آمپول آنوکساپارین یا هپارین یا سلکسان در بارداری+نحوه تزریق آن

بدن ما طوری ساخته شده است که بتواند به طور طبیعی در برابر آسیب های خارجی از خود دفاع کند. یکی از توانایی های شگفت انگیز بدن جلوگیری از لخته شدن خون هنگام عبور از رگ ها می باشد. چنان چه در قسمتی از رگ ها خون لخته شود و امکان عبور جریان خون نباشد احتمال از کار افتادن قلب و سکته وجود دارد. به همین دلیل باید سریعا این انسداد از بین برود. این لخته شدن در بارداری به مراتب خطرناک تر است. یکی از داروهایی که از لخته شدن خون در بدن در بارداری جلوگیری می کند آمپول آنوکساپارین یا سلکسان است که یک نوع داروی هپارین با وزن کم ملکولی است. 

در این مقاله می خواهیم برای شما مادر اومایی عزیز راجع به آمپول آنوکساپارین در بارداری و نحوه استفاده از آن و فوایدش برایتان صحبت کنیم تا در صورت لزوم نسبت به آن آگاهی داشته باشید. 

در این مقاله می خوانیم:

آنوکساپارین در  چه مواردی استفاده می شود؟
نحوه عملکرد آنوکساپارین یا سلکسان چگونه است؟
نحوه تزریق آمپول سلکسان یا هپارین
آنوکساپارین باید در افراد زیر با احتیاط مصرف شود!
آمپول آنوکساپارین یا هپارین بارداری و شیردهی
عوارض جانبی احتمالی سلکسان
آیا می توانم داروهای دیگر را همراه با آمپول هپارین مصرف کنم؟
هشدارهایی در مورد آمپول سلکسان

آنوکساپارین در  چه مواردی استفاده می شود؟

این دارو کاربردهای فراوانی دارد که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

•  درمان لخته های خون در رگ های پا (ترومبوز ورید عمقی).
•  درمان لخته شدن خون در ریه ها (آمبولی ریه).
•  پیشگیری ازلخته های خون (اختلالات ترومبوآمبولیک)، به ویژه پس از عمل جراحی عمومی یا جراحی بر روی استخوان (جراحی ارتوپدی)، یا در افراد مبتلا به بیماری.
•  درمان لخته های خون در عروق کرونر در آنژین ناپایدار و حمله قلبی (انفارکتوس میوکارد).
• جلوگیری از لخته شدن خون به صورت عمومی

نحوه عملکرد آنوکساپارین  یا سلکسان چگونه است؟

- لخته های خون به طور معمول فقط برای متوقف کردن خونریزی است که به دلیل آسیب به بافت رخ داده است. فرآیند لخته شدن بسیار پیچیده است و زمانی شروع می شود که سلول های خون به نام پلاکت ها باهم ترکیب شوند و مواد شیمیایی را تولید کنند که پروسه انعقاد را فعال می کنند. بخش نهایی این فرایند شامل ماده ای به نام ترومبین است که ماده دیگری به نام فیبرین را برای تولید پروتئین فعال می کند. فیبرین پلاکت ها را به هم متصل کرده و در نهایت لخته خون ایجاد می شود. بدن در هنگام زخم ها با این روش طبیعی خودش را ترمیم می کند.

- با این حال، گاهی اوقات، لخته شدن خون به صورت غیرطبیعی در داخل رگ های خونی نیز اتفاق می افتد. این حالت ترومبوس نام دارد. این مسئله می تواند خطرناک باشد، زیرا لخته ممکن است در جریان خون ایجاد شده و باعث آمبولی شود. احتمال دارد آمبولی در نهایت به رگ های خونی وارد شده و بنابراین خون ورودی به یک عضو حیاتی مانند قلب، مغز و ریه ها را مسدود کند در این حالت می گوییم فرد دچار ترومبوآمبولی شده است.

- شرایط جسمی برخی افراد نسبت به لخته شدن خون مستعدتر است. این افراد معمولا کسانی هستند که در آن ها اختلالات جریان خون در عروق خونی وجود دارد. به عنوان مثال، در بیماری های عروق کرونر، رسوبات چربی (آترواسکلروز) بر روی دیواره های عروق کرونر می تواند جریان خون را مختل کند، گرایش پلاکت ها را به هم بزند و شروع به لخته شدن خون کند. هنگامی که یک لخته در یک عروق کرونر تشکیل شود، جریان خون را به قلب کاهش می دهد و باعث درد قفسه سینه می شود. همچنین در حالت حاد می تواند منجر به حمله قلبی شود.

- جریان خون آهسته در پا و رگ های لگن نیز می تواند باعث ایجاد لخته در این رگ ها (ترومبوز ورید عمقی) شود. این لخته ها می توانند وارد ریه ها شده و اصطلاحا فرد را دچار آمبولی ریه نمایند. تحرک نداشتن به مدت طولانی، به عنوان مثال به علت وضعیت شدید بیماری و یا جراحی، می تواند خطر این نوع لخته خون را افزایش دهد. آنوکساپارین دارویی است که در این وضعیت استفاده می شود تا با غیرفعال کردن ترومبین این نوع لخته های خون غیر طبیعی را درمان کند. 

نحوه تزریق آمپول سلکسان یا هپارین

سلکسان به صورت تزریق زیر پوست شکم (تزریق زیر جلدی) توسط خود پزشک استفاده می شود که معمولا یک یا دو بار در روز در شکم (حداقل به فاصله ۲ سانت از ناف) انجام می گیرد. دوز و طول درمان مورد استفاده نیز بستگی به ماهیت لخته ای که در حال درمان یا پیشگیری است و نوع پاسخگویی بدن به دارو دارد. بهتر است این آمپول  هربار در مکان قبلی تزریق نشود چون ممکنه کبودی و زخم ایجاد کند. بنابراین سعی کنید بصورت پراکنده تزریق کنید. 

مراحل تزریق آمپول آنوکساپارین برای پزشک یا پرستار:

1.  دست خود و منطقه ای از پوست که در آن قرار است تزریق انجام دهید را تمیز نمایید.
2.  درون سرنگ را نگاه کنید تا مطمئن شوید که این دارو روشن و بی رنگ یا زرد کم رنگ است.
3. نگاهی به سر سوزن انداخته و از محکم بودن آن اطمینان یابید.
4. دراز بکشید و یک چین پوستی بین انگشت اشاره و انگشت شست خود قرار دهید. سر سوزن را به داخل پوست وارد کرده و سپس بر روی پیستون سرنگ برای تزریق دارو فشار دهید. تا اتمام تمام دارو سرنگ را بر روی پوست خود نگه دارید.
5. منطقه تزریق را پس از پایان مالش ندهید.

دو نکته مهم درباره سلکسان:

•  در طول درمان با این دارو، ممکن است نیاز به انجام آزمایش های منظم خون برای نظارت بر تعداد سلول های خونی که پلاکت ها را در خون ایجاد می کنند، باشد.
• همچنین ممکن است پزشک شما سطح پتاسیم را در خون کنترل کند، به خصوص اگر درمان طولانی تر از هفت روز باشد.

آنوکساپارین باید در افراد زیر با احتیاط مصرف شود!

•  افراد بالای 80 سال.
•  افراد با وزن کم یا اضافه وزن
•  افراد مبتلا به کاهش عملکرد کلیه یا نارسایی مزمن کلیه.
•  افراد مبتلا به کاهش عملکرد کبد.
•  افرادی که قبلا تعدادی خون پلاکتی را در خون به علت درمان با هپارین یا وزن مولکولی کم (ترومبوسیتوپنی مرتبط با هپارین) ایجاد کرده اند.
•  افرادی که مشکلات خونریزی دارند.
•  افراد مبتلا به زخم معده
•  افرادی که اخیرا سکته مغزی ناشی از لخته شدن خون در مغز (سکته مغزی ایسکمیک) داشته اند.
•  فشار خون بالای کنترل نشده .
• دیابت
•  افراد مبتلا به دیابت که در معرض مشکلات چشم (رتینوپاتی دیابتی) قرار دارند.
•  افرادی که اخیرا عمل جراحی چشم داشته اند.
•  افرادی که اخیرا در مغز یا نخاع (جراحی اعصاب) عمل جراحی کرده اند.
•  افرادی که دارای بیهوشی نخاعی یا اپیدورال بوده اند.
•  افرادی که سطح بالایی از پتاسیم در خونشان دارند (هیپرکالمی).
•  افراد دارای اسیدیته افزایش یافته در خون (متابولیک اسیدوز).

همچنین افراد زیر باید با احتیاط از این دارو استفاده کنند:

•  افرادی که آلرژی به هپارین یا دیگر هپارین های با وزن مولکولی کمتری دارند.
•  افراد مبتلا به عفونت باکتریایی دریچه های قلب و پوشش اطراف قلب (اندوکاردیت باکتریایی).
•  افراد مبتلا به خونریزی عمده فعال
•  این دارو برای استفاده در کودکان توصیه نمی شود.
•  این دارو برای جلوگیری از لخته شدن خون در افرادی که دارای دریچه قلب مصنوعی هستند توصیه نمی شود.

توجه توجه:

اگر به یک یا هر یک از مواد گفته شده حساسیت دارید، این دارو نباید استفاده شود. اگر قبلا چنین حساسیتی داشته اید، لطفا با پزشک خود صحبت کنید. اگر احساس می کنید واکنش آلرژیک دارید، از مصرف این دارو بپرهیزید و بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید.

آمپول آنوکساپارین یا هپارین بارداری و شیردهی

- بعضی از داروها نباید در دوران بارداری و شیردهی استفاده شوند. با این حال، برخی از داروها نیز ممکن است به طور ایمن در بارداری یا شیردهی استفاده شوند که مزایای آن برای مادر بیشتر از خطرات آن می باشد. اما یادتان باشد قبل از استفاده از هر دارویی در بارداری، همیشه به پزشک اطلاع دهید.

- این دارو در دوران بارداری در گروه B می باشد. با این حال، دارو از جفت عبور نمی کند و بنابراین وارد جریان خون نوزاد نمی شود. مصرف این دارو در بارداری مضر نیست. هپارین کم وزن مولکولی مانند این دارو اغلب برای پیشگیری و درمان لخته های خون در زنان باردار استفاده می شود. با این حال، این دارو برای جلوگیری از لخته شدن خون در زنان باردار با دریچه های قلب مصنوعی توصیه نمی شود، زیرا اطلاعات مربوط به استفاده از آن در این مورد خاص کافی نیست. 

-  هنوز این دارو در زنانی که به نوزاد شیر می دهند مورد مطالعه قرار نگرفته است. با این حال، بعید است دارو به شیر مادر منتقل شود و حتی اگر منتقل شود، در روده کودک غیر فعال خواهد شد. 

عوارض جانبی احتمالی سلکسان

داروها و عوارض جانبی احتمالی آنها ممکن است به روش های مختلف بر افراد تاثیر بگذارد. موارد زیر برخی از عوارض جانبی این دارو است:

• خونریزی. اگر علائم خونریزی را در هنگام درمان با این دارو داشتید، مثلا خونریزی بینی، کبودی، سرفه یا استفراغ خونی، خون در ادرار، یا مدفوع سیاه و تار، به پزشک خود اطلاع دهید.
• درد و تحریک و کبودی در محل تزریق.
•  لخته های خون که ورم سفت در محل تزریق را تشکیل می دهند (هماتوم).
•  کاهش تعداد پلاکت ها در خون (ترومبوسیتوپنی).
•  خونریزی عمده (خونریزی)، به عنوان مثال در شکم یا داخل جمجمه.
•  تغییر در نتایج آزمایشات عملکرد کبدی.
•  افزایش سطح پتاسیم خون (هیپرکالمی).
•  مرگ سلول های پوست (نکروز) در محل تزریق.
•  لخته های خون در ناحیه نخاعی (هماتوم داخل شکمی) در افرادی که دارای بی حسی نخاعی یا اپیدورال هستند.
•  پوکی استخوان (کاهش تراکم استخوان که باعث شکستگی استخوان می شود) پس از درمان طولانی مدت با یک دارو مشابه هپارین. 

عوارض جانبی ذکر شده در بالا ممکن است شامل تمام عوارض جانبی گزارش شده توسط سازنده دارو نباشد. بنابراین برای اطلاعات بیشتر در مورد هرگونه خطری که ممکن است در ارتباط با این دارو باشد، لطفا اطلاعات موجود در کاتالوگ را بخوانید یا با دکتر یا داروساز مشورت کنید.

آیا می توانم داروهای دیگر را همراه با آمپول هپارین مصرف کنم؟

قبل از شروع درمان با این دارو به پزشک یا داروساز بگویید چه داروهایی مصرف میکنید. اگر این دارو در ترکیب با داروهایی که بر لخته شدن خون تاثیر می گذارد، مصرف شود خطر بالقوه خونریزی یا افزایش زمان متوقف شدن خونریزی را ایجاد می کند، مانند موارد زیر:

•  داروهای ضد ترومبول ("رقیق شدن خون") مانند آسپیرین، دیپیریدامول، کلوپیدوگرل
•  داروهای ضد التهاب (فیبرینولیتیک) مانند استرپتوکیناز، آلتپلاز
•  دکستران
•  iloprost 
•  داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (داروهای ضد التهابی) مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک، ناپروکسن 
•  ضد انعقاد خوراکی، مانند وارفارین، نیکومالون، فنیدینو، dabigatran، rivaroxaban، آپیکسابان.

اگر این دارو در ترکیب با هر یک از موارد زیر مورد استفاده قرار گیرد، احتمال افزایش پتاسیم در خون بیشتر می شود:

•  مهارکننده های ACE، مانند کاپتوپریل، لسیینوپریل
•  آلیسیرن
•  سیکلوسپورین
•  دیورتیک های حاوی پتاسیم، به عنوان مثال اسپرینولاکتون، تریامترن، آمیلوریدها
•  مکمل پتاسیم
•  جایگزین های پتاسیم حاوی نمک.

در صورت استفاده از این دارو در طول درمان، مقدار پتاسیم خونتان باید به طور مرتب بررسی شود.

هشدارهایی در مورد آمپول سلکسان

 قبل از مصرف به صورت پروفیلاکسی هر گونه خونریزی را بررسی کرده و مطمئن شوید مشکلی وجود ندارد. دارو را با دیگر داروهای تزریقی مخلوط نکنید.

سخن آخر

حرکت خون در رگ ها امری حیاتی برای بدن ما می باشد و اگر خون نتواند در شریان ها حرکت کرده و به اندام مختلف اکسیژن رسانی کند می تواند خطرات جبران ناپذیری مانند ایست قلبی یا سکته مغزی را برای ما ایجاد کند. پس در هر شرایطی که هستید اگر پزشکتان این دارو را تجویز کرد حتما بدون کوچک ترین سهل انگاری در زمان مشخص شده آن را تزریق کنید تا خطر ایجاد لخته های خطرناک از بین برود یا کاهش یابد. 

[collapse id=2649]

منبع: سلامت بانوان اوما

چرا تیروئید کم کار می شود؟

تیروئید یکی از غدد داخلی بدن است که هورمون های ترشح شده توسط این غده متابولسیم یعنی همان سوخت و ساز بدن را کنترل می کند. در واقع تیروئید با کنترل متابولیسم بر عملکرد همه قسمت های بدن تاثیر می گذارد و اگر دچار اختلال شود ممکن است عوارض و بیماری های مختلفی را برای ما ایجاد کند. یکی از اختلالات تیروئید کم کاری تیروئید است که ممکن است برای هر فردی در هر سنی ایجاد شود. 

در این مطلب گروه سلامت اوما تصمیم دارد به شما توضیح دهد که چرا تیروئید کم کار می شود و در صورت کم کاری تیروئید چه اتفاقاتی می افتد؟ پس تا پایان مطلب با ما همراه باشید.

کم کاری و پرکاری تیروئید چیست؟

کم کاری تیروئید به این معنی است که غده تیروئید به اندازه کافی هورمون های لازم برای تأمین نیازهای بدن را تولید نمی کند و تیروئید کم تحرک است. نقطه مقابل این وضعیت، پرکاری تیروئید است، که در این حالت تیروئید بیش از حد هورمون های خود را تولید می کند. با این حال، ارتباط بین پرکاری تیروئید و کم کاری تیروئید پیچیده است و فرد در شرایط خاص می تواند به یکی از آن ها مبتلا شود. وظیفه اصلی هورمون های تیروئید تنظیم سوخت و ساز بدن و کنترل نحوه استفاده بدن از انرژی است که توسط غذاهای مختلف یا فعالیت های روزانه به بدن می رسد.

در صورت کم کاری تیروئید چه اتفاقی می افتد؟

 اگر سطح هورمون تیروئید یا همان تیروکسین پایین باشد باعث می شود عملکردهای بدن کند شده و در کل بدن بی انرژی می شود و دائما دچار خستگی غیر طبیعی می شود. هنگامی که تیروئید شما به اندازه کافی هورمون تولید نمی کند، تعادل واکنش های شیمیایی در بدن دچار اختلال می شود. 

در واقع تیروئید یک غده کوچک و پروانه ای شکل است که در پایه جلوی گردن، درست زیر گلوی شما قرار دارد. هورمون های تولید شده توسط غده تیروئید شامل دو هورمون تریودوتیرونین (T3) و تیروکسین  (T4) می باشند که تاثیر بسیار زیادی بر سلامتی شما دارند و بر همه جنبه های متابولیسم بدن تأثیر می گذارند. همچنین این هورمون ها در کنترل عملکردهای حیاتی مانند دمای بدن و ضربان قلب نیز نقش دارند. به همین دلیل اختلال در این هورمون ها حتی می تواند منجر به بیماری های قلبی شود. 

علت ایجاد کم کاری تیروئید چیست؟

کم کاری تیروئید دلایل مختلفی دارد که برخی از آن ها شامل بیماری های خود ایمنی، درمان های پرکاری تیروئید، پرتودرمانی، جراحی تیروئید و برخی داروهای خاص می باشند. به طور کلی کم کاری تیروئید زمانی رخ می دهد که غده تیروئید نتواند به اندازه کافی هورمون های مخصوصش را تولید کند. در ادامه به طور جزئی تر دلایل ایجاد این بیماری را توضیح خواهیم داد:

بیماری خودایمنی

 شایع ترین علت کم کاری تیروئید یک اختلال خود ایمنی است که به تیروئیدیت هاشیموتو معروف است. اختلالات خود ایمنی هنگامی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن آنتی بادی هایی را تولید می کند که به بافت های خود حمله می کنند. بعضی اوقات رخ دادن این روند در بدن غده تیروئید شما را نیز درگیر می کند. البته هنوز دانشمندان علت دقیق این اتفاق را متوجه نشده اند اما احتمال می دهند ترکیبی از عواملی مانند ژنتیک و محرک های محیطی باعث تولید این آنتی بادی ها می شود که توانایی غده تیروئید برای تولید هورمون های کافی را دچار اختلال می کند. 

پاسخ به درمان پرکاری تیروئید

 افرادی که غده تیروئید آن ها بیش از حد هورمون تیروئید تولید می کند یعنی دچار پرکاری تیروئید هستند اغلب با داروهای ید رادیواکتیو یا ضد تیروئید درمان می شوند. هدف از این درمان ها بازگشت عملکرد تیروئید به حالت عادی است. اما گاهی اوقات، تصحیح پرکاری تیروئید می تواند به تولید هورمون تیروئید بیش از حد منجر شود، و در نتیجه منجر به کم کاری تیروئید دائمی می شود.

جراحی تیروئید

 از بین بردن تمام یا بخش بزرگی از غده تیروئید شما نیز می تواند باعث کاهش یا توقف تولید این هورمون های مهم شود. در این حالت، شما باید هورمون تیروئید را با استفاده از داروهای موجود، در بدن خود رشد دهید تا بتوانید به زندگی خود ادامه دهید.

پرتو درمانی

پرتودرمانی یکی از موثرترین روش های درمان سرطان است. زمانی که این روش برای سرطان های مربوط به قسمت های سر و گردن استفاده می شود می تواند بر روی غده تیروئید تاثر منفی گذاشته و منجر به کم کاری تیروئید شود.

داروها

 تعدادی از داروها نیز می توانند در کم کاری تیروئید نقش داشته باشند. یکی از این داروها لیتیوم است که برای درمان برخی از اختلالات روانپزشکی استفاده می شود. در صورت تجویز هر دارویی، بهتر است قبل از مصرف از پزشک خود در مورد تأثیر آن بر غده تیروئید خود سوال کنید.

در موارد نادر نیز ممکن است کم کاری تیروئید ناشی از یکی از موارد زیر باشد:

بیماری مادرزادی

برخی از نوزادان با غده تیروئید معیوب یا غده تیروئید کم کار به دنیا می آیند. در بیشتر این موارد، غده تیروئید به دلایل ناشناخته به اندازه کافی رشد نمی کند و به همین دلیل در برخی از کودکان کم کاری تیروئید به شکل ارثی وجود دارد. اغلب، نوزادان با کم کاری تیروئید مادرزادی در بدو تولد طبیعی به نظر می رسند و حتی پزشک هم متوجه آن نمی شود. به همین دلیل امروزه پیشنهاد می شود که در نوزادان هم غربالگری تیروئید انجام شود.

اختلال هیپوفیز

دستور اینکه غده تیروئید هورمون های کنترل کننده سوخت و ساز بدن را تولید کند از غده هیپوفیز در مغز گرفته می شود. بنابراین در برخی مواقع نسبتا نادر علت کم کاری تیروئید به دلیل وجود اختلال در هیپوفیز و عدم موفقیت آن در تولید کافی هورمون تحریک کننده غده تیروئید (TSH) است که معمولاً به دلیل تومور خوش خیم غده هیپوفیز این اتفاق رخ می دهد.

بارداری

 برخی از خانم ها در دوران بارداری یا پس از آن (کم کاری تیروئید پس از زایمان) دچار کم کاری تیروئید می شوند. این وضعیت غالباً به دلیل تولید پادتن غده تیروئید در بارداری است. باید توجه داشته باشید که در صورت عدم درمان، کم کاری تیروئید در این دوران خطر سقط جنین، زایمان زودرس و پره اکلامپسی را افزایش می دهد. همچنین کم کاری تیروئید شرایطی است که باعث افزایش چشمگیر فشار خون خانم ها در طی سه ماه آخر بارداری می شود. از طرفی می تواند روی رشد جنین به طور جدی تأثیر بگذارد. بنابراین اگر متوجه این بیماری در بارداری شدید باید سریعا برای درمان آن اقدام کنید.

کمبود ید

ید از مواد غذایی مهم مورد نیاز بدن است که در غذاهای دریایی، جلبک دریایی، گیاهان رشد یافته در خاک غنی از ید و نمک ید دار وجود دارد و وجود آن در بدن برای تولید هورمون های تیروئید ضروری است. اگر ید موجود در بدن به میزان قابل توجهی پایین باشد می تواند منجر به کم کاری تیروئید شود و همچنین می تواند کم کاری تیروئید را در افرادی که از قبل دارای این بیماری هستند بدتر کند. در برخی از نقاط جهان، کمبود ید رایج است. اما با اضافه کردن نمک ید دار به غذا این مشکل به راحتی بر طرف می شود. البته نباید بیش از اندازه نمک به غذا اضافه کرد زیرا نمک زیاد نیز باعث بیماری هایی مانند فشار خون خواهد شد و هر چیزی در حد تعادل خوب است.

خطرات کم کاری تیروئید  چیست؟

با اینکه کم کاری تیروئید ممکن است برای هر فردی و در هر سن و سالی ایجاد شود اما به طور کلی این بیماری در افراد زیر شیوع بیشتری دارد:

• خانم ها
• افرادی که بیش از 60 سال سن دارند.
• افرادی که  سابقه خانوادگی بیماری تیروئید را داشته باشند.
• افرادی که یک بیماری خود ایمنی مانند دیابت نوع 1 یا بیماری سلیاک داشته باشند.
• افرادی که با داروهای ید رادیواکتیو یا ضد تیروئید درمان شده اند. 
• افرادی که مورد پرتودرمانی و تابش به گردن یا سینه فوقانی قرار گرفته اند.
• افرادی که تحت عمل جراحی تیروئید (تیروئیدکتومی جزئی) بوده اند.
• افرادی که طی شش ماه گذشته باردار شده اند یا زایمان کرده اند.

سخن آخر

برخی از افراد به دلیل آگاهی نسبتا کمی که درباره این بیماری دارند در صورت متوجه شدن ابتلا به آن نسبت به این بیماری بی اهمیت هستند و به دنبال درمان آن نمی روند و یا توصیه های پزشکی را جدی نمی گیرند. اما شما اومایی عزیز باید بدانید که کم کاری تیروئید می تواند بر عملکرد کل بدن تاثیر بگذارد و حتی در موارد شدید می تواند منجر به مرگ فرد شود. پس به هیچ وجه نسبت به آن بی اهمیت نباشید و توصیه های پزشکی را مو به مو انجام داده و دائما آن را کنترل کنید تا بهبود یافته و در سلامت کامل زندگی کنید.

[collapse id=2650]

منبع: سلامت بانوان اوما

درمان فشار خون بالا در بارداری

فشار خون بالا به معنی افزایش فشار خون در دیواره های رگ ها می باشد. در حالت عادی فشار خون بالا می تواند خطرات جدی مثل نارسایی کلیه برای فرد مبتلا ایجاد کند اما در خانم های باردار میزان خطرات بیشتر است و باید تحت نظارت پزشک و کنترل قرار بگیرد. فشار خون صدوچهل بر نود میلیمتر جیوه خیلی بالا می باشد.  مطالعات نشان می دهد فشار خون بالا حدود شش تا هشت درصد خانم های باردار را تحت تاثیر قرار داده است. 

در این مقاله گروه سلامت اوما تصمیم دارد روش های مناسب برای کنترل و کاهش فشار خون بالا را به شما عزیزان اومایی آموزش دهد تا در صورت ابتلا بتوانید از آن ها استفاده کنید. 

در این مقاله می خوانیم:

انواع فشار خون بالا در بارداری
دلایل افزایش فشار خون در بارداری
خطرات افزایش فشار خون در بارداری
روش های کاهش فشار خون در طول بارداری

انواع فشار خون بالا در بارداری

در طول بارداری فشار خون به شکل های مختلف زیر می باشد:

• فشارخون بالا در بارداری که بعد از هفته بیستم بارداری دیده می شود.
• فشار خون بالای مزمن که پیش از بارداری وجود داشته یا پیش از هفته بیستم بارداری اتفاق افتاده است.
• فشار خون بالای مزمن همراه با پره اکلامپسی که در خانم هایی که پیش از بارداری فشار خون بالا داشته اند دیده میشود.(پره اکلامپسی نوعی مشکل در بارداری است که با فشار خون بالا و آسیب به سیستم های دیگر بدن همراه است.)

دلایل افزایش فشار خون در بارداری

دلایل زیادی برای افزایش فشار خون در طول بارداری وجود دارد. به عنوان مثال:

** چاقی، تحرک کم، سیگار کشیدن، نوشیدن الکل، بارداری اول، بارداری دوقلو، سن بیشتر از چهل سال و سابقه خانوادگی در خصوص برخی بیماری های مربوط به کلیه یا فشار خون می توانند مهم ترین عوامل ایجاد فشار خون بالا در بارداری باشند.

** استفاده از روش هایی مانند لقاح مصنوعی نیز باعث افزایش فشار خون در طول بارداری می شود.

خطرات افزایش فشار خون در بارداری

فشار خون بالا در طول بارداری فشار زیادی به قلب و کلیه وارد می کند که باعث افزایش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی و کلیوی می شود. علاوه بر این افزایش فشار خون باعث افزایش احتمال جداشدگی جفت، سزارین و ایجاد نقص های مختلف در فرایند رشد جنین می شود. به همین دلیل کنترل فشار خون در طول بارداری منجر به تولد فرزندی سالم می شود. همزمان باید سونوگرافی به طور مداوم انجام شود و رشد جنین در رحم کنترل شود.( این مقاله را بخوانید: مروری کامل بر فشار خون)

روش های کاهش فشار خون در طول بارداری

در این قسمت شما را با  روش های کاربردی برای کاهش فشار خون در بارداری آشنا می کنیم:

1- مقدار نمک مصرفی را تحت کنترل قرار دهید:

معمولا با قطع مصرف نمک، فشار افرادی که مبتلا به فشار خون هستند کاهش می یابد و این مسئله از بالا رفتن فشار خون جلوگیری می کند. اما مطالعات نشان می دهد حذف کامل نمک از رژیم غذایی سودمند نیست زیرا باعث افزایش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی عروقی می شود. این مطالعات نشان می دهد فقط افرادی که مبتلا به فشار خون بالا هستند و نمک به مقدار زیاد مصرف می کنند، باید نگران مصرف آن باشند.

• به یاد داشته باشید میزان سدیم مورد نیاز بد کم است و نباید بیش از اندازه مصرف شود.
• در طول بارداری برای کنترل فشار خون، باید مقدار مصرف نمک را کنترل کنید.
• در هنگام آشپزی نمک به مقدار زیاد استفاده نکنید. از گیاهان و ادویه های دیگر مانند آب لیمو یا فلفل برای خوش طعم کردن غذا استفاده کنید.
• از غذاهای فراوری شده، فست فود و نوشیدنی هایی که مقدار بالایی سدیم دارند استفاده نکنید.
• از غذاهای کنسروی دوری کنید زیرا حاوی مقدار زیادی سدیم هستند.

2- نفس کشیدن کنترل شده را تمرین کنید:

نفس عمیق یکی از روش های آرام شدن است که باعث کاهش استرس و فشار خون می شود. هنگامی که نفس عمیق می کشید خون با اکسیژن زیاد به تمام سلول های بدن منتقل می شود. این مسئله باعث افزایش انرژی شما نیز می شود. برای گرفتن نتیجه بهتر به روش زیر عمل کنید:

• بر روی پشت بخوابید.
• دست ها را بر روی سینه یا زیر قفسه سینه قرار دهید.
• با بینی به آرامی نفس بکشید به طوری که شکم به طرف بالا حرکت کند.
• سپس هوا را با دهان بیرون دهید و این کار را با پنج شماره انجام دهید. در این حالت عضلات شکم را سفت نگه دارید.
• این کار را ده بار انجام دهید و منظم و آهسته نفس بکشید.
• نفس کشیدن عمیق را ده دقیقه، دو تا سه بار در روز تکرار کنید. این کار باعث کنترل فشار خون و سلامت قلب می شود.

3- از پیاده روی لذت ببرید:

خانم هایی که در طول بارداری فعالیت ندارند نسبت به خانم های فعال بیشتر در معرض فشار خون بالا هستند. پیاده روی یکی از بهترین ورزش های قلبی عروقی برای خانم باردار است.

• حدود سی تا چهل و پنج دقیقه پیاده روی باعث کاهش فشار خون می شود. این فعالیت در کل مدت بارداری مجاز است مگر اینکه پزشک برای شما استراحت مطلق تجویز کرده باشد.
• اگر پیش از بارداری فعالیت نداشته اید سعی کنید از بیست دقیقه پیاده روی شروع کنید.

4- افزاش مقدار پتاسیم مصرفی:

پتاسیم یکی از مواد معدنی مهم مورد نیاز بدن در طول بارداری است. این ماده به حفظ تعادل مایعات و الکترولیت ها در این دوران کمک می کند. همچنین به آزادسازی انرژی کربوهیدرات، چربی و پروتئین کمک می کند و باعث جلوگیری از انقباضات ماهیچه ها می شود.

• مقدار مناسب پتاسیم همچنین باعث کنترل فشار خون در طول بارداری می شود. در واقع افرادی که مبتلا به فشار خون بالا هستند باید رژیم غذایی سرشار از پتاسیم داشته باشند.
• مطالعات نشان می دهد افزایش مصرف پتاسیم و کاهش مصرف سدیم تاثیر مثبت بر فشار خون دارد.
• یک خانم باردار باید روزانه حدود دوهزار تا چهارهزار میلیگرم پتاسیم مصرف کند.
• برخی غذاهای سرشار از پتاسیم شامل سیب زمینی شیرین، گوجه فرنگی، آب پرتقال، سیب زمینی، موز، نخود، لوبیا و میوه های خشک می باشند. با خواص موز در بارداری بیشتر آشنا شوید.
• در صورت تمایل به مصرف مکمل حتما قبل از استفاده با پزشک مشورت کنید.

5- غذاهای سرشار از منیزیم مصرف کنید:

رژیم غذایی با منیزیم کم باعث افزایش فشار خون می شود. بنابراین مصرف غذاهای غنی از منیزیم در طول بارداری ضروری است. منیزیم علاوه بر فشار خون، باعث ساخت دندان ها و استخوان های قوی در جنین می شود.

منیزیم در غذاهایی مانند بادام، آواکادو، موز، لوبیا، تخمه کدو، شیر سویا، سیب زمینی، ماست، غلات و سبزیجات وجود دارد.

6- ورزش یوگا:

استرس باعث افزایش فشار خون می شود. استرس در طول بارداری باعث زایمان زودرس، کم بودن وزن فرزند هنگام تولد وافزایش مشکلات رفتاری و رشدی فرزند می شود. ورزش یوگا باعث کنترل استرس شده و فشار را کاهش می دهد.

• این ورزش به کشش، نفس کشیدن و تمرکز روحی کمک می کند. یوگا علاوه بر کاهش استرس باعث بهتر خوابیدن، افزایش قدرت و انعطاف پذیری  عضلات می شود. همچنین دردهای قسمت پشت را در بارداری کمتر می کند.
• نتایج مطالعات نشان می دهد افرادی که هر هفته برای مدت هشت هفته ورزش یوگا انجام می دهند، استرس کمتری نسبت به افرادی دارند که از درمان های دیگر استفاده می کنند.

7- کنترل وزن:

افزایش وزن در طول بارداری طبیعی است اما اگر بیش از حد نرمال باشد خطرناک است و موجب افزایش فشار می شود. همچنین وزن زیاد باعث ناراحتی های دیگری مانند پشت درد، خستگی، گرفتگی پا، دیابت بارداری و سوزش معده در این دوران خواهد شد.

با رژیم غذایی مناسب و سالم و ورزش می توان وزنی مناسب داشت. با پزشک درباره وزن مناسب برای خودتان و نحوه کنترل آن صحبت کنید.

8- آهنگ گوش کنید:

روزانه دو تا سه بار، هر بار به مدت نیم ساعت آهنگ گوش کنید. این کار باعث کاهش فشار خون می شود.

• آهنگ باعث کاهش استرس و نگرانی می شود. استرس در طول بارداری برای جنین خوب نیست.
• آهنگ های آرام بی کلام اثر بیشتری در کاهش استرس دارند و مانند مسکن عمل می کنند.
• همچنین گوش دادن به آهنگ در طول بارداری باعث نزدیکی مادر و جنین می شود و رشد مغز جنین را تحریک می کند و یک الگوی مناسب خواب برای جنین ایجاد خواهد کرد. 

نکات پایانی بسیار مهم ...

1. اگر پزشک مصرف قرص را برای کنترل فشار خون تجویز می کند، روزانه قرص های خود را در زمان مشخص شده مصرف کنید.
2. بدون مشورت با پزشک قرصی را قطع نکنید.
3. سیگار و مشروبات الکلی باعث افزایش تنش بر  سیستم قلبی عروقی می شود. همچنین برای سلامتی جنین خطرناک است. بنابراین در طول بارداری از سیگار و مشروبات الکلی دوری کنید.
4. در طول بارداری از مصرف کافئین دوری کنید. این کار باعث کاهش احتمال سقط جنین نیز می شود.

[collapse id=2632]

منبع: سلامت بانوان اوما

کبد چرب|تشخیص کبد چرب|بهترین راه درمان کبد چرب

بیماری کبد چرب از جمله بیماری های خطرناکی است که در چند سال اخیر در ایران بسیار شیوع پیدا کرده است و بخصوص جوانان زیادی را درگیر نموده است. علت اصلی ایجاد کبد چرب تغذیه و رژیم نامناسب مثل مصرف بیش از حد غذاهای چرب و انواع فست فودها می باشد. کبد چرب به معنی تجمع چربی در سلول های کبد است.  

وجود چربی در کبد طبیعی است اما هنگامی که بیش از پنج تا ده درصد کبد چربی است، بیماری کبد چرب اتفاق افتاده است و این تجمع چربی در کبد باعث می شود بدن نسبت به بیماری های دیگر حساس تر باشد و باعث تورم نیز می شود. گروه سلامت اوما برای آشنایی شما عزیزان اومایی فیلم زیر در رابطه با کبد چرب، دلیل ایجاد و درمان آن را تدوین نموده است. ابتدا فیلم را با هم می بینیم تا بعد توضیحات کامل درباره کبد چرب را خدمت شما ارائه دهیم:

[video id=43138]

در این مقاله می خوانیم:

کبد چرب چیست؟
علت بیماری کبد چرب چیست؟
سندرم متابولیک و بیماری کبد چرب
علائم بیماری کبد چرب
تشخیص بیماری کبد چرب چگونه است؟
پیشگیری از بیماری کبد چرب
درمان بیماری کبد چرب

---

کبد چرب چیست؟

- کبد، واقع در سمت راست شکم و بزرگترین عضو داخلی بدن انسان است. عملکرد اصلی کبد حذف سموم و پردازش مواد غذایی وارد شده به بدن است. خون نیز از دستگاه گوارش از طریق کبد فیلتر می شود. بیماری کبد چرب (استئاتوز)، به معنی تجمع چربی بیش از حد در سلول های کبد می باشد و این بیماری یکی از مشکلات رایج در کشورها است. از هر 10 نفر حداقل 1 نفر دچار کبد چرب است. 

- کبد چرب هیچ آسیبی ایجاد نمی کند، اما گاهی اوقات چربی بیش از حد باعث التهاب کبد می شود. این بیماری، استاتوهپاتیت نامیده می شود و به کبد آسیب می رساند. گاهی التهاب ناشی از کبد چرب به سوء مصرف الکل مرتبط است. این مشکل استاتو هپاتیت الکلی نامیده می شود. در غیر این صورت، به آن بیماری استاتو هپاتیت غیر الکلی یا NASH می گویند. دلیل اصلی بیماری کبد چرب ناشی از الکل مصرف الکل به مقدار زیاد است. اما در کبد چرب غیرالکلی، چربی به دلایل غیرمربوط به الکل مانند مصرف غذاهای چرب در کبد تجمع می کند.

- ممکن است کبد ملتهب در طول زمان آسیب ببیند و وضعیتش وخیم تر شود. در صورت وخیم شدن چربی کبد یک بیماری دیگر ایجاد می شود که به آن سیروز می گویند و یک بیماری جدی است و اغلب منجر به نارسایی کبدی می شود. NASH یکی از سه علت اصلی سیروز است.

علت بیماری کبد چرب چیست؟

- خوردن کالری بیش از حد سبب ایجاد کبد چرب می شود. هنگامی که بیش از اندازه غذا بخورید و کبد نتواند چربی ها را به طور معمول فرآوری و تجزیه کند، چربی بیش از حد انباشته خواهد شد. اگر فرد بیماری خاصی از قبیل چاقی، دیابت یا تری گلیسیرید بالا داشته باشد، احتمال ابتلا به کبد چرب در او افزایش می یابد.

- سوء مصرف الکل، کاهش وزن سریع و سوء تغذیه نیز ممکن است به کبد چرب منجر شود. با این حال، در برخی از مردم کبد چرب بدون وجود این بیماری ها نیز اتفاق می افتد. 

سایر عوامل خطرناک برای بیماری کبد چرب

اکثر بیمارانی که کبد چرب دارند میان سال هستند و اضافه وزن دارند. البته این بدین معنی نیست که افراد جوان تر دچار آن نمی شوند. عوامل خطرناک ابتلا به بیماری کبد چربی عبارتند از:

•  اضافه وزن (شاخص توده بدنی 25 تا 30)
•  چاقی (شاخص توده بدنی بالای 30)
•  دیابت
•  افزایش سطح تری گلیسرید

سندرم متابولیک و بیماری کبد چرب

در حال حاضر بسیاری از محققان معتقدند سندرم متابولیک دسته ای از اختلالات داخلی است که منجر به افزایش خطر ابتلا به دیابت، بیماری قلبی و سکته می شود، نقش مهمی در ایجاد کبد چرب دارند. علائم و نشانه های سندرم متابولیک عبارتند از:

•  چاقی، به ویژه در دور کمر (چاقی شکم)
•  فشار خون بالا 
•  مقدار کلسترول غیر طبیعی یا سطوح بالای تری گلیسیرید که یک نوع چربی خون است و یا سطوح پایین کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL)، که کلسترول خوب نامیده می شود.
•  مقاومت به انسولین، هورمونی که به تنظیم مقدار قند خون کمک می کند.

توجه توجه:

از بین موارد  بالا، مقاومت به انسولین می تواند مهم ترین عامل شروع NASH باشد. از آنجا که این بیماری می تواند سال ها ثابت باقی بماند و باعث آسیب کمی شود، محققان معتقدند "ضربه دوم" به کبد، مانند عفونت باکتریایی یا اختلالات هورمونی، ممکن است منجر به سیروز و ایجاد خطرات جدی شود.

چگونه کبد چرب می شود؟

هنوز دقیقا مشخص نیست که  نحوه چرب شدن کبد به چه شکلی است. ممکن است چربی از قسمت های مختلف بدن در کبد جمع شود و یا خود کبد چربی را از روده ها جذب کند. یک احتمال قوی دیگر این است که کبد توانایی خود را برای تغییر ماده چربی به ماده قابل دفع از دست بدهد. بنابراین نمی توان گفت تنها دلیل ایجاد کبد چرب غیر الکلی خوردن غذاهای چرب است.

علائم بیماری کبد چرب

کبد چرب به تنهایی هیچ علائمی ایجاد نمی کند، بنابراین اغلب مردم در هنگام آزمایش های پزشکی به دلایل دیگر متوجه کبد چرب می شوند. NASH می تواند سال ها به کبد آسیب برساند و هیچ علایمی هم ایجاد نشود. اگر بیماری بدتر شود، احساس خستگی، کاهش وزن، ناراحتی شکمی، ضعف و سردرگمی و جوش های التهابی ایجاد می شود.

تشخیص بیماری کبد چرب چگونه است؟

دکتر ممکن است مورد غیر طبیعی در آزمایش خون ببیند یا متوجه شود کبد شما در طی چکاپ های معمول کمی بزرگ شده است. این نشانه ها می توانند علائم کبد چرب باشند. برای اطمینان از اینکه بیماری کبدی دیگری ندارید، پزشک آزمایش های خون مانند آزمایش های عملکرد کبدی، سونوگرافی، یا اسکن توموگرافی (CT) یا تصویر رزونانس پزشکی (MRI) را برایتان انجام می دهد.

اگر بیماری های دیگر رد شوند، NASH تشخیص داده می شود. تنها راه اطمینان و صد درصدی تشخیص کبد چرب نمونه برداری از بافت کبد است. دکتر یک نمونه از بافت کبد را با یک سوزن برداشته و آن را زیر میکروسکوپ بررسی می کند. بعضی از سوالاتی که پس از تشخیص بهتر است از پزشک بپرسید عبارتند از:

1.  علت احتمالی کبد چرب من چیست؟
2. آیا NASH دارم؟ اگر نه، احتمال NASH  چقدر است ؟
3.  آیا سیروز دارم؟ اگر نه، احتمال سیروز چقدر است ؟
4. آیا باید وزن کم کنم؟ چگونه می توانم با خیال راحت وزن کم کنم؟
5.  آیا باید برای کنترل کلسترول و تری گلیسیرید دارو مصرف کنم؟
6.  چه داروها یا مواد دیگری را برای محافظت از کبد نباید مصرف کنم؟

پیشگیری از بیماری کبد چرب

هیچ درمان پزشکی یا جراحی خاصی برای کبد چرب وجود ندارد، اما بعضی از مراحل ممکن است به جلوگیری یا کاهش آسیب های ناشی از آن کمک کند. به طور کلی، اگر کبد چرب دارید و به ویژه اگر NASH تشخیص داده شد، بهتر است به توصیه های زیر عمل کنید:

•  با روشی مناسب وزن کم کنید . یعنی بیش از نیم تا یک کیلوگرم (یک تا دو پوند) وزن در هفته کم نکنید.
• کاهش تری گلیسیرید از طریق رژیم غذایی، دارو یا هر دو 
• اجتناب از مصرف الکل
•  کنترل دیابت 
• رژیم غذایی متعادل و سالم 
•  افزایش فعالیت بدنی 
•  برای مراقبت از کبد به طور مرتب به پزشک متخصص مراجعه کنید.

---

درمان بیماری کبد چرب

- در حال حاضر تحقیقات زیادی بر روی کبد چرب انجام می شود. دانشمندان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا داروهای مختلف می توانند به کاهش التهاب کبد کمک کنند یا خیر؟ امروزه به این نتیجه رسیده اند که برخی از داروهای دیابت حتی اگر دیابت هم نداشته باشید می تواند به کاهش چربی کبد کمک کند. این داروها شامل متفورمین، پیوگلیتازون، روسیگلیتازون می باشند. یکی دیگر از داروهای مورد بررسی اورلیستات است؛ این دارو مانع از جذب برخی از چربی های مواد غذایی می شود و احتمالا با این کار میزان چربی در کبد را کاهش می دهد.

- علاوه بر مصرف بیش از حد الکل، فاکتورهای خطرناک دیگر برای کبد چرب شامل کلسترول بالای خون، فشار خون بالا، چاقی، دیابت نوع دو، هپاتیت، افزایش وزن سریع و سوتغذیه می باشند. در سایر موارد افراد مبتلا به کبد چرب بخصوص در اوایل بیماری هیچ علائمی را نشان نمی دهند. اما در موارد شدیدتر برخی افراد شکم درد، خستگی، از دست دادن اشتها و احساس ناراحتی داخلی را تجربه می کنند. درمان موثری برای کبد چرب وجود ندارد. اما با تغییر روش زندگی، رژیم غذایی و استفاده از داروهای خانگی می توان آن را درمان کرد یا کاهش داد.

 ده روش خانگی برای درمان کبد چرب

1- سرکه سیب

سرکه سیب یکی از بهترین درمان های خانگی برای بیماری کبد چرب است. حالت اسیدی این ماده باعث می شود از شر چربی های تجمع کرده نجات پیدا کنید و کاهش وزن اتفاق می افتد. همچنین باعث می شود کبدی سالم داشته باشید و تورم کبد کاهش می یابد.

برای استفاده از سرکه سیب، یک قاشق غذاخوری سرکه سیب به یک لیوان آب گرم بیفزایید. مقدار کمی عسل به آن اضافه کنید و روزی دوبار قبل از غذا بخورید. این درمان را چند ماه ادامه دهید.

2- لیمو

لیمو حاوی ویتامین ث می باشد که یک آنتی اکسیدان قوی است و به تولید آنزیم گلوتاتیون که توسط کبد تولید می شود کمک می کند. این آنزیم اثر مواد سمی را خنثی می کند. بنابراین لیمو به کبد برای سم زدایی کمک می کند. همچنین مطالعات نشان می دهد ترکیبی در لیمو وجود دارد که از ورم کبد جلوگیری خواهد کرد.

برای استفاده از لیمو، آن را فشار دهید و آب آن را داخل یک لیوان آب بریزید. روزی دو تا سه بار آن را به مدت چند هفته مصرف کنید. همچنین برای راحت تر بودن می توانید دو تا سه لیمو نصف شده را به یک پارچ آب بیفزایید و آب آن را به طور منظم بنوشید. این کار علاوه بر بهبود کبد چرب وزن شما را نیز کم می کند. 

3- برگ قاصدک

گیاه قاصدک به عنوان یک ماده نیروبخش برای کبد استفاده می شود؛ به همین دلیل این ماده می تواند بیماری کبد چرب را درمان کند. برگ قاصدک باعث سم زدایی کبد و افزایش سوخت و ساز چربی جمع شده در کبد می شود. همچنین مطالعات نشان می دهد ریشه قاصدک از بیماری کبد چرب غیرالکلی وابسته به چاقی جلوگیری می کند.

برای استفاده از آن، یک قاشق چایخوری ریشه خشک قاصدک را داخل آب داغ بریزید. لیوان را به مدت پنج تا ده دقیقه بپوشانید. سپس مقداری عسل به آن بیفزایید و آن را بنوشید. روزی سه فنجان از این نوشیدنی به مدت چند هفته مصرف کنید. همچنین می توانید برگ های آن را به سالاد نیز بیفزایید یا به صورت پخته مصرف کنید.

نکته: در صورتی که باردار هستید یا دیابت دارید این ماده را مصرف نکنید.

4- چای سبز

چای سبز حاوی ماده ای به نام کاتچین است که باعث بهبود عملکرد کبد در بیمارانی که از کبد چرب غیر الکلی رنج می برند می شود. چای سبز باعث می شود چربی جمع شده در اطراف کبد از بین برود و عملکرد کبد بهبود یابد. همچنین مصرف آن به صورت منظم باعث کاهش وزن و چربی بدن می شود. سه تا چهار فنجان چای سبز در روز نتایج بسیار خوبی ایجاد می کند.

این ماده شما را از بیماری کبد چرب محافظت می کند و از کبد مراقبت می کند. چای سبز همچنین به صورت مایع یا کپسول نیز موجود است. البته باید پیش از دریافت مکمل ها با پزشک مشورت کنید. یادتان باشد اگر افت فشار دارید زیاد از این دمنوش استفاده نکنید زیرا مصرف زیاد آن باعث افت قند خون و فشار می شود. 

5- زردچوبه

زردچوبه دیگر ماده مغذی برای جلوگیری از کبد چرب است. زردچوبه باعث می شود بدن راحت تر چربی ها را هضم کند بنابراین چربی های اضافه در کبد تجمع نمی کنند. همچنین به سم زدایی کبد کمک می کند. برای استفاده از آن یک چهارم قاشق چایخوری پودر زردچوبه را با یک یا دو لیوان آب مخلوط کنید و بگذارید بجوشد. روزی دوبار به مدت دو هفته این محلول را بنوشید.

همچنین می توانید نصف قاشق چایخوری زردچوبه را در شیر گرم مخلوط کرده و روزی یک بار بنوشید. مکمل های زردچوبه نیز به صورت کپسول موجود است که باید با تجویز پزشک مصرف شود.

6- شیرین بیان

شما عزیزان اومایی می توانید از خواص شیرین بیان برای درمان بیماری کبد چرب استفاده کنید.

•  مطابق مطالعات انجام شده ریشه شیرین بیان باعث کاهش فعالیت برخی آنزیم ها در کبد چرب غیرالکلی می شود. همچنین تاثیر سموم را بر کبد کاهش می دهد.
•  برای استفاده از آن نصف قاشق چایخوری ریشه شیرین بیان را در یک فنجان آب داغ بریزید. لیوان را به مدت پنج تا ده دقیقه بپوشانید. مقداری عسل به آن بیفزایید سپس این چای را روزی دوبار بخورید.
• همچنین می توانید یک قاشق غذاخوری پودر شیرین بیان را با دو قاشق چایخوری عسل مخلوط کرده و روزی یک بار به مدت چند هفته بنوشید.
• پیش از مصرف مکمل های شیرین بیان با پزشک مشورت کنید. زیرا ممکن است با قرص های فشار خون، دیابت یا تیروئید (رنج نرمال tsh چقدر است؟) تداخل داشته باشند.

7- پاپایا

میوه پاپایا و تخمه های آن هر دو برای درمان بیماری کبد چرب مفید می باشند. پاپایا یک چربی سوز فوق العاده نیز هست. دانه های خشک شده پاپایا را آسیاب کنید و با یک قاشق غذاخوری آب لیموی تازه مخلوط کنید. این محلول را به مدت یک ماه روزی دوبار بخورید. همچنین می توانید یک تکه میوه رسیده پاپایا را با عسل هر روز بخورید. اگر بتوانید سوپ پاپایای خام یا سالاد آن را نیز مصرف کنید برای لاغری و بهبود کبد چرب عالی است.

8- انگور فرنگی

انگور فرنگی هندی میوه ای موثر برای درمان کبد چرب است. این میوه دارای آنتی اکسیدان قوی می باشد که حاوی ویتامین ث است و به عملکرد کبد کمک می کند.

• انگور فرنگی به دفع سموم از کبد کمک می کند. بعلاوه این میوه برای افرادی که مبتلا به فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت هستند نیز مفید است.
• می توانید روزی سه تا چهار عدد از این میوه را بخورید یا در غذا از آن استفاده کنید.
• می توانید یک قاشق چایخوری پودر این میوه را در یک لیوان آب گرم بریزید و روزی دوبار بخورید. پیشنهاد می کنیم برای آشنایی با سایر درمان های گیاهی  مقاله کبد چرب را نیز در اوما مطالعه بفرمایید.

9- تغییر رژیم غذایی

رژیم غذایی گیاهی حاوی میوه، سبزیجات و حبوبات داشته باشید تا عملکرد کبد بهبود یابد و بیماری کبد چرب درمان شود.

• از مصرف شربت های ذرت حاوی فروکتوز اجتناب کنید.
• آرد گندم و آرد سفید را در رژیم غذایی خود قرار دهید.
• غذاهای سرشار از اسیدهای چرب امگا سه مانند ماهی، روغن ماهی و آجیل مصرف کنید.
• موادغذایی سم زدا مانند بروکلی، کلم پیچ و کلم مصرف کنید. همچنین سبزیجات را به صورت بخارپز مصرف کنید.
• میوه های سرشار از فیبر مانند سیب مصرف کنید.
• میوه های سرشار از قند نخورید.
• از غذاهای سرخ شده و تند و چرب اجتناب کنید.
• سعی کنید بیشتر غذاهای گیاهی بخورید.

10- هر روز ورزش کنید:

ورزش روزانه و منظم باعث درمان کبد چرب می شود. ورزش منظم به تناسب اندام کمک می کند و از چاقی جلوگیری می کند. همچنین سوخت و ساز بدن افزایش می یابد و عملکرد کبد بهبود می یابد. حداقل روزی سی دقیقه ورزش کنید. اگر به تازگی شروع به ورزش کرده اید با حرکات سبک آغاز کنید سپس حرکات را سنگین تر و پیچیده تر کنید. بهتر است در ابتدا زیر نظر مربی ورزش را شروع کنید.

ایروبیک، راه رفتن و دویدن برای کبد مفید است. دوچرخه سواری، شنا و ورزش های تفریحی نیز موثر هستند.

نکات مهم دیگر در درمان کبد چرب

1. اگر اضافه وزن دارید، در ابتدا شروع به کاهش وزن کنید. یادتان باشد کاهش وزن سریع نیز باعث آسیب رسیدن به کبد می شود.
2. رژیم غذایی متعادل داشته باشید که سرشار از فیبر است و مقدار کمی چربی دارد.
3. مصرف قند و غذاهای سرخ شده را کاهش دهید.
4. الکل را به طور کامل کنار بگذارید.
5. اگر دیابت دارید، قند خون را تحت کنترل نگه دارید.
6. سعی کنید کلسترول را در حد متعادل نگه دارید.

---

سوالات رایج شما درباره کبد چرب:

1- علل ثانویه کبد چرب چیست؟

علل ثانویه کبد چرب عبارتند از:  هپاتیت C- مصرف الکل- بیماری سلیاک- بیماری تیرویی- استفاده از داروهایی مانند تاموکسیفن، آمیودارون، کورتیکواستروئیدها و داروهای ضد رتروویروسی- اختلالات لیپیدی از جمله Hypobetalipoproteinemia و بیماری ذخیره سازی کلسترول استر

2- آیا بیماران مبتلا به بیماری کبد چرب را می توان برای هیپرلیپیدمی درمان کرد؟

بله، بیماران مبتلا به کبد NAFLD در معرض خطر بالای بیماری های قلبی عروقی هستند و باید با مدیریت ریسک مناسب، درمان های مربوط  به هیپرلیپیدمی را دریافت کنند. بیماران مبتلا به کبد چرب در معرض خطر سمیت کبدی از مهارکننده های HMG-CoA ردوکتاز (استاتین ها) نیستند و می توانند با خیال راحت از دوز استاندارد این داروها دریافت کنند. این بیماران غالبا دارای هیپر تری گلیسیرید هستند و می توانند با اسید چرب امگا 3 (روغن ماهی)، اسید نیکوتین یا فیبرها درمان شوند.

3- نام بیماری مزمن کبدی در مراحل پیشرفته چیست؟

سیروز بیماری کبدی در مراحل پیشرفته است. بیماری هایی که منجر به سیروز می شوند، سلول های کبدی را از بین می برند. التهاب و ترمیم همراه با سلول های کبدی مرگبار سبب ایجاد بافت زخم می شود و زخم پیشرونده منجر به سیروز می شود.

4- آیا هپاتیت نوعی بیماری کبدی است؟

 بله ،واژه هپاتیت به معنای "التهاب کبد" است و سلول های کبدی به دلایل بسیاری از جمله الکل، مواد مخدر، سموم و عفونت ها ملتهب می شوند. از سوال 1 به یاد بیاورید: بیماری کبدی فرایندی غیر طبیعی است که بر کبد تاثیر می گذارد.

5- علاوه بر مصرف بیش از حد الکل، چه مواد دیگری می تواند باعث بیماری کبد شود؟

استامینوفن، قارچ ها و استاتین ها. استامینوفن مانند (Tylenol®) بیش از حد می تواند باعث نابودی کبد شود که اغلب مشکلی دائمی و منجر به مرگ می شود. بسیاری از آنتی بیوتیک ها و استاتین ها (داروهای کنترل کننده کلسترول) نیز ممکن است باعث التهاب و تخریب کبد شوند. مقدار بیش از حد ویتامین A هم می تواند باعث ایجاد هپاتیت، سیروز و نارسایی کبدی شود. علاوه بر این، بسیاری از قارچ ها برای کبد سمی هستند و خوردن قارچ های ناشناس در جنگل می تواند منجر به نارسایی کبدی شود.

6- آیا باید در مورد نتایج غیر طبیعی آزمایش خون نگران باشم؟

آزمایش های غیر طبیعی خون یا آزمایش های عملکرد کبدی غیر معمول نیستند و همیشه این بدان معنا نیست که شما یک بیماری کبدی جدی دارید. تست های عملکرد کبدی شامل نمونه گیری خون و انجام آزمایش های مختلف در آزمایشگاه است. آزمایش های عملکرد کبدی می تواند نشان دهد که کبد شما ملتهب شده یا آسیب دیده است.

برخی از آزمایشات خیلی جدی نیستند و نتایج غیرطبیعی می تواند به دلیل بیماری هایی غیر از کبد چرب باشد . همچنین نتایج می تواند با گذشت زمان تغییر کند، بنابراین ممکن است بعد از تغییر سبک زندگی و مصرف دارو مجددا پزشک آزمایش را انجام دهد و  نتایج دیگری دریافت کند. دکتر شما از نتایج آزمایش خون بیشتری و گاهی اسکن کبد برای پیدا کردن مواردی که کبد شما غیر طبیعی است، استفاده خواهد کرد.

[collapse id=2624]

منبع: سلامت بانوان اوما

رنگ اسپرم سالم چگونه است؟

رنگ مایع منی در آقایان مانند رنگ مخاط دهانه رحم در خانم ها می تواند نشانه ای از سلامت دستگاه تناسلی و باروری باشد. معمولا رنگ سفید مایع منی نشانه سلامت کامل آن است. اما بیشتر مردان حداقل یک بار تغییر رنگ در منی را تجربه کرده اند. اگر این تغییر زودگذر باشد مشکلی ایجاد نمی کند اما در صورتی که بیشتر از چند روز یا چند هفته طول بکشد نیاز به معاینه پزشکی دارد.

 در این مطلب می خواهیم به طور کامل رنگ هایی که ممکن است در منی مشاهده کنید و دلایل، عوارض و روش های درمانی آن را برایتان توضیح دهیم. پس با گروه سلامت اوما همراه باشید:

چرا مایع منی تغییر رنگ می دهد؟

مایع منی به طور معمول به رنگ سفید مایل به خاکستری و با یک بافت ژله ای مانند است. به طور کلی میزان غلظت مایع منی و رنگ آن به ژنتیک مرد، رژیم غذایی مورد استفاده و سلامت کلی جسمی او بستگی دارد و به همین دلیل در مردان مختلف متفاوت است. تغییر موقتی برای چند ساعت یا چند روز در رنگ مایع منی جای نگرانی ندارد و مشکلی ایجاد نمی کند مگر اینکه علائم دیگری مانند تب و ... در کنار این تغییر رنگ مشاهده کنید.

دلایل ایجاد رنگ های مختلف در منی

در جدول زیر علت ایجاد هر رنگ را به طور مشخص نشان داده ایم تا در ادامه درباره آن ها توضیحاتی را به شما اومایی های عزیز ارائه دهیم:

 

	بدون رنگ، سفید یا خاکستری	زرد	سبز	صورتی	قرمز	قهوه ای	نارنجی	سیاه
رژیم غذایی		x	x
وجود فلزات سنگین						x	x	x
فشار خون بالا				x	x
زردی		x
لکوسیتوسپرمیا		x
حالت نرمال	x
بیوپسی یا جراحی پروستات				x	x	x	x
سرطان پروستات، بیضه یا مجرای ادراری				x	x	x	x
پروستاتیت		x	x	x	x	x	x
بیماری های مقاربتی				x	x	x	X
آسیب های نخاعی						x		x
اعتیاد		X
ادرار در مایع منی		X
رابطه جنسی شدید یا خودارضایی				x	x

 

معنی مایع منی شفاف و بدون رنگ یا سفید و خاکستری چیست؟

مایع منی شفاف، سفید یا خاکستری به معنای مایع منی "طبیعی" یا سالم تلقی می شود. رنگ مایع منی و نوع بافت آن به عوامل مختلفی مانند انواع کانی ها، پروتئین ها، هورمون ها و آنزیم های تشکیل شده در بدنتان بستگی دارد.

موادی که عمدتا مسئول این رنگ هستند توسط غده پروستات شما تولید می شود. این ترکیبات شامل موارد زیر می باشند:

• اسید سیتریک
• اسید فسفاتاز
• کلسیم
• سدیم
• فلز روی
• پتاسیم
• آنزیم های تقسیم کننده پروتئین
• فیبرینولیزین

اجزای دیگر مایع منی، از طریق بیضه ها و غده مجرای ادراری تولید می شوند.

معنی منی زرد یا سبز چیست؟

منی زرد یا سبز معمولاً به دلایل زیر به وجود می آید:

1- ادرار در مایع منی

گاهی ادرار می تواند در مجرای ادرار شما باقی بماند، یعنی همان لوله ای که ادرار را از مثانه شما بیرون می کشد. که به عنوان احتباس ادرار شناخته می شود و هنگام انزال به دلیل جهش مایع منی در آن قرار گرفته و خارج می شود.

مایع منی ممکن است کمی با ادرار باقیمانده مخلوط شود و به همین دلیل مایع منی شما زردرنگ می شود. این حالت معمولا طبیعی و زودگذر است ودلیلی برای نگرانی وجود ندارد. اگر شما عادت داشته باشید قبل از مقاربت جنسی به دستشویی بروید کمتر این اتفاق می افتد که رنگ مایع منی به دلیل ادرار مانده در لوله مجاری زرد شود. اما اگر این حالت دائمی باشد و بیشتر از چند بار اتفاق بیفتد ممکن است به دلایل زیر رنگ زرد ایجاد شده باشد و نیاز به مراقبت های پزشکی داشته باشید:

• عفونت مجاری ادراری

• هایپرپلازی خوش خیم پروستات (پروستات بزرگ شده)

• عفونت پروستات (پروستاتیت) یا عفونت سایر ارگان های تولید مثل

2- زردی

  زردی زمانی اتفاق می افتد که ماده ای به نام بیلی روبین بیش از حد در بدن شما ایجاد شود. بیلی روبین یک رنگدانه زرد است که وقتی کبد شما گلبول های قرمز خون را تجزیه می کند، در آن باقی می ماند. معمولا کبد می تواند بیلی روبین اضافی را از بدن دفع کند اما در صورتی که عملکرد کبد مشکل داشته باشد و یا به هر دلیلی میزان بیلی روبین به قدری بالا رود که از بدن دفع نشود فرد دچار زردی خواهد شد. رایج ترین علامت زردی، زرد شدن پوست بدن شما و زرد شدن سفیدی چشم می باشد. در عین حال می تواند مایع منی را نیز زرد کند.

علائم دیگر زردی عبارتند از:

• لرز
• تب
• درد شکم

3- لکوسیتوسپرمیا

لکوسیتوسپرمی هنگامی اتفاق می افتد که تعداد زیادی گلبول سفید (لکوسیت) در مایع منی شما وجود داشته باشد. به همین دلیل مایع منی به رنگ زرد در می آید. علل افزایش گلبول سفید در مایع منی می تواند شامل موارد زیر باشد:

• بیماری های مقاربتی (STD)
• عفونت پروستات
• اختلالات خود ایمنی

اگر مشکوک به لکوسیتوسپرمی هستید باید حتما به پزشک مراجعه کنید. برخی از عوارض این بیماری مانند کلامیدیا( یکی از بیماری های مقاربتی) در صورت عدم درمان ممکن است منجر به ناباروری شود. اما در صورت تشخیص سریع با یک دوره درمانی آنتی بیوتیک به راحتی قابل درمان می باشد.

4- عفونت پروستات (پروستاتیت)

اسپرم زرد یا زرد مایل به سبز می تواند در اثر عفونت پروستات ایجاد شود. این اتفاق زمانی می افتد که باکتری های دستگاه ادراری شما وارد غده پروستات شوند. علائم دیگر عفونت پروستات می تواند شامل موارد زیر باشد:

• مشکل در ادرار
• درد و خارش
• تکرر ادرار و احساس نیاز به ادرار در  اغلب مواقع
• درد پایین شکم
• درد در نزدیکی رکتوم (مقعد) شما
• درد در هنگام انزال و یا رابطه جنسی
• احساس خستگی غیر طبیعی
• تب
• لرز

اگر به پروستاتیت مشکوک هستید، در اسرع وقت به پزشک خود مراجعه کنید تا در صورت تایید صد درصد بیماری سریعا برای درمان آن اقدام کنید و از خطرات ناشی از آن جلوگیری نمایید.

5- رژیم غذایی و مواد مصرفی روزانه

خوردن غذاها و ادویه هایی مانند زعفران و زردچوبه که حاوی رنگ های زرد بصورت طبیعی یا مصنوعی هستند می توانند مایع منی شما را زرد کنند. غذاهایی که سرشار از موادی مانند گوگرد مانند پیاز و سیر هستند نیز ممکن است در  رنگ مایع منی تأثیرگذار باشند. در این حالت این رنگ ماندگار نیست و نهایتا تا چند روز ادامه دارد. نوشیدن مشروبات الکلی و یا استفاده از ماری جوانا نیز ممکن است منجر به رنگ زرد در مایع منی شود.

معنی رنگ مایع منی صورتی، قرمز، قهوه ای یا نارنجی چیست؟

یک رنگ صورتی یا قرمز معمولاً نشانه خون تازه است. رنگ قهوه ای یا نارنجی معمولاً نشانه خون لخته شده است که قبلا ایجاد شده و الان بصورت لخته خارج می شود. همچنین ممکن است خون تازه پس از قرار گرفتن در معرض اکسیژن واکنش داده و اکسید شود و به رنگ قهوه ای یا نارنجی در بیاید.

مایع منی خونی معمولا بعنوان منی خونساز معروف است که به دلایل زیر می تواند ایجاد شود:

1- بیوپسی یا جراحی پروستات

بیوپسی هنگامی انجام می شود که پزشک شما نمونه بافتی از غده پروستات شما را برای ادامه و تکمیل درمان شما بگیرد. برای این کار در قسمت مورد نظر بافت برش می خورد و باعث می شود مقداری خون وارد مجاری ادراری شما یا مجرای انزال شما شود که در این صورت در هنگام ادرار در ادرارتان یا در هنگام انزال در منی کمی خون مشاهده می کنید. جراحی نیز می تواند باعث نشت خون در مجرای انزال شود و با منی خارج گردد. 

خون همچنین می تواند با موادی در پروستات مخلوط شود که هنگام انزال تولید می شوند. در کل همه این موارد می توانند باعث شوند مایع منی شما مایل به قرمز، مایل به صورتی یا قهوه ای مایل به قرمز شود.

2- فشار خون بالا

فشار خون بالا نیز، به خصوص اگر تحت درمان قرار نگیرد، می تواند باعث ایجاد خون در مایع منی شما شود. بعضی موقع ها فشار خون فقط این ویژگی را ایجاد می کند و در بعضی افراد علائم دیگری را نیز به وجود می اورد که عبارتند از:

• تنگی نفس
• خون دماغ شدن
• سردرد های شدید

3- بیماری های مقاربتی

بیماری های مقاربتی  مانند تبخال، کلامیدیا و سوزاک می توانند باعث ایجاد خون در مایع منی شوند. در بیشتر مواقع این بیماری ها هیچ علائمی ندارند و تنها از طریق آزمایشات مربوط به بیماری های مقاربتی تشخیص داده می شوند اما می توانند علائمی مانند خون در مایع منی و دیگر علائم زیر را نیز ایجاد نمایند:

• درد یا سوزش هنگام خوابیدن به پهلو
• درد یا تورم در بیضه ها
• ترشحات غیرمعمول زرد یا رنگی از آلت تناسلی شما
• بثورات خارش دار، تحریک کننده یا دردناک

در صورت مشاهده هرکدام از این علائم در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید تا در صورت نیاز مورد درمان قرار بگیرید. اکثر بیماری های مقاربتی در صورت تشخیص زودهنگام به راحتی قابل درمان هستند اما در صورت بی توجهی و عدم درمان می توانند عوارض جبران ناپذیری مانند ناباروری ایجاد کنند و همچنین به راحتی در نزدیکی جنسی به شریک جنسی شما انتقال داده می شوند. 

4- عفونت پروستات (پروستاتیت)

در صورت عدم درمان، پروستاتیت همچنین می تواند باعث ایجاد خون در مایع منی شود. عفونت پروستات علائم دیگری نیز دارد که شامل موارد زیر می شود:

• مشکل در ادرار
• درد و خارش
• احساس نیاز به  ادرار بصورت مداوم
• درد در پایین شکم
• درد در نزدیکی رکتوم (مقعد) شما
• درد در هنگام انزال و مقاربت
• احساس خستگی غیر طبیعی
• تب
• لرز

5- رابطه جنسی جدی یا استمناء

در بعضی موارد، انزال مکرر می تواند باعث ایجاد خون در مایع منی شما شود. نداشتن ارگاسم برای مدت طولانی یا متوقف کردن خود قبل از انزال، نیزمی تواند مقداری خون را وارد مایع منی نماید. در این حالت معمولا دلیلی برای نگرانی وجود ندارد و ظرف یکی دو روز این مشکل حل می شود و رنگ مایع منی به حالت طبیعی خود بر می گردد.

6- سرطان پروستات، بیضه یا مجرای ادراری

در موارد نادر، مایع منی خونین می تواند نشانه سرطان پروستات، بیضه یا مجرای ادراری باشد. این سرطان ها حتی در صورتی که پیشرفت کرده باشند هم معمولاً با موفقیت درمان می شوند. 

علائم دیگر این سرطان ها می تواند شامل درد یا ناراحتی در قسمت های زیر باشد:

• بیضه ها
• اسکروتوم
• پایین شکم
• کمر
• ناحیه تناسلی

معنی رنگ سیاه در مایع منی چیست؟

خون سیاه در منی به معنی خون لخته شده و مانده به مدت طولانی در مجرای انزال است که قدیمی است. مثلا ممکن است اگر در اثر جراحی خون وارد مجرا شده است و تا مدت ها بعد از آن انزال نداشته اید این حالت ایجاد شود. همچنین ممکن است به دلایل زیر خون سیاه در مایع منی ایجاد شود:

1- آسیب های نخاعی

صدمات به نخاع شما ممکن است منجر به منی قهوه ای تیره یا سیاه رنگ شود. اگرچه دلیل دقیق آن هنوز مشخص نیست، ممکن است ارتباطی با نقص غدد وزیکول منی داشته باشد. این غدد برخی از مواد تشکیل دهنده منی را تولید می کنند.

اگر قبلاً این رنگ را در مایع منی خود مشاهده نکرده اید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا علت آن بررسی شود. 

2- فلزات سنگین

یک مطالعه در سال 2013 نشان داد که مقادیر بالای فلزات سنگین مانند سرب، منگنز و نیکل در خون می تواند باعث ایجاد مایع منی با رنگ تیره شود. این موضوع ممکن است ناشی از خوردن منبع نامطمئن مواد غذایی آلوده، آب یا سایر عوامل محیطی باشد. اگر درباره قرار گرفتن در معرض آن مردد هستید یا اخیرا در محیطی مشکوک بوده اید بهتر است برای معاینه به پزشک مراجعه کنید

اگر بافت منی تغییر کند چه اتفاقی می افتد؟

مایع منی سالم معمولاً چسبناک یا ژله مانند است. بسته به موارد زیر ممکن است تغییرات کمی را در بافت تجربه کنید:

• رژیم غذایی
• مصرف الکل 
• سطح فعالیت بدنی
• استفاده از ماری جوانا

تغییر موقت بافت منی نگران کننده نیست مگر اینکه در کنار آن تغییر رنگ یا علائم دیگری را نیز تجربه کنید. در صورت بروز درد، ناراحتی یا خستگی همراه با تغییر شدید در بافت مایع منی، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. این علائم به همراه مایع منی غلیظ می تواند نشانه کم آبی شدید بدن، عدم تعادل هورمونی یا عفونت نیز باشد. مایع منی آبکی نیز ممکن است نشانه کمبود ویتامین یا ناباروری در مردان باشد.

چه زمانی باید به پزشک یا ارائه دهنده خدمات بهداشتی دیگر مراجعه کنید؟

ما در هر قسمت برای شما توضیح دادیم که در صورت بروز چه علائمی باید به پزشک مراجعه کنید. بنابراین به طور کلی باید بدانید که اگر علائم تغییر رنگ بعد از چند روز برطرف شد و هیچ علائم دیگری همراه آن مشاهده نکردید نیازی به مراجعه به پزشک نیست اما در صورت طولانی شدن آن و یا بروز علائم دیگر باید حتما به پزشک مراجعه کنید.

سخن آخر

رنگ سفید یا خاکستری و یا شفاف مایع منی و حالت ژله مانند آن به معنی سلامت کامل منی می باشد. گاهی مردان به دلایل مختلفی که به طور کامل در این مقاله برایتان شرح دادیم دچار تغییر رنگ در مایع منی می شوند که همیشه خطرناک نیست و می تواند بصورت خود به خودی درمان شود. اما در صورت وجود علائم دیگر باید آن را جدی گرفته و حتما به دنبال درمانش باشید.

[collapse id=2639]

منبع: سلامت بانوان اوما