شکاف های کراتین را در مو پر می کنند. آنها همچنین غنی از مواد معدنی ضروری مانند گوگرد، فسفر، آهن، روی و ویتامین E هستند که باعث افزایش رشد مو می شوند. روغن زیتون نیز غنی از آنتی اکسیدان ها است که پوستی سالم و محیطی مناسب برای رشد مو فراهم می کند. همچنین در این ماسک ماسک می توانید از ماست ساده استفاده کنید که به عنوان یک پاک کننده برای پوست سر عمل می کند و سلول های مرده و چربی هایی که فولیکول را مسدود کرده اند، را از بین می برد. آب لیمو نیز خواص ضد باکتریایی به ماسک اضافه می کند و از این طریق باعث جلوگیری از مشکلات پوستی مانند شوره سر می شود.
مواد لازم:

مرحله 1:

مرحله 2:

به همان اندازه که شما از بوی پیاز نفرت دارید، موهای شما آنها را دوست دارد. پیاز غنی از گوگرد است که باعث تولید کلاژن در پوست شما می شود و در نتیجه باعث رشد فولیکول های جدید افزایش پیدا می کنند. آنها همچنین دارای آنتی اکسیدان هایی هستند که مانع از سفید شدن زودرس مو می شود. خواص ضد باکتریایی پیاز نیز مشکلات پوستی را برطرف می کند. ترکیب عسل با آب پیاز کمک می کند تا رطوبت را جذب کند و آنتی اکسیدان های آن به رشد مو کمک می کنند.
مواد لازم:

مرحله 1:

مرحله 2:

نارگیل به مدت طولانی برای تقویت مو استفاده می شده است و به زیبایی مو کمک می کند. اگر موهای شما بی روح هستند، این ماسک خانگی را برای افزایش رشد مو و شفافیت آن امتحان کنید. روغن نارگیل حاوی اسیدهای چرب ضروری است که به راحتی به فولیکول های مو و پوست سر نفوذ می کند و رشته ها را از داخل پوست تغذیه می کند. این روغن همچنین یک ماده ضد قارچ و ضد باکتری است که به کاهش شوره سر، آکنه پوست، عفونت و التهاب کمک می کند. آووکادو نیز یک منبع عالی از چربی های سالم است که یک اثر تهویه عمیق روی موهای شما می گذارد. این ماسک حاوی اسانس رزماری است که برای جلوگیری از طاسی و ریزش مو مورد استفاده قرار می گیرد.
مواد لازم:

گام اول:

مرحله 2:

مرحله 3:

در طول چند سال گذشته، روغن کرچک به عنوان یک اکسیر برای سلامتی و زیبایی استفاده شده است. این روغن غلیظ و زرد حاوی مواد مغذی مانند اسیدهای چرب امگا 6 و امگا 9 و ویتامین E است که عمیقا موهای شما را تغذیه می کند. این روغن همچنین حاوی اسید ریکینولئیک است که به شما کمک می کند تا سطح چربی پوستتان را حفظ کنید. همچنین می تواند روغن های طبیعی پوست سر را بازسازی کرده و برخی از آسیب های محصول موهای خشک شایع را که ممکن است فولیکول های مو را از بین ببرد و مانع از رشد طبیعی مو شود را برطرف سازد. از آنجا که روغن کرچک بسیار چسبناک است، مخلوط کردن آن با روغن زیتون باعث می شود راحت تر روی موها زده شود. همچنین خود روغن زیتون هم آنتی اکسیدان های ضروری را به ماسک اضافه می کند که باعث تقویت موهای شما می شود. اگر موی شما به طور طبیعی فرفری باشد، می توانید عسل را برای حالت دادن موها نیز استفاده کنید.
مواد لازم:

مرحله 1:

مرحله 2:

تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به گردش خون ضعیف ناشی از پوشیدن دائم کلاه های تنگ و کلاه بیشتر از آلوپسی رنج می برند. البته این مورد تنها در یک تعداد کمی از افراد دیده می شود. این مسئله ممکن است به علت اختلال جریان خون در پوست سر باشد. توصیه ما این است که از پوشیدن کلاه های تنگ اجتناب کنید. اما کلاه معمولی مشکلی ایجاد نمی کند.
توصیه می شود مراقب موهای شکننده باشید. استفاده از شامپوهای طبیعی، ملایم و غیر شکننده شیمیایی بهتر از شامپو های شیمیایی خشن است. تعداد استفاده از شامپو مهم نیست اما نوع شامپو و نرم کننده مهم است.
بله داروهای فشار خون، داروهای کاهش کلسترول، داروهای ضد بارداری خوراکی و قرص های رژیمی فقط بعضی از داروهایی هستند که ممکن است موجب ریزش مو در زنان شود.

ریزش مو تا حدود 50 الی 100 عدد مو در روز طبیعی است، به شرطی که رشد مو خوب باشد. اگر بیش از این مقدار مو در روز می ریزد و رشد مو نیز ضعیف است باید به دنبال درمان آن باشید.
نه اینطور نیست ریزش مو فقط در افراد مبتلا به پوکی استخوان ممکن است منجر به طاسی شود.
مدل هایی که در آن موها محکم بسته می شوند مانند دم اسبی که باعث ایجاد تنش بیش از حد روی پوست می شود، باعث ریزش مو می شود که به عنوان آلوپسی کششی شناخته می شود. بعضی افراد بیشتر نسبت به این نوع ریزش مو حساس هستند. به عنوان مثال، برخی افراد دارای فولیکول های حساس مو هستند که به راحتی مورد آسیب قرار می گیرند و نباید کشیده شوند.
[collapse id=2834]
منبع: سلامت بانوان اوما