غده تیروئید در بدن یکی از غدد مهم است و هورمون هایی که ترشح می کند وظیفه کنترل سوخت و ساز بدن را دارند. البته این هورمون ها کاربردهای دیگری نیز در سلامتی دارند اما مهم ترین نقش ان ها در متابولیسم است. گاهی به دلایل مختلف ممکن است تیروئید هورمون کمتری ترشح کند که اصطلاحا می گویند دچار کم کاری تیروئید شده است و شما اومایی های عزیز می توانید به طور کامل این مبحث را در مقاله کم کاری تیروئید مطالعه کنید.
در این مقاله ما قصد داریم شما را با عوارض کم کاری تیروئید آشنا کنیم. زیرا دیده شده است بعضی افراد وقتی متوجه ابتلا به این بیماری می شوند همچنان به آن اهمیتی نمی دهند و به سراغ درمانش نمی روند. اما با آگاهی از این عوارض حتما برای درمان اقدام خواهید کرد.
تیروئید یک غده کوچک در قسمت جلوی گردن است. این غده باعث ایجاد هورمون هایی می شود که رشد و سوخت و ساز را تنظیم می کنند. این هورمون ها تقریباً بر همه عملکردهای بدن تأثیر می گذارند. هورمون های تیروئید می توانند بصورت مستقیم در موارد زیر تأثیر بگذارند:
کم کاری تیروئید هنگامی رخ می دهد که غده تیروئید هورمون کافی تولید نمی کند. اگر سطح هورمون تیروئید شما خیلی پایین باشد، ممکن است دچار خستگی، مشکلات گوارشی، حساسیت به سرما و بی نظمی های قاعدگی شوید. خوشبختانه این بیماری به راحتی با دارو قابل درمان است. اما اگر کم کاری تیروئید درمان نشود، می تواند منجر به عوارض بسیار زیادی شود که شامل مشکلات قلبی، آسیب عصبی، ناباروری و در موارد شدید مرگ می باشد. در ادامه این عوارض را بصورت جزئی تر توضیح خواهیم داد:
سطح هورمون پایین تیروئید شما می تواند بر سلامت قلب و عروق تأثیر منفی بگذارد. ممکن است شما در این حالت یک نبض آهسته، ضربان قلب غیر طبیعی و یا ضربان ضعیف داشته باشید. نتایج یک مطالعه نشان داد که کم کاری تیروئید می تواند حجم خون پمپ شده توسط قلب در هر ضربان را 30 تا 50 درصد کاهش دهد. مقادیر کم هورمون تریودوتیرونین (T3) تیروئید نیز با نارسایی قلبی همراه است. خوشبختانه، بیشتر عوارض قلبی مربوط به کم کاری تیروئید با استفاده از داروهای مناسب برای اصلاح عملکرد تیروئید قابل درمان است.
کم کاری تیروئید می تواند عملکرد کلیه را کاهش دهد. این امر اغلب به دلیل کاهش جریان خون به کلیه ها است. در این وضعیت ممکن است توانایی کمتری در دفع آب و جذب سدیم داشته باشید. در نتیجه احتمال دارد سطح سدیم خون به طور غیرمعمول کاهش یابد.
درمان این بیماری و افزایش هورمون های تیروئید می تواند این عوارض را برطرف کند. اما اگر سطح هورمون های تیروئید بسیار پایین باشند، بهبودی عملکرد کلیه ممکن است طولانی تر شود.

کم کاری تیروئید می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در سیستم عصبی مانند ضعف عضلات یا آسیب عصبی شود. این موارد می تواند منجر به عوارض زیر شود:
افراد مبتلا به کم کاری تیروئید درمان نشده نیز ممکن است مستعد ابتلا به سندرم تونل کارپ باشند.
کم کاری تیروئید شدید باعث کاهش باروری در مردان و زنان می شود. هورمون های تیروئید متابولیسم هورمون های جنسی را نیز تنظیم می کنند، که تولید اسپرم و تخمک را به عهده دارند. در مردان، سطح پایین هورمون های تیروئید با اختلال در نعوظ، شکل اسپرم غیر طبیعی و کاهش میل جنسی مرتبط است. مردان مبتلا به کم کاری تیروئید اغلب تستوسترون پایینی هم دارند.
تستوسترون یکی از هورمون های مردانه مهم در باروری است. شواهد حاصل از مطالعات متعدد نشان می دهد که مشکلات قاعدگی در زنان مبتلا به کم کاری تیروئید سه برابر بیشتر است. تغییر در جریان و قاعدگی نامنظم شایع ترین علائم این بیماری در زنان می باشد. همچنین در زخانم های مبتلا به اختلال خود ایمنی تیروئید احتمال ناباروری وجود دارد.
یک منبع مطالعاتی معتبر نشان می دهد که عدم وجود هورمون های تیروئید به اندازه کافی در دوران بارداری ممکن است مشکلاتی ایجاد کند که می تواند خطر سقط جنین یا عوارض دیگری مانند پره اکلامپسی یا زایمان زودرس را افزایش دهد.
بنابراین اگر دچار کم کاری تیروئید هستید، در صورت باردار بودن به پزشک خود بگویید تا درمان مناسب در اسرع وقت آغاز شود. ممکن است لازم باشد دوز داروی تیروئید را مرتباً در دوران بارداری تنظیم کنید، بنابراین آزمایش منظم تیروئید در این زمان مهم است.
با توجه به عوارض خطرناک بیماری کم کاری تیروئید اگر متوجه علائم این بیماری شدید، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید تا با انجام آزمایشات لازم و تایید بیماری درمان را شروع کنید. پیشگیری و درمان زودرس کم کاری تیروئید می تواند به جلوگیری از عوارض عمده آن کمک کند.
[collapse id=2656]
منبع: سلامت بانوان اوما
یکی از دغدغه های خانم ها در دوران بارداری نحوه داشتن رابطه جنسی است. بخصوص خانم های جوانی که در اوایل ازدواج باردار می شوند، بیشتر نگران این موضوع هستند و احتمالا پدر نوزاد نیز در این باره نگران است و می ترسد با داشتن رابطه به نوزاد آسیبی برسد.
به دلیل سوالات متعددی که در این زمینه پرسیده می شود گروه سلامت اوما تصمیم دارد در این مقاله کوتاه اما جامع به طور کامل به پرسش های مربوط به رابطه جنسی در بارداری پاسخ داده و نگرانی شما زوج های عزیز را از بین ببرد. پس با ما همراه باشید.
فعالیت جنسی در دوران بارداری امری متداول به شمار می آید ولی دفعات آن برای هر خانم باردار و در زمان های مختلف نه ماه بارداری بسیار متغیر است و معمولا با پیشرفت بارداری دفعات آن باید کاهش یابد. در برخی خانم ها ممکن است از همان ابتدای بارداری فعالیت جنسی بسیار کاهش یابد که دلایل مختلفی مثل تهوع، ترس از سقط، ترس از آسیب دیدگی جنین، فقدان تمایل جنسی در برخی خانم ها، ناراحتی، استرس روانی راجع به بدقوارگی بدن، ترس از پارگی پرده ها، ترس از عفونت یا خستگی دارد.
میل جنسی و ارضای جنسی نیز ممکن است به دلیل استنباط شخصی زن به دلیل کاهش جذابیتش تحت تاثیر قرار گیرند. معمولا با پیشرفت بارداری، تعداد ارگاسم ها ی زن و ارضای جنسی کاهش و مقاربت دردناک افزایش می یابد.
عوارض بالقوه رابطه جنسی در بارداری شامل زایمان زودرس، بیماری التهابی لگن، خونریزی پیش از زایمان و جفت سر راهی می باشد. اما اگر بارداری دارای شرایط طبیعی باشد حتی با پیشرفت بارداری مقاربت جنسی در هر زمان بلامانع است. البته قطعا در این خصوص پزشکتان توصیه هایی می کند که حتما باید به آن ها توجه داشته باشید. به علاوه برخی از خانم ها میل جنسی بیشتری در بارداری پیدا می کنند و این کار باعث افزایش انرژی و شادابیشان می شود.
همان طور که گفتیم برخی از عوارض رابطه جنسی بالقوه هستند. اگر به هر دلیلی این عوارض بصورت بالفعل در بیایند و علائم آن در مادر و یا جنین وجود داشته باشد پزشک رابطه جنسی در این دوران را ممنوع می کند.
مثلا خطر زایمان زودرس در بین زنان مختلف، بسته به وجود یا عدم وجود عوامل خطر ساز خاص، تفاوت دارد. این عوامل شامل زایمان پیش از موعد قبلی، بارداری چندقلو و عدم کفایت سرویکس هستند. از آن جایی که ممکن است رابطه جنسی در زنانی که خطر زایمان زودرس در آن ها وجود دارد باعث تحریکات رحم شده و احتمال خطر را افزایش دهد در این افراد نزدیکی در بارداری ممنوع است.
تمایل به این عمل در دوران بارداری دچار تغییر شدیدی می شود. ممکن است خانم باردار خیلی بیشتر از قبل میل جنسی داشته باشد و یا اصلا دوست نداشته باشد که این کار را انجام دهد. این تغییرات صرفا به دلیل نوسانات هورمونی، خستگی یا تهوع و شرایط بارداری است و بعد از زایمان به حالت طبیعی برمی گردد.
د ر طول سه ماه دوم به دلیل افزایش جریان خون در اندام تناسلی و سینه ها ممکن است تمایل شما برای مقاربت افزایش پیدا کند. زیرا با افزایش جریان خون انرژی شما بیشتر شده و علائم اولیه مثل تهوع در بسیاری از خانم ها در سه ماهه دوم از بین می رود. اما مجددا در سه ماه سوم به دلیل افزایش وزن، درد کمر، استرس و سایر علائم بارداری دیگر میل شما نسبت به مقاربت کاهش می یابد.

ممکن است با پیشرفت بارداری متوجه شوید که انتخاب وضعیت های جدید برای آمیزش جنسی ضروری است. ممکن است شکم شما باعث شود انتخاب برخی پوزیشن هایی که قبلا آن ها را امتحان می کردید برای شما ناراحت کننده باشد.
به علاوه، توصیه می شود که از حدود 16 هفتگی ( نزدیک به چهار ماهگی ) از خوابیدن به پشت ( طاق باز ) خودداری کنید. زیرا در این حالت ممکن است فشار ناشی از وزن رحم بر روی عروق اصلی لگن موجب اختلال در گردش خون این ناحیه شود. بهتر است برای آمیزش جنسی یا به پهلوی خود بخوابید و یا بالا قرار بگیرید.
ممکن است چندی بعد از اوج لذت جنسی جنین شما تکان بخورد. در این مورد نیز نگران نباشید چون این افزایش تحرک بدلیل افزایش جریان خون ناشی از افزایش ضربان قلب شما در هنگام ارگاسم است نه بخاطر اینکه جنین احساس درد می کند یا از آنچه روی داده چیزی فهمیده است.
در برخی موارد نباید رابطه داشته باشید و یا نباید به اوج لذت برسید. اگر سابقه زایمان زودرس دارید، ممکن است پزشک شما را از آمیزش جنسی و یا رسیدن به اوج لذت جنسی باز دارد. اوج لذت جنسی باعث انقباض های خفیف رحمی می شود که خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد. در این شرایط باید با احتیاط رابطه داشته باشید و احتمالا با توصیه پزشک نباید مانند قبل به ارگاسم برسید.
اگر سابقه سقط جنین خود به خودی داشته باشید ممکن است پزشک شما را از رابطه جنسی و رسیدن به اوج لذت منع کند. با این حال هنوز هیچ رابطه ای بین آمیزش جنسی و سقط خود به خودی پیدا نشده است.
به طور کلی در صورت وجود موارد زیر باید از فعالیت جنسی در این دوران پرهیز کنید:
در انتها باید بگوییم بهتر است که در زمان انجام فعالیت جنسی در بارداری چند نکته مورد توجه قرار گیرد؛ نخست آنکه از وضعیت های مناسب استفاده شود؛ در واقع وضعیتی را انتخاب نمایید که حین انجام این کار کمترین فشار را به مادر وارد آورد و از انجام فعالیت های خشن نیز پرهیز کنید.
همچنین در هنگام خستگی بدنی مادر این کار را انجام ندهید. به دلیل افزایش ترشحات واژن خانم ها باید در این دوران قبل و بعد از رابطه بیشتر از قبل مراقب بهداشت خود باشند و بعد از ارگاسم، ماساژ کمر می تواند در آرامش فرد و کاهش دردهای کمر و لگن اثرگذار باشد.
[collapse id=2645]
منبع: سلامت بانوان اوما
یکی از نگرانی هایی که مادران بعد از متولد شدن نوزاد دارند غذا خوردن آن ها از نظر زمان و مقدار مناسب است و بخصوص مادرانی که تجربه اولشان هست دائما به دنبال روش هایی هستند که تغذیه کودک به بهترین نحو انجام شود.
سوالی که شاید در این زمینه برای شما مادر اومایی عزیز پیش بیاید این است که مدت زمان مناسب شیر خوردن نوزاد در هر وعده چقدر است؟ با ما همراه باشید تا در این مطلب به طور کامل این موضوع را بررسی کنیم.
اگر در دوران شیردهی هستید حتما برایتان مشکل است که بفهمید در هر وعده باید چند دقیقه و به چه اندازه شیر به نوزادتان بدهید. در این حالت شما باید به نشانه های زیر دقت کنید تا متوجه شوید که در چه زمانی شیر دادن را خاتمه دهید:
شیر شما چند روز پس از زایمان تازه شروع به ترشح کردن و آمدن می کند. تا آن زمان، نوزاد در هر بار شیردهی از هر سینه به مدت چند دقیقه و گاهی حتی تا سی دقیقه شیر می خورد که شیر کمی است و به همین علت باید در اوایل شیردهی تعداد دفعات شیردهی را زیاد کنید تا با ماساژ سینه و مکش دهان نوزاد شیر شما بیشتر شود و میزان تغذیه نوزاد هم مناسب باشد.
پیشنهاد پزشک اوما: راه های طبیعی افزایش شیر مادران شیرده
بنابراین قبل از تغییر حالت سینه بگذارید نوزاد تا زمانی که می خواهد از سینه اول شیر بخورد. او را به عجله نیندازید. این کار آرامش نوزاد را از بین برده و باعث می شود نتواند به اندازه کافی و به خوبی شیر بخورد. پس از تغذیه از هر دو سینه، ممکن است نوزاد بخواهد دوباره از سینه اول کمی بیشتر بخورد. اجازه دهید این کار را انجام دهد. با این روش او سریع رشد می کند!
کاهش وزن کم نوزاد پس از تولد کاملا طبیعی است. نوزاد بین روز پنجم تا هفتم دوباره شروع به افزایش وزن می کند و نباید درباره این موضوع نگران باشید. در برخی از نوزادان این زمان کمی طولانی تر هم می شود. در روز 14، بیشتر نوزادان در وزن تولدشان یا بالاتر هستند.
نگران زمانی که نوزاد صرف شیر خوردن می کند نباشید. گاهی اوقات او کل شیری که نیاز دارد را ظرف چند دقیقه می خورد. اما گاهی ممکن است زمان بیشتری بخواهد و آرام آرام شیر بخورد. یا شاید فقط می خواهد به شما بچسبد تا آرامش بیشتری داشته باشد چون هنوز به محیط جدید زندگی خود یعنی خارج از رحم شما عادت نکرده است.
این مسئله برای تامین شیر بیشتر شما نیز خوب است. نکته کلیدی این است که بگذارید نوزاد تا هر زمانی که میخواهد شیر بخورد.
در هنگام تولد، شکم نوزاد شما اندازه یک گیلاس است و فقط 5 الی7 میلی لیتر شیر را نگه می دارد. به همین دلیل است که باید به طور مداوم نوزاد را شیر بدهید. معده هر روز به سرعت رشد می کند و در روز سوم بعد از تولد معده به اندازه یک گردو است و می تواند 22 الی 27 میلی لیتر شیر را حفظ کند. در روز هفتم، معده کودک شما اندازه زردآلو می شود و می تواند 45 تا 60 میلی لیتر شیر را نگهداری کند.
پس از یک ماه، معده کودک شما به اندازه یک تخم مرغ بزرگ می شود و می تواند 80 الی 150 میلی لیتر شیر در خود نگهداری کند. یک معده کاملا بالغ به اندازه یک گریپ فروت است و می تواند حدود 1000 میلی لیتر غذا را نگه دارد.
بنابراین نباید انتظار داشته باشیم نوزاد بیش از مقدارهای گفته شده شیر بخورد زیرا معده اش گنجایش ندارد. بهتر است تعداد دفعات شیردهی را بیشتر کنید تا کم کم معده نوزاد به طور مناسب رشد کند و شیر بیشتری بخورد.
مقاله پیشنهادی اوما: لیست مواد نفاخ و ضد نفخ در دوران شیردهی
بچه ها متفاوت و کاملا منحصر به فرد هستند. بعضی از آن ها بلافاصله از همان روز اول به خوبی شیر می خورند. اما بعضی نوزادان بسیار خواب آلود هستند و به سختی شیر می خورند. به همین دلیل تعیین مقدار شیر مصرفی نوزاد در روز بسیار دشوار است و برای هر کودک می تواند کاملا متفاوت باشد. اما ما در ادامه شما را با محدوده طبیعی شیر مورد نیاز نوزادان نرمال آشنا می کنیم:

یک نوزاد تازه متولد شده دارای معده کوچکی به اندازه گیلاس است و فقط می تواند یک قاشق چایخوری کلستروم یا همان شیر اولیه مادر را حفظ کند. از آنجایی که معده نوزاد شما خیلی کوچک است، باید در 24 ساعت اول به صورت منظم با فاصله زمانی کوتاه به او شیر بدهید.
معده در حال حاضر 4 برابر بزرگتر شده است و می تواند 22 الی 28 گرم شیر نگه دارد. تولید شیر شما نیز در حال شروع شدن و افزایش است و شیردهی باید آسان تر شود. به طور متوسط، نوزادان هنگام تولد 7/2 تا 4 کیلوگرم وزن دارند و باید بین 396 تا 623 گرم شیر در روز مصرف کنند.
در نوزاد 7 روزه معده اندازه زردآلو است و می تواند 42 تا 56 گرم شیر را نگه دارد. در یک هفته، نوزاد وزن از دست رفته خود در هنگام تولد را به دست می آورد و نیاز به 396 تا 623 گرم شیر در روز دارد.
معده نوزاد 30 روزه اندازه یک تخم مرغ بزرگ است و در حال حاضر می تواند 70 تا 140 گرم شیر را در معده اش حفظ کند. در روز 30 ام کودک شما باید حدود یک کیلو وزن اضافه کرده باشد و روزانه 470 الی 680 گرم شیر مصرف کند. در ادامه جدولی آمده است که نیاز روزانه نوزاد را براساس وزن او مشخص می کند.
|
وزن نوزاد (کیلوگرم) |
شیر مورد نیاز (میلی لیتر) |
|
2 |
313 |
|
5/2 |
391 |
|
3 |
469 |
|
5/3 |
548 |
|
4 |
626 |
|
5/4 |
704 |
|
5 |
782 |
|
5/5 |
861 |
|
6 |
939 |
|
5/6 |
1000 |
در طی چند روز اول نوزاد تازه متولد شده نیاز به تغذیه بصورت هر 1.5 تا 3 ساعت یک بار دارد. هنگامی که شکم نوزاد رشد و شروع به افزایش وزن می کند، فاصله تغذیه می تواند به هر 3 الی 4 ساعت یک بار هم تغییر کند. در نظر داشته باشید که نوزادان همیشه در طول هفته های اول هشدار گرسنگی نمی دهند، بنابراین باید آنها را برای شیردهی بیدار کنید تا گرسنه نمانند.
خیلی از نوزادان، معمولا در طول شب بیدار می مانند و در طول روز می خوابند. به همین دلیل، چرخه تغذیه می تواند بر اساس بیداری و هشیاری نوزاد نوسان داشته باشد. پس به عنوان یک قاعده کلی، در طول هفته های اول باید نوزاد خود را 8 الی 12 بار در روز شیر بدهید.

تغذیه نوزادان تازه متولد شده بسیار مهم است و تاثیر به سزایی در وزن گیری و رشد مناسب آن ها در مراحل بعدی دارد. بنابراین حتی اگر مشغله زیاد یا فرزندان دیگری هم دارید سعی کنید به اندازه مناسب وقت گذاشته و در ماه اول بصورت منظم و طبق دفعات گفته شده به نوزادتان شیر بدهید.
منبع: سلامت بانوان اوما
شما مادر اومایی عزیز در هر مرحله از دوران بارداری عوارض مختلفی را تجربه خواهید کرد. این عوارض مانند خستگی، تهوع، تکرر ادرار و ... معمولا ناخوشایند هستند اما ارزشش را دارد. یکی از حالت های ناراحت کننده در بارداری درد در ناحیه پا بخصوص در هنگام خواب و شب می باشد. گاهی این دردها به قدری هستند که اجازه نمی دهند شما بخوابید. به همین دلیل در این مقاله می خواهیم دلایل پا درد در دوران بارداری و روش های کاهش و درمان آن را برایتان توضیح دهیم تا به خوبی بتوانید آن را مدیریت کنید.
در این مقاله می خوانیم:
دلایل پادرد در دوران بارداری
علائم پادرد در بارداری
فاکتورهای خطرناک پادرد در بارداری
راه های ساده و موثر غلبه بر پادرد
در هنگام پادرد در بارداری از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟
روش های جلوگیری از پادرد در بارداری
10 درمان طبیعی برای مقابله با پادرد در بارداری
پادرد در دوران بارداری مشکل رایجی است. این مشکل در سه ماهه دوم بارداری شروع می شود و دائما هم بدتر خواهد شد. پا درد به یکی از دلایل زیر اتفاق می افتد:
- خستگی ناشی از حمل وزن اضافی در بارداری یکی از دلایل پادرد است. مصرف سیصد کالری اضافی بصورت روزانه به خاطر حضور جنین می باشد. بنابراین باید موادغذایی بیشتری مصرف کرد.
- رحم به رگ هایی که از پاها به قلب می روند فشار وارد می کند. این مسئله باعث انسداد جریان خون و پادرد بیشتر می شود. گاهی این حالت برای افراد غیرباردار نیز اتفاق می افتد که به دلیل بد نشستن می باشد و بعد از تغییر حالت نشستن، جریان خون به حالت قبل برمی گردد.
- رژیم غذایی حاوی فسفر زیاد اما کلسیم یا منیزیم کم باعث کاهش مواد مغذی و نمک موجود در خون می شود. همچنین تغذیه جنین از خون مادر بیشتر باعث کاهش این مواد مغذی می شود و پا درد ایجاد می کند.
- هورمون پروژسترون که در دوران بارداری به میزان زیادی ترشح می شود بر عضلات پا تاثیرگذار می باشند.
- پادرد در بارداری به دلیل خستگی و کم آبی بدن نیز می باشد.
- گاهی اوقات باریک شدن شریان ها باعث گرفتگی های عضلانی و درد می شود. حالت شدید تصلب شریان باعث پادرد بیشتر خواهد شد. گاهی اوقات این درد با ورزش کردن ایجاد می شود. بنابراین باید استراحت کنید تا بهتر شوید.
- فشرده شدن اعصاب در ستون فقرات نیز باعث پادرد می شود. این درد در اثر پیاده روی زیاد به حد بحرانی می رسد. بنابراین اگر درد دارید سعی کنید استراحت کنید و کمتر راه بروید یا روی پا بایستید. البته در هنگام بارداری فعالیت کم ضروری است و نباید کاملا بدون فعالیت باشید. بنابراین سعی کنید در حالتی که فشاری به بدن وارد نشود پیاده روی کنید. با پزشک خود درباره راه های کاهش درد صحبت کنید.
- همچنین مصرف قرص فشار خون و ادرارآور باعث کاهش مواد معدنی می شود. مقدار کم کلسیم، پتاسیم و منیزیم باعث پادرد می شود. در مقاله ای دیگر به درمان فشار خون بالا در بارداری و راه دسترسی به مواد معدنی و ویتامین ها در دوران بارداری اشاره شده است.
گرفتگی عضلات به خصوص گرفتگی های ایجاد شده در عضلات پاها و ساق پا معمولا به صورت خود بخودی از بین می رود. در این گرفتگی ها معمولا درد ناگهانی را زیر پوست احساس می کنید. در صورتی که درد کاهش پیدا نکرد و شرایط زیر را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید:
تمام سوالاتی که پزشک می پرسد را با دقت پاسخ دهید. پاسخ های شما به پزشک کمک می کند روش درمانی بهتری پیشنهاد دهد.
فاکتورهای زیادی وجود دارند که احتمال پادرد را افزایش می دهند. این فاکتورها شامل:

سعی کنید بایستید؛ ترجیحا روی سطحی سرد. پاها را صاف نگه دارید سپس انگشتان پا و زانو را چند بار خم و راست کنید. بر روی قسمت هایی که درد می کند پارچه ای گرم قرار دهید. این کار باعث کاهش درد می شود.
در برخی موارد درد به خاطر لخته شدن خون می باشد و اگر راه های بالا اثر نداشت، استفاده از ماساژ و گرمای موضعی ایده ای مناسبی نیست. در این صورت این کارها نه تنها درد را کم نمی کند بلکه باعث افزایش درد و گسترش آن به قسمت های دیگر بدن نیز می شود.
هنگامی که بهتر شدید، کمی راه بروید تا خون به راحتی جریان داشته باشد. در این حالت خوابیدن احتمال پادرد را بیشتر می کند بنابراین تا زمان کاهش درد برای خوابیدن صبر کنید.
پادرد در نیمی از زنان باردار اتفاق می افتد و معمولا در سه ماهه دوم و سوم بارداری بیشتر مشاهده می شود. شما مادران عزیز می توانید با استفاده از روش های زیر از پادرد جلوگیری کنید:
- می توانید کشش پا را به صورت نشسته انجام دهید. برای این کار نیاز به یک روسری و دو صندلی دارید. بر روی یک صندلی بنشینید و پا را بر روی صندلی دوم قرار دهید. روسری را به قوزک پا ببندید و به طرف خود بکشید. باید کشش عضلات ساق پا را حس کنید. 30 ثانیه در همین حالت بمانید سپس پا را عوض کنید.
- می توانید کشش پا را به روش ایستاده نیز انجام دهید. برای این ورزش باید کفش بپوشید و روی یک سطح صاف بایستید. حدود دو سوم فوت یا 18 سانتیمتر از دیوار فاصله بگیرید. دست ها را دراز کنید و به دیوار بچسبانید. به آرامی به جلو خم شوید و عضلات خود را بکشید. برای تکمیل کشش، دست را بالا ببرید و صاف بایستید.
- حالت خود را عوض کنید. برای مدت زمان طولانی از نشستن و ایستادن خودداری کنید. اگر کار شما پشت میز است، هر چند دقیقه بلند شوید و بدن را بکشید. اگر در طول روز باید بایستید، هر چند دقیقه بنشینید و پاها را بالا ببرید.
برای جلوگیری از پا درد در بارداری می توانید کارهایی را انجام دهید:
گرفتگی عضلات می تواند به دلیل عدم تعادل الکترولیت و تغذیه مناسب در بدن رخ دهد و بر هر قسمتی از بدن تاثیر بگذارد. برای کاهش درد حاصل از گرفتگی می توان از روش های زیر استفاده کرد:
درد شدید در طول شب خواب را از شما می گیرد و باعث عصبی شدن شما می شود. خوشبختانه راه های طبیعی و راحتی برای درمان این دردها وجود دارد. در اینجا برخی داروهای ساده برای جلوگیری از پادرد عنوان شده است:
1- رژیم غذایی سالم داشته باشید. رژیم غذایی شامل خرما، سیب، سبزیجات سبز، انجیر، لوبیا، محصولات لبنی، تخمه آفتابگردان و ماهی مناسب می باشد. رژیم غذایی متعادل باعث کاهش گرفتگی عضلات پا می شود. رژیم گیاهخواری نیز حاوی میوه ها و سبزیجات و آبمیوه از پادرد جلوگیری می کند.
2- برای جلوگیری از گرفتگی عضلات پا می توانید از آروماتراپی استفاده کنید. درباره روغن های بی ضرر در طول بارداری از پزشک بپرسید. اسطوخودوس و بابونه معمولا مناسب هستند. روغن اسطوخودوس و بابونه را با روغن دانه انگور مخلوط کنید و بر روی قسمت آسیب دیده ماساژ دهید. استفاده از روغن اسطوخودوس در سه ماه اول بارداری باعث انقباض رحم می شود و توصیه نمی شود.
3- حمام آب گرم باعث آرامش و کاهش درد در ساق پا می شود.
4- مصرف ویتامین های دوران بارداری به صورت منظم.
5- کاهش مصرف نمک برای جلوگیری از احتباس مایعات در بدن مناسب است. این کار از تورم جلوگیری می کند.
6- مصرف فسفر را با کاهش گوشت قرمز، موادغذایی فراوری شده و نوشابه کم کنید.
7- خم کردن انگشتان پا باعث افزایش پادرد می شود. سعی کنید مچ پا را در یک جهت به آرامی بچرخانید.
8- می توانید با استفاده از کمپرس سرد یا یخ درد پا را کاهش دهید.
9- مکمل های ویتامین ب برای کاهش پادرد مناسب هستند.
10- در طول روز چند بار ساق پا را بکشید. ماساژ انگشتان پا و پایین تر پیش از خواب تمرینی مناسب است.
یادتان باشد اگر مراقب نباشید کوچکترین مشکل در طول بارداری می تواند به معضلی بزرگ تبدیل شود. اگر پادرد و گرفتگی عضلات کوتاه مدت و کم باشد مشکل خاصی نیست. اما اگر طولانی مدت و شدید هستند با پزشک تماس بگیرید. همچنین اگر ورم، قرمزی و سوزش در پا احساس کردید یا هنگامی که دست می زنید، احساس گرما دارید نشانه لخته شدن خون است و باید سریعا به پزشک مراجعه کنید.
همان طور که گفتیم تا به دنیا آمدن فرشته کوچولویتان ممکن است دردها و عوارض مختلفی را تجربه کنید. اما در صورتی که مراقب خودتان باشید و به توصیه های پزشک در خصوص ورزش و رژیم غذایی عمل کنید میزان عوارض بارداری در حد زیادی کاهش می یابد و برخی عوارض را اصلا تجربه نخواهید کرد.
[collapse id=2647]
منبع: سلامت بانوان اوما
اگر شما مخاطب اومایی عزیز نیز در دوران بارداری هستید حتما بارها و بارها به روش انتخابی برای زایمان خود فکر کرده اید و می دانید که در چند سال اخیر پزشکان بیشتر توصیه به روش زایمان طبیعی می کنند. شاید داستان های وحشتناکی درباره درد زایمان از اطرافیان خود شنیده اید و به همین دلیل نگران هستید و ترجیح می دهید به روش سزارین این کار انجام شود. اما باید آرام باشید و بدانید درد زایمان آن قدرها هم وحشتناک نیست و خداوند این قدرت را به خانم ها داده است که به خوبی از پس آن بر بیایند.
خوشبختانه روش هایی وجود دارد که می توان با آن ها درد زایمان طبیعی را کاهش داد و بهتر آن را کنترل کرد که در این مقاله این روش ها را برای شما عزیزان توضیح خواهیم داد. پس با ما تا پایان مطلب همراه باشید.
در اینجا راه های آسان تر شدن زایمان طبیعی به شما معرفی شده است:
خانم های بارداری که از نظر وزنی و اندام متناسب تر هستند درد زایمان کوتاه تری را تحمل می کنند. تناسب اندام باعث افزایش استقامت بدن و تحمل راحت تر درد زایمان می شود. به همین دلیل باید تحت نظر پزشک در طول بارداری، پیاده روی کنید، شنا کنید و در کلاس های دوران بارداری شرکت نمایید.
با شرکت در کلاس های آموزشی با مراحل زایمان آشنا شوید و پیش از زایمان، روش های گفته شده در کلاس را تمرین کنید. این کار باعث کاهش نگرانی و راحت تر شدن زایمان می شود و شما در حین زایمان می توانید شرایط را بهتر کنترل کنید. سعی کنید کلاس های کم جمعیت پیدا کنید تا نتیجه بهتری بگیرید.
معمولا همسر شما در تمام مراحل در کنار شما خواهد بود. اما ممکن است به کمک اضافه هم نیاز داشته باشید. مطالعات نشان می دهد خانم هایی که توسط یک فرد متخصص و آموزش دیده مراقبت می شوند حدود 50% کمتر نیاز به زایمان سزارین دارند. همچنین حدود 30% کمتر نیاز به داروهای مسکن دارند و در حین زایمان 25% کمتر از دیگران درد می کشند. بنابراین با پزشک خود صحبت کنید و از او بخواهید فردی متخصص را به شما معرفی کند که بتواند در حین زایمان و قبل و بعدش در کنارتان باشد.

درد زایمان اول معمولا 12 تا 14 ساعت به طول می انجامد. بنابراین هنگامی که انقباضات شروع می شود، در ابتدا آن ها را در پشت یا به صورت گرفتگی های پایین شکم احساس می کنید. سعی کنید برای رفع نگرانی، تعداد انقباضات را بشمارید و نفس عمیق بکشید. خود را مشغول کاری دیگر کنید به عنوان مثال پیاده روی کنید، دوش بگیرید یا کیک بپزید. هر کاری که باعث آرامش شما می شود برایتان مناسب است.
یک خوراکی سبک در ابتدای درد زایمان به شما کمک می کند انرژی لازم را داشته باشید. اما از خوراکی های چرب یا دیر هضم بپرهیزید زیرا شکم پر باعث حالت تهوع و استفراغ در ابتدای درد زایمان می شود. انقباضات عضلات و تنفس سریع در هنگام درد زایمان باعث کاهش آب بدن می شود. پس سعی کنید در هنگام درد زایمان آب زیاد بنوشید.
درد باعث گرفتگی عضلات شما می شود. حمام آب گرم به کاهش درد زایمان کمک می کند.
دراز کشیدن در آب گرم به کاهش درد کمک می کند همچنین مادر می تواند به هر طرفی می خواهد تغییر جهت دهد و این کار باعث کاهش درد پشت می شود.
ماساژ باعث کاهش درد و نگرانی خواهد شد. مطالعات نشان می دهد هنگامی که جایی که درد می کند را چه با فشار و چه با گرما تحریک می کنید، پیغام ها به مغز می رود. به همسرتان بگویید ماساژ به شما حس بهتری می دهد و از او بخواهید به آرامی این کار را انجام دهد. در ابتدا ماساژ گردن، سپس ماساژ پشت به کاهش درد کمک می کند.
ایستادن به زایمان کمک می کند. فشار سر جنین به دهانه رحم باعث گشاد شدن آن می شود. ایستادن، زانو زدن و چمباتمه زدن باعث کاهش درد می شود. حرکت باعث گشاد شدن لگن و خروج راحت تر جنین خواهد شد.
اگر درد زایمان شدید دارید و دهانه رحم فقط سه سانتی متر گشاد شده است پزشک به شما اپیدورال را پیشنهاد می کند. متخصص بیهوشی این ماده را به شما تزریق می کند تا عضلات شل شوند و دهانه رحم به راحتی و با درد کمتر گشاد شود. مقدار کمی از دارو به جنین می رسد زیرا دارو پیش از رسیدن به جفت از بین می رود. بنابراین خطری ایجاد نمی کند. اپیدورال باعث کاهش تحرک می شود. این ماده درد را به طور کامل از بین نمی برد بلکه باعث احساس درد مبهم و کاهش آن می شود.
نفس کشیدن نه تنها به تمرکز در طول انقباضات کمک می کند بلکه باعث آرامش شما می شود. در طول درد زایمان هر کاری که باعث آرامش شما در زندگی روزمره می شود انجام دهید، می توانید نفس عمیق بکشید، موزیک گوش دهید یا چیزی که دوست دارید را تجسم کنید. به یاد داشته باشید هر دردی پایان می یابد و پایان درد زایمان تولد زندگی یک فرشته کوچولوی زیباست که از وجود شما شکل گرفته است.
درست است که در روش زایمان سزارین شما در لحظه تولد دردی احساس نمی کنید. اما دردهای بعد از به هوش آمدن و عوارض جانبی داروهای بیهوشی به مراتب بددتر از درد زایمان طبیعی است. پس قبل از انتخاب روش زایمان سعی کنید با افزایش اطلاعاتتان درباره هر دو روش درست ترین تصمیم را اتخاذ کنید. البته گاهی شرایط لازم برای زایمان طبیعی وجود ندارد و شما مجبور هستید که به روش سزارین این کار را انجام دهید.
[collapse id=2648]
منبع: سلامت بانوان اوما