ورم معده | درمان دارویی و رژیم غذایی در ورم معده

یکی از مشکلات شایع در زندگی های پراسترس امروزی ورم معده هست. درصورت ابتلا به این بیماری شما جرات نمیکنید حبوبات و یا میوه و سبزی بخورید. زیرا سریع شکم تان ورم میکند و بیرون میزند و معمولا هم با درد همراه است. در این مقاله سعی می کنیم مروری کامل بر ورم معده، رژیم غذایی ورم معده و .... را برای شما اومایی های عزیز داشته باشیم. با ما تا پایان مطلب همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

ورم معده چیست؟
علائم ورم معده چیست؟
علت ورم معده چیست؟
تشخیص ورم معده چگونه است؟
چه زمانی باید برای ورم معده به دکتر مراجعه کنید؟
درمان ورم معده با قرص شیمیایی
درمان گیاهی ورم معده
پیشگیری از بیماری گاستریت یا ورم معده

---

ورم معده چیست؟

ورم معده عبارت عمومی برای یک گروه از بیماری ها شامل التهابات پوشش معده می باشد. التهاب ورم معده اغلب به علت عفونت ناشی از یک باکتری است که در صورت عدم درمان و تشدید شدن باعث زخم معده می شود. استفاده منظم از برخی داروهای مسکن و نوشیدن بیش از حد الکل می توانند از عوامل اصلی ایجاد ورم معده باشند. دو نوع ورم معده داریم:

1- ورم معده می تواند به طور ناگهانی رخ دهد که به آن ورم معده حاد گفته می شود.

2- یا می تواند به آرامی در طول زمان ظاهر شود  که به آن ورم معده مزمن گفته می شود.

توجه توجه:

در برخی موارد، ورم معده می تواند منجر به زخم و افزایش خطر سرطان معده شود. با این حال، برای اکثر افراد، ورم معده جدی نیست و به سرعت با درمان بهبود می یابد.

علائم ورم معده چیست؟

علائم و نشانه های ورم معده عبارتند از:

• گیجی یا سوزش یا درد (سوء هاضمه) در قسمت فوقانی شکم که ممکن است با خوردن غذا بدتر یا بهتر شود.
• حالت تهوع
• استفراغ
• احساس سیری زیاد در شکم پس از کمی غذا خوردن

البته توجه داشته باشید که ورم معده همیشه دارای علایم و نشانه مشخص نیست.

علت ورم معده چیست؟

ورم معده التهاب پوشش معده است. ضعف و یا آسیب به مانع مخاطی که از دیواره معده محافظت می کند، باعث می شود که پوشش گوارش شما آسیب ببیند. از طرفی برخی از بیماری ها از جمله بیماری کرون و سارکوئیدوز که در آن ها مجموعه سلول های التهابی در بدن رشد می کنند، می تواند خطر ابتلا به ورم معده را افزایش دهند.

عواملی که خطر ابتلا به ورم معده را افزایش می دهد عبارتند از:

1- عفونت باکتریایی:

گرچه عفونت با هلیکوباکتر پیلوری یکی از شایع ترین عفونت های انسانی در سراسر جهان است، تنها برخی از افراد به دلیل این عفونت دچار ورم معده یا سایر اختلالات دستگاه گوارش می شوند. پزشکان معتقدند این عفونت در بعضی موارد ارثی است و بعضی مواقع نیز با انتخاب شیوه زندگی نامناسب مانند سیگار کشیدن و رژیم غذایی ناسالم مانند خوردن مداوم فست فودها ایجاد می شود.

2-  استفاده منظم از داروهای مسکن:

داروهای مسکن رایج مانند آسپیرین، ایبوپروفن (Advil، Motrin IB، دیگران) و ناپروکسن می تواند باعث ورم معده حاد و مزمن شود. مصرف بیش از حد این داروها ممکن است یک ماده کلیدی در بدن که باعث حفظ رطوبت محافظ در معده شما می شود را کاهش داده و به همین دلیل موجب ورم معده شود. 

3-  سن بالاتر

خطر ابتلا به ورم معده در سالمندان بیشتر است زیرا پوشش معده با سن کاهش می یابد و افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به عفونت H. pylori یا اختلالات خود ایمنی نسبت به افراد جوان هستند.

4-  مصرف بیش از حد الکل

الکل می تواند باعث تخریب معده شما شود. مصرف بیش از حد الکل باعث ورم معده حاد خواهد شد. 

5- استرس

استرس شدید ناشی از جراحی، آسیب، سوختگی یا عفونت شدید نیز می تواند باعث ورم معده حاد شود. در این شرایط بدن شما به سلول های معده تان حمله می کند، که به آن ورم معده خود ایمنی می گویند. این واکنش می تواند پوشش محافظ معده را از بین ببرد. ورم معده خود ایمنی در افراد مبتلا به اختلالات خودایمنی دیگر، از جمله بیماری هاشیموتو و دیابت نوع 1، شایع تر است. این نوع ورم معده در افراد با کمبود ویتامین B-12 نیز ایجاد می شود. گاهی نیز ورم معده با سایر بیماری ها، از جمله HIV / AIDS، بیماری کرون و عفونت های انگلی همراه است.

پیشنهاد پزشک اوما: 11 درمان خانگی عفونت هلیکوباکترپیلوری ( اچ پیلوری)

عوارض جانبی ورم معده چیست؟

ورم معده بدون درمان، ممکن است به زخم معده و خونریزی معده منجر شود. به ندرت، بعضی از انواع ورم معده مزمن نیز به سرطان معده تبدیل می شوند. اگر علائم و نشانه های شما با وجود درمان ورم معده بهبود نیافت، به پزشک خود اطلاع دهید.

تشخیص ورم معده چگونه است؟

برای تشخیص ورم معده، پزشک خانواده پرونده پزشکی و خانوادگی را بررسی میکند، معاینه فیزیکی کامل انجام می دهد و ممکن است تست های زیر را برایتان تجویز کند:

1- آندوسکوپی :

آندوسکوپ یک لوله نازک حاوی یک دوربین کوچک است که از دهان شما به داخل شکم وارد می شود تا در معده قرار گیرد. پزشک التهاب را توسط این دستگاه بررسی می کند و ممکن است یک نمونه کوچک از بافت معده را برداشته و سپس برای تجزیه و تحلیل کامل به آزمایشگاه می فرستد.

2-  آزمایش خون:

پزشک ممکن است آزمایش های مختلف خون را مانند بررسی تعداد گلبول های قرمز خون برای تعیین اینکه آیا شما کم خونی (علائم و درمان کم خونی) دارید یا خیر، تجویز کند.آزمایش خون ممکن است برای تشخیص عفونت H. pylori و کم خونی فقر آهن نیز انجام شود. 

3-  آزمایش مدفوع

این آزمایش برای تشخیص خون مخفی در مدفوع شما که نشانه ای از ورم معده می باشد، انجام می شود.

چه زمانی باید برای ورم معده به دکتر مراجعه کنید؟

تقریبا همه افراد مبتلا به اختلالات گوارشی و معده برای درمان باید به پزشک مراجعه کنند. اما اکثر موارد سوء هاضمه کوتاه مدت است و نیازی به مراقبت های پزشکی ندارند. اگر یک هفته یا بیشتر علائم و نشانه های ورم معده ادامه پیدا کرد، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. اگر ناراحتی معده شما پس از تجویز دارو یا داروهای بدون نسخه، به خصوص آسپرین یا دیگر داروهای مسکن بهتر نشد، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر خون استفراغ کردید، در مدفوعتان خون دارید یا مدفوع تیره دارید، نیز حتما برای تعیین علت به پزشک مراجعه کنید.

همچنین اگر علائم جدید، طولانی مدت و یا بدتری را مشاهده کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید. این علائم عبارتند از:

•  استفراغی که مانع از خوردن غذا، مایعات و داروها می شود
•  تب با درد شکم
•  سرگیجه یا احساس ضعف
• ضربان سریع قلب
• تعریق ناگهانی
• استفراغ تکراری مواد سبز یا زرد
• استفراغ با مقداری خون
• تنگی نفس
• درد قفسه سینه

درمان ورم معده با قرص شیمیایی

درمان ورم معده بستگی به علت آن دارد. ورم معده حاد ناشی از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا الکل ممکن است با متوقف کردن مصرف این مواد از بین برود. اکثر افراد مبتلا به ورم معده علائم کوتاه مدت دارند و بعد از مدتی یا با درمان های پزشکی به طور کامل بهبود می یابند . داروهای مورد استفاده برای درمان ورم معده عبارتند از:

1-  داروهای آنتی بیوتیک برای کشتن باکتری H. pylori:

برای از بین بردن هلیکوباکتر پیلوری در دستگاه گوارش، پزشک ممکن است ترکیبی از آنتی بیوتیک ها مانند کلاریترومایسین (بیسین) و آموکسی سیلین (آموکسیل، اوگوتیمین، دیگران) یا مترونیدازول را پیشنهاد کند. هرچیزی از آنتی بیوتیک ها که برایتان تجویز شد حتی در صورت بهبود علائم بیماری به طور کامل آن را مصرف کنید تا احتمال بازگشت عفونت کاهش یابد. 

2-  داروهایی که تولید اسید را مسدود می کنند و باعث ترمیم می شوند:

مهار کننده های پمپ پروتون، با مسدود کردن فعالیت قسمت هایی از سلول هایی که اسید تولید می کنند، اسید را کاهش می دهند. این داروها شامل داروهای تجویزی و بدون نسخه داروهای امپرازول، لنسپروزول، رابپرازول، اسموپرازول، دکسلانوسپارازول (دگزیلانت) و پنتورپازول (پروتونیک) می باشند. حواستان باشد استفاده طولانی مدت از مهار کننده های پمپ پروتون، به ویژه در دوزهای بالا، ممکن است خطر شکستگی های ران، مچ دست و ستون فقرات را افزایش دهد. از پزشک خود بپرسید که آیا مکمل کلسیم می تواند این خطر را کاهش دهد یا خیر؟ و بدون تجویز پزشک به مدت طولانی آن ها را استفاده نکنید. 

3-  داروهای کاهش تولید اسید:

مسدود کننده های اسید مانند مسدود کننده های هیستامین مقدار اسید را که به دستگاه گوارش شما منتقل می شود کاهش می دهد، که باعث کاهش درد ورم معده می شود . داروهای حاوی رانیتیدین (زانتیک)، فاموتییدین (پپیدید)، سایمتیدین و نیاسیدین نیز که به صورت تجویزی یا بدون نسخه در دسترس هستند، همین عملکرد را دارند. 

4-  آنتی اسیدها که اسید معده را خنثی می کنند:

پزشک ممکن است یک دارو ضد انعقاد در رژیم دارویی شما قرار دهد. آنتی اسیدها اسید معده موجود را خنثی می کنند و می توانند باعث تسکین درد شوند. عوارض جانبی این داروها شامل یبوست و اسهال می باشد.

5- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی

ممکن است پزشک توصیه کند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ها) مانند ایبوپروفن را با غذا یا آنتی اسیدها مصرف کنید. این کار احتمال بروز علائم ورم معده را کاهش می دهد. تغییر آسپیرین یا NSAID ها به داروی مسکن دیگر مانند استامینوفن نیز می تواند کمک کننده باشد. استامینوفن باعث ورم معده نمی شود. توجه داشته باشید قبل از تغییر دارو به استامینوفن با پزشک خود صحبت کنید.  زیرا پزشک ممکن است آسپرین یا NSAID را برای یک هدف خاص توصیه کرده باشد.

درمان گیاهی ورم معده

چه غذاهایی علائم گاستریت یا ورم معده را تشدید می کند؟

مواد غذایی و سایر مواد مورد نیاز برای کاهش یا جلوگیری از علائم ورم معده عبارتند از:

•  الکل
• غذاهای ادویه دار
• غذاهای چرب
•  غذاهای سرخ شده
• باید از هر چیزی که ممکن است سمی یا تحریک کننده معده باشد مانند سیگار کشیدن، نوشیدنی های اسیدی مانند قهوه، پودر سیر، پودر فلفل و محصولات گوشتی نیز اجتناب شود.

چه غذاهایی ورم معده را کاهش یا متوقف می کند؟

متخصصان مراقبت های بهداشتی در دانشگاه مریلند و ... معتقدند که خوردن غذا به مقدار کمتر و مکرر و اجتناب از غذاهایی که تند، اسیدی، سرخ شده یا چرب هستند، باعث کاهش علائم می شود. علاوه بر این، یکی از مهم ترین عوامل ایجاد ورم معده است. موادغذایی مانند چای زنجبیل و یا چای بابونه با عسل ورم معده را تسکین می دهد و پیاز، سیر، سیب زمینی، سیب و کرفس می تواند رشد باکتری H. pylori را متوقف کند. به طور کلی نیز غذاهایی که ممکن است رشد H. pylori را متوقف کنند و علائم ورم معده را کاهش دهند عبارتند از:

•  چای (مخصوصا سبز و سفید)
• ماست
• نعناع 
•  سبوس گندم
• آب هویج
• آب نارگیل
• سبزیجات برگ سبز
• پیاز
• سیر
• سیب
• میوه های تازه و انواع توت ها
• کرفس
• آب ذغال اخته
•  کلم
•  کلم بروکلی
• جعفری
• آویشن
•  سویا
•  حبوبات (لوبیا، نخود فرنگی و عدس)

 اگر چه این داروهای خانگی ممکن است به کاهش یا تسکین علائم کمک کنند، اما داروهای خانگی به ندرت به درمان ورم معده می پردازند.

ورم معده چقدر طول می کشد؟

ورم معده حاد حدود 2 تا 10 روز طول می کشد. ورم معده مزمن، در صورت عدم درمان، ممکن است از چند هفته تا چند سال همراه شما باشد. اگر علت اصلی ورم معده (به عنوان مثال، نوشیدن الکل) درمان نشود،این بیماری برای همیشه ادامه خواهد داشت.

پیشگیری از بیماری گاستریت یا ورم معده

مشخص نیست H. pylori که عامل اصلی ورم معده است چگونه پخش می شود، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این باکتری می تواند از فرد به فرد یا از طریق مواد غذایی و آب آلوده انتقال پیدا کند. برای جلوگیری از ابتلا به این باکتری خطرناک با شستن دست های خود با صابون و آب و خوردن غذاهایی که به طور کامل پخته شده اند، از معده تان محافظت کنید.

سخن آخر

ورم معده گاهی بسیار خفیف است اما گاهی نیز می تواند بسیار اذیت کننده باشد. بنابراین در صورت خفیف بودن با رعایت رژیم غذایی مناسب به درمان خود کمک کنید و در صورت شدید بودن حتما به آن اهمیت داده و نزد پزشک بروید تا با شناسایی علت اصلی آن بتواند به خوبی شما را درمان کند تا به یک درد مزمن تبدیل نشود. 

[collapse id=2798]

منبع: سلامت بانوان اوما

پروبیوتیک چیست+20 خواص درمانی آن

پروبیوتیک ها باکتری ها و مخمر های زنده ای هستند که برای سلامت شما، به ویژه سیستم گوارش مفید می باشند. ما معمولا باکتری ها را به عنوان چیزی که باعث بیماری می شود می شناسیم. اما بدن شما پر از باکتری های خوب و بد است. پروبیوتیک ها اغلب جزء باکتری های "خوب" یا "مفید" محسوب می شوند، زیرا به حفظ سلامت روده کمک می کنند. باکتری های خوب به طور طبیعی در بدن شما یافت می شوند اما گاهی نیز میزان آن ها کم شده و مقدار پایین آن ها عامل بیماری های گوارشی می شود. شما می توانید پروبیوتیک ها را در برخی از غذاها و مکمل ها پیدا کنید. در این مقاله می خواهیم شما اومایی های عزیز را با عملکرد پروبیوتیک و خواص درمانی آن آشنا کنیم. با ما همراه باشید. 

در این مقاله می خوانیم:

پروبیوتیک چیست؟
انواع پروبیوتیک ها
مزایای پروبیوتیک ها چیست؟
نحوه استفاده از پروبیوتیک ها
20 خاصیت تایید شده توسط تحقیقات درباره پروبیوتیک ها
4 گام برای دریافت پروبیوتیک های بیشتر
چگونگی تقویت سیستم ایمنی بدن با پروبیوتیک

پروبیوتیک چیست؟

محققان تلاش می کنند متوجه شوند پروبیوتیک ها چگونه کار می کنند. در اینجا برخی از راه هایی که ممکن است پروبیوتیک ها شما را سالم نگه دارند ذکر شده است:

1- هنگامی که باکتری های "خوب" در بدن شما از دست می رود (مثلا بعد از مصرف آنتی بیوتیک ها)، پروبیوتیک ها می توانند جایگزین آنها شوند.

2- آنها می توانند باکتری های "خوب" و "بد" شما را متعادل نگه دارند تا اندام داخلی در بدن شما به درستی کار کند.

انواع پروبیوتیک ها

بسیاری از انواع باکتری ها به عنوان پروبیوتیک طبقه بندی می شوند. هر کدام از این باکتری ها مزایای مختلفی دارند، اما به طور کلی به دو گروه تقسیم می شوند:

لاکتوباسیلوس:

این نوع باکتری رایج ترین پروبیوتیک است. این پروبیوتیک در ماست چرب و نیمه چرب و دیگر مواد غذایی تخمیر شده موجود است. 

بیفیدوباکتریوم:

این  پروبیوتیک را نیز می توانید در برخی از محصولات لبنی پیدا کنید که می تواند به کاهش علائم سندرم روده تحریک پذیر و برخی از بیماری های دیگر کمک کند.

توجه توجه:

Saccharomyces boulardii نیز نوعی مخمر موجود در پروبیوتیک است که به مبارزه با اسهال و سایر مشکلات گوارشی کمک می کند. 

مزایای پروبیوتیک ها چیست؟

پروبیوتیک ها مواد غذایی را از طریق روده شما انتقال می دهند. برخی از بیماری های رایج که توسط پروبیوتیک ها درمان می شود عبارتند از:

• سندرم روده تحریک پذیر
• بیماری التهابی روده 
• اسهال عفونی (ناشی از ویروس ها، باکتری ها یا انگل ها)
• اسهال مربوط به آنتی بیوتیک

همچنین تحقیقات متعددی برای مشخص کردن کاربرد این مواد در قسمت های دیگر بدن انجام شده است. به عنوان مثال، بعضی از مردم می گویند پروبیوتیک ها در شرایط زیر مناسب می باشند:

• بیماری های پوستی مانند اگزمای پوستی
• سلامت ادرار و واژن
• پیشگیری از آلرژی و سرماخوردگی
• بهداشت دهان و دندان 

نحوه استفاده از پروبیوتیک ها

به طور کلی، بسیاری از غذاها و مکمل های پروبیوتیک برای تمام سنین ایمن هستند، هر چند برخی از افراد مبتلا به مشکلات سیستم ایمنی یا سایر بیماری های جدی نباید آنها را مصرف کنند. بنابراین قبل از مصرف، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید تا اطمینان حاصل کنید که آن ها برای شما مناسب است. در بعضی موارد، عوارض جانبی خفیف ممکن است شامل ناراحتی معده، اسهال، گاز و نفخ چند روز اول پس از شروع آنها باشد. پروبیوتیک ها همچنین در موارد نادر می توانند باعث واکنش های آلرژیک شوند. در صورت بروز مشکل، آنها را متوقف کنید و با پزشک خود صحبت کنید.

خواص پروبیوتیک از شکم آغاز می شود:

- اولین و مهمترین دلیلی که سلامت دستگاه گوارش ما بسیار اهمیت دارد این است که 80 درصد کل سیستم ایمنی بدن در دستگاه گوارش است که درصد قابل توجهی است!

- علاوه بر نقش سیستم گوارش در ایمنی بدن، این سیستم داخلی دومین بخش بزرگ از سیستم عصبی است که بیشتر شامل روده می شود. به همین دلیل است که مغز دوم ما نامیده می شود!

- بسیاری از افراد با مشکلات پزشکی، مانند عدم تعادل تیروئید، خستگی مزمن، درد مفاصل، پسوریازیس، اوتیسم و بسیاری از بیماری های دیگر نمی دانند که این بیماری ها تماما از عملکرد نادرست سیستم گوارشی و به طور کلی شکم منشا می گیرد. بنابراین سلامت گوارشی شما بر روی هر سیستم فیزیولوژیکی بدن تاثیر می گذارد.

- بسیاری از سمومی که امروزه در معرض آن قرار می گیریم، عملکرد گوارشی را کاهش می دهند، بر توانایی ما در مصرف مواد مغذی و رهایی از چربی خون تاثیر گذاشته، باعث التهاب مزمن بدن می شود و در نهایت ما را به بیماری های مزمن مبتلا می کند. 

- راز احیای سلامت گوارشی در حفظ تعادل باکتری های خوب و بد در شکم است. اگر می خواهید سالم باشید، باید مواد غذایی حاوی پروبیوتیک و مکمل های غذایی را هر روز مصرف کنید.

20 خاصیت تایید شده توسط تحقیقات درباره پروبیوتیک ها

نتایج قوی ترین مطالعات درباره پروبیوتیک ها نشان می دهد که فواید پروبیوتیک ها عبارتند از:

• تقویت سیستم ایمنی بدن
• پیشگیری و درمان عفونت های دستگاه ادراری ( نام آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری)
• بهبود عملکرد گوارشی
• بهبود شرایط روده التهابی مانند IBS 
• مدیریت و جلوگیری از اگزما در کودکان
• مبارزه با بیماری های ناشی از مواد غذایی

مطالعات جدیدی نیز در حال انجام است که می خواهند ثابت کنند پروبیوتیک ها می توانند:

• آنفلوآنزا  و سرماخوردگی را کاهش دهند.
• خطر استفاده بیش از حد آنتی بیوتیک ها را کاهش دهند.
• به درمان سنگهای کلیه بپردازند.
• به درمان کولیک بپردازند.
• از حفره ها و بیماری های لثه جلوگیری کنند.
• کولیت و بیماری کرون را درمان کنند.
• با باکتری مقاوم به آنتی بیوتیک مبارزه کنند.
• به درمان بیماری کبد بپردازند.
• با سرطان مبارزه کند.
• اوتیسم را مدیریت کند.
• کلسترول را کاهش دهد.
• با باکتری هایی که باعث زخم می شوند مبارزه کند.
• آکنه را بهبود بدهد.
• باعث کاهش وزن شوند.

4 گام برای دریافت پروبیوتیک های بیشتر

گام اول: مصرف بیشتر غذاهای ترش

- مرحله شماره 1 مصرف بیشتر غذاهای ترش می باشد. به خواص مواد غذایی ترش مانند سرکه سیب توجه کنید. این مواد غذایی ترش در کنار اسیدهایی مانند اسید گلوکونیک و اسید استیک حاوی برخی از پروبیوتیک ها نیز می باشند و حتی به رشد آن ها در درستگاه گوارشی کمک می کنند. 

- بنابراین مصرف غذاهای ترش انتخاب خوبی است. اولین کاری که می توانید بکنید این است که با مصرف یک قاشق غذاخوری سرکه سیب، دو بار در روز شروع کنید. پس قبل از صبحانه و ناهار یا صبحانه و شام، یک قاشق غذاخوری سرکه سیب به غذا اضافه کنید و سپس از سبزیجات تخمیر شده مانند کلم نیز استفاده کنید. مصرف سبزیجات تخمیر شده نیز باعث افزایش پروبیوتیک در سیستم گوارش می شود.

گام دوم: مصرف غذاهای غنی از پروبیوتیک

گام دوم مصرف غذاهای غنی از پروبیوتیک است. غذاهای غنی از پروبیوتیک مانند ماست بز با کیفیت بالا و کفیر می باشد. 

گام سوم: تغذیه مناسب برای رشد پروبیوتیک ها در سیستم 

- گام سوم خوردن مواد غذایی است که باعث رشد بیشتر این باکتری های مفید می شود. این باکتری ها برای رشد و نمو به سوخت و ساز نیاز دارند و بهترین سوخت آن ها فیبر قابل تخمیر است.

- کسب فیبر با کیفیت بالا در رژیم غذایی شما عمدتا باعث افزایش پروبیوتیک در بدن می شود.  بهترین نوع فیبر، فیبر محلول است که به عنوان فیبر قابل تخمیر شناخته می شود. برخی از مواد غذایی با فیبر محلول بالا شامل دانه های تخم شربتی می باشند. افزودن چیا و تخم کتان به صبحانه ایده فوق العاده ای است.

- میوه ها و سبزیجات ارگانیک نیز گزینه عالی هستند. سیب زمینی شیرین مغذی و سیب زمینی معمولی نیز فرم های خوبی از فیبر قابل تخمیر می باشند. 

گام چهارم: یک مکمل پروبیوتیک با کیفیت مصرف کنید

در گام چهارم گاهی نیاز است برای دریافت پروبیوتیک های بیشتر مکمل پروبیوتیک با کیفیت عالی مصرف کنید. مصرف مکمل پروبیوتیک با کیفیت می تواند به طور طبیعی پروبیوتیک های خوب را در سیستم شما افزایش دهد.

چگونگی تقویت سیستم ایمنی بدن با پروبیوتیک

- شما باید در خصوص چیزهایی که پروبیوتیک ها را از بین می برند مراقب باشید. از آب شیرین مسموم که حاوی فلوراید و کلر است اجتناب کنید و آنتی بیوتیک های تجویز شده توسط پزشک را به طور کامل و سر وقت مصرف کنید. استفاده از آنتی بیوتیک باعث تخریب فلور باکتری های مفید در بدن می شود و باکتری های بیماری زا می تواند روی سطوح داخلی و خارجی رشد کرده و منجر به بیماری و از بین رفتن آن ها شود.

- همچنین سعی کنید شکر بیش از حد مصرف نکنید، زیرا می تواند باعث ایجاد باکتری های بد برای تغذیه شود، که در واقع باعث بی ثباتی باکتری های خوب و بد در بدن شما می شود. تحقیقات نشان می دهد که مقدار شکر تصفیه شده در رژیم غذایی شما به طور قابل توجهی می تواند عملکرد روده و ترکیب محتوای روده را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین برای اینکه پروبیوتیک ها کار خود را انجام دهند، باید میزان مصرف قند را کاهش دهید و به باکتری های خوب اجازه دهید سیستم ایمنی بدن را تقویت کنند.

- خوردن غذاهای غنی از پروبیوتیک باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می شود. غذاهای حاوی پروبیوتیک و مکمل با کیفیت بالا به هضم غذا کمک می کند و سم زدایی کولون را تسریع می کنند و باکتری ها را در روده شما متعادل می کنند.

سخن آخر

همان طور که ملاحظه کردید پروبیوتیک ها از انواع باکتری های مهم و ضروری برای عملکرد صحیح دستگاه گوارش هستند و به علاوه بر سیستم ایمنی بدن نیز تاثیر می گذارند. اگر رژیم غذایی متعادل و سالمی سرشار از میوه جات، سبزیجات، لبنیات و ... داشته باشید میزان آن ها مناسب بوده و بدن شما سالم است اما در صورتی که رژیم خوبی نداشته باشید این باکتری ها از بین رفته و مثلا عوارضی مانند چاقی ایجاد می شود. در این شرایط باید با مشورت پزشک رژیم خود را تغییر داده و از مکمل های پروبیوتیک نیز استفاده کنید. 

[collapse id=2797]

منبع: سلامت بانوان اوما

12 علت و 7 درمان خانگی جوش ناحیه تناسلی

جوش های اطراف ناحیه تناسلی خانم یک بیماری شایع است که به دلایل مختلفی ایجاد می شود. این جوش ها ممکن است ناراحت کننده و تحریک کننده باشند اما در اکثر موارد جدی نخواهند بود و خود به خود درمان می شوند. جوش های واژن به ظاهر شبیه به جوش هایی هستند که در قسمت های دیگر بدن دیده می شوند. اما آنها می توانند ویژگی های مختلفی داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است باعث درد، سوزش و قرمزی شوند، به صورت خوشه ای باشند و یا به تنهایی ایجاد شوند و در اندازه های مختلف می باشند. آگاهی نسبت به این جوش ها در کنترل و درمان آن ها به شما بانوان عزیز اومایی کمک می کند. پس با ما همراه باشید تا به طور کامل آن را بررسی کنیم.

در این مقاله می خوانیم:

علت ایجاد جوش ناحیه تناسلی زنان چیست؟
درمان های رایج جوش ناحیه تناسلی
7 راه فوق العاده موثر برای درمان جوش های واژن
چه زمانی برای جوش تناسلی به پزشک مراجعه کنم؟
نحوه پیشگیری از جوش های تناسلی

علت ایجاد جوش ناحیه تناسلی زنان چیست؟

همیشه دلیل ظهور جوش های واژن مشخص نیست. با این حال، برخی از علل شایع تر عبارتند از:

1- تماس با درماتیت

تماس با درماتیت نوعی از اگزما است که به علت تماس پوست با یک ماده آلرژی زیا و یا یک تحریک کننده ایجاد می شود. بسیاری از جوش های واژن به صورت تماس با درماتیت هستند. تحریک کننده های رایج و آلرژن هایی که بیشتر باعث جوش های واژن می شوند عبارتند از:

•  دوش واژینال
• محصولات بهداشتی زنانه، مانند لوسیون، پودر و دئودورانت
•  شامپو 
•  مواد شوینده شستشو
•  لوسیون ها یا ژل های دارویی
•  روان کننده های شخصی و یا کاندوم (طرز استفاده از ژل لوبریکانت)
•  پد های بهداشتی یا تامپون، به خصوص انواع معطر آن 
•  مایع منی
•  ادرار

2- فولیکولیت

یکی دیگر از رایج ترین علت های جوش واژن، فولیکولیت است که یک عفونت و التهاب مربوط به فولیکول های مو در این ناحیه است. فولیکول یک حفره پوستی کوچک است که از آن مو رشد می کند و هر مویی که در بدن رشد می کند از فولیکول های مربوط به خودش خارج می شود. فولیکولیت می تواند در اثر موارد زیر ایجاد شود:

• اصلاح
•  موهای درونی یا زیر پوستی
•  پوشیدن لباس های تنگ، یا لباس هایی که پوست را می سابند.
•  فولیکول هایی که توسط عرق یا محصولات شخصی متورم شده یا تحریک می شوند.
•  با استفاده از حمام گرم و یا استخر 
•  بریدگی آلوده یا زخم ناشی از اصلاح، که به باکتری ها اجازه می دهد تا نزدیکی فولیکول های مو گسترش یابد و باعث ایجاد جوش شود. 

3- آکنه اینورسا

آکنه اینورسا یک بیماری پوستی التهابی مزمن است که بر غدد عرق در کشاله ران و زیر سینه تاثیر می گذارد. آکنه اینورسا دارای لکه های مکرر و زخم هایی است که حاوی چرک است. این بیماری به راحتی قابل درمان نیست و می تواند زخم به جای بگذارد.

4- مولوسکوم کونتاژیوزوم

مولوسکوم کونتاژیوزوم یک عفونت ویروسی است که می تواند در هر جایی از بدن، از جمله منطقه واژن ایجاد شود. مولوسکوم معمولا کوچک، بزرگ و سفید یا گوشتی است. 

5- عفونت های منتقله از راه جنسی (STIs)

دو عفونت منتقله از راه جنسی ممکن است باعث ایجاد جوش در اطراف واژن شود که در ادامه به طور کامل آن ها را توضیح می دهیم:

زگیل تناسلی:

توده های کوچک و گوشتی که ممکن است ظاهر گل کلم مانند داشته باشند. آنها در میان زنان رایج هستند و از طریق ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شوند. اگر ناراحت نیستید، درمان لازم نیست. با این حال، داروها یا جراحی می تواند با شیوع بیماری ها مقابله کند زیرا هیچ راهی برای از بین بردن ویروس از بدن وجود ندارد و تنها علائم آن قابل درمان است. یک زن می تواند قبل از فعالیت های جنسی نیز برای پیشگیری از زگیل های تناسلی (زگیل تناسلی زنان و مردان)، واکسن HPV تزریق کند  (واکسن گارداسیل|17 سوال رایج واکسن گارداسیل).

 تبخال تناسلی:

تبخال تناسلی به وسیله ویروس هرپس سیمپلکس(HSV) ایجاد می شود و ممکن است منجر به جوش هایی شود که دردناک هستند و یا می خارند. به طور مشابه با زگیل تناسلی، این ویروس نمیتواند از بدن خارج شود اما قابل کنترل است. با این حال، دارو می تواند علائم و خطر انتقال ویروس به شریک جنسی را کاهش دهد. استفاده از کاندوم نیز احتمال انتقال تبخال تناسلی (تبخال تناسلی چیست وچگونه درمان میشود ) را کاهش می دهد.

6- کیست های بارتولن

غدد بارتولن در هر طرف مهبل (واژن) قرار دارند. گاهی اوقات این غدد می توانند مسدود شوند که منجر به تشکیل کیست ها می شود. این کیست ها معمولا بدون درد هستند و به درمان نیاز ندارند. با این حال، اگر آلوده شوند، ملتهب شده و پر از آب می شوند و باید با مداخلات پزشکی مانند آنتی بیوتیک ها درمان شوند (کیست بارتولن چیست و درمان آن). 

7- تگ های پوستی

تگ های پوستی بافت اضافی در پوست است. این تگ ها خطرناک نیستند و به طور طبیعی درمان می شوند.

8- واریکوسیت واژن

این جوش ها معمولا آبی رنگ هستند و با افزایش سن ایجاد می شوند. آنها معمولا در اطراف ولو و مهبل مشاهده می شوند که به صورت رگ های متورم بوده و در اطراف مقعد دیده می شوند و گاهی نیز خونریزی می کنند. کمپرس سرد می تواند ناراحتی را کاهش دهد. در صورت شدید بودن و نیاز به جراحی یا حذف با لیزر با پزشک صحبت کنید.

9- عدم تعادل هورمونی:

 عدم تعادل هورمونی که یکی از مسائل رایج در بین بانوان است می تواند منجر به مسائل بهداشتی مختلف از جمله جوش در ناحیه واژن شود. این عدم تعادل هورمونی منجر به ترشح ماده ای می شود که حفره های پوستی را مسدود کرده و به شکل جوش نمایان می شوند. 

چگونه واژن را سفید کنیم

10- عرق کردن بیش از حد و ایجاد چربی

 در اغلب موارد، بخصوص پوشیدن برخی لباس های تنگ به واژن به سختی هوا می رسد و عرق حبس می شود.این عرق ها منجر به تولید چربی و ایجاد جوش می شود.

درمان تیرگی ناحیه تناسلی زنان، 7 روش خانگی

11-  لباس زیر تنگ:

 استفاده از لباس زیر تنگ علاوه بر ایجاد عرق، رطوبت را حبس می کند. این رطوبت در ناحیه تناسلی می تواند موجب جوش زدن شود. از این رو از پوشیدن لباس های تنگ به مدت طولانی بپرهیزید و فقط لباس زیر پنبه ای بپوشید.

12-  جوش های قاعدگی:

 در طول دوره های ماهانه برخی زنان در معرض جوش های اطراف ناحیه واژن قرار دارند. این به خاطر گرمائی است که به دلیل نوار بهداشتی به دام افتاده است. این جوشها طولانی نیستند و معمولا چند روز بعد از پریودی خوب می شود. اما اگر دوباره ایجاد شوند می توانند عامل بیماری شوند. 

چگونه موهای زائد ناحیه تناسلی را از بین ببریم

درمان های رایج جوش ناحیه تناسلی

جوش های واژن اغلب خود به خود برطرف می شود. اگر برطرف نشد از روش های درمان زیر استفاده کنید:

گام اول: تعیین علت جوش

 برای تصمیم گیری در مورد روش درمان صحیح، کشف علت جوش مهم است. از ویژگی های جوش های واژن و هر گونه محصول، فعالیت یا عوامل دیگر که ممکن است بر ناحیه تناسلی تاثیر بگذارد یادداشت برداری کنید. همچنین بهتر است تا زمان درمان از تمام محصولاتی که با ناحیه تناسلی در تماس هستند و می توانند تحریک کننده جوش باشند، از جمله مواد شوینده دوری کنید. 

گام دوم: عامل تحریک کننده را حذف کنید:

هنگامی که علت تحریک یا عفونت شناخته شد، استفاده از محصول را متوقف کنید یا شرایطی که باعث ایجاد جوش شده است را از بین ببرید.  به عنوان مثال، اگر مشکل اصلاح است، از تیغ جدید استفاده کنید و اصلاح را در جهت رشد مو انجام دهید. همچنین هرگز به صورت خشک اصلاح نکنید. 

حوضچه های آب گرم را تمیز نگه دارید. همچنین از مصرف روغن روی پوست جلوگیری کنید زیرا این کار می تواند باکتری ها را در فولیکول ها محبوس کند و بیشتر باعث ایجاد جوش شود. 

گام سوم : رعایت بهداشت 

گرما و رطوبت در ناحیه تناسلی باعث می شود موقعیت ایده آلی برای رشد باکتری ها و دیگر میکروارگانیسم ها ایجاد شود.

• منطقه را روزانه با آب گرم و صابون ملایم بشویید. از استفاده از مواد شوینده خشن و دارای اسانس در داخل واژن بپرهیزید، زیرا این مواد می تواند تعادل pH را تحت تاثیر قرار دهد و باعث عفونت شود. 
• لباس زیر پنبه ای انتخاب کنید و از پارچه هایی مانند پلاستیک که گرما و رطوبت را حفظ می کنند، دوری کنید. لباسهای راحت را انتخاب کنید که اجازه می دهد پوست نفس بکشد.
• تامپون ها یا پدهای بهداشتی را به طور منظم در طول قاعدگی هر 2 الی 4 ساعت یک بار عوض کنید. فنجان قاعدگی یک جایگزین مناسب و بهداشتی برای تامپون ها است.

گام چهارم: اجتناب از ترکاندن جوش های واژن

برای جلوگیری از پخش شدن باکتری، بهتر است که هرگز جوش روی واژن و هر نوع برجستگی در ناحیه تناسلی را نترکانید. از سوی دیگر، این منطقه حساس می تواند به راحتی تحریک شود و ترکاندن این جوش به احتمال زیاد باعث بدتر شدن اوضاع می شود. این جوش ها همان طور که بزرگتر می شوند چرک بیشتری نیز در خود جمع کرده و دردناک تر می شوند. پس درد بعد از چند روز طبیعی است.

گام پنجم: گرما درمانی

برای مقابله با خارش و درد، سعی کنید منطقه را با کمپرس گرم کنید. یک حوله کوچک را در آب گرم خیس کنید و قبل از قرار دادن بر روی پوست فشار دهید. این درمان را می توان چندین بار تکرار کرد.

همیشه قبل از پوشیدن لباس باید منطقه را کاملا خشک کنید تا رشد باکتری مهار شود .

گام ششم: دارو درمانی

در صورت طولانی شدن این عارضه، با دکتر درباره داروهای مناسب جوش های واژن صحبت کنید. اگر درماتیت تماسی ریشه مشکل باشد، داروهای موضعی یا آنتی هیستامین ها توصیه می شود. عفونت ها را نیز می توان با آنتی بیوتیک موضعی یا خوراکی درمان کرد. تشخیص و درمان اولیه برای آکنه اینورسا توصیه می شود. در حالیکه مولوسکوم کونتاژیوزوم اغلب بدون درمان برطرف خواهد شد.

7 راه فوق العاده موثر برای درمان جوش های واژن

اولا، اگر علائم دیگری مانند ترشحات واژن، خارش و قرمزی در اطراف ناحیه آسیب دیده مشاهده کردید، به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است نشان دهنده تبخال یا STD باشد.  اما معمولا جوش های واژن به دلیل مسدود شدن منافذ و به دام افتادن چربی است. درمان این جوش ها با داروهای خانگی یک راه حل عالی است و می تواند درد و ناراحتی که با آن مواجه هستید را برطرف کند. در ادامه هفت مورد از روش های درمان خانگی این جوش ها را به شما معرفی می کنیم:

1. استفاده از اسانس اسطوخودوس:

روغن اسطوخودوس بسیار موثر است زیرا دارای خواص ضد عفونی کننده ای است که به بهبود جوش کمک می کند. مخلوط روغن اسطوخودوس و روغن بادام را بر روی منطقه آسیب دیده قرار دهید. این مخلوط می تواند التهاب را کاهش داده و در نتیجه به تدریج جوش های ناحیه تناسلی را درمان می کند. 

نحوه استفاده:

دو قاشق چایخوری روغن اسطوخودوس و چند قطره روغن بادام را بردارید. خوب مخلوط کنید. یک پنبه تمیز و استریل را در محلول فرو کرده و آن را روی جوش قرار دهید. هنگام استفاده از روغن آن را فشار ندهید. همیشه به یاد داشته باشید که هر روغن اساسی باید قبل از مصرف رقیق شود. استفاده از کنسانتره می تواند پوست را بسوزاند، از این رو پیشنهاد می شود مخلوط را با روغن بادام یا نارگیل رقیق کنید. این کار را یک هفته تکرار کنید تا درد و تورم جوش ها از بین برود. 

2. استفاده از روغن درخت چای

اعمال روغن درخت چای به منطقه آسیب دیده می تواند جوش را پس از دو هفته درمان کند. زیرا دارای خواص ضد باکتری و ضد قارچی است که برای بهبود جوش واژن ضروری می باشد و همچنین از زخم ها جلوگیری می کند. برای رقیق کردن روغن درخت چای بهتر است از روغن زیتون استفاده کنید. 

نحوه استفاده:

همانطور که روغن اسطوخودوس را استفاده کردیم، یک پنبه را با ترکیب روغن درخت چای و روغن زیتون آغشته کنید. سپس بر روی جوش اعمال کنید. این روش باید به مدت دو هفته و سه بار در روز تکرار شود. 

 3. استفاده از سرکه سیب 

سرکه سیب دارای مزایای زیادی برای سلامتی است و برای درمان بیماری های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. سرکه سیب در تخریب باکتری هایی که باعث جوش می شوند موثر است.

نحوه استفاده:    

2 فنجان سرکه سیب را با یک فنجان آب مخلوط کنید. این محلول برای تمیز کردن و پاکسازی منطقه واژن موثر است. باید محلول واژن را حداقل سه بار در روز استفاده کنید. اسید استیک به کشتن تمام باکتری هایی که رشد این جوش های واژن را افزایش می دهند کمک می کند. توجه داشته باشید که پوست ناحیه تناسلی بسیار حساس است و ابتدا روی یک نقطه کوچک سرکه را تست کنید و بعد از 24 ساعت در صورت عدم ایجاد حساسیت می توانید از این روش استفاده نمایید. 

4. استفاده از نئیم

گل گیاه نئم دارای خواص دارویی است. درست از ساقه به برگ های آن، یکی از داروهای گیاهی مفید برای درمان خانگی عفونت باکتری و ویروسی است. به همین ترتیب، نئم نیز برای درمان جوش در همه جا مورد استفاده قرار می گیرد. 

نحوه استفاده:

می توانید از روغن نئم برای درمان جوش واژن استفاده کنید. یک پنبه را به روغن آغشته کنید و هر شب در منطقه آسیب دیده اعمال کنید. همچنین می توانید کپسول های نئم را برای بهبودی جوش واژن مصرف کنید. از روغن برای یک یا دو هفته استفاده کنید. از حمام گیاهی این دارو نیز می توانید استفاده کنید. به این صورت که چند برگ از آن را جوشانده و بعد از خنک شدن واژن خود را با آب آن شست و شو دهید. بهتر است برای گرفتن نتیجه بهتر روزی سه مرتبه این کار را انجام دهید.

5. استفاده از نمک اپسوم

نمک اپسوم هنگام مخلوط شدن با آب، خواص ضد باکتری و ضد قارچی دارد. این ماده علاوه بر درمان جوش های ناحیه تناسلی در درمان اگزما، بثورات پوستی، آلرژی، جوش و آکنه نیز موثر است. 

نحوه استفاده:

به عمق 3 اینچ ( 7.5 سانتیمتر) آب در یک وان، یک فنجان نمک اپسوم را اضافه کنید. هنگامی که به خوبی مخلوط شد، می توانید 20 دقیقه در آن بنشینید که به طور موثر به پاکسازی منطقه واژن و بهبود جوش کمک می کند. 

6.استفاده از باباآدم

باباآدم یکی از گیاهان ضروری است که می تواند برای درمان جوش واژن استفاده شود. داشتن آنتی اکسیدان و خواص ضد میکروبی آن به درمان جوش واژن کمک می کند. 

نحوه استفاده:

ریشه های گیاه بابا آدم را در آب خیسانده و به شکل خمیر در بیاورید. این خمیر را می توان یک بار در روز به مدت یک یا دو هفته استفاده کرد. علاوه بر این، می توانید کپسول باباآدم را برای درمان جوش واژن استفاده کنید.

 7. استفاده از گل همیشه بهار

گل همیشه بهار دارای خواص رطوبت رسانی متعادل، ضد عفونی کننده و ضد التهابی است که می تواند جوش ها را درمان کند. 

نحوه استفاده:

می توان از این ماده در منطقه آسیب دیده بصورت موضعی استفاده کرد. مصرف گسترده برای دو هفته پیشنهاد شده است تا جوش واژن از درون بهبود یابد و همچنین بافت های مرده نیز درمان می شوند. 

چه زمانی برای جوش تناسلی به پزشک مراجعه کنم؟

در صورتی که علت جوش های واژن ناشناخته باشد، با راهکارهای گفته شده خوب نشوند یا بدتر شوند، باید به پزشک مراجعه کنید. جوش هایی که بسیار دردناک، بزرگ و یا پر از چرک هستند باید توسط دکتر تخلیه شوند. اما در اغلب موارد جوش های واژینال خود به خود درمان می شوند. تغییرات شیوه زندگی و روش های رعایت بهداشت شخصی به جلوگیری از این عارضه های پوستی و بیماری های ناشی از آن کمک می کنند. 

نحوه پیشگیری از جوش های تناسلی

پیشگیری از جوش های واژن می تواند با اتخاذ برخی از روش های معمول زیر اتفاق بیفتد: 

•  اجتناب یا کاهش تماس با موارد تحریک کننده
•  درمان هر گونه شرایط پزشکی که منجر به جوش می شود.
•  پوشیدن لباس زیر پنبه ای 
•  تمرین بهداشت شخصی 
•  لمس نکردن جوش های موجود و فشار ندادن آن ها

سخن آخر

همان طور که گفتیم جوش های ناحیه تناسلی ممکن است هیچ گونه علائمی نداشته باشد اما گاهی نیز با سوزش، التهاب و دردهای شدیدی همراه است که باید توسط پزشک درمان شود تا از ایجاد بیماری های دیگر در آینده جلوگیری نمایید. اما معمولا با مراقبت و رعایت بهداشت فردی در محیط کار و خانه و بخصوص در دوران پریودی به راحتی می توانید آن ها را درمان کنید. 

[collapse id=2796]

منبع: سلامت بانوان اوما

علت ترشحات سفید رنگ واژن چیست؟

ترشحات واژن بخشی از سلامتی واژن است. نوع ترشحات واژن ممکن است در طول دوره قاعدگی تغییر کند، اما تقریبا در همه موارد، ترشحات نشانه سالم بودن واژن است. بنابراین نباید به محض تغییر این ترشحات نگران شوید و فکر کنید دچار عفونت یا بیماری شده اید. این ترشحات تنها زمانی مشکل ساز هستند که علاوه بر تغییر شکل ظاهری بوی بدی بدهند و یا نشانه هایی مانند خارش و سوزش واژن نیز وجود داشته باشد. در این مقاله می خواهیم علت ترشحات سفید رنگ واژن را برای شما بانوان اومایی عزیز توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

چه چیزی موجب ترشحات سفید غلیظ می شود؟

ترشحات غلیظ و سفید می تواند در طول چرخه قاعدگی دیده شود. این ترشحات به عنوان leukorrhea شناخته می شود و کاملا طبیعی هستند. آن ها معمولا در روزهای پیش از تخمک گذاری یا بعد از آن که تخمک آزاد می شود، رقیق تر می باشند. اما در طی تخمک گذاری، ترشحات یا مخاط ممکن است بسیار غلیظ و مخاطی باشند.

بنابراین یکی از روش های تشخیص زمان تخمک گذاری توجه به نوع ترشحات است. معمولا خانم هایی که به روش های طبیعی از بارداری جلوگیری می کنند یا در حال اقدام برای بارداری هستند به این ترشحات دقت بیشتری دارند. 

ترشحات واژن برای کمک به حفظ بافت های واژن به صورت روان و مرطوب می باشد. این ترشحات تحت تأثیر هورمون های تولید مثل شما قرار دارند و به همین دلیل است که در دوران قاعدگی و در دوران بارداری تغییر می کنند.

همچنین ترشحات واژن باعث حفظ تعادل pH واژن می شود. این مایعات به عنوان روانکار طبیعی عمل می کنند تا باکتری ها، خاک و میکروب ها را از حفره واژن خارج کنند. تا زمانی که ترشحات بوی بدی نداشته باشد و هیچ نشانه دیگری از آن دیده نشود، طبیعی و سالم هستند. در واقع، بدن اکثر زنان هر روز حداقل یک قاشق چایخوری ترشحات تولید می کنند.

پس از تخمک گذاری، این مقدار می تواند تا 30 برابر افزایش یابد. گاهی این مایع اضافی باعث می شود نیاز به استفاده از پد داشته باشید، اما نیاز به مراجعه به پزشک نیست.

مقاله پیشنهادی اوما: درمان عفونت واژن با عسل چگونه است؟

چه چیزی باعث ترشحات سفید شیری می شود؟

- در اولین روزهای چرخه قاعدگی ممکن است ترشحات رقیق و شیری سفید واژن را مشاهده کنید. بعضی افراد می گویند این ترشحات مانند " سفیده تخم مرغ" است. 

- این ترشحات رقیق نشانه این است که شما برای تخمک گذاری آماده می شوید. بنابراین کاملا طبیعی است. همانطور که به پریودی خود نزدیک می شوید، ترشحات ممکن است غلیظ تر و مات تر شود.

- از طرفی این ترشحات سفید شیری ممکن است نشانه ای از بارداری باشد. در مراحل اولیه بارداری، بعضی افراد ترشحات سفید شیری رقیق را بیشتر مشاهده می کنند. این ترشحات ناشی از تغییرات هورمونی است که بدن را برای نه ماه بارداری آماده می کند )انواع ترشحات واژن+ عکس).

- ترشحات می تواند به پاک کردن باکتری ها، میکروب ها و خاک کمک کند. همچنین به شکل گیری پوشش مخاطی در دهانه رحم کمک می کند. این ترشحات باعث می شود دهانه رحم سالم بماند و در طول بارداری از گسترش باکتری ها در رحم جلوگیری می کند.

- تا زمانی که ترشحات سفید شیری بویی نداشته باشند، نشانه سلامت واژن است. با این حال، اگر رنگ ترشح سایه سفید و خاکستری شود و بوی قوی ماهی ایجاد کند، نشانه عفونت می باشد. نشانه های رایج واژینوز باکتریایی شامل ترشحات سفید و خاکستری با بوی قوی و بد است.

مقاله پیشنهادی اوما: 14 علائم عفونت رحم و تخمدان

چه چیزی باعث ترشحات غلیظ، سفید و چرک می شود؟

اگر ترشحات غلیظ سفید دارید که به صورت لخته می باشد، احتمالا دچار عفونت مخمر شده اید. واژن شما سعی می کند تعادل PH را در برابر کل باکتری ها و قارچ ها حفظ کند. اما اگر به هر دلیلی این توازن به هم بخورد باعث رشد باکتری ها یا قارچ های بد می شود که در نهایت به عفونت مخمر تبدیل خواهد شد. قارچ Candida albicans به سرعت شکوفا می شود و به عفونت تبدیل می شود . افراد مبتلا به عفونت های قارچی ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

•  ترشحات غلیظ با قوام پنیری شکل
•  ترشحات سفید که ممکن است زرد یا سبز شود
•  بوی نامطبوع از واژن
•  خارش در ناحیه تناسلی یا واژن
•  تورم یا قرمزی در اطراف واژن
•  احساس سوزش یا درد هنگام ادرار کردن
•  درد در هنگام مقاربت

اگر فکر می کنید عفونت قارچی دارید، گزینه های درمان بدون درد در دسترس شما هستند. داروهای تجویزی در موارد متوسط یا شدید استفاده می شود. توجه داشته باشید که در حین درمان عفونت باید از مقاربت اجتناب کنید. اما درمان شریک جنسی برای عفونت های مخمر واژینال لازم نیست. با این حال، در برخی از زنان مبتلا به عفونت های مکرر، شریک مرد نیز باید درمان شود. اگر در یک سال بیش از دو عفونت مخمر را تجربه کرده اید، باید به پزشک مراجعه کنید. 

مقاله پیشنهادی اوما: 4 نوع عفونت واژن+درمان و پیشگیری

چه چیزی موجب ترشحات غلیظ، سفید و چسبنده می شود؟

هنگامی که تخمک گذاری نمی کنید، بدن شما مایع واژن را تولید می کند که غلیظ و چسبنده است. این ترشحات واژن به عنوان یک مانع برای جلوگیری از عبور اسپرم از طریق رحم و دهانه رحم عمل می کند. بنابراین دفاع طبیعی بدن نیز می تواند به جلوگیری از میکروب ها و باکتری ها و ورود آن ها به دهانه رحم کمک کند. به طور کلی این مسئله می تواند به جلوگیری از عفونت پس از پریودی و زمانی که مهبل (واژن) مایع کمتری تولید می کند، کمک کند. افزایش مایع کمک می کند تا هر گونه باکتری یا میکروبی که می تواند به سلامت و تعادل عمومی واژن آسیب برساند، شسته شود.

چه زمانی باید برای ترشحات سفید واژن پزشک مراجعه کنم؟

تقریبا در هر مورد، ترشحات واژن سفید و غلیظ، نشانه ای از سلامتی اندام های تولید مثل است. با این حال گاهی ترشحات می تواند نشانه ای از یک مشکل بهداشتی باشد. اگر یکی از علائم زیر را همراه با ترشحات غیر طبیعی واژینال مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید:

•  درد
•  خارش
•  ناراحتی خون ریزی
•  قطع پریودی
•  بثورات یا زخم همراه با ناراحتی واژن
•  احساس سوزش در هنگام ادرار یا مقاربت 
•  بوی قوی و پایدار از واژن

از به هم زدن تعادل pH در مهبل (واژن) با استفاده از صابون، مواد شوینده معطر، دوش واژن یا هر محصول دیگری که رطوبت طبیعی واژن را از بین می برد اجتناب کنید. ترشحات واژن برای مراقبت از خود و جلوگیری از عفونت ها طراحی شده است و باعث سلامت ای اندام می شود.

سخن آخر

همان طور که ملاحظه کردید ترشحات واژن کاملا طبیعی هستند و نباید نگران آن ها باشید. تغییر این ترشحات در طول سیکل قاعدگی نیز به دلیل تغییرات هورمونی مانند قبل، بعد و در حین تخمک گذاری و زمان پریودی است که نشانه سلامت این اندام می باشد. اما در صورتی که این ترشحات همراه با بوی بد، سوزش، خارش و یا درد همراه باشند باید به پزشک مراجعه کنید و بعد از معاینه و تشخیص علت آن توسط دکتر مورد درمان قرار بگیرید. 

[collapse id=2795]

منبع: سلامت بانوان اوما

علت و درمان ریزش مو بعد از زایمان

یک عارضه ناخوشایند که برای بسیاری از مادران اومایی بعد از زایمان پیش می آید، ریزش مو است. در برخی مادران ریزش مو آن قدر شدید است که می ترسند اگر کاری برایش انجام ندهند کل موهایشان بریزد و استرس فراوانی به خاطر آن دارند. اما این ریزش مو به چه علت است؟ تا چه زمانی ادامه دارد؟ و برای درمان آن باید چه کاری انجام دهیم؟ با ما در این مقاله همراه باشید تا پاسخ همه این سوالات را برایتان توضیح دهیم. 

آیا ریزش مو بعد از زایمان طبیعی است؟

شما در طول دوران بارداری موهای سالم و خوبی خواهید داشت و حتی همه از موهای شما تعریف می کنند. زیرا در این دوران شما بهترین رژِیم غذایی را دارید و سعی می کنید همه مواد غذایی مورد نیاز بدنتان را تامین کنید. همچنین مرتب اسید فولیک دریافت می کنید که مکملی اساسی برای رشد بهتر موها در خانم ها می باشد.

اما  بعد از زایمان با علائم غیر منتظره زایمان مواجه خواهید شد. یکی از این علائم ریزش مو بعد از زایمان است. زیرا بدن ضعیف شده و مانند قبل نمی تواند همه مواد غذایی را دریافت کند. هر چند اگر باز هم حواستان به رژیم غذایی باشد تا حد زیادی این ریزش کاهش می یابد. همچنین تغییرات هورمونی تاثیر زیادی بر ریزش مو بعد از زایمان دارد. اما اکثر مادران بعد از زایمان و تقریبا 2 تا 3 ماه بعد از تولد فرزند خود دچار ریزش مو می شوند. باید بدانید این ریزش مو کاملا طبیعی بوده و مادران دیگر هم در شرایط شما وجود دارند که دارای ریزش مو هستند پس نگران نباشید. زیرا کاملا قابل درمان و جلوگیری می باشد.

به چه علت بعد از زایمان ریزش مو دارید؟

موهای انسان در دو فاز بر روی سر رشد می کنند. 90 درصد از رشد مو در فاز یک انجام میشود و 10 درصد مابقی رشد به فاز 2 یعنی فاز استراحت منتقل میشود. دو تا سه ماه  طول میکشد که مو از مرحله فاز استراحت خارج شده و بریزد تا موی جدید رشد کند. در طول بارداری چون استروژن افزایش می یابد، تعداد کمتری مو در فاز استراحت باقی می ماند و بنابراین برای رشد مجدد مو زودتر اجازه صادر میشود. اما پس از زایمان به یکباره استروژن کاهش یافته و تعداد زیادی فولیکول مو در مرحله استراحت باقی می مانند و اجازه رشد به فولیکول های جدید داده نمی شود.

بنابراین رویش مجدد موهای تازه دیرتر اتفاق می افتد و شما احساس می کنید بیشتر موهایتان در حال ریزش است و انگار سرتان خالی شده است. همه زنان پس از زایمان دچار ریزش مو شدید نمیشوند اما معمولا همه مادران حداقل مقدار کم آن را تجربه خواهند کرد. معمولا زنانی که موهای بلند دارند ریزش موی بیشتری را نسبت به زنان مو کوتاه تجربه می کنند. بنابراین یکی از راه های موثر برای جلوگیری از ریزش بیشتر مو کوتاه کردن آن ها می باشد.

راه های درمان ریزش مو بعد از زایمان

بدن شما بعد از زایمان دچار تغییرات هورمونی و فیزیکی زیادی می شود. این تغییرات کم کم و به مرور زمان به حالت اولیه برمیگردد. صبور باشید. در اینجا چند راه حل کار ساز برای جلوگیری و یا کاهش ریزش مو بعد  از زایمان را به شما معرفی خواهیم کرد:

1-نگران نباشید!

تقریبا همه مادران بعد از زایمان این ریزش مو را تجربه خواهند کرد. پس نگران نباشید و بدانید مانند شما زیاد هستند. این ریزش مو شما را کچل نمی کند. نگرانی و استرس باعث افزایش ریزش موی شما می شود. پس صبور باشید و راه های درمان را پیش بگیرید.

2-از کشیدن و سفت کردن مو اجتناب کنید!

از کلیپس و کش سر کمتر استفاده کنید یا در صورت استفاده موهای خود را سفت نبندید و آن را نکشید. زیرا با این کار باعث کشیده شدن مو و فشار به پوست سر می شوید که موها را بیشتر مستعد ریزش می کنند. 

3-مواد مغذی بخورید!

به خاطر بیاورید که چگونه در دوران بارداری مو و پوست سالم و قشنگی داشتید که دلیل آن هم داشتن رژیم غذایی مناسب بود. سبزیجات و مغزها نه تنها سالم هستند بلکه آنتی اکسیدان مورد نیاز برای رشد فولیکول مو را در بدن شما فراهم می کند. گاهی اوقات هم بهتر است از خوردن برخی مواد مثل فست فودها بپرهیزید. در این مقاله به توضیح کامل مواد ممنوعه برای ریزش مو می پردازیم.

4-مکمل دریافت کنید!

گاهی اوقات غذایی که میخورید تمام  ویتامین ها و املاح مورد نیاز  شما را تامین نمیکند. با پزشک خود مشورت کنید و از مکمل های ب کمپلکس، ویتامین سی، ویتامین ای، روی و بیوتین استفاده کنید. این مکمل ها به رشد موی سر شما کمک کرده و مانع از ریزش موی شما می شود. در این مقاله به معرفی نوعی مکمل ترکیبی در درمان ریزش مو پرداخته ایم. 

5-عدم استفاده از مواد شیمیایی مختلف

اگر شما هر روز یا یک روز در میان حمام می روید. مواظب باشید از شامپوهایی با مواد شیمیایی مختلف استفاده نکنید. از شامپویی استفاده کنید که مطمئن هستید موهای شما را ضعیف تر و شکننده تر نمی کند و برای جنس موهای شما مناسب است. حتی الامکان از شامپوهای گیاهی استفاده کنید. همچنین یادتان باشد از سشوار و یا اتو مو بیش از حد استفاده نکنید.

6-شانه زدن زیاد ممنوع!

بصورت مکرر موهای خود را شانه نکنید. شانه کردن زیاد مو باعث ریزش موی بیشتر میشود. از شانه هایی با دندانه های پهن و با فاصله و ترجیحا چوبی استفاده کنید. موهای خود را هنگام شانه زدن کمی خیس کنید اما نه به اندازه ای که موهای شما بهم بپیچد و شما را نسبت به باز کردن آن نگران کند.

7-موهای بلند خود را کوتاه کنید!

وقتی نوزاد شما متولد شد دیگر مانند سابق وقت ندارید به موهای خود برسید. به آرایشگاه بروید و کمی موهایتان را کوتاه کنید. کوتاه کردن مو علاوه بر راحتی بیشتر باعث کاهش ریزش موی شما نیز می شود.

پیام اومایی: در آخر امیدواریم از این مقاله بهره مند شده باشید و پیشنهاد میکنم برای اطلاعات بیشتر مقاله " برای ریزش مو چه باید کرد" را نیز در مجله علمی اوما مطالعه کنید. نگران نباشید. با صبوری این دوران هم سپری میشود. شما الان یک فرزند تازه متولد شده دارید پس خوشحال باشید. از نکات گفته شده در این مقاله حتما استفاده کنید. امید است که درصدی از نگرانی های شما کاسته شود. باشما خواهیم ماند...

[collapse id=2794]

منبع: سلامت بانوان اوما