درمان یبوست با 19 روش خانگی آسان و موثر

یکی از بیماری هایی که ممکن است هر فردی در هر سن و سالی به آن مبتلا شود یبوست می باشد. منتها شرایط یبوست از خفیف تا شدید برای هرکس متفاوت است. در این بیماری فرد به سختی می تواند دفع داشته باشد و معمولا در مراحل متوسط تا شدید دل درد یا درد در ناحیه مقعد ایجاد می شود. بنابراین یادگیری نحوه درمان آن بسیار مهم است. خوشبختانه یبوست از بیماری هایی است که در اکثر اوقات با کمی آگاهی در خانه درمان می شود.

در این مقاله می خواهیم شما را با روش های آسان و موثر خانگی درمان یبوست آشنا کنیم تا در صورت دچارر شدن به آن بدانید چطور می توان این بیماری را درمان کرد. با ما همراه باشید:

در این مقاله می خوانیم:

یبوست چیست؟
علت ایجاد یبوست چیست؟
علائم یبوست چیست؟
برای درمان سریع یبوست چی بخوریم؟
19 درمان خانگی برای یبوست
چه زمانی باید برای یبوست مزمن به پزشک مراجعه کنم؟
ورزش مناسب برای رفع یبوست

---

یبوست چیست؟

- یبوست معمولا زمانی اتفاق می افتد که شما کمتر از 3 بار در هفته حرکت روده یا دفع داشته باشید. در حالت شدید این بیماری، شما در هر هفته یک مرتبه یا کمتر حرکت روده را تجربه می کنید. تنها دو یا سه روز بدون مدفوع مشکلی ایجاد نمی کند و باعث اضطراب روانی می شود. اما باید درمان شود تا مشکلات بعدی پیش نیاید. 

- تعداد حرکات روده معمولا با سن کاهش می یابد. اکثر بزرگسالان بین سه تا 21 بار در هفته حرکات روده را مشاهده می کنند. رایج ترین الگو یک بار در روز است، اما این الگو در کمتر از نیمی از افراد دیده می شود. علاوه بر این، اکثر افراد دارای دفع نامنظم هستند و هر روز به تعداد یکسان حرکات روده ندارند.

- بر خلاف باور عمومی، هیچ شواهدی وجود ندارد که در صورت عدم دفع و یبوست "سموم" ذخیره شده و یا به سرطان منتهی شود.

انواع یبوست:

مهم است که یبوست حاد را از یبوست مزمن (طولانی مدت) تشخیص دهیم زیرا در صورت حاد بودن حتما باید تحت نظر پزشک باشید. 

یبوست حاد:

یبوست حاد معمولا ناگهانی اتفاق می افتد و طوری هست که قبلا آن را تجربه نکرده اید. این نوع بیماری نیاز به ارزیابی فوری دارد زیرا ممکن است یک بیماری جدی پزشکی  (به عنوان مثال، تومورهای روده بزرگ) علت اصلی آن باشد. همچنین اگر همراه با علائمی مانند خونریزی مقعد، درد شکمی و گرفتگی، تهوع و استفراغ و از دست دادن غیرمعمول وزن باشد، بیشتر نیاز به مراقبت های پزشکی خواهد داشت.

یبوست مزمن:

ارزیابی یبوست مزمن ضروری نیست، به خصوص اگر اقدامات ساده را انجام داده باشید.

---

علت ایجاد یبوست چیست؟

یبوست زمانی اتفاق می افتد که روده آب زیادی را جذب کند. این اتفاق در صورتی رخ می دهد که انقباض عضلات روده آهسته یا ضعیف باشد. در نتیجه مدفوع به آرامی حرکت می کند و آب بیشتری از دست می دهد. 

1) فقدان فیبر در رژیم غذایی

افرادی که رژیم غذایی آن ها دارای مقدار خوبی از فیبر استکمتر دچار یبوست می شوند. مصرف غذاهای غنی از فیبر مانند میوه ها، سبزیجات و دانه های غنی برای جلوگیری از یبوست ضروری است. فیبر حرکات روده را افزایش داده و از یبوست جلوگیری می کند. اما غذاهای با فیبر کم شامل غذاهای پرچرب مانند پنیر، گوشت و تخم مرغ می توانند باعث یبوست شوند. 

2) عدم فعالیت فیزیکی

اگر فرد بیش از حد از نظر فیزیکی غیر فعال باشد یبوست رخ می دهد. این مسئله به خصوص در بزرگسالان مسن بیشتر دیده می شود. افرادی که برای مدت طولانی، چندین روز یا چند هفته مانند برخی خانم های باردار استراحت مطلق هستند، در معرض خطر ابتلا به یبوست می باشند. برخی معتقدند فعالیت بدنی باعث متابولیسم بالا می شود و فرآیندهای بدن را سریعتر می کند. در نتیجه دفع بهتری هم انجام می شود. 

3) داروها

مصرف برخی از داروها نیز می تواند منجر به یبوست شود. شایعترین داروهای ایجاد یبوست عبارتند از:

•  داروهای مسکن درد (اپیوئید) شامل کدئین (تیولنول)، اکسید کودون (پروکوت) و هیدرومورفون (دیوآوادید)
•  داروهای ضد افسردگی شامل آمیتریپتیلین (الاویل) و ایمی پرامین (Tofranil)
•  داروهای ضد انعقادی از جمله مکمل های آهن حاوی فنیتوین (دیلانتین) و کاربامازپین (تگراتول)
•  داروهای مسدود کننده کانال کلسیم شامل دیلیتازیم (Cardizem) و nifedipine) Procardia)
• آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم از جمله Amphojel و Basaljel
•  دیورتیک ها شامل کلروتیازید (دیوریل)

4) شیر

در برخی از افراد دستگاه گوارش نمی تواند به خوبی ترکیبات شیر را تحمل کند و به همین دلیل هنگام مصرف شیر و فراورده های لبنی دچار یبوست می شوند.

5) سندرم روده تحریک پذیر

افرادی که از سندرم روده تحریک پذیر رنج می برند، در مقایسه با سایر افراد، بیشتر دچار یبوست می شوند.

6) بارداری

بارداری باعث تغییرات هورمونی می شود و همین امر منجر به افزایش احتمال یبوست خواهد شد(10 درمان یبوست در بارداری). همچنین رحم ممکن است روده را فشرده کند و باعث کند شدن عبور غذا شود.

7) پیری

با افزایش سن، متابولیسم بدن کاهش می یابد، و در نتیجه فعالیت روده کم می شود. عضلات در دستگاه گوارش نیز مانند قبل کار نمی کنند.

8) تغییر عادات

هنگامی که فرد مسافرت می کند، روال معمول زندگی او تغییر خواهد کرد. این مسئله می تواند سیستم گوارش را تحت تاثیر قرار دهد که گاهی اوقات منجر به یبوست و گاهی نیز منجر به اسهال می شود. همچنین ممکن است وعده های غذایی در زمان های مختلف و متفاوت از گذشته خورده شود. تمام این تغییرات می تواند خطر ابتلا به یبوست را افزایش دهد.

9) مصرف بیش از حد مسهل ها

برخی معتقدند فرد حداقل باید یکبار در روز دفع داشته باشد، اما این اعتقاد درست نیست. به همین دلیل برخی افراد داروهای مسهل مصرف می کنند. داروهای مسهل در کمک به حرکت روده موثر هستند. با این حال، استفاده مرتب آن ها باعث می شود بدن به آنها عادت کند و به تدریج دوز مورد نیاز برای دستیابی به همان تاثیر افزایش می یابد. ملین ها می توانند اعتیادآور باشند و عدم استفاده از آن ها خطر ابتلا به یبوست را افزایش می دهد.

10) عدم مراجعه به توالت در هنگام نیاز

اگر فرد حرکت روده را نادیده بگیرد و در صورت نیاز به توالت نرود، نیاز به توالت رفتن به تدریج از بین می رود. در صورت طولانی شدن این اتفاق، مدفوع خشک و سخت می شود.

11) عدم نوشیدن آب کافی

اگر در حال حاضر یبوست دارید، نوشیدن مایعات بیشتر باعث بهبود یبوست نمی شود. اما به طور کلی در طول زمان مصرف منظم آب آشامیدنی خطر ابتلا به یبوست را کاهش می دهد. زیرا ییبوست با کم شدن آب بدن ارتباط دارد. همچنین بسیاری از نوشابه ها و نوشیدنی های حاوی کافئین باعث کم آبی بدن و یبوست می شود. الکل نیز آب بدن را دفع می کند و باعث افزایش احتمال یبوست خواهد شد.

12) مشکلات روده بزرگ یا راست روده

تومورها می توانند فضاها را فشرده یا محدود کنند و باعث یبوست می شوند. همچنین، بافت زخم، دیورتیکولوزیس و باریک شدن غیرطبیعی روده بزرگ یا راست روده نیز باعث یبوست می شود.

13) برخی بیماری ها

بیماری هایی که باعث کاهش حرکت مدفوع در روده بزرگ، راست روده یا انسداد آن می شود فرد را دچار یبوست می کند. این موارد عبارتند از:

اختلالات عصبی: بیماری پارکینسون، سکته مغزی، آسیب نخاعی و شبه انسداد روده ای مزمن می تواند منجر به یبوست شود.

 شرایط غدد درون ریز و متابولیک: اوره بالا، دیابت، هیپرگلیسمی، کنترل ضعیف گلیکوزمی و کم کاری تیروئید.

 بیماری های سیستمیک: این ها بیماری هایی هستند که ممکن است تنها بر برخی اندام ها و بافت ها  و یا بر کل بدن تاثیر بگذارند و شامل بیماری لوپوس، اسکلرودرمی و آمیلوئیدوز می باشند.

 سرطان: یبوست در افرادی که مبتلا به سرطان هستند، عمدتا به علت درد و شیمی درمانی ایجاد می شود.

---

علائم یبوست چیست؟

یبوست معمولا توسط حرکت آهسته مواد در داخل روده بزرگ (روده) اتفاق می افتد. دو اختلال محدود به روده که باعث یبوست می شوند شامل انسداد روده و اختلال عملکرد کف لگن می باشند. علائم یبوست عبارتند از:

• حرکات کم روده ای
•  تنش هنگام رفتن به دستشویی
•  مدفوع سخت و یا کم
•  احساس تخلیه ناقص پس از رفتن به دستشویی
•  کاهش ناراحتی شکمی
•  نفخ شکمی 
•  خونریزی مقعد یا شکاف به دلیل آسیب های ناشی از مدفوع سخت
• گاهی اوقات اسهال به دلیل انسداد روده بزرگ توسط مدفوع سخت 
• سفتی روده
•  اختلال روانی و  یا وسواس با نیاز به رفتن به دستشویی
•  تشدید بیماری دیورتیکولار، هموروئید  و پرولاپس مقعدی

توجه توجه:

-  اگر یبوست ناگهانی و شدید و همراه با سایر نشانه های مضر از قبیل از دست دادن وزن باشد یا درمان های ساده اثر نداشته باشد، باید به پزشک مراجعه کنید.

-  آزمایشات برای تشخیص علت یبوست شامل تاریخچه، معاینه فیزیکی، آزمایش خون، اشعه X شکمی، تنقیه باریوم، آزمایش ترشح روده، آزمایش تحرک انحرافی و آزمایشات مربوط به حالت های حرکتی روده می باشد.

---

برای درمان سریع یبوست چی بخوریم؟

هدف از درمان یبوست ایجاد حرکت روده ای است که هر دو تا سه روز بدون استرس انجام شود. درمان ممکن است شامل مواد غذایی با فیبر بالا، ملین های غیر محرک، ملین های محرک، تنقیه، شیاف، داروهای تجویزی و جراحی باشد. اصول مختلفی در رابطه با ارزیابی و درمان یبوست وجود دارد که عبارتند از:

1- بین یبوست حاد و یبوست مزمن (طولانی مدت) تفاوت وجود دارد. بنابراین، باید یبوست حاد بررسی شود و اگر ناشی از بیماری جدی است درمان گردد.

2- شروع درمان به موقع و استفاده از درمان هایی است که کمترین احتمال آسیب را دارند. این امر باعث جلوگیری از انقباض و یبوست می شود و همچنین از آسیب احتمالی به روده بزرگ جلوگیری می کند که می تواند ناشی از استفاده مکرر از محصولات محرک باشد.

3- باید بدانیم که زمان ارزیابی علت یبوست مزمن چه زمانی است. اگر درمان های ساده اثربخش نباشند، باید علت یبوست توسط پزشک ارزیابی شود.

 هدف درمان یبوست نباید حرکت روزانه روده باشد، اما بعد از درمان حرکات روده باید هر دو تا سه روز بدون مشکل (بدون تنش) دستشویی بروید.

1- رژیم حاوی فیبر، مواد معدنی، روان کننده و نرم کننده های مدفوع

- بهترین راه اضافه کردن فیبر به رژیم غذایی، افزایش مقدار میوه ها و سبزیجات است. این به معنی مصرف حداقل پنج وعده میوه و سبزی در روز است. با این حال، برای بسیاری از مردم، مقدار میوه ها و سبزیجات مورد نیاز ممکن است زیاد باشد و باعث بهبود نشود. در این مورد، مکمل های فیبردار مفید می باشند.

- فیبر به عنوان مواد ساخته شده توسط گیاهان تعریف شده است که توسط دستگاه گوارش انسان هضم نمی شود و باعث حجیم شدن مدفوع می شود. بسیاری از انواع فیبرها درون روده به آب متصل شده و آب را در داخل روده نگه می دارد. 

- رایج ترین منابع فیبری عبارتند از:

•  میوه ها و سبزیجات
• سبوس گندم یا جو
• پسلیوم
• متیل سلولز مصنوعی 
•  Polycarbophil 
• عصاره مالت

با عوارض جانبی مصرف رژیم پرفیبر چه کنیم؟

- افزایش گاز (نفخ شکم) یکی از عوارض جانبی مواد فیبردار می باشد. گاز به این دلیل ایجاد می شود که باکتری هایی که به طور معمول در داخل روده هستند برای هضم، فیبر را به مقادیر کوچک تقسیم می کنند. در نتیجه باکتری های روده گاز را به عنوان یک محصول جانبی از هضم تولید می کنند. تمام فیبرها، بدون توجه به منبع آنها، می توانند باعث نفخ شکم شوند. با این حال، از آنجایی که باکتری ها در توانایی خود برای هضم انواع فیبر متفاوت هستند، منابع مختلف آن ممکن است به صورت متفاوت گاز تولید کند.

در واقع توانایی باکتری ها برای هضم یک نوع فیبر می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. این تغییر پذیری انتخاب بهترین نوع فیبر را برای هر فرد سخت تر می کند. به همین دلیل برخی مواد در بدن یک فرد نفخ زیادی ایجاد می کند در صورتی که همان مواد در بدن فرد دیگر نفخ کمی تولید خواهد کرد.

- بنابراین منابع مختلف فیبر باید یکی یکی بررسی شوند تا بهترین آن ها را انتخاب کنیم. در این حالت باید از دوز کم شروع کرد و هر یک تا دو هفته دوز را افزایش داد تا اینکه اثر مطلوب به دست آید و نفخ شکم برطرف شود. فیبر یک شبه کار نمی کند، بنابراین هر محصول باید در عرض چند هفته آزمایش شود. اگر علائم نفخ شکمی اتفاق می افتد، دوز می تواند برای چند هفته کاهش یابد و سپس دوز بالاتردوباره آزمایش شود. به طور کلی گفته شده است که مقدار گاز تولید شده توسط فیبر هنگام مصرف در مدت زمان طولانی کاهش می یابد. 

- هنگام استفاده از مقادیر فیبر بالا، توصیه می شود مقدار بیشتری آب (به عنوان مثال، یک لیوان آب با هر دوز) مصرف کنید. در تئوری، آب مانع از "سخت شدن" فیبر و انسداد روده می شود. این نظریه ساده و منطقی به نظر می آید.

- برخی افراد نمی توانند به راحتی از رژیم های پر فیبر استفاده کنند. بخصوص اگر فرد مشکل چسبندگی روده یا باریکی روده دارد باید پیش از مصرف برخی غذاها و تغییر رژیم غذایی با پزشک صحبت کند. همچنین برخی از محصولات حاوی قند هستند و افراد مبتلا به دیابت باید محصولات بدون قند انتخاب کنند.

2- ملین های روان کننده

- ملین های روان کننده حاوی چربی های معدنی به عنوان چربی های ساده یا امولسیون (ترکیب با آب) چربی هستند. چربی در داخل روده باقی می ماند، ذرات مدفوع را پوشش می دهد و احتمالا از تخلیه آب از مواد جلوگیری می کند. این احتباس آب منجر به مدفوع نرمتر و راحت تر می شود. چربی معدنی به طور کلی فقط برای درمان کوتاه مدت استفاده می شود زیرا استفاده طولانی مدت آن معایب بالقوه دارد.

- چربی می تواند ویتامین های محلول در چربی را از روده جذب کند و اگر برای مدت طولانی استفاده شود، ممکن است منجر به کمبود این ویتامین ها شود. این مسئله در حاملگی حائز اهمیت است زیرا تامین مناسب ویتامین ها برای جنین مهم است.

در افراد بسیار جوان یا بسیار سالمند که مکانیسم بلع آنها قوی نیست، مقدار کمی از چربی فرو نشسته ممکن است به ریه وارد شود و موجب ایجاد نوعی پنومونی شود که به نام پنومونی لیپید معروف است. چربی های معدنی همچنین ممکن است جذب بعضی از داروها مانند وارفارین (کومادین) و داروهای ضد بارداری خوراکی را کاهش دهند، در نتیجه اثربخشی آنها کاهش می یابد. علیرغم این معایب بالقوه، چربی معدنی در صورت نیاز به درمان کوتاه مدت، می تواند موثر باشد.

3- ملین های ملایم (شل کننده مدفوع)

- ملین های ملایم معمولا به عنوان نرم کننده های مدفوع شناخته می شوند. آنها حاوی ترکیب docusate  هستند. Docusate  عاملی مرطوب کننده است که آب درون روده را برای نفوذ و ترکیب با مواد در روده بهبود می بخشد. این افزایش آب  مدفوع را نرم می کند و از ایجاد یبوست جلوگیری خواهد کرد. ممکن است یک هفته یا بیشتر طول بکشد تا این ملین اثر کند. اگر این ملین هیچ تاثیری نداشته باشد دوز آن باید بعد از یک تا دو هفته افزایش یابد.

- هنوز عوارض جانبی خاصی برای ملین ها مشخص نشده است اما استفاده از مواد نرم کننده همراه با روغن معدنی یا داروهای تجویزی خاص توصیه نمی شود.

- محصولات ملین معمولا زمانی استفاده می شوند که نیاز به نرم شدن موقت باشد (به عنوان مثال بعد از عمل جراحی، زایمان یا حملات قلبی). آنها همچنین برای بیماران مبتلا به بواسیر ( علت بواسیر در زنان) یا شکاف های مقعدی استفاده می شوند.

4- ملین های هیپراسمولار

- ملین های هیپراسمولار ترکیبات غیر قابل جذبی هستند که درون روده بزرگ باقی می مانند و آب را که قبلا در روده بزرگ است حفظ می کند. نتیجه آن نرم شدن مدفوع و کاهش یبوست است. شایع ترین محصولات هیپروسمولار شامل لاکتولوز و پلی اتیلن گلیکول می باشد. برخی از این داروها فقط با نسخه قابل دسترسی هستند. این محصولات برای استفاده درازمدت بی خطر هستند، اما با عوارض جانبی متعددی همراه می باشند.

- مسهل های هیپراسمولار ممکن است توسط باکتری های روده هضم شوند و به گاز تبدیل شوند، که نفخ شکمی را افزایش می دهند. با کاهش دوز ملین کننده، می توان گاز را کاهش داد. در برخی موارد، گاز در طول زمان کاهش می یابد.

5-  مسهل های بدون نسخه

 مسهل های محرک و بدون نسخه از جمله محصولات گیاهی، باید به عنوان آخرین راهکار مورد استفاده قرار گیرد زیرا ممکن است به روده آسیب برساند و یبوست را بدتر کند. از جمله این مسهل ها می توان به ملین های سالین و تحریک کننده اشاره کرد:

ملین های سالین

- ملین های سالین حاوی یون های غیر قابل جذب مانند منیزیم، سولفات، فسفات و سیترات هستند. این یون ها در روده بزرگ باقی می مانند و باعث می شود آب به روده بزرگ برسد و با نرم کردن مدفوع از یبوست جلوگیری می کند. 

- منیزیم موجود در این دارو  همچنین ممکن است اثرات تحریک کننده خفیفی بر روی ماهیچه های روده داشته باشد. منیزیم در محصولات حاوی منیزیم تا حدی جذب روده و بدن می شود. منیزیم از طریق کلیه ها از بدن دفع خواهد شد. بنابراین، بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه نباید از این ترکیبات استفاده کنند. 

- ملین های سالین در عرض چند ساعت عمل می کنند. به طور کلی، محصولات قوی سالین نباید به طور منظم مورد استفاده قرار گیرد. اگر به دلیل مصرف زیاد این دارو اسهال ایجاد شود و آب از دست رفته هم جایگزین نشود، بدن دچار کم آبی خواهد شد.  بیشترین استفاده و خفیف ترین محصولات سالین شیر مگنزیا است. همچنین Epsom Salt یک ملین قوی سالین است که حاوی سولفات منیزیم است.

ملین های تحریک کننده

- مواد معدنی تحریک کننده باعث تحریک عضلات روده کوچک و روده بزرگ می شوند تا محتویات آنها سریع تر حرکت کنند. آنها همچنین مقدار آب روده را افزایش می دهند تا دفع راحت تر انجام شود.

6- تنقیه

- انواع مختلفی از تنقیه وجود دارد. تنقیه باعث تحریک روده بزرگ می شود تا مواد از آن خارج شوند. هر کدام از روش های تنقیه عملکرد متفاوتی دارند. به عنوان مثال، تنقیه سالین باعث می شود آب به روده بزرگ برسد. تنقیه فسفات عضلات روده را تحریک می کنند. تنقیه روغن های معدنی روان کننده  هستند و مدفوع سخت را نرم و لطیف می کنند. 

- تنقیه به خصوص در هنگامی که مدفوع در مقعد گیر کرده است سودمند است. به منظور موثر بودن، دستورالعمل های تنقیه باید رعایت شود. این امر مستلزم استفاده کامل از تنقیه، موقعیت مناسب پس از تنقیه و انجام تنقیه تا زمانی که گرفتگی عضلات احساس شود می باشد. دفع معمولا بین چند دقیقه تا یک ساعت پس از تنقیه اتفاق می افتد.

- تنقیه به معنای استفاده مداوم به جای استفاده منظم است. استفاده مکرر با فواصل کوتاه زمانی از تنقیه می تواند باعث اختلالات مایعات و الکترولیت ها در بدن شود. این موضوع خصوصا در مورد تنقیه با آب شیرین اتفاق می افتد. تنقیه با کف صابون توصیه نمی شود، زیرا می تواند به طور جدی به مقعد و راست روده صدمه بزند.

7- شیاف

مانند روش های تنقیه، انواع مختلف شیاف نیز مکانیزم های مختلفی دارند. شیاف های محرک حاوی بیزاکودیل وجود دارد. اعتقاد بر این است که شیاف گلیسیرین بیشتر باعث تحریک مقعد می شود. ورود انگشت به مقعد در هنگام شیاف باعث تحریک بیشتر حرکت روده خواهد شد. 

8- محصولات ترکیبی

محصولات بسیاری وجود دارد که از ترکیب مسهل های مختلف ساخته شده است. به عنوان مثال، محصولات خوراکی که در آن ها سنا و پسلیوم و یا سنا و گلیسیرین وجود دارند از انواع محصولات ترکیبی هستند. حتی ممکن است در یک محصول سه مسهل وجود داشته باشد. این محصولات می توانند مناسب و موثر باشند، اما آنها حاوی محصولات محرک می باشند. بنابراین، در صورت استفاده دائمی از این محصولات نگرانی در مورد آسیب های دائمی به روده وجود دارد و نباید از این درمان ها به صورت درازمدت استفاده کرد، مگر اینکه درمان غیرمتعارف نتواند انجام شود.

9- آموزش عملی شل کردن عضلات

اکثر عضلات لگن اطراف مقعد تحت کنترل اختیاری قرار دارند. بنابراین، آموزش بیوفیدبک (بازخورد زیستی) می تواند به بیماران مبتلا به اختلال کف لگن یاد دهد چگونه به عضلات خود به طور عادی مسلط شوند. در طول آموزش بیوفیدبک مقعدی، یک سوند حساس به فشار از طریق مقعد وارد می شود. هر بار که بیمار عضلات را منقبض می کند، عضلات فشاری ایجاد می کنند که توسط سوند حس می شود و روی یک صفحه ثبت می شود. با تماشای فشار روی صفحه و تلاش برای اصلاح آنها، بیماران یاد می گیرند چگونه آرام شوند و عضلات را به طور عادی منقبض کنند.

10- ورزش

افرادی که تحرک ندارند، بیشتر از افرادی که فعال هستند، مبتلا به یبوست می شوند. با این حال، مطالعات بر روی ورزش نشان داده است که ورزش تاثیر چندانی بر فرکانس زمانی که به دستشویی می روید ندارد. بنابراین، ورزش بیشتر برای مزایای سلامت دیگر توصیه می شود و برای اثر آن بر یبوست توصیه نمی شود.

11- عمل جراحی

برای بیماران مبتلا به یبوست که به علت بیماری های روده بزرگ یا سوءتغذیه ملایم دچار یبوست شده اند، عمل جراحی درمان نهایی است. در طول جراحی، اکثر روده بزرگ، به جز مقعد (یا بخشی از کولون سگموئید)، برداشته می شود و انتهای روده کوچک به مقعد باقی مانده یا به روده سگموئید متصل خواهد شد. در بیماران مبتلا به سرطان روده، جراحی برای کسانی که بدنشان به هیچ کدام از درمان های دیگر پاسخ نمی دهد، انجام می شود. در صورت تصمیم به عمل جراحی نباید هیچ بیماری عضلات روده کوچک وجود داشته باشد. 

19 درمان خانگی برای یبوست

در این قسمت خوراکی های خانگی کمک کننده به درمان یبوست معرف یمیشود:

1-  سیترات منیزیم

مصرف منیزیم سیترات یک درمان خانگی مناسب برای یبوست است. این ماده یک نوع ملین اسمزی است که می توان آن را بدون نسخه خریداری کرد. مصرف مقادیر متوسط مکمل های منیزیم می تواند به کاهش یبوست کمک کند. دوزهای بالاتر گاهی اوقات برای تمیز کردن روده قبل از جراحی یا سایر روش های پزشکی مورد استفاده قرار می گیرند. البته بیماران کلیوی نباید بیش از حد از این دارو استفاده کنند و بهتر است قبل از استفاده با پزشک خود مشورت کنند. 

2-  سبزیجات برگ سبز

سبزیجات سبز نه تنها حاوی فیبر هستند، بلکه منبع خوبی از منیزیم می باشند که می تواند به درمان یبوست کمک کند. از آنجا که آنها کالری کم اما مقادیر زیادی آب و مواد مغذی دارند، باید از آن ها به صورت روزانه مصرف کرد. سبزیجات مانند هویج و مارچوبه جزو این دسته هستند.

3- آلو و انجیر

این میوه ها دارای فیبر زیادی هستند و اثر ملین طبیعی دارند. مصرف این مواد چند بار در روز می تواند به درمان یبوست کمک کند اما به طور کلی مراقب باشید از این مواد به همراه میوه خشک به مقدار زیاد استفاده نکنید زیرا حاوی مقادیر زیادی قند می باشد.

4- مایعات گرم

مایعات گرم یا مایعات با دمای اتاق (در مقابل نوشیدنی های بسیار سرد)، به ویژه هنگامی که به عنوان اولین خوراکی در صبح مصرف می شود، هضم را تحریک می کند. می توانید برخی از چای های گیاهی، آب گرم با لیمو و قهوه را امتحان کنید.

5-  پروبیوتیک ها

داشتن یک روده سالم برای جلوگیری از مشکلات گوارشی ضروری است. مکمل پروبیوتیک به صورت روزانه حاوی حداقل 15 میلیارد موجود زنده و فعال و مفید برای روده و عملکرد آن است. بسیاری از ماست های فراوری شده در بازار دارای مقادیر مناسبی از پروبیوتیک هستند. 

6-  آب آلوئه ورا

این نوشیدنی به کاهش التهاب و بهبود فرکانس حرکت روده کمک می کند. 4/1 فنجان از این نوشیدنی را دو بار در روز مصرف کنید.

7- سیب و گلابی

سیب و گلابی حاوی نوع خاصی از فیبر به نام پکتین می باشند. پکتین یک فیبر نامحلول است که به مدفوع کمک می کند تا حجم زیادی داشته باشد و به راحتی از دستگاه گوارش عبور کند. دو بار در روز حدود 1-2 قاشق چای خوری از این میوه ها مصرف کنید.

8-  دانه های تخم شربتی و دانه های کتان

تخم شربتی فیبر زیادی دارد و چربی های سالم قابل جذب را آب می کند. روزانه 2-3 قاشق غذاخوری از دانه ها با آب یا مایعات مصرف کنید و روزی 1 قاشق غذاخوری روغن کتان استفاده کنید.

9-  پوسته اسفرزه

اسفرزه به دلیل فیبر زیادی که دارد به تشکیل مدفوع کمک می کند. هنگامی که فیبر با آب یا مایع دیگری ترکیب شود، حجم بیشتری مدفوع تولید می کند که باعث تحریک روده شده و باعث می شود تا عبور مدفوع از طریق دستگاه گوارش سریع انجام شود. برای بزرگسالان و کودکان بالای 12 سال، یک قاشق غذا خوری با یک فنجان متوسط مایع  را بصورت روزانه مصرف نمایید.

10- روغن جگر ماهی

یک روش سنتی مصرف 1 قاشق غذاخوری روغن جگر ماهی یا روغن دانه کتان با یک فنجان متوسط آب هویج تازه برای تحریک حرکات روده پس از بیدار شدن است.

 11- چای نعنا یا زنجبیل یا قاصدک

نعناع و زنجبیل داروهای خانگی هستند که برای کمک به کاهش بسیاری از مشکلات گوارشی استفاده می شوند. نعناع حاوی ماده ای به نام مونولول است که دارای اثر ضد اسپاسم است و عضلات دستگاه گوارش را شل می کند. زنجبیل نیز یک گیاه گرم است که باعث ایجاد گرمای بیشتر در داخل بدن می شود. گیاهخواران می گویند این مواد می توانند سرعت هضم را افزایش دهند. در چای، آب گرم نیز هضم را تحریک می کند و باعث کاهش یبوست می شود. چای قاصدک همچنین یک ملین و مسهل است. 

12- آب لیمو

اسید سیتریک در آب لیمو به عنوان یک محرک برای سیستم گوارش عمل می کند و می تواند به سم زدایی بدن کمک کند و باعث کاهش یبوست می شود. هر روز صبح آب لیمو تازه را به یک لیوان آب بیفزایید یا لیمو را به چای اضافه کنید. ممکن است متوجه شوید مصرف  آب ترش در صبح نه تنها به عنوان یک درمان طبیعی برای یبوست عمل می کند بلکه به افزایش مصرف آب در طول روز نیز کمک خواهد کرد و هضم طولانی مدت را بهبود می بخشد. 

13- کشمش، گیلاس و زردآلو

کشمش دارای فیبر بالا و اسید تارتاریک می باشد که دارای اثر ملین است. در یک مطالعه، پزشکان مشخص کردند گروهی که 5/4 فنجان کشمش در روز مصرف می کنند، غذایشان در نصف زمان سایر افراد هضم و دفع می شود. گیلاس و زردآلو نیز غنی از فیبر هستند و می توانند به کاهش یبوست کمک کنند. این میوه ها را با یک کاسه ماست بخورید تا از مزایای پروبیوتیک ها نیز بهره مند شوید.

14- روغن کرچک

از قدیم الایام این درمان خانگی برای درمان یبوست مورد استفاده قرار گرفته است. یکی از کاربردهای اولیه روغن کرچک به عنوان یک ملین است. 1 تا 2 قاشق چای خوری از این روغن را با معده خالی مصرف کنید و نتیجه آن را 8 ساعت بعد ببینید. 

15- سنا

ترکیبات هیدروکسید گلیکوزید، که به اصطلاح به سنووسیدها شناخته می شوند، در سنا یافت می شوند. این ترکیبات به شما کمک می کند که یبوست را درمان کنید و باعث حرکات منظم روده می شود . همچنین سنا به تشویق روده ها برای تنظیم، کمک می کند و مدفوع را شل می کند، بنابراین عبور آن ناخوشایند یا دردناک نیست و آسان تر می شود.

16- قرص نعناع

قرص نعناع مانند آلوئه ورا دارای مزایای زیادی برای سلامتی است. یکی از اثرات آن کمک به سلامت سیستم گوارش با تحریک تولید صفرا می باشد. این مایع صفراوی اثر آرام بخش بر روی پوشش روده دارد.

17- جوش شیرین

جوش شیرین با خنثی سازی اسید معده تاثیر زیادی بر معده دارد. همچنین به آزادسازی گاز معده کمک کرده و باعث بهبود یبوست می شود. آنچه باید انجام دهید این است که 1 قاشق چای خوری جوش شیرین را به یک چهارم فنجان آب گرم اضافه کنید و آن را بنوشید.

18- عصاره سیر

عصاره سیر یکی از گزینه هایی است که باید در مخلوط ملین های گیاهی مورد استفاده قرار گیرد زیرا به بهبود سیستم ایمنی بدن و همچنین تغذیه باکتری های خوب در سیستم گوارش کمک می کند. این گیاه به عنوان یک عنصر مناسب در رژیم غذایی است که باعث افزایش سلامت می شود. 

19- روغن زیتون

قبل از خوردن صبحانه، یک قاشق غذاخوری روغن زیتون مصرف کنید. این روغن دستگاه گوارش را تحریک می کند. همچنین روده ها را روان می کند و همزمان آنتی اکسیدان ها را نیز فراهم می کند.

نوشیدنی های مناسب در درمان یبوست

برای بهترین نتایج، توصیه می کند که بزرگسالان نصف تا یک فنجان از نوشیدنی را، یک بار در روز، ترجیحا صبح ها مصرف کنند. همچنین باید هر روز هشت فنجان یا بیشتر مایع بنوشید. نوشیدنی های مناسب عبارتند از:

1- آب آلو

محبوب ترین آبمیوه برای رفع یبوست آب آلو است. هر یک فنجان آب آلو حاوی حدود 2.6 گرم فیبر است. این مقدار 10 درصد از نیاز روزانه شما است. در حالی که فیبر میتواند مدفوع شما را حجیم کند، سوربیتول در آب آلو آن را نرم می کند. آب آلو منبع خوبی از ویتامین C و آهن نیز می باشد. خوردن آلوی خشک یا آلوی تازه، راه دیگری برای جلوگیری از یبوست است. در حقیقت، یک مطالعه نشان می دهد که آلو را باید به عنوان اولین راه برای درمان یبوست درنظر گرفت.

2- آب سیب

آب سیب تاثیر ملین دارد. آب سیب اغلب برای کودکان مبتلا به یبوست توصیه می شود زیرا نسبت فروکتوز به گلوکز بالا و سوربیتول زیادی دارد. اما به همین دلیل، ممکن است در دوزهای زیاد باعث ناراحتی روده شود. ممکن است فکر کنید خوردن پوره سیب به یبوست کمک می کند، اما درست نیست. پوره سیب حاوی پکتین بالاتری نسبت به آب سیب است. پکتین ماده ای است که به مدفوع شما اضافه می شود و آن را سفت می کند. 

3- آب گلابی

یکی دیگر از گزینه های خوب، آب گلابی است که نسبت به آب سیب حاوی چهار برابر سوربیتول بیشتر است. این آبمیوه نیز برای کودکان مبتلا به یبوست توصیه می شود.  همچنین می توانید از مخلوط کردن آب لیمو در یک لیوان آب گرم نیز بهره مند شوید. سایر نوشیدنی هایی که ممکن است کمک کنند شامل قهوه، چای و مایعات گرم می باشند. بهتر است نوشیدنی های گازدار مصرف نکنید تا یبوست شما برطرف شود.

اگر یبوست به این اقدامات ساده و ایمن پاسخ ندهد چه اتفاقی می افتد؟

- این تلاش ها نباید متوقف شود، بلکه باید اقدامات دیگری نیز انجام شود. اگر یبوست خفیف باشد، یعنی هر چند هفته اتفاق بیفتد مهم نیست و از هر روشی می توانید استفاده کنید . متابولیسم محرک هر چهار تا شش هفته به روده بزرگ آسیب نمی رساند. متاسفانه گرایش به استفاده از محصولات محرک به طور ناخودآگاه فرکانس مصرف آنها را افزایش میدهد و باعث آسیب به روده بزرگ می شود. 

- اگر این یک مشکل مداوم و غیرمتناوب باشد، امن ترین محصولات ملین های فوق العاده اسمولار است. استفاده از آنها باید توسط پزشک تجویز شود. همانند فیبر، دوزهای مختلف این محصول باید چندین هفته امتحان شود تا به دوز مناسب برسید. ملین های اسمولار گران است. شیر مگنزیا خفیف ترین ملین های سالین است، که ارزان می باسد و جایگزین خوبی است. 

- معمولا داروهای محرک قوی تر به عنوان آخرین راهکار توصیه می شوند، پس درمان های غیر محرک انجام نمی شود.

- بسیاری از افراد برای درمان این مشکل از گیاهان استفاده می کنند زیرا احساس راحتی بیشتری می کنند. متأسفانه اکثر این داروهای گیاهی حاوی محصولات محرک هستند و استفاده طولانی مدت آنها باعث افزایش احتمال آسیب به روده می شود.

چه زمانی باید برای یبوست مزمن به پزشک مراجعه کنم؟

اگر مشکل اصلی فشار دادن مدفوع باشد، احتمالا یبوست مزمن است و باید زودتر بررسی شود. این مشکل ممکن است به علت اختلال در عملکرد کف لگن باشد، و درمان انتخابی، آموزش بیوفیدبک است و نباید از مسهل استفاده شود. اگر اقدامات ساده که قبلا گفتیم موثر نباشد باید به پزشک مراجعه کنید. اگر دکتر عمومی نتواند درمان را انجام دهد بیمار باید به متخصص گوارش مراجعه کند. متخصصان گوارش اغلب یبوست را ارزیابی می کنند و بهترین درمان را تجویز خواهند کرد. 

---

ورزش مناسب برای رفع یبوست

ورزش هایی وجود دارد که برای بهبود یبوست کمک کننده است:

یوگا 

یوگا باعث افزایش جریان خون به دستگاه گوارش و تحریک روده می شود. این مسئله باعث می شود هضم کارآمدتر باشد و یبوست کاهش یابد. 

Virasana،  با زانو زدن بر روی زمین، به صورت زانوهای جدا و پاهای پشت سر می باشد. در این حرکت باید پشت خود را صاف نگهدارید، به آرامی پاهای خود را پایین بیاورید تا زمانی که باسن بین پاهای شما قرار بگیرد. دستان خود را روی زانوی خود قرار دهید و به طور طبیعی نفس بکشید. سپس به سمت جلو خم شوید و پیشانی را روی زمین قرار دهید. بازوهایتان باید مستقیم جلوی سر شما باشد و کف دست ها روی هم قرار بگیرد. 30 تا 60 ثانیه به این حالت بمانید.

یکی دیگر از حالت ها Pavanmuktasana است. برای این حالت بر روی پشت دراز بکشید، هر دو زانو را به سینه برسانید، هنگامی که نفس می کشید آن ها را به بیرون پرتاب کنید. به آرامی فشار را اضافه کرده و ران ها را به شکم نزدیک کنید. سر خود را بالا بیاورید، زانوهای خود را با پیشانی لمس کنید. 30 تا 60 ثانیه به صورت طبیعی تنفس کنید.

ورزش شدید

طبق گزارش انجمن بارداری آمریکا (APA) ورزش متوسط باعث تحرک روده شما می شود. APA توصیه می کند که برای رفع یبوست 20 تا 30 دقیقه راه بروید یا شنا کنید. علاوه بر این، در وهله اول موسسه ملی بهداشت (NIH) می گوید ورزش مرتب کمک می کند سیستم گوارش شما از جمله روده، سالم و فعال باقی بماند. NIH توصیه می کند حداقل سه بار در هفته حدود 20 تا 30 دقیقه ورزش کنید تا از یبوست جلوگیری شود. استرس نیز یک عامل خطر برای یبوست است، بنابراین سعی کنید فعالیت هایی مانند یوگا را برای کاهش استرس انجام دهید.

آیا یبوست همیشه به دلیل مصرف کم فیبر ایجاد می شود؟

خیر. اجماع عمومی در میان متخصصان پزشکی این است که افزایش فیبر و مصرف مایع می تواند از یبوست جلوگیری کند. با این حال، بسیاری از علل دیگر مانند داروها، بارداری، کاهش فعالیت بدنی، تغییرات در روال زندگی فرد یا نادیده گرفتن میل به رفتن به توالت می تواند بر روی عملکرد روده تاثیر بگذارد.

برای جلوگیری از یبوست در خانه چه کاری می توانم انجام دهم؟

درمان های موثر برای یبوست همیشه با تغییرات رژیم غذایی و شیوه زندگی شروع می شود. کم کم مصرف روزانه فیبر را افزایش دهید. به طوری که به ازای هر 1000 کالری حداقل 14 گرم فیبر مصرف کنید. مواد غذایی با فیبر زیاد شامل میوه ها و سبزیجات تازه، غلات و نان کامل می باشد. فیبر، بخش عمده ای از مدفوع شما را افزایش می دهد که باعث می شود سرعت آن از طریق رکتوم بیشتر شود. اما یادتان باشد تغییر ناگهانی در مصرف فیبر می تواند موجب نفخ و گاز شود، بنابراین کم کم مقدار آن را زیاد کنید. همچنین  ورزش روزانه عضلات درگیر در سیستم گوارش شما را تقویت می کند و باعث بهبود وضعیت مدفوع و ادرار می شود.

درمان با رژیم غذایی برای نوزادان کمتر از 1 سال :

•  یک یا دو بار در روز آب گلابی (1/8 فنجان) به نوزاد بدهید.
•  اگر فرزند شما بزرگتر از 4 ماه است، دو بار در روز غذاهای حاوی فیبر بالا مانند آلو، انجیر، خرما، گلابی، گیلاس، آلو، زغال اخته، لوبیا و نخود را به او بدهید.

درمان رژیم غذایی برای نوزادان بالای 1 سال 

•  حداقل 3 بار در روز میوه ها و سبزیجات را به کودکان خود بدهید.
•  غذاهای خوب شامل آلو، انجیر، خرما، هلو، گیلاس، گلابی، زردآلو، زغال اخته، لوبیا، نخود فرنگی، گل کلم، کلم بروکلی می باشد (سبزیجات پخته نشده به کودکان کمتر از 3 سال ندهید زیرا خطر خفگی را افزایش میدهد) 
•  سبوس را در رژیم غذایی افزایش دهید؛ سبوس یک نرم کننده طبیعی مدفوع است زیرا دارای فیبر زیادی می باشد. منابع سبوس عبارتند از غلات، کلوچه های سبوس دار، کراکر، بلغور جو دوسر، برنج یا نان گندم و ماکارونی.
•  مواد غذایی که باعث یبوست می شود را در رژیم کودک خود کاهش دهید. این مواد شامل شیر، بستنی، ماست و پنیر می باشند. اما اطمینان حاصل کنید که هر روز 1200 میلی گرم کلسیم یا حدود 4 وعده کلسیم در وعده های غذایی کودک جای می دهید.

اگر یبوست دارید، آیا باید برنج سفید بخورید یا از آن اجتناب کنید؟

از آن اجتناب کنید! برنج سفید برنج بدون پوسته، جوانه و سبوس است. اساسا تمام فیبر و مواد مغذی آن حذف شده است. با این حال، برنج قهوه ای متفاوت است. چون پوسته، سبوس و جوانه دارد و می تواند به رفع یبوست کمک کند. 

شما مبتلا به یبوست هستید و دوست شما به شما یک کیوی پیشنهاد می دهد. بهتر است آن را بخورید یا از آن اجتناب کنید؟

آن را بخورید! خوردن کیوی به رفع یبوست کمک میکند. کیوی متوسط دارای حدود 2.5 گرم فیبر است و می تواند به حرکت منظم روده کمک کند. یک مطالعه در مجله تغذیه بالینی در آسیا و اقیانوس آرام نشان می دهد خوردن دو کیوی به صورت روزانه تعداد حرکات روده ای در بزرگسالان با یبوست را افزایش می دهد.

وقتی یبوست دارید، باید پنیر بخورید یا از آن اجتناب کنید؟

بهتر است از مصرف پنیر بپرهیزید. اگر مبتلا به یبوست هستید از مصرف پنیر اجتناب کنید. پنیر به هیچ وجه فیبر ندارد و پر از چربی است و می تواند باعث یبوست شود یا آن را بدتر کند. علاوه بر این، محصولات لبنی حاوی لاکتوز هستند و افرادی که نمی توانند آن را تحمل کنند در صورت مصرف، دچار نفخ نیز می شوند.

[collapse id=2706]

منبع: سلامت بانوان اوما

درمان ریزش مو در زنان پلی کیستیک

بسیاری از خانم ها در طول دوران زندگی از ریزش موی بیش از حد و یا رویش موهای زائد و مردانه در قسمت های مختلف بدن و بخصوص صورت شکایت دارند و دائما به دنبال روش هایی برای رفع و بهبود این وضعیت هستند. با اینکه عوامل مختلفی مثل نوع شامپو، تغذیه، آب و هوا و ... می تواند در ریزش مو تاثیر بگذارد اما یکی از مهم ترین علل شایع ریزش مو و رشد موهای زائد به هم ریختن هورمون های بدن است.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یک اختلال هورمونی شایع است که می تواند باعث بروز طیف وسیعی از علائم از جمله هیرسوتیسم شود، که باعث رشد موهای زائد صورت و بدن است. در حالی که بسیاری از این موها با PCOS به صورت ضخیم تر و مردانه بر روی صورت و بدن رشد می کنند، برخی از موهای بدن مانند موهای سر و ابرو نیز دچار ریزش می شوند که به این حالت ریزش مو با الگوی زنانه گفته می شود.

در این مقاله می خواهیم شما اومایی های عزیز را با روش های درمانی ریزش مو در زنان مبتلا به پلی کیستیک آشنا کنیم. پس با ما همراه باشید.

چرا PCOS باعث ریزش مو می شود؟

بدن زن در کنار هورمون های زنانه هورمون های مردانه را نیز تولید می کند، که به آن آندروژن می گویند و شامل تستوسترون یعنی مهم ترین هورمون بارداری در مردان است. آندروژن ها در رساندن فرد به بلوغ جسمی و جنسی و تحریک رشد مو در ناحیه زیر بغل و ناحیه های تناسلی نقش دارند. اما در بدن زنان مقدار این هورمون ها بسیار کمتر از هورمون های زنانه است.

اگر به دلایل مختلف مثل بیماری سندرم پلی کیستیک این هورمون ها در بدن زن بیشتر از حد طبیعی شوند باعث می شود که موهای زائد رشد کند و موهای سر هم دچار ریزش شوند. در واقع PCOS باعث تولید آندروژن اضافی و در نتیجه ویروسی شدن بدن می شود. این هورمون اضافی به توسعه ویژگی های مردانه در خانم ها، از جمله موهای زائد در مکان هایی که معمولاً مو رشد نمی کند، کمک می کند. موهای زائد ضمخت و ریش مانند بیش تر در قسمت های زیر دیده می شوند: 

• صورت بخصوص در قسمت چانه و زیر گلو
• گردن
• سینه
• شکم

این آندروژن های اضافی همچنین می توانند باعث شوند که موهای روی سر شما شروع به نازک شدن نمایند. نازک شدن موها به معنی از دست رفتن مقاومت ساقه های مو است که کم کم به راحتی ریشه مو از سر جدا شده و ریزش زیاد می شود. این ریزش بیشتر در قسمت پیشانی و جلوی سر شما است و به همین دلیل به آن آلوپسی آندروژنی یا ریزش مو با الگوی زنانه می گویند.

آیا موهای از دست رفته به دلیل آندروژن مجددا رشد می کنند؟

هر مویی که بخاطر PCOS از دست بدهید، به خودی خود رشد نمی کند. اما با درمان های موجود و تغذیه مناسب بعد از تنظیم شدن دوباره هورمون ها ممکن است فولیکول های مو در این قسمت ها مجددا تحریک شده و موی جدید رشد کند. به علاوه، چندین کار وجود دارد که می تواند برای پوشاندن موهای ریخته شده مربوط به PCOS انجام دهید. که در ادامه توضیح می دهیم.

 روشهای درمان ریزش مو در پلی کیستیک ها

ریزش مو PCOS به دلیل عدم تعادل هورمونی ایجاد می شود، بنابراین تنظیم هورمون و درمان به موقع نقش مهمی در جلوگیری از ریزش مو دارد و این کار با انواع داروها قابل انجام است. به خاطر داشته باشید که شاید لازم باشد قبل از پیدا کردن دارویی که برای شما مفید باشد، چند دارو را امتحان کنید و بیشتر افراد با ترکیبی از داروها بهترین نتیجه را کسب می کنند. البته انتخاب دارو و بررسی نتایج آن وظیفه شما نیست و باید پزشک معالج این کار را انجام دهد.

در اینجا به برخی از گزینه های درمانی رایج برای ریزش موی مربوط به PCOS می پردازیم:

1- قرص های ضد بارداری خوراکی

قرص های ضد بارداری می توانند سطح آندروژن را کاهش دهند و با تنظیم هورمون ها به کاهش ریزش موها و رویش مجدد موهای از دست رفته کمک می کنند. به هم ریختگی هورمون ها در چرخه پریودی نیز تاثیر می گذارد و جوش ها را نیز افزایش می دهد. مصرف قرص های ضد بارداری علاوه بر کاهش ریزش مو سایر علائم PCOS مانند پریودهای نامنظم و آکنه را نیز بهبود می بخشد. همچنین اغلب یک داروی ضد آندروژن به همراه داروهای ضد بارداری خوراکی برای رفع ریزش موهای مرتبط با PCOS تجویز می شود. البته باید میزان مصرف این قرص ها دقیقا طبق تجویز پزشک باشند. در غیر این صورت می تواند عوارض جانبی زیادی برای شما ایجاد کند. 

2- اسپیرونولاکتون (آلداکتون)

اسپیرونولاکتون یک داروی خوراکی است که به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده آلدوسترون شناخته می شود. در واقع سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در ایالات متحده این دارو را بعنوان یک داروی درمانی برای کاهش احتباسات مایع درون بدن تایید کرده است. با این حال طبق تجربه پزشکان این دارو برای درمان آلوپسی آندروژنیک نیز مفید بوده است. در واقع مصرف این دارو برای تنظیم هورمونی یک مصرف خارج از موارد نوشته روی دارو می باشد و تنها طبق نتایج تجربی به دست آمده است. این دارو اثرات ناشی از افزایش آندروژن را کاهش داده و معمولا همراه با قرص ضد بارداری خوراکی تجویز می شود.

3- مینوکسیدیل (روگائین)

مینوکسیدیل تنها داروی تأیید شده توسط FDA برای درمان طاسی الگوی زنانه است. این دارو یک درمان موضعی است که شما باید بصورت روزانه مقدار تجویز شده را روی پوست سر خود بمالید. این دارو همچنین رشد مجدد مو را تقویت می کند و حتی می تواند ظاهر ضخیم تری به آن ببخشد. در واقع دارویی است که از نازک شدن موها جلوگیری می کند. 

4- فیناستراید (Propecia)

هر دو فیناستراید و دوتاستارید توسط FDA برای درمان ریزش موی الگوی مردانه تأیید شده اند. اما برای ریزش موی الگوی زنانه تأیید نشده اند. با این حال برخی از پزشکان هنوز آن ها را برای خانم هایی که دارای PCOS هستند تجویز می کنند.

در حالی که شواهدی مبنی بر اینکه این داروها می توانند به ریزش مو در الگوی زنانه کمک کنند وجود دارد. اما بسیاری از متخصصان آن ها را به دلیل نتایج متفاوت در مطالعات دیگر و عوارض جانبی شناخته شده در آن ها گزینه مناسبی برای ریزش موی زنانه نمی دانند. 

5- پیوند مو

پیوند مو یک عمل جراحی است که برای کاشت مو روی پوست سر استفاده می شود. در این روش فولیکول های مو با تعداد زیادی مو از یک ناحیه دارای فولیکول های سالم و قوی تر جدا شده و به ناحیه ای که موها نازک شده است یا طاسی مشخص گشته پیوند می شوند. پیوند مو معمولاً به چند جلسه درمانی توسط یک پزشک حاذق نیاز دارد. 

کاشت مو می تواند هزینه زیادی را برای شما ایجاد کند و به دلیل اینکه جزء عمل های زیبایی محسوب می شود تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرد. همچنین هیچ ضمانتی برای جواب دهی عالی از پیوندهای انجام شده وجود ندارد. هرچند بسیاری از پزشکان جراحی زیبایی برای تبلیغات گسترده تر ادعای انجام کاشت تضمینی را می دهند اما ایجاد نتیجه مطلوب همیشه امکان پذیر نخواهد بود.

آیا داروی خانگی برای جلوگیری از ریزش مو به دلیل سندرم پلی کیستیک وجود دارد؟

اگر می خواهید مسیر طبیعی تری را با عوارض جانبی کمتری طی کنید، خوشبختانه برخی از داروهای خانگی وجود دارند که می توانند  به کاهش سطح آندروژن کمک کنند و تأثیر آن ها را در ریزش موی شما کم نمایند. البته درمان با داروهای خانگی نیاز به صبوری شما دارد و بعضی وقت ها جوابگو نیست. برخی از داروهای خانگی عبارتند از:

مکمل روی

براساس نتایج یک مطالعه در سال2016، مصرف مکمل روی به ریزش موی ناشی از بیماری PCOS کمک می کند. منبع معتبر این مطالعه به بررسی اثرات مکمل روی در PCOS پرداخته و دریافته است که استفاده از 50 میلی گرم عنصر روی از طریق مکمل ها بصورت روزانه به مدت 8 هفته اثرات مفیدی بر روی کنترل ریزش مو و رویش مجدد موهای ریخته شده دارد. همچنین نتایج تحقیقات نشان داد که روی می تواند میزان موهای زائد در بدن را کاهش دهد. مکمل های روی در همه داروخانه ها یافت می شوند اما بهتر است قبل از مصرف با پزشکتان مشورت کنید.

کاهش وزن

شواهد قابل توجهی وجود دارد که کم کردن وزن  و رساندن آن به حد ایده آل تا حد زیادی می تواند به تنظیم هورمون ها کمک کرده، سطح آندروژن را کاهش داده و اثرات آندروژن های اضافی را در زنان مبتلا به PCOS کم کند. در نتیجه ریزش مو و سایر علائم به هم ریختگی هورمون ها مثل پریودی نامنظم و آکنه نیز بهبود پیدا می کند. 

از دست دادن فقط 5 تا 10 درصد از وزن بدن می تواند علائم PCOS را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. پس اگر اضافه وزن دارید از همین الان به فکر یک رژیم مناسب برای جلوگیری از ریزش موهایتان باشید.

بیوتین

بیوتین یک مکمل محبوب است که اغلب برای سلامتی و رشد مو استفاده می شود. شواهد زیادی وجود ندارد که این دارو بتواند به طور خاص به کاهش ریزش موی PCOS کمک کند، اما ارزش امتحان کردن را دارد. یک مطالعه در سال 2015 نشان داد که مصرف یک مکمل پروتئین دریایی حاوی بیوتین به مدت 90 روز منجر به رشد چشمگیر مو می شود. 

چگونه می توان ریزش مو را کمتر مورد توجه قرار داد؟

مطمئناً ضرورتی برای مراجعه به پزشک برای درمان ریزش موی PCOS وجود ندارد و در بسیاری موارد، شما می توانید با تغییراتی در نحوه استایل موی خود، ظاهر ریزش موی مربوط به PCOS را به حداقل برسانید. البته مصرف به موقع داروهایتان نیز با تنظیم هورمون های بدن اثرات ناشی از این بیماری را کم می کند و حداقل این ریزش ادامه دار نمی شود.  برای این که ریزش موهایتان کمتر جلب توجه کند می توانید:

• مدل موهای خود را تغییر دهید و از موهای پرتر روی قسمت های خالی بریزید.
• بخشی از موهای قسمت بالاتر که سالم است را بگیرید و بصورت چتری روی پیشانی خود بریزید.
• از سایه های پودری هم رنگ موهایتان در قسمت های خالی سر استفاده کنید تا آن را پوشش دهد و خالی بودنش مشخص نباشد.
• در صورت نازک شدن بیش از حد موها تا قبل از درمان می توانید این کارها را انجام دهید: 
• پوشیدن یک کلاه گیس تیکه ای، که می توانید در مهمانی ها از آن استفاده کنید که برای پوشاندن موهای نازک خود بدون آسیب زدن به موها با چسب های موجود یا گیره قابل استفاده است. 
• استفاده از محصولات حجیم کننده مو برای پرپشت نشان دادن موهایتان
• کوتاه کردن، مدل موی لایه ای و کوتاه باعث می شود موهای شما پر حجم تر نشان داده شود. 

سخن آخر

ریزش موها برای خانم ها واقعا دردناک است و بسیار اهمیت دارد زیرا مو نقش مهمی در زیبایی فرد ایفا می کند. بنابراین اولین کاری که برای جلوگیری و درمان ریزش مو باید بکنید مراجعه به یک پزشک و انجام آزمایشات هورمونی است. اگر ریزش موی شما به دلیل تغییرات هورمونی باشد با دارو هورمون ها تنظیم شده و به راحتی جلوی ان گرفته می شود و حتی عوارض دیگر مثل جوش ها نیز بهبود پیدا می کنند. در صورتی هم که علت ریزش مو هورمون ها نباشند می توانید با خیال راحت به سراغ روش های درمانی دیگر بروید. اما اگر مربوط به هورمون باشد و شما قبل از تنظیم هورمون ها از روش های دیگر استفاده کنید نتایج خوبی نمی گیرید و یا نتایج موقتی و قابل بازگشت هستند.

[collapse id=2707]

منبع: سلامت بانوان اوما

افسردگی بعد از بارداری پوچ

متاسفانه همیشه شرایط بارداری آن طور که ما دوست داریم پیش نمی رود. در موارد نادر ممکن است آزمایش بارداری شما مثبت بوده باشد و همه علائم بارداری را نیز داشته باشید اما بارداری درستی اتفاق نیفتاده باشد و جنین تشکیل نشود. در این حالت آزمایش بارداری اشتباه نبوده است زیرا هورمون بارداری در خون و ادرار وجود دارد. منتها جنین به درستی تشکیل نشده و رشد نکرده است که به آن بارداری پوچ گفته می شود و در صورت تشخیص باید سریعا متوقف شود. از بین رفتن بارداری ممکن است رایج ترین تجربه ای باشد که هیچ کس مایل به صحبت درباره آن نیست. معمولا زمانی که این اتفاق می افتد خانم باردار از نظر روحی به هم می ریزد و حتی ممکن است تا مدتی دچار افسردگی شود.

در این مقاله می خواهیم این موضوع را بررسی کرده و ببینیم چگونه این افراد می توانند هرچه سریع تر به زندگی عادی خود بدون حالت های عصبی یا روحی برگردند. با ما همراه باشید. 

افسردگی بعد از زایمان

طبق نظر مشاوران خیلی از خانم ها بعد از زایمان به دلیل جدا شدن جزئی از بدنشان که نه ماه همراه آن ها بوده است دچار افسردگی می شوند. اما خانم هایی که بارداری پوچ و سقط دارند آسیب بیشتری می بینند زیرا حتی زحماتشان به نتیجه و تولد نوزاد جدیدی هم ختم نشده است. روش های مختلفی وجود دارد که زوج ها بتوانند این وضعیت را بهتر تحمل کرده و در مقابل چیزهایی مثل افسردگی، اضطراب و قضاوت دیگران ناشی از ازدست دادن بچه بایستند. همین جا به شما بگویم استرس و اضطراب عامل بسیاری از ناکامی هاست و بسیاری از خانم های بارداری که دچار بارداری پوچ یا سقط شده اند از آن دسته افراد پر استرس بوده اند که به شدت هم در روز کار می کردند و بعدا متوجه اشتباه خود شده اند و دائما به خود می گفتند که ای کاش بیشتر حواسشان بود و بیشتر مراقبت می کردند. البته گاهی نیز در موارد بسیا نادر بارداری پوچ می تواند ربطی به فعالیت فرد نداشته باشد. 

به نظر می رسد، از بین رفتن حاملگی شایع ترین تجربه ای است که کسی آن را باور ندارد. تا زمانی که اتفاق بیفتد و بعد یک زن و غالباً یک زن و شوهر مجبورند آن را به سختی تحمل کرده و به زندگی خود ادامه دهند تا شاید در آینده دوباره موفق به بارداری شوند. 

نکات مهم در ناراحتی های بارداری پوچ

در ادامه می خواهیم پنج نکته ای را که می تواند بعنوان مشاوره به شما زوج های عزیز اومایی که دچار بارداری پوچ و از دست دادن فرزندتان شده اید بگوییم تا کمی حالتان بهتر شود و با تحمل بیشتری آن را بپذیرید. البته باید بگوییم در بارداری پوچ اصلا جنین شکل نمی گیرد و فقط از نظر روانی تاثیر بدی روی شما گذاشته است. چون شما اصلا نمی دانستید که جنینی وجود ندارد.

1. هنگام خبر دادن این موضوع باید از کلمات صحیح استفاده شود.

معمولا دیده می شود که وقتی از طرف پزشک یا همسر قرار است این خبر به خانم داده شود بصورت خیلی صریح گفته شده و از کلمه سقط جنین استفاده می شود. مثلا می گویند بچه ات از بین رفته است یا ادامه بارداری به ضرر شما تمام می شود و یا هنوز بچه ای شکل نگرفته و بارداری باید متوقف شود. این جاست که حس و حال خیلی بدی به مادر دست می دهد و همان جا بذر افسردگی کاشته می شود. بنابراین خیلی خوب است که افراد کارمند در این کلینیک ها و همسران بدانند در این موقعیت ها باید بسیار با لطافت و مهربانی از کلمات جایگزین دیگری استفاده نمایند. مثلا به او بگویید:

• خدارو شکر که این اتفاق زودتر افتاده است و خطری شما را تهدید نمی کند.
• ممکن بود اگر بارداری شما با این وضعیت ادامه پیدا کند فرزندتان با نقص به دنیا بیاید. بنابراین بهترین کار برای خودتان و فرزندتان این است که به بارداری پایان دهید.
• نگران نباشید شما هنوز جوان هستید و باز هم شانس پدر و مادر شدن را دارید.

همچنین از چیزهایی که مرتبط نیست و نمی تواند در همدردی با مادر کمکی به او بکند اجتناب کنید. مثلا هیچ گاه وقتی برای تشییع جنازه همسر دوستتان می روید به او نمی گویید اشکال ندارد ناراحت نباش در عوض ماهی های زیادی در دریا وجود دارد. این کار نه تنها حال او را بهتر نمی کند بلکه عصبانیتش را بیشتر هم خواهد کرد. 

معمولا والدینی که دچار این اتفاق شده اند زمانی که دیگران دائما در مورد این مسئله جلوی آن ها صحبت می کنند بیشتر اذیت می شوند و بهتر است اطرافیان حواسشان به صحبت ها باشد و چیزی نگویند که بر ناراحتی آن ها اضافه کند و یا سعی کنند اصلا درباره این مسئله صحبت نشود. 

2. از دست دادن بارداری یک اندوه واقعی است!

روانپزشکان گاهی اوقات تجربه از دست دادن بارداری را اندوه نامرئی می نامند. از دست دادن بارداری در حالی که پدر و مادر نوزاد جدید دل خودشان را به آن خوش کرده اند و عوارضی که مادر در طی سه ماهه اول مثل بیماری صبحگاهی تحمل کرده است بسیار اندوهناک است.

بخصوص که زوجین کاملا با نوزاد ارتباط برقرار کرده اند و چشم به راهش هستند. شما حسابش را بکنید که یک دفعه متوجه شوید تمام پیش بینی هایی که برای آمدن فرزند کرده اید و یا تحمل انقباضات یا عوارض دیگر مثل خستگی، تهوع و ... ناگهان پوچ و بی فایده محسوب می شود و دیگر فرزندی وجود ندارد. چه حسی به شما دست می دهد؟ این حالت بخصوص برای والدینی که تجربه اولشان هست بسیار سخت تر می باشد. 

با اینکه هیچ موجودی که بتوان آن را تشییع کرد و با مراسم خاص از او خداحافظی نمود در این بارداری وجود ندارد اما بهتر است قبل از از بین بردن بافت های اضافی آن و جراحی پدرو مادر چند دقیقه ای تنها بوده و با فرزندشان خداحافظی کنند. این کار حس بهتری در آن ها ایجاد کرده و امیدشان را برای شانسی دوباره بیشتر می کند. این آئیین ها در تمام ادیان و دنیا وجود دارد و کمک می کند تا کاملا بپذیرید که چیزی تمام شده است و والدین باید آماده ورود به مرحله جدیدی از زندگی شوند. در نتیجه احساس بهتری خواهند داشت. حتی پدر و مادر می توانند یک برنامه آئینی برای خداحافظی از خودشان خلق کنند که برای آن ها کاملا معنا دار باشد. 

بعضی اوقات، این والدین از خانواده و دوستان می خواهند تا جمع شوند و با هم مراسم خداحافظی را برپا کنند. گاهی اوقات نیز این زوج ها کارهای خاصی انجام می دهند. مثلا یک زن و شوهر به مکان ویژه ای در جنگل جایی که یک جریان آب نیز وجود داشت، رفتند. آن ها یک قایق کوچک را کرایه کردند و نامه های خداحافظی را برای کودک خود نوشتند و آن ها را به رودخانه سپرده و با هم آن را تماشا کردند و عهد بستند بار دیگر تلاش خواهند کرد. 

3. واکنش طرف مقابل نسبت به این موضوع 

مغز ما بسیار شگفت انگیز است. مغز همیشه در حال یادگیری است و سعی می کند بفهمد که چگونه کارهای بهتری را انجام دهد. نکته مهم این است که وقتی اتفاق خیلی بدی مثل بارداری پوچ رخ می دهد، مغز ما فکر می کند که ما می توانیم مانع آن شویم. به همین دلیل والدین می توانند به معنای واقعی کلمه احساس ناراحتی کنند و به دنبال این باشند که دریابند چرا این اتفاق افتاده است و چه کاری باید می کردند که نکردند و مدام خودشان را سرزنش می کنند و اجازه می دهند احساس شرمندگی سراسر روح و جان آن ها را در بر بگیرد. به طوری که  می تواند به یک بازی سرزنش تبدیل شود و دائما جملات زیر به ذهنشان می رسد:

• یک نفر احساس می کند که از دست دادن حاملگی در 25 درصد موارد می تواند اتفاق بیفتد، بنابراین چندان اتفاق بزرگی هم نیست ، در حالی که شریک زندگی او از نظر روحی ویران شده است.
• گاهی  یک مادر ترسیده عملگرا است و می داند که کودک زنده نمی ماند. اما پدر، از طرف دیگر، احساس گناه می کند و مطمئن است که این "ژن های بد" او است که باعث این اتفاق شده است.
• یک زن بی سرپرست از از دست دادن این بارداری بسیار ناراحت است و همچنین با این واقعیت روبرو است که شاید هرگز فرصتی برای بارداری مجدد پیدا نکند. 

یک مرد عصبانی است زیرا او به همسر باردار خود قبلا هشدار داده است که اینقدر ورزش نکند و برای او مهم نیست که پزشکان چه می گویند، او پیش خودش مطمئن است که به همین دلیل بارداری از بین رفته است. 
باید بگویم این سرزنش ها نه تنها اوضاع را بهتر نمی کند بلکه باعث می شود شرایط بدتری ایجاد شود که در ادامه بررسی می کنیم.

4. شرم و سرزنش دائم می تواند یک زن و شوهر را از هم دور کند

هم شرم و هم سرزنش مردم را از هم جدا می کند. بر درد از بین رفتن فرزند آن ها می تواند درد انزوا یا احساس بی دقتی و سهل انگاری  نیز با این جملات اضافه شود. اما، وقتی زوجین می توانند در مقابل شرم و سرزنش با هم کنار بیایند و همدیگر یا خودشان را سرزنش نکنند، می توانند به هم نزدیک شوند تا دوباره شانس دیگری برای داشتن فرزند به وجود بیاورند و این ناراحتی را از بین ببرند.

5. بهبودی امکان پذیر است !

بهبودی اندوه از دست دادن بارداری و فرزندی که باعث ایجاد بسیاری از ارزوها و خوشی های والدین شده بود زمان می برد ولی اگر برنامه ای برای آن وجود نداشته باشد، به نظر می رسد که هرگز به پایان نمی رسد.
از آنجا که در مورد از دست دادن بارداری معمولا صحبت نمی شود، مردم اغلب احساس می کنند که از مسیر خارج نیستند و کار درستی را انجام می دهند و همانطور که باید "هیچ حرکتی نمی کنند".

راه های مقابله با افسردگی بعد از بارداری پوچ

در این جا مواردی وجود دارد که زوج ها در این شرایط می توانند انجام دهند تا حالشان بهتر شود و به زندگی طبیعی خود بازگردند:

برنامه ریزی برای تاریخ های مهم: 

بارها و بارها، افرادی که دچار این اتفاق شده اند بعد از مدتی که این دوران را پشت سر گذاشته اند با به یاد داشتن تاریخ های مهم زندگی مثل سالگرد ازدواج یا تولد و گرفتن جشن برای دیگری توانسته اند حال خودشان و همسرشان را تا حد زیادی خوب کنند. بهتر است برای این تاریخ ها برنامه ریزی کنید. این تاریخ ها برای گرفتن مراسم جشن و شادی عالی هستند. 

با افرادی که با شما در ارتباط هستند، محدودیت ها را تعیین کنید:

اجازه ندهید بعد از این اتفاق کسی از شما بپرسد "خب چه خبر؟ دوباره برای بارداری شروع به تلاش کرده اید؟" این سوالات واقعا مزاحم و اذیت کننده هستند و شما باید محترمانه به آن ها بگویید که این مسئله کاملا خصوصی است و خودتان درباره آن تصمیم می گیرید. 

اگر کسی می خواهد شما را تشویق کند و شما این تشویق را نمی خواهید، به آن ها اطلاع دهید. اگر متناسب با روابط شما با آن ها باشد ، می توانید به آنها بگویید که از نیت آن ها و آنچه برای شما مفید است قدردانی می کنید: مثلا "من واقعاً قدردانی می کنم که شما می خواهید من احساس بهتری داشته باشم، اما اکنون فقط ناراحتم. من دوست دارم شما را ببینم / به سینما بروم / با شما شام بخورم اما اگر باعث ناراحتی ام شوید این کار را نمی کنم.

خودتان را حس کنید و دوست داشته باشید:

اگر بتوانید برنامه ای بریزید که یک رژیم غذایی سالم سرشار از انواع آنتی اکسیدان ها را انتخاب کرده و رعایت کنید در شادابی شما بسیار کمک کننده هست. هر چقدر می توانید به خودتان برسید و بهتر است در این هنگام همسرتان توجه بیشتری داشته باشد و باید در این مورد با او صحبت کنید و از او بخواهید که همراهیتان کند تا حال هردوی شما خوب شود. این زمان دیگر زمان مراقبت های ویژه نیست بلکه زمان تغذیه سالم و مناسب در هر مکان و زمانی است. 

نگران کالری یک بستنی اضافی نباشید اگر هوس کردید حتما ان را بخورید تا حالتان بهتر شود. هر چیزی اگر کمی لذت و آسایش به همراه آورد و خطرناک نباشد را انجامش دهید.

با خود و شریک زندگی خود مهربان باشید: 

اگر شریک زندگی ندارید، به دوستانتان اطلاع دهید که شما به مهربانی اضافی احتیاج دارید. اما در صورت وجود همسر حتما نسبت به هم مهربان باشید و بپذیرید که این وضعیت برای هردوی شما سخت است و باید با کمک همدیگر آن را سپری کنید. 

به خود یادآوری کنید که غم و اندوه با گذشت زمان آسانتر می شود: 

لازم نیست کودک خود را فراموش کنید و یا به اجبار از آن بگذرید. فقط به خودتان زمان دهید. سعی کنید برنامه های جدیدی برای زندگی خود بریزید و مطمئن باشید با بارداری موفق بعدی کلی از این غم و اندوه ها از بین خواهد رفت اما قبل از آن بهتر است خودتان نیز به از بین بردنش کمک کنید.

سخن آخر

از دست دادن فرزندی که حدود سه ماه یا کمتر منتظر او بوده اید و حالا دیگر وجود ندارد بسیار اندوهناک و سخت است اما اگر شما و همسرتان در کنار هم و حمایتگر هم باشید به خوبی می توانید از پس ان برآمده و شانس دیگری را با موفیقت امتحان کنید و دوباره بچه دار شوید. بدانید که در این وضعیت غیر از شما و همسرتان کسی نمی تواند حالتان را خوب کند. پس لطفا به فکر همدیگر باشید و با پذیرش بیشتر موضوع و درک همدیگر این اندوه را پشت سر گذاشته تا با گذشت زمان و انجام کارهایی که گفتیم حالتان بهتر شود. امیدواریم هرچه زودتر با بارداری مجدد و سلامت این اندوه نیز به پایان برسد. 

[collapse id=2708]

منبع: سلامت بانوان اوما

علائم و درمان دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 چگونه است

دیابت یا قند خون یا مرض شکر، در جامعه امروز بسیار رواج پیدا کرده است. متاسفانه دیابت نوع 1 و2 در رده های سنی متفاوت دیده میشود. اغلب درمان های مشترک زیادی دارند، اما داروهای مصرفی در این نوع دیابت ممکن است باهم متفاوت باشد. همچنین برخی علائم دیابت در نوع 1 و 2 باهم فرق می کند. مثلا افراد دیابت نوع 1 اغلب لاغر و نوع 2 اغلب چاق هستند.

در این مقاله، سعی کردیم مروری جامع بر انواع دیابت، علائم آنها و درمان هر کدام برای شما اومایی عزیز داشته باشیم. پس با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

مهم ترین علائم دیابت
انواع دیابت و پیشگیری از آن
مهمترین عامل دیابت چیست؟
ریسک فاکتورهای دیابت چه هستند؟
چگونه بفهمیم دیابت داریم
چرا قند خون در خانه بررسی می شود؟
عوارض دیابت چیست
 درمان قطعی دیابت نوع 1 و2

---

دیابت

[video id=44494]

قبل از شروع به خواندن مقاله توصیه میکنم که فیلم دیابت بالا ببینید تا بیشتر با بیماری دیابت آشنا شوید. بیماری دیابت یک بیماری مزمن است و در واقع نوعی بیماری کشنده خاموش است. ممکن است شما سال ها به این بیماری مبتلا باشید اما به دلیل عدم وجود علائم اولیه از آن بی خبر بمانید و زمانی که قند خیلی بالا رفت تازه علائم دیابت یکی یکی ظاهر شود که گاهی ممکن است خیلی دیر باشد. بنابراین شناخت بیماری دیابت، علائم آن و نحوه درمانش برای هر فرد چه زن و چه مرد، چه پیر و چه جوان واجب است.

- دیابت قندی یک گروه از بیماری های متابولیکی است که با سطح قند خون بالا (گلوکز) همراه است که منجر به نقص در ترشح انسولین می شود. دیابت ابتدا به عنوان یک بیماری مرتبط با "ادرار شیرین" و کاهش بیش از حد عضلات شناخته شد. سطح بالای گلوکز خون (هیپرگلیسمی) منجر به وارد شدن گلوکز به ادرار می شود، از این رو اصطلاح ترشح شیرین ادرار برای این بیماری به کار می رود. 

- به طور معمول، سطح گلوکز خون با انسولین تولید شده توسط پانکراس، کنترل می شود. انسولین سطح قند خون را کاهش می دهد و آن را تنظیم می کند. بنابراین هنگامی که گلوکز خون افزایش می یابد (به عنوان مثال، پس از خوردن غذا)، انسولین از پانکراس آزاد می شود تا سطح گلوکز را با افزایش جذب گلوکز به سلول های بدن تنظیم کند. در بیماران مبتلا به دیابت، فقدان تولید کافی یا عدم پاسخ مناسب بدن به انسولین باعث ایجاد هیپرگلیسمی یا بالا رفتن سطح قند خون می شود. دیابت یک بیماری مزمن است، به این معنی که اگر چه می توان آن را کنترل کرد، اما تا آخر عمر همراه بیمار می باشد.

مهم ترین علائم دیابت

علائم اولیه دیابت درمان نشده با افزایش سطح قند خون و میزان گلوکز در ادرار ارتباط دارد. مقدار بالای گلوکز در ادرار می تواند باعث تکرر ادرار و منجر به کم آبی بدن شود.

• کمبود آب همچنین باعث افزایش تشنگی و مصرف آب بیش از حد می شود.
• کمبود انسولین نسبی در دیابت نوع 1 در نهایت منجر به کاهش وزن می شود.
• با اینکه وزن کاهش پیدا می کند اما اشتها زیاد می شود.
• برخی از بیماران دیابتی درمان نشده نیز از خستگی شکایت دارند.
• تهوع و استفراغ نیز ممکن است در بیماران مبتلا به دیابت درمان نشده رخ دهد.
• عفونت های مکرر (مانند عفونت های مثانه، پوست و واژن) بیشتر در افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده و یا ضعیف کنترل شده دیده می شود.
• نوسانات سطح قند خون می تواند منجر به تاری دید شود.
• سطوح بالای قند خون می تواند منجر به کما شود.

بسیاری از افراد به ویژه در مراحل اولیه که علائمی دیده نمی شود، آگاه نیستند که دیابت دارند. تنها روش قطعی تشخیص دیابت آزمایش قند خون می باشد. اگر دچار علائم دیابت یا نگران ابتلا به دیابت هستید، به پزشک مراجعه کنید تا برایتان آزمایش تجویز کند.

نکته بسیار مهم:

توجه داشته باشید اگر درمیان خانواده شما در افرادی مثل پدر و مادر یا افراد دورتر سابقه دیابت وجود دارد بهتر است حتما آزمایش قند خون را انجام دهید زیرا عامل وراثت نیز در این بیماری دخالت دارد.

انواع دیابت و پیشگیری از آن

- دیابت یک بیماری مزمن در ارتباط با میزان غیر طبیعی قند (گلوکز) در خون است. انسولین تولید شده توسط پانکراس باعث کاهش قند خون می شود. بنابراین عدم وجود یا تولید ناکافی انسولین، یا عدم توانایی بدن برای استفاده مناسب از انسولین باعث ایجاد دیابت می شود.

- دو نوع دیابت نوع 1 و نوع 2 داریم. نام پیشین این بیماری ها، دیابت وابسته به انسولین و غیر وابسته به انسولین، یا دیابت نوجوانان و بزرگسالان بوده است.

- در دیابت نوع 1، لوزالمعده به بدن حمله می کند و قادر به ساخت انسولین نیست. آنتی بادی های غیر طبیعی در اکثر بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 دیده می شود. آنتی بادی ها پروتئین هایی در خون هستند که قسمتی از سیستم ایمنی بدن می باشند اما اگر بیش از حد تولید شوند برای سلامت بدن خطرناک هستند. بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 باید به داروهای انسولین برای بقا و ادامه زندگی خود تکیه کند.

1- دیابت نوع 1 چیست؟

- در بیماری های خود ایمنی مانند دیابت نوع 1، سیستم ایمنی به اشتباه آنتی بادی ها و سلول های التهابی تولید می کند که بدن در برابر آن ها مقاومت می کند و سبب آسیب رساندن به بافت بدن انسان می شوند. در افراد مبتلا به دیابت نوع 1، سلول های بتای پانکراس، که مسئول تولید انسولین هستند، توسط سیستم ایمنی ناخواسته مورد حمله قرار می گیرند. اعتقاد بر این است که این حالت به طور جزئی، به صورت ژنتیکی به ارث رسیده است، هر چند هنوز جزئیات به طور کامل مشخص نیست.

- قرار گرفتن در معرض برخی از عفونت های ویروسی یا دیگر سموم محیطی نیز ممکن است باعث پاسخ های غیرطبیعی آنتیبادی شود که موجب آسیب به سلول های پانکراس می شود و در تولید انسولین تداخل ایجاد می کند.. برخی از آنتی بادی هایی که در دیابت نوع 1 دیده می شوند شامل آنتی بادی ضد سلولی، آنتی بادی ضد انسولین و آنتی بادی های ضد انعقادی گلوتامیک دکربوکسیلاز می باشند. این آنتی بادی ها در اکثر بیماران دیابتی شناسایی می شوند و ممکن است به تعیین اینکه افراد مبتلا به دیابت نوع 1 در معرض خطر هستند، کمک کند.

- در حال حاضر انجمن دیابت آمریکا غربالگری عمومی را برای دیابت نوع 1 توصیه نمی کند. دیابت نوع 1 در افراد جوان و لاغر معمولا قبل از 30 سالگی رخ می دهد؛ با این حال ممکن است بیماران مسن تر نیز با این نوع دیابت مواجه شوند. این زیرگروه به عنوان دیابت نهفته در بزرگسالان نامیده می شود. این دیابت آهسته و پیشرونده است. خوشبختانه در بین افرادی که مبتلا به دیابت هستند، تقریبا 10٪ مبتلا به دیابت نوع 1 هستند و 90٪ باقی مانده دیابت نوع 2 دارند.

2- دیابت نوع 2 چیست؟

- دیابت نوع 2 به عنوان دیابت غیر وابسته به انسولین یا دیابت بزرگسالان  نامگذاری شده است. در دیابت نوع 2، بدن بیمار هنوز هم می تواند انسولین تولید کند، اما به دلیل مقاومت به انسولین از طرف بدن مناسب نیاز بدن نیست. همچنین در بسیاری از موارد لوزالمعده بیش از حد انسولین تولید می کند. یکی از ویژگی های مهم دیابت نوع 2 عدم وجود حساسیت به انسولین توسط سلول های بدن (به ویژه سلول های چربی و عضلانی) است.

- علاوه بر مشکلات افزایش مقاومت به انسولین، آزادسازی انسولین توسط پانکراس ممکن است معیوب باشد. در حقیقت، میزان تولید انسولین بتا در دیابت نوع 2 به طور مداوم کاهش می یابد که سبب کاهش غلظت گلوکز می شود. این یک عامل مهم برای بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است که در نهایت نیاز به درمان انسولین دارند. در نهایت، با وجود افزایش سطح گلوکز، کبد در این بیماران، به تولید گلوکز ادامه می دهد. 

- در حالی که گفته شده است دیابت نوع 2 بیشتر در افراد بالای 30 سال رخ می دهد و احتمال آن با افزایش سن بیشتر می شود، تعداد زیادی از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نوجوان هستند. اکثر این موارد به طور مستقیم نتیجه عادت غذا خوردن نامناسب، وزن بالای بدن (رژیم لاغری | چگونه لاغر شویم ) و فعالیت نداشتن است.

- در حالی که یک مولفه ژنتیکی قوی برای پیشرفت این نوع دیابت وجود دارد، عوامل دیگری نیز وجود دارد که مهمترین آنها چاقی است.  برآورد شده است شانس ابتلا به دیابت با افزایش 20 درصدی وزن دو برابر می شود.

- با توجه به سن، داده ها نشان می دهد برای هر دهه پس از 40 سال بدون در نظر گرفتن وزن، افزایش بروز دیابت نوع 2 وجود دارد. شیوع دیابت در افراد 65 ساله و بالاتر 26 درصد است. دیابت نوع 2 در گروه های قومی خاص نیز رایج است. 

علائم دیابت نوع 1 و نوع 2 

علاوه بر علائم کلی گفته شده علائم زیر نیز در بیماران دیابتی دیده می شود:

• گرسنگی
• مشکلات پوستی
• ترمیم آهسته زخم ها
• عفونت های قارچی
• سوزش یا بی حسی در پا یا انگشتان پا

برخی از عوامل خطر ابتلا به دیابت شامل داشتن اضافه وزن یا چاقی، سابقه خانوادگی دیابت، فشار خون بالا و سطح پایین کلسترول خوب و افزایش سطح تری گلیسیرید در خون می باشد.

3- دیابت بارداری

دیابت می تواند به طور موقت در دوران بارداری رخ دهد و گزارش شده است که در 2 تا 10 درصد از حاملگی ها دیابت بارداری دیده می شود. تغییرات هورمونی مهم در دوران بارداری می تواند منجر به افزایش قند خون در افراد مستعد به مشکلات ژنتیکی شود. دیابت حاملگی معمولا هنگامی که نوزاد متولد می شود، از بین می رود.

با این حال، 35 تا 60 درصد از زنان مبتلا به دیابت حاملگی در نهایت در 10 تا 20 سال آینده دچار دیابت نوع 2 خواهند شد، به ویژه کسانی که در دوران بارداری نیاز به انسولین داشته اند و کسانی که پس از زایمان اضافه وزن دارند. از زنان مبتلا به دیابت بارداری معمولا خواسته می شود آزمون تحمل گلوکز را حدود شش هفته پس از زایمان انجام دهند تا ببینند دیابت از بین رفته است یا هنوز علائم آن وجود دارد تا در صورت وجود علائم درمان را شروع کنند.

4- دیابت ثانویه

دیابت "ثانویه" به افزایش سطح قند خون اشاره دارد. دیابت ثانویه زمانی ایجاد می شود که بافت پانکراس مسئول تولید انسولین در اثر بیماری هایی مانند پانکراتیت مزمن (التهاب لوزالمعده توسط سموم مانند الکل بیش از حد)، تروما و یا جراحی برداشتن پانکراس، تخریب شده باشد.

5- دیابت ناشی از اختلالات هورمونی

تولید بیش از حد هورمون رشد (آکرومگالی) و سندرم کوشینگ باعث دیابت می شود.  در آکرومگالی، تومور غده هیپوفیز در پایه مغز باعث تولید بیش از حد هورمون رشد می شود . در سندرم کوشینگ، غده فوقانی بیش از حد کورتیزول تولید می کند و باعث افزایش قند خون می شود.

6- دیابت ناشی از مصرف انواع داروها

بعضی از داروها نیز ممکن است کنترل دیابت را بدتر کنند. این حالت در اثر مصرف داروهای استروئید (مانند پردنیزون) دیده می شود و همچنین با داروهای مورد استفاده در درمان عفونت HIV (ایدز) ( آشنایی با ایدز، درمان و راه های انتقال ایدز) ابتلا به دیابت امکان پذیر است.

مهمترین عامل دیابت چیست؟

تولید ناکافی انسولین (به طور کامل یا نسبت به نیاز بدن) ، تولید انسولین معیوب (که غیر معمول است) یا عدم توانایی سلول ها در استفاده از انسولین به صورت درست و کارآمد منجر به هیپرگلیسمی و دیابت می شود.

• این حالت بیشتر در سلول های بافت عضلانی و چربی اتفاق می افتد و موجب ایجاد وضعیتی به نام مقاومت به انسولین می شود. این مشکل اولیه در دیابت نوع 2 است.
• کمبود مطلق انسولین، معمولا بر سلول های بتا انسولین در پانکراس تأثیر می گذارد،. این مشکل اصلی در دیابت نوع 1 است.

در دیابت نوع 2 کاهش پایدار سلول های بتا وجود دارد که باعث افزایش قند خون می شود. اساسا، اگر کسی به انسولین مقاوم باشد، بدن می تواند تا حدی تولید انسولین را افزایش دهد و سطح مقاومت را برطرف کند. پس از گذشت زمان، اگر تولید کاهش یابد و انسولین همچنان  به مقدار زیاد آزاد شود، هیپرگلیسمی افزایش می یابد.

گلوکز (قند خون) چیست؟

گلوکز نام قند ساده در غذا است. گلوکز مواد مغذی ضروری است که انرژی لازم برای عملکرد مناسب سلول های بدن را فراهم می کند. کربوهیدرات ها در روده کوچک تجزیه می شوند و گلوکز در غذای هضم شده توسط سلول های روده جذب می شود و به جریان خون به تمام سلول های بدن منتقل خواهد شد.

با این حال، گلوکز نمی تواند به تنهایی وارد سلول شود و نیاز به انسولین برای انتقال آن به سلول ها دارد. بدون انسولین، با وجود گلوکز فراوان در جریان خون، سلول ها همچنان نیاز به گلوکز دارند. در برخی از انواع دیابت، عدم توانایی سلول در استفاده از گلوکز موجب ایجاد وضعیت وخیم گرسنگی می شود. وقتی انسولین کافی نباشد و بدن نتواند از گلوکز خون استفاده کند گلوکز بدون استفاده به راحتی از طریق ادرار دفع می شود.

انسولین چیست؟

انسولین هورمونی است که توسط سلول های اختصاصی (سلول های بتای) پانکراس تولید می شود. پانکراس اندامی در شکم واقع در پشت معده است. انسولین علاوه بر کمک به گلوکز برای ورود به سلول ها، در تنظیم دقیق سطح قند خون نقش مهمی دارد.

بعد از هر وعده غذایی سطح قند خون افزایش می یابد. در پاسخ به افزایش سطح گلوکز، پانکراس به طور معمول انسولین را به جریان خون آزاد می کند تا  گلوکز وارد سلول ها شود و سطح گلوکز اضافی خون را بعد از غذا کاهش دهد. هنگامی که سطح قند خون پایین می رود، آزادسازی انسولین از لوزالمعده قطع می شود.

توجه داشته باشید حتی در حالت ناشتا آزادسازی انسولین انجام می شود  تا قند خون ثابت بماند. در افراد عادی، این سیستم نظارتی به حفظ سطح قند خون در یک محدوده مناسب کمک می کند. همانطور که در بالا ذکر شد، در بیماران مبتلا به دیابت، انسولین یا وجود ندارد، یا به اندازه نیازهای بدن تولید نمی شود، یا به درستی توسط بدن مورد استفاده قرار نمی گیرد. همه این عوامل باعث افزایش سطح قند خون (هیپرگلیسمی) می شوند.

ریسک فاکتورهای دیابت چه هستند؟

عوامل خطرناک ابتلا به دیابت نوع 1 مانند دیابت نوع 2 قابل تشخیص نیست. سابقه خانوادگی یک عامل خطر شناخته شده برای دیابت نوع 1 است. سایر عوامل خطر شامل داشتن عفونت های خاص یا بیماری های پانکراس می باشند. اما عوامل خطر برای دیابت نوع 2 و پیش دیابت بسیار زیاد هستند. موارد زیر می تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد:

• چاقی یا اضافه وزن
• فشار خون بالا
• سطح بالای تری گلیسیرید وچربی خون
• شیوه زندگی کم تحرک
• سابقه خانوادگی
• افزایش سن
• سندرم تخمدان پلی کیستیک
• اختلال تحمل گلوکز
• مقاومت انسولین
• دیابت بارداری
• زمینه های قومی

چه پزشکی دیابت را درمان می کند؟

متخصص غدد درون ریز، اختلالات هورمونی غدد درون ریز و دیابت را بررسی می کند. هنگامی که عوارض ایجاد می شود، افراد مبتلا به دیابت ممکن است به توصیه پزشک خود توسط متخصصین دیگر، از جمله متخصصین مغز و اعصاب، چشم پزشک ها، جراحان، متخصصان قلب و دیگران نیز مورد ویزیت قرار بگیرند. 

چگونه بفهمیم دیابت داریم؟

آزمون قندخون ناشتا روش ترجیحی برای تشخیص دیابت است. این روش آسان و راحت است. پس از آنکه فرد یک و نیم شبانه روز (حداقل 8 ساعت) چیزی نخورده باشد، یک نمونه از خون او گرفته می شود و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود. این آزمون همچنین با استفاده از دستگاه اندازه گیری گلوکز در مطب یا خانه انجام می شود.

• غلظت نرمال گلوکز پلاسما ناشتا کمتر از 100 میلیگرم در دسی لیتر است.
• میزان قند خون ناشتا بیش از 126 میلیگرم در دسی لیتر در دو یا چند آزمایش در روزهای مختلف نشان دهنده دیابت است.
• آزمایش گلوکز خون تصادفی نیز می تواند برای تشخیص دیابت استفاده شود. میزان قند خون 200 میلیگرم بر دسی لیتر یا بالاتر نشانگر دیابت است.
• هنگامی که قند خون ناشتا بیش از 100 میکروگرم در دسی لیتر، اما در محدوده 100-126 میلی گرم در دسی لیتر باشد، این به عنوان اختلال گلوکز ناشتا (IFG) شناخته می شود. بیماران مبتلا به IFG یا پیش دیابت در واقع دیابت ندارند، اما این بیماری هم خطرات و نگرانی های خود را دارد و باید درمان و کنترل شود.

آزمون تحمل گلوکز خوراکی

آزمون تحمل گلوکز خوراکی استاندارد طلایی برای تشخیص دیابت نوع 2 است. به علاوه این آزمایش برای تشخیص دیابت حاملگی ( دیابت حاملگی و راه های پیشگیری و درمان آن ) و در شرایط پیش دیابت، مانند تنبلی تخمدان نیز استفاده می شود.

برای آزمایش تحمل گلوکز خوراکی، فرد باید یک شب (حداقل هشت تا نه ساعت) چیزی نخورد. ابتدا گلوکز پلاسمای ناشتا آزمایش می شود. پس از این آزمایش، فرد یک دوز خوراکی (75 گرم) گلوکز دریافت می کند. روش های متعددی برای انجام این آزمایش توسط متخصص زنان و زایمان وجود دارد، اما مورد استاندارد به شکل گفته شده می باشد. معمولا، گلوکز یک مایع شیرین مزه است که فرد می نوشد. نمونه های خون در فواصل خاصی برای اندازه گیری قند خون گرفته می شوند و مورد بررسی قرار می گیرند. برای نتایج قابل اعتماد:

• فرد باید در سلامت باشد (بیماری های فصلی دیگر، حتی سرماخوردگی نداشته باشد).
• فرد باید به طور معمول فعال باشد (به عنوان مثال، به عنوان یک بیمار بستری در بیمارستان نباشد)
• فرد نباید داروهایی را که می تواند قند خون ( قند خون نرمال چند است؟) را تحت تاثیر قرار دهد، مصرف کند.
• صبح آزمایش، فرد نباید قهوه بخورد یا سیگار بکشد.

- آزمایش تحمل گلوکز خوراکی سطح گلوکز خون را پنج بار در طی سه ساعت اندازه گیری می کند.

- برخی از پزشکان به سادگی یک نمونه خون پایه را پس از دو ساعت بعد از نوشیدن محلول گلوکز دریافت می کنند.

- در فرد بدون دیابت سطح گلوکز افزایش می یابد و سپس به سرعت سقوط می کند. در افرادی که مبتلا به دیابت هستند، سطح گلوکز بالاتر از حد طبیعی است و نمی تواند به سرعت کاهش یابد.

- افرادی که سطح گلوکز بین طبیعی و دیابتی دارند، اختلال در تحمل گلوکز یا مقاومت به انسولین دارند.

- افراد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز دیابت ندارند، اما در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند.

- هر سال، 1٪ تا 5٪ از افرادی که نتایج آزمایشات اختلال تحمل گلوکز دارند مبتلا به دیابت می شوند.

- کاهش وزن و ورزش می تواند به افراد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز کمک کند تا سطح قند خون خود را به حالت طبیعی بازگردانند.

- علاوه بر این، بعضی از پزشکان مصرف داروهایی نظیر متفورمین را برای جلوگیری یا تأخیر در شروع دیابت توصیه میکنند. تحقیقات نشان داده است تحمل گلوکز یک عامل خطر برای بیماری قلبی است. 

ارزیابی نتایج آزمون تحمل گلوکز خوراکی

تست های تحمل گلوکز منجر به یکی از تشخیص های زیر می شود:

• پاسخ عادی: هنگامی که سطح قند خون 2 ساعته کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر باشد و تمام مقادیر بین 0 تا 2 ساعت کمتر از 200 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
• اختلال تحمل گلوکز (پیش دیابت): گفته می شود در فرد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز قند خون ناشتا کمتر از 126 میلی گرم در دسی لیتر است و میزان گلوکز 2 ساعته بین 140 تا 199 میلی گرم در دسی لیتر می باشد.
• دیابت: فرد مبتلا به دیابت هنگامی که دو آزمایش تشخیصی در روزهای مختلف انجام می دهد سطح قند خون بالایی دارد.
• دیابت بارداری: در خانم های باردار مبتلا به دیابت، گلوکز پلاسمای ناشتا 92 میلی گرم / دسی لیتر یا بیشتر است، یا گلوکز 1 ساعته 180 میلی گرم / دسی لیتر یا بیشتر می باشد و یا گلوکز دو ساعته 153 میلی گرم / دسی لیتر و یا بیشتر خواهد بود. در هر سه حالت فرد دچار دیابت شده است.

چرا قند خون در خانه بررسی می شود؟

- تست قند خون (گلوکز) در خانه بخش مهمی از کنترل قند خون است. یکی از اهداف مهم درمان دیابت نگه داشتن میزان گلوکز خون در مقادیر طبیعی 70 تا 120 میلیگرم در دسی لیتر قبل از غذا و کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر 2 ساعت بعد از غذا می باشد. سطوح قند خون معمولا قبل و بعد از غذا و در هنگام خواب باید مورد آزمایش قرار بگیرند. 

- سطح قند خون به طور معمول با زدن یک سوزن نازک به نوک انگشت و زدن خون بر روی دستگاه اندازه گیری گلوکز، مشخص می شود. 

- برخی از پیشرفت ها در بررسی قند خون شامل سنسورهای مداوم گلوکز است. سیستم های سنسورهای مداوم گلوکز شامل یک لوله است که زیر پوست شکم یا بازو قرار داده می شود. این لوله نمونه های مکرر قند خون را میگیرد. به این لوله یک فرستنده متصل است که داده ها را به دستگاهی مانند پیجر ارسال می کند. این دستگاه دارای یک صفحه نمایش است که به کاربر اجازه می دهد قند فعلی و روند گرافیکی آن را ببیند.

در برخی از دستگاه ها، میزان تغییر قند خون نیز نشان داده شده است. آلارم برای سطوح پایین و بالای قند وجود دارد. در برخی از مدل ها اگر میزان تغییر زیاد باشد و خطر افت گلوکز خون یا افزایش سریع آن وجود داشته باشد هشدار می دهد. برخی دستگاه ها برای ارتباط با پمپ انسولین طراحی شده است. در اغلب موارد، بیمار باید به صورت دستی انسولین را تزریق کند (پمپ نمی تواند به اطلاعات گلوکز که دریافت می کند، پاسخ دهد. دستگاه فقط می تواند محاسبه کند آیا مصرف کننده باید انسولین تزریق کند یا خیر).

با این حال، در سال 2013، FDA ایالات متحده ساخت اولین دستگاه پانکراس مصنوعی را تأیید کرد؛ دستگاهی که با پایین آمدن سطح گلوکز، سنسور ایمپلنت و پمپ ترکیبی تزریق انسولین را متوقف می کند. تمام این دستگاه ها باید قبل از اینکه مستقل عمل کنند، کالیبره شوند. 

هموگلوبین (A1c  (HBA1c ( قند خون سه ماهه)

- اگر قند سفت شود و زمانی طولانی بگذرد جدا کردن آن سخت می شود. در بدن نیز شکر سفت می شود و به خصوص به پروتئین ها می چسبد. گلبول های قرمز خون در بدن انسان حدود 3 ماه زندگی می کنند. هنگامی که قند به پروتئین هموگلوبین در این سلول ها می رسد، به هموگلوبین گلیکوزیله یا هموگلوبین ( HBA1c)  تبدیل می شود. اندازه گیری HBA1c به ما نشان می دهد چقدر قند در جریان خون در سه ماه گذشته وجود داشته است.

- در اکثر آزمایشگاه ها، محدوده نرمال 4 تا 5/9 درصد است. در کنترل ضعیف دیابت، 8.0٪ یا بالاتر و در بیماران کنترل شده کمتر از 7.0٪ (کمتر از6.5٪ مطلوب است) می باشد.

- مزایای اندازه گیری A1c این است که دیدگاه منطقی و پایدارتری نسبت به آنچه در طول زمان (سه ماه) اتفاق می افتد به پزشک و بیمار می دهد. بین مقدار A1c و سطح قند خون متوسط رابطه مستقیمی وجود دارد. در حال حاضر، A1c را به عنوان یک ابزار استاندارد برای تعیین قند خون در بیماران دیابتی می شناسند.

HBA1c(%)    متوسط قند خون (mg/dl)
6                            135
7                            170
8                           205
9                           240
10                         275
11                         310
12                         345

دو نکته مهم:

مطالعات نشان می دهد برای هر یک درصد کاهش A1c ، حدود 35 درصد کاهش در خطر نسبی بیماری های میکروویروس وجود دارد. هر چقدر A1c به حالت عادی نزدیکتر شود خطر مطلق بیماری های عصبی نیز پایین تر می آید.

در اینجا باید ذکر شود در برخی شرایط مقدار A1c ممکن است دقیق نباشد. به عنوان مثال، در کم خونی شدید ، تعداد گلبول های قرمز کم است، بنابراین A1c تغییر می کند. 

عوارض دیابت چیست؟

در این قسمت در مورد عوارض دیابت نوع یک و دو و عوارض مزمن این بیماری صحبت میشود:

عوارض دیابت نوع 2

 در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، استرس، عفونت و داروها (مانند کورتیکواستروئیدها) می تواند منجر به افزایش شدید قند خون شود. همراه با کم آبی بدن، افزایش شدید قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می تواند منجر به افزایش میزان اسمولالیته خون (حالت هیپراسومولار) شود. این وضعیت می تواند بدتر شده و منجر به کما شود (کم کاری هیپرسومولار). معمولا در بیماران سالمند مبتلا به دیابت نوع 2، کما هیپرزومولار اتفاق می افتد. همانند کتواسیدوز دیابتی، کما هیپرزومولار یک وضعیت اورژانسی است.

درمان سریع با مایع داخل وریدی و انسولین در معکوس کردن حالت هیپراسومولار مهم است. به طور کلی، دیابت نوع 2 در یک جمعیت مسن بیشتر رخ می دهد و بیماری در آن ها پیشرفت می کند. میزان عوارض و مرگ و میر ناشی از کم کاری هیپروسومولار در مقایسه با کتواسیدوز دیابتی بیشتر است.

گلوکز خون برای عملکرد مناسب سلول های مغزی ضروری است. بنابراین، قند خون پایین می تواند به علائم سیستم عصبی مرکزی منجر شود:

•  سرگیجه (سرگیجه نشانه چیست؟)
• گیجی
• ضعف
• لرزش

- این علائم در قند خون های مختلفی در افراد متفاوت ظهور می کند، اما معمولا وقتی که قند خون کمتر از 50 میلی گرم در دسی لیتر باشد، اتفاق می افتد. قند خون خیلی پایین می تواند منجر به کما، تشنج و در بدترین حالت مرگ مغزی غیر قابل برگشت شود.

- درمان قند خون پایین شامل تزریق منبع گلوکز جذب شده سریع است که شامل نوشیدنی حاوی گلوکز مانند آب پرتقال، نوشیدنی های بدون قند و یا قرص های گلوکز در دوزهای 15-20 گرم است. 

- گلوکاگون یک هورمون است که باعث آزاد شدن گلوکز از کبد می شود. گلوکاگون می تواند نجات دهنده زندگی باشد و هر بیمار مبتلا به دیابت که دارای سابقه هیپوگلیسمی (به ویژه آنهایی که انسولین مصرف می کنند) است باید یک کیت گلوکاگون داشته باشند. یکی دیگر از دستگاه های نجات دهنده دستبند هشدار پزشکی است که باید توسط تمام بیماران مبتلا به دیابت پوشیده شود.

عوارض دیابت نوع 1

انسولین برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 حیاتی است. آنها نمی توانند بدون منبع انسولین خارجی زندگی کنند. بدون انسولین، میزان قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 به شدت افزایش می یابد. این مسئله باعث افزایش گلوکز ادرار می شود که به نوبه خود منجر به از دست دادن بیش از حد مایع و الکترولیت ها در ادرار خواهد شد.

عدم وجود انسولین همچنین باعث ناتوانی در ذخیره سازی چربی و پروتئین همراه با تجزیه پروتئین ها و ذخیره چربی ها می شود. این اختلال در تنظیم، باعث فرایند کتوز و آزادسازی کتون ها در خون می شود. کتون ها خون را اسیدی می کنند و منجر به بیماری کبد دیابتیک می شود.

علائم کبد دیابتیک یا کتواسیدوز دیابتی شامل موارد زیر می شود:

• تهوع
•  استفراغ
•  درد شکم

بدون درمان فوری، بیماران مبتلا به کتواسیدوز دیابتی می توانند به سرعت به شوک، کما، و حتی مرگ دچار شوند. کتواسیدوز دیابتی می تواند به علت عفونت، استرس یا آسیب جسمی ایجاد شود که نیاز به انسولین را افزایش می دهد.

علاوه بر این، کاهش مصرف انسولین نیز یک عامل خطرناک برای توسعه کتواسیدوز دیابتی است. درمان فوری کتوآکیدوز دیابتی شامل تزریق داخل وریدی مایع، الکترولیت ها و انسولین است که معمولا در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان انجام میشود.

در این بیماری در حالت وخیم بدن به شدت آب از دست می دهد و نیاز به جایگزینی 6-7 لیتر مایع دارد. همچنین آنتی بیوتیک ها برای رفع عفونت تجویز می شوند ( نام آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری).

عوارض مزمن دیابت چه هستند؟

این عوارض دیابت مربوط به بیماری های رگ های خونی است و به طور کلی به بیماری عروق کوچک مانند بیماری های چشم، کلیه ها و اعصاب (بیماری های قلبی عروقی) و بیماری عروق بزرگ شامل قلب و عروق خونی (بیماری مغزی) تقسیم میشود. دیابت به علت کم خونی باعث تشدید عروق خونی بزرگتر می شود که در حالت مزمن و کنترل نشده منجر به بیماری های قلبی عروقی (آنژین یا حمله قلبی)، سکته مغزی و درد در اندام های پایین تر می شود.

1- بیماری های چشم

- یکی از بیماری های چشمی دیابت، رتینوپاتی دیابتی است. رتینوپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت که حداقل پنج سال دیابت داشته اند رخ می دهد. در این حالت رگ های خونی کوچک در پشت چشم سبب نشت پروتئین و خون در شبکیه می شوند. بیماری در این رگ های خونی همچنین باعث تشکیل آنوریسم های کوچک (میکروآنوریسم) و عروق خونی جدید، اما شکننده می شود. خونریزی خود به خودی از عروق خونی جدید و شکننده می تواند منجر به زخم شبکیه و جدا شدن شبکیه شود، بنابراین باعث اختلال بینایی خواهد شد.

- برای درمان رتینوپاتی دیابتی، از لیزر برای از بین بردن و جلوگیری از عود این آنوریسم های کوچک و عروق خونی شکننده استفاده می شود. تقریبا 50٪ از بیماران مبتلا به دیابت پس از 10 سال دیابت به نوعی بیماری رتینوپاتی دیابتی مبتلا می شوند و 80٪ از بیماران دیابتی پس از 15 سال دچار بیماری رتینوپاتی خواهند شد. کنترل ضعیف قند خون و فشار خون بالا باعث افزایش احتمال بیماری چشم در دیابت می شود.

- آب مروارید و گلوکوم نیز در بین بیماران دیابتی رایج هستند. همچنین توجه داشته باشید لنز چشم آب جذب می کند و اگر غلظت قند خون نوسان زیادی داشته باشد، لنز چشم جمع شده و با مایع متورم می شود. به عنوان یک نتیجه، تاری دید در دیابت کنترل نشده بسیار شایع است. بهتر است تا زمانی که قند خون کنترل نشده است بیمار عینک تهیه نکند. شماره عینک پس از کنترل قند خون دقیق تر خواهد بود.

2- آسیب کلیه 

آسیب کلیه به دلیل دیابت، نفروپاتی دیابتی نامیده می شود. شروع بیماری کلیوی و پیشرفت آن بسیار متغیر است. در ابتدا، عروق خونی کوچک بیمار در کلیه باعث نشت پروتئین در ادرار می شود. بعدها، کلیه ها توانایی خود را برای تمیز کردن و فیلتر کردن خون از دست می دهند.

با انباشت مواد زائد سمی در خون نیاز به دیالیز ضروری می شود. دیالیز شامل یک دستگاه است که عملکرد کلیه را توسط فیلتر کردن و تمیز کردن خون انجام می دهد. در بیمارانی که نمیخواهند دیالیز مزمن را انجام دهند، باید پیوند کلیه انجام شود. خوشبختانه پیشرفت نفروپاتی در بیماران با کنترل فشار خون بالا ( مروری کامل بر فشار خون ) و کاهش شدید میزان قند خون کاهش می یابد. 

3- آسیب های عصبی

- آسیب عصبی ناشی از دیابت، نوروپاتی دیابتی نامیده می شود و همچنین به علت بیماری عروق خونی کوچک ایجاد خواهد شد. در اصل، جریان خون به اعصاب محدود می شود، اعصاب بدون جریان خون می مانند و در نتیجه آسیب می بینند و یا می میرند (اصطلاح به نام ایسکمی).

علائم آسیب عصبی دیابت شامل بی خوابی، سوزش و درد پاها و اندام های پایینی است. هنگامی که بیماری عصبی باعث از دست دادن کامل احساس در پا شود، بیمار ممکن است از آسیب های پاها آگاه نباشد و به درستی از آنها محافظت نکند.

در این حالت باید کفش های مناسب استفاده شود. به منظور جلوگیری از عفونت های جدی آسیب های جزئی پوست باید به سرعت درمان شوند. به علت گردش خون ضعیف، آسیب های پای دیابتی ممکن است بهبودی نداشته باشد. گاهی آسیب جزئی پا می تواند منجر به عفونت جدی، زخم، و حتی گانگرن شود، و عمل جراحی قطع عضو از جمله انگشتان پا، پا و سایر قسمت های عفونی ضروری می شود.

- آسیب عصبی دیابتی می تواند بر اعصاب نعوظ آلت تناسلی نیز تاثیر بگذارد ( چگونگی افزایش میل جنسی) و باعث اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی) می شود. اختلال نعوظ همچنین می تواند ناشی از جریان خون ضعیف به آلت تناسلی ناشی از بیماری عروق خونی دیابتی باشد.

- نوروپاتی دیابتی همچنین می تواند اعصاب معده و روده را تحت تاثیر قرار دهد و باعث تهوع، کاهش وزن، اسهال و سایر علائم گاستاپراس (تخلیه مواد غذایی از معده به روده به علت انقباض عضلات معده) شود.

- درد عصب دیابتی ممکن است به درمان های سنتی با داروهای خاص مانند گاباپنتین (Neurontin)، فنیتوین (دیلانتین) و کاربامازپین (Tegretol) ( عوارض قرص کاربامازپین) پاسخ دهد که در درمان اختلالات تشنج استفاده می شود. آمیتریپتیلین (Elavil، Endep) و دیزاپامین (نورپرمینین) داروهایی هستند که به طور سنتی برای افسردگی استفاده می شوند. در حالی که بسیاری از این داروها به طور خاص برای درمان درد عصب مرتبط با دیابت ساخته نشده است ولی معمولا توسط پزشکان تجویز می شوند.

- درد ناشی از آسیب عصبی دیابتی  می تواند با کنترل قند خون بهتر بهبود یابد، هر چند که متاسفانه کنترل قند خون و دوره نوروپاتی همراه با هم اتفاق نمی افتد. داروهای جدیدتر برای درد عصبی شامل  (Pregabalin Lyrica)  و ( Duloxetine Cymbalta) می باشند.

 درمان قطعی دیابت نوع 1 و2

بهترین درمان دیابت کنترل آن است. وقتی شما به دیابت مبتلا شدید نباید توقع داشته باشید که بیماری برای همیشه خوب شود. چون این بیماری یک بیماری مزمن است و تنها می توانید آن را کنترل کنید تا بددتر نشود.

درمان دیابت نوع1

در این نوع دیابت درمان دارویی اغلب جواب نمی دهد و فرد مجبور است انسولین تزریق کند. انسولین انواع مختلفی دارد که براساس شرایط فرد، پزشک نوع آن را مشخص میکند. این افراد حتما باید رژیم غذایی خود را رعایت کنند و در کنار آن روزانه ورزش کنند.

درمان دیابت نوع 2

این نوع از دیابت با مصرف دارو قابل کنترل است. در خیلی از افراد بعد از گذشت مصرف چند دوره قرص، قند خون با رژیم غذایی و ورزش کاملا قابل کنترل می شود. رژیم غذایی و ورزش در این بیماران حرف اول را میزند و ازاهمیت بالایی برخورداراست. 

- یافته ها نشان می دهد کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 بهترین درمان و باعث کاهش عوارض نفروپاتی، نوروپاتی، رتینوپاتی می شود و می تواند وقوع و شدت بیماری های رگ های بزرگ خونی را کاهش دهد. کنترل همراه با درمان شدید بدین معنی است که سطح گلوکز ناشتا بین 70 تا 120 میلی گرم در دسی لیتر، سطح گلوکز کمتر از 160 میلی گرم در دسی لیتر بعد از وعده های غذایی؛ و سطح هموگلوبین A1c نزدیک طبیعی باشد.

- مطالعات انجام شده در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 نشان می دهد کنترل قند خون در بیماران دیابتی باعث کاهش بیماری چشم دیابتی به میزان 76٪، بیماری کلیوی به میزان 54٪ و بیماری عصبی به میزان 60٪ می شود. 

- اخیرا آزمایش EDIC نشان داده است مانند دیابت نوع 2، دیابت نوع 1 نیز همراه با افزایش بیماری قلبی است. به همین علت، کنترل دیابت برای دستیابی به سطح گلوکز بین 70 تا 120 میلی گرم در دسی لیتر برای کودکان زیر 13 سال، بیماران مبتلا به هیپوگلیسمی شدید عودکننده، بیماران ناآگاه از هیپوگلیسمی و بیماران مبتلا به عوارض پیشرفته دیابت توصیه نمی شود.

برای دستیابی به کنترل گلوکز مطلوب بدون خطر غیرمعمول کاهش سطح قند خون، بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 باید حداقل 4 بار در روز گلوکز خون خود را بررسی کنند و حداقل 3 بار در روز انسولین مصرف کنند. در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، کنترل قند خون تهاجمی دارای اثرات مفید بر روی چشم، کلیه ها، اعصاب و عروق خونی است.

پیش آگهی فرد مبتلا به دیابت چیست؟

- پیش آگهی دیابت مربوط به میزان کنترل بیماری است که مانع پیشرفت عوارض شناخته شده در بخش های قبلی می شود. برخی از عوارض جدی تر دیابت، مانند نارسایی کلیه ( برای عفونت کلیه چی بخوریم؟ ) و بیماری قلبی عروقی، می توانند خطرناک باشند.

- عوارض حاد مانند کتواسیدوز دیابتی نیز می تواند خطرناک باشد. همانطور که در بالا ذکر شد، کنترل تهاجمی سطح قند خون می تواند از بروز عوارض جلوگیری کرده یا مشکلات را به تأخیر بیندازد.

---

سوالات رایج شما درباره دیابت:

در این قسمت به سوالات رایج شما پاسخ داده میشود:

1- اگر سطح گلوکز خون کودک در زمان غذا یا میان وعده زیاد باشد چه باید بکنم؟

به شرایط و به درمان با تزریق یا پمپ بستگی دارد. 1- تزریق: غذا یا میان وعده باید به طور معمول داده شود. غذا ندادن به کودک در هنگام گرسنگی، فقط به این دلیل که قند خون بالا است توصیه نمی شود. اگر انسولین تنظیم نیست، توصیه های کلی ما این نیست که انسولین سریع و کوتاه مدت را برای اصلاح قند خون افزایش دهیم. به هیچ وجه بدون نظارت پزشک دوز انسولین را تغییر ندهید 2- پمپ: تصحیح می تواند به راحتی با پمپ، یا با غذا یا میان وعده، انجام شود.

2- تفاوت کربوهیدرات ها و شکر چیست؟

کربوهیدرات ها غذاهایی هستند که در خون شما به گلوکز (قند) تبدیل می شوند. شکر یک نوع کربوهیدرات است که با سرعت بیشتری در بدن به گلوکز تبدیل می شود. کربوهیدرات ها بخش مهمی از رژیم سالم هستند، اما چون سطح قند خون را تحت تاثیر قرار می دهند، میزان و نوع آن ها مهم است.

3- چرا در افراد مبتلا به دیابت مراقبت از پا بسیار مهم است؟

مراقبت از پا بخش مهمی از مدیریت دیابت است. باید روزانه پاهای خود را چک کنید. هر گونه برش، کبودی، زخم، یا تغییر رنگ را بررسی کنید. پاهای سرد نشانه مشکلات گردش خون می باشد. فقدان جریان خون به پا و انگشتان برای افراد مبتلا به دیابت شایع است.

نشانه دیگری از کاهش جریان خون، از دست دادن رشد مو در انگشتان پا یا پا است. کاهش جریان خون می تواند برای افراد مبتلا به دیابت دچار زخم یا عفونت شود و در صورت عدم توجه و وخیم شدن شرایط منجر به قطع عضو می شود. به همین دلیل مهم است که افراد مبتلا به دیابت هر روزهر گونه برش و زخم پا را بررسی کنند و در صورت مشاهده به سرعت مراقبت های پزشکی را دریافت کنند.

4- کودک من استفراغ می کند، دیابتی هستش، قبل از تماس با بیمارستان چه باید بکنم؟

هر وقت فرزند شما بد حال است، لطفا کتون ها را بررسی کنید. ما همیشه باید کتون ها را به عنوان یک علت برای استفراغ در نظر بگیریم. برای اطلاعات بیشتر در مورد کتون و کمای دیابتی قسمت عارضه های دیابت را مطالعه کنید.

5- آیا مصرف شیرین کننده های مصنوعی مناسب است؟

شیرینی ها مانند سربتول در شیرینی های دیابتی باید به مقدار کم مصرف شود، زیرا می تواند منجر به اسهال و گرفتگی شکم شود. شیرین کننده های مصنوعی به طور گسترده ای در موادغذایی و نوشیدنی های رژیمی استفاده می شود و در صورتی که در حد اعتدال مصرف شوند، می توانند ایمن و قابل قبول باشند.

بعضی از شیرین کننده ها (مانند Splenda،استویا ) را می توان در پخت نیز استفاده کرد، اما استفاده از قند معمولی یک جایگزین مناسب است، زیرا تاثیر آن بر سطح قند خون کم است. استفاده گسترده از شیرین کننده های مصنوعی ضروری نیست، زیرا شکر می تواند به عنوان بخشی از یک رژیم سالم و متعادل بدون اختلال کنترل دیابت استفاده شود. نکته مهم این است که در اندازه صحیح مصرف شود.

6- چگونه باید در خصوص مقدار غذاهای کربوهیدراتی دقیق باشم؟

طرح های انسولین مدرن (تزریق یا پمپ) بهترین کنترل انجام می دهند زیرا تناسب دقیق مصرف کربوهیدرات به دوز انسلوین را مدیریت می کنند. بنابراین، امتحان کردن آن ارزش دارد. گاهی اوقات این کار بخصوص برای  غذاهای ناآشنا یا غذا های رستورانی، آسان نیست اما در خانه به راحتی می توانید با استفاده از مقیاس ها و خواندن برچسب های غذایی در صورت لزوم با دقت مقدار کربوهیدرات را ارزیابی کنید.

سخن آخر

در پایان امیدواریم هیچ کدام از شما مخاطبان اومایی عزیز به این بیماری مبتلا نشوید و در صورت ابتلا با توجه به مطالبی که در این مقاله به طور کامل برایتان توضیح دادیم نسبت به آن توجه کافی را داشته باشید تا در حد امکان عوارض ناشی از آن را کاهش دهید.

[collapse id=2699]

منبع: سلامت بانوان اوما

اسید معده و درمان آن

حتما تا به حال با افرادی برخورد کرده اید که می گویند اسید معده ام زیاد شده است و اذیتم می کند و یا شاید خودتان این بیماری را تجربه کرده باشید. معمولا اسید زیاد معده می تواند باعث سوزش معده و ناراحتی فرد شود. در این مقاله می خواهیم به طور کامل این موضوع را برای شما اومایی های عزیز مورد بررسی قرار داده تا در صورت ابتلا بتوانید بهتر آن را کنترل و درمان کنید. پس تا پایان مقاله با ما همراه باشید.

اسید معده چیست؟

در ورودی معده دریچه ای وجود دارد که به شکل ماهیچه ای حلقوی می باشد و اسفکتر تحتانی مری نامیده می شود. این دریچه پس از عبور غذا از آن بلافاصله بسته می شود. اگر این دریچه بسته نشود یا گاه و بی گاه باز شود، اسید تولیدی در معده به داخل اسفکتر وارد خواهد شد. این مسئله باعث دردهایی از قبیل سوزش قفسه سینه می شود که سوزش معده نیز نام دارد. اگر درد اسیده معده بیش از دو بار در هفته اتفاق بیفتد، شما دچار بیماری اسید معده شده اید که به بیماری ریفلاکس معده به مری معروف است.

چه چیزی باعث بیماری اسید معده می شود؟

یکی از دلایل رایج بیماری اسید معده، نابهنجاری معده یا فتق هیاتال می باشد. این مسئله زمانی اتفاق می افتد که قسمت بالایی معده و اسفکتر تحتانی مری به بالای دیافراگرم (ماهیچه ای که معده شما را از قفسه سینه جدا می کند) حرکت کند. دیافراگم به حفظ اسید در داخل معده کمک می کند. اگر شما دچار فتق هیاتال شده باشید، اسید به داخل اسفکتر شما وارد شده و موجب دردهای ناشی از بیماری اسید معده می شود.

در اینجا فاکتورهای خطرناک دیگری که باعث بیماری اسید معده می شوند، ذکر شده است:

• مصرف غذا به مقدار زیاد و دراز کشیدن پس از صرف غذا
• چاقی
• مصرف غذای سنگین، به پشت خوابیدن یا خم کردن کمر
• مصرف میان وعده پیش از خواب
• مصرف برخی موادغذایی مثل مرکبات، گوجه فرنگی، شکلات، نعناع، سیر، پیاز یا غذاهای چرب و تند به میزان زیاد
• مصرف برخی نوشیدنی ها از جمله الکل، نوشیدنی های کربناتی، قهوه یا چای به مقدار زیاد
• سیگار کشیدن
• باردار بودن
• مصرف آسپرین، ایبوپروفن، شل کننده های عضله یا داروهای فشار خون

نشانه های بیماری اسید معده

نشانه های رایج بیماری اسید معده عبارتند از:

سوزش معده:

سوزش معده که از معده تا قفسه سینه یا حتی تا گلو ادامه می یابد.

استفراغ:

برگشت اسید ترش یا تلخ به داخل گلو یا دهان و یا خارج شدن آن از دهان

سایر نشانه های بیماری اسید معده که کمتر رایج هستند عبارتند از:

• نفخ
• مدفوع خونی یا استفراغ خونی
• آروغ زدن
• اختلال در بلعیدن غذا مانند باریک شدن مری که باعث می شود غذا در گلو گیر کند.
• سکسکه ای که قطع نشود.
• تهوع
• کاهش وزن بدون دلیل
• خس خس کردن، سرفه های خشک، گرفتگی صدا یا سینه، گلو درد مزمن

چگونه بیماری اسید معده تشخیص داده می شود؟

در صورتی که علائم بیماری را دو بار یا بیشتر در هفته مشاهده کردید به پزشک مراجعه نمایید. علائمی از قبیل سوزش معده به خصوص زمانی که روش زندگی خود را عوض کنید، نشانه های اصلی بیماری اسید معده می باشد. با این حال آنتی اسیدها به کاهش علائم کمک می کنند.

اگر این مراحل کمک نکرد و هنوز نشانه های شدید از بیماری مشاهده می کنید، پزشک برای تشخیص مطمئن تست هایی را توصیه می کند. ممکن است چند آزمایش زیر برای تشخیص دقیق مورد نیاز باشد:

• فرو دادن باریم برای بررسی زخم یا باریکی مری مورد استفاده قرار می گیرد. بعد از خوردن این محلول پزشک می تواند ساختار درونی معده را با اشعه ایکس ببیند. 
• فشارسنجی مری برای بررسی عملکرد مری و اسفکتر تحتانی مری
• اندازه گیری pH برای تعیین اسید در مری انجام می شود. در این روش پزشک یک وسیله به داخل مری وارد می کند و برای بررسی اسید مری، آن را به مدت یک تا دو روز در آنجا می گذارد.
• آندوسکوپی برای بررسی مشکلات موجود در معده یا مری انجام می شود. این آزمایش شامل وارد کردن یک لوله بلند، انعطاف پذیر و سبک به داخل گلو می باشد. در ابتدا، پزشک انتهای گلوی شما را بی حس می کند و به شما داروی مسکن می دهد سپس کار شروع می شود.
• آزمایش نمونه برداری در طول آندوسکوپی برای بررسی نمونه های بافت در زیر میکروسکوپ انجام می شود و عفونت و نابهنجاری ها مورد بررسی قرار می گیرند. 

آیا بیماری اسید معده با رژیم و تغییر شیوه زندگی درمان می شود؟

یکی از راه های موثر درمان بیماری اسید معده اجتناب از غذاها و نوشیدنی هایی است که باعث شروع علائم یا بدتر شدن آن ها می شوند. کارهای دیگری که می توانید انجام دهید عبارتند از:

• در طول روز تعداد وعده های غذایی خود را زیاد کرده و حجم غذا را کم کنید.
• سیگار را ترک کنید.
• زیر سر خود تعداد بالشت بیشتری قرار دهید و ارتفاع آن را حداقل 4 تا 6 اینچ (10 الی 15 سانتیمتر) افزایش دهید.
• حداقل 2 تا 3 ساعت پیش از خوابیدن غذا بخورید.
• برای چرت های روزانه تلاش کنید بر روی صندلی بخوابید.
• از پوشیدن لباس ها و کمربندهای تنگ خودداری کنید.
• اگر چاق هستید یا اضافه وزن دارید سعی کنید با تغییر رژیم غذایی و ورزش وزن خود را کاهش دهید.
• از پزشک خود بپرسید آیا دارویی باعث شروع علائم بیماری اسید معده یا سوزش قفسه سینه می شود و از مصرف آن ها اجتناب کنید.

آیا مصرف دارو باعث درمان اسید معده می شود؟

در بیشتر موارد، تغییر شیوه زندگی همراه با مصرف داروها تمام چیزی است که برای کنترل نشانه های بیماری اسید معده مورد نیاز می باشد. آنتی اسیدهایی مثل alka-seltzer، maalox، mylanta،  rolaids یا Riopan اسید معده شما را خنثی می کنند. اما اگر در مصرف آن ها زیاده روی کنید می توانند باعث اسهال یا یبوست شوند. بهتر است از آنتی اکسیدان هایی که حاوی هیدروکسید منیزیم و هیدروکسید آلومینیوم است استفاده کنید. هنگامی که این داروها به صورت ترکیبی استفاده شوند عوارض جانبی و تاثیر گذار بر معده را خنثی می کنند.

اگر استفاده از آنتی اسیدها کمکی نکرد، پزشک شما سایر داروها را پیشنهاد می کند. برخی از آن ها نیاز ضروری به تجویز دکتر دارند. پزشک ممکن است به شما پیشنهاد کند یک نوع دارو یا ترکیبی ازداروهای زیر را استفاده کنید:

• عامل فوم ساز (Gaviscon) معده شما را می پوشاند و از برگشت جلوگیری می کند.
• مسدود کننده های H2 (Pepcid, Tagamet, Zantac) تولید اسید را کاهش می دهد.
• مهارکننده های پمپ پروتون (Prilosec, Prevacid, Protonic, Aciphex, Nexuim) نیز باعث کاهش مقدار اسید معده می شوند.
• پروکینتیک ها (Reglan, Urechloine) باعث قوی شدن اسفکتر تحتانی مری می شوند، معده شما را سریع تر خالی می کنند و برگشت اسید معده را کاهش می دهند.

هشدار مهم:

بدون مشورت با پزشک خود آنتی اسیدها یا داروها را همزمان مصرف نکنید.

آیا بیماری اسید معده با جراحی درمان می شود؟

اگر داروها به طور کامل علائم بیماری اسید معده را از  بین نبردند و علائم به شدت در زندگی شما مشکل ایجاد کند، پزشک عمل جراحی را توصیه می کند. دو نوع درمان با استفاده از جراحی وجود دارد:

جدیدترین روش جراحی قرار دادن یک حلقه به نام LINX در انتهای مری (لوله ای که دهان را به معده متصل می کند) می باشد. این حلقه دارای زبانه های تیتانیومی مغناطیسی است که با استفاده از سیم های تیتانیومی در کنار یکدیگر نگه داشته می شوند. این قطعه با جلوگیری از برگشت محتویات معده به مری کمک می کند. در مطالعه ای نشان داده شد بیمار پس از عمل داروهای خود را قطع کرده است. در صورتی که شما به برخی غذاها حساسیت دارید، نمی توانید از این دستگاه استفاده کنید همچنین در صورتی که از دستگاه LINX استفاده کنید نمی توانید هیچ وجه تست MRI انجام دهید.

نوع دیگری از عمل جراحی فوندوپلیکاسیون می باشد که از برگشت اسید معده جلوگیری می کند. در این عمل یک دریچه مصنوعی در بالای معده قرار می گیرد. در این جا قسمت بالایی معده در اطراف اسفکتر تحتانی مری پوشیده می شود، قوی شده، از برگشت اسید جلوگیری می شود و فتق هیاتال نیز برطرف خواهد شد. جراحان این عمل جراحی را از طریق باز کردن قفسه سینه و شکم و یا از طریق ورود لوله به داخل شکم انجام می دهند.

سخن آخر

اسید معده ممکن است از حالت خفیف تا شدید در افراد مختلف متفاوت باشد. اما هر بیماری را اگر در مراحل اولیه به آن رسیدگی کنید زودتر خوب می شود و آسیب های جدی نمی زند و به درمان های سخت مثل جراحی نیازی پیدا نمی کند. اما اگر به آن بی توجه باشید هر روز شدید تر شده و آسیب بیشتری به شما می زند و حتی هزینه های گزافی برای شما ایجاد می کند. بنابراین اگر با توجه به علائم گفته شده در مراحل اولیه اسید معده هستید حتما به دنبال درمان آن باشید. درمان در مراحل اولیه بسیار ساده است و زمان زیادی هم طول نمی کشد. 

[collapse id=2700]

منبع: سلامت بانوان اوما