علت عفونت مثانه در زنان

عفونت مثانه نوعی عفونت باکتریایی است که در مثانه اتفاق می افتد. به این نوع عفونت، عفونت مجاری ادراری نیز می گویند. زیرا علاوه بر مثانه می تواند کلیه، رحم و مجرای پیشاب را نیز درگیر کند. بیشتر عفونت های مثانه به صورت ناگهانی اتفاق می افتند اما برخی از آن ها نیز در طول طولانی مدت ایجاد می شوند. درمان بیماری در مراحل اولیه بهترین راه جلوگیری از گسترش عفونت می باشد. در این مقاله می خواهیم نکات مهم درباره عفونت مثانه در زنان را برای شما عزیزان اومایی توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

چه چیزی باعث عفونت مثانه می شود؟
چه کسی در معرض عفونت مثانه است؟
علائم عفونت مثانه چیست؟
نحوه تشخیص عفونت مثانه
درمان عفونت مثانه
جلوگیری از عفونت مثانه

چه چیزی باعث عفونت مثانه می شود؟

به طور کلی باکتری هایی که وارد مجاری پیشاب ومثانه می شوند باعث عفونت مثانه را ایجاد می کنند. معمولا باکتری از طریق ادرار از بدن خارج می شود. در مردها غدد پروستات، که هورمون های محافظ در مقابل باکتری ها را ایجاد می کنند، سیستم دفاعی قوی تری فراهم می کنند. اما باز هم امکان دارد باکتری ها به دیواره مثانه بچسبند و به سرعت تکثیر شوند. در این مرحله بدن نمی تواند باکتری ها را از بین ببرد بنابراین عفونت مثانه اتفاق می افتد.

مطالعات نشان می دهد در بیشتر موارد عفونت مثانه به وسیله باکتری E.coli یا کاندیدا ایجاد می شود. این باکتری در روده بزرگ بصورت طبیعی وجود دارد. اما زمانی که این باکتری ها بیش از حد طبیعی زیاد شوند و یا مقدار اضافی آن ها از طریق ادرار خارج نشود باعث عفونت مجاری ادراری خواهد شد.

کلامیدیا و میکوپلزاما باکتری های دیگری هستند که باعث عفونت می شوند. این باکتری ها از طریق بیماری های مقاربتی وارد بدن شده و علاوه بر مثانه، بر اندام های جنسی مانند واژن نیز اثر می گذارند.

چه کسی در معرض عفونت مثانه است؟

هر فردی در هر سنی می تواند مبتلا به عفونت مثانه شود اما خانم ها نسبت به آقایان خیلی بیشتر مستعد این نوع عفونت هستند. زیرا خانم ها مجاری پیشاب کوتاه تری دارند و به مقعد نزدیک تر است. بنابراین باکتری ها راحت تر به مثانه می رسند. به همین دلیل در خانم ها، باکتری ها فاصله کوتاه تری را برای رسیدن به مثانه طی می کنند و فعالیت بیشتری در مجاری ادراری خواهند داشت.

فاکتورهای دیگری نیز وجود دارد که احتمال ابتلا به عفونت مثانه را در خانم ها و آقایان افزایش می دهد. این فاکتورها عبارتند از:

• افزایش سن
• تحرک نداشتن
• مصرف مایعات به مقدار کم
• عمل جراحی در مجاری ادرار
• استفاده از سوند ادراری
• انسداد مجاری ادرار که باعث مسدود شدن مثانه و مجاری پیشاب می شود.
• اختلالات مجاری ادرار که به دلیل نقص در هنگام تولد یا زخم ایجاد شده است.
• احتباس ادرار که باعث مشکل در تخلیه مثانه می شود.
• پروستات بزرگ
• بی اختیاری روده
• بارداری
• دیابت

مطالعات نشان می دهد متاسفانه پس از به وجود آمدن اولین عفونت ادراری در آقایان در صورت عدم درمان کامل در دفعات بعد عفونت با شدت بیشتری ظاهر می شود. زیرا باکتری ها از طریق غدد پروستات به بافت ها راه پیدا می کنند و در آن ها پنهان می شوند.

علائم عفونت مثانه چیست؟

علائم عفونت مثانه متناسب با شدت آن متفاوت است. تغییر ناگهانی در هنگام ادرار، درد و سوزش نشانه های اصلی عفونت می باشد. علائم رایج دیگر عفونت مثانه عبارتند از:

• ادرار خونی یا تیره
• بیش از حد ادرار کردن
• ادرار بد بو
• درد یا سوزش ادرار
• نیاز شدید به ادرار کردن
• فشار یا گرفتگی در قسمت پایین شکم یا قسمت پایین پشت کمر

عفونت مثانه باعث پشت درد می شود. این درد به دلیل درد ایجاد شده در کلیه می باشد. در این حالت درد در هر دو طرف پشت بدن و در قسمت میانی پشت حس می شود. این حالت علامت رسیدن عفونت به کلیه است. عفونت کلیه باعث تب نیز می شود و باید در اسرع وقت مورد درمان قرار بگیرد تا مسائل و خطرات پیچیده تری برای شما ایجاد نکند. 

نحوه تشخیص عفونت مثانه

پزشک با انجام آزمایش ادرار عفونت مثانه را تشخیص می دهد. در این آزمایش فاکتورهای زیر بررسی می شوند:

• گلبول های سفید خون
• گلبول های قرمز خون
• نیترات
• باکتری ها
• سایر مواد شیمیایی موجود در ادرار 

پزشک همچنین ممکن است آزمایش کشت نیز انجام دهد که به وسیله آن نوع باکتری موجود در ادرار تعیین می شود. هنگامی که نوع باکتری مشخص شد، حساسیت باکتری به آنتی بیوتیک مورد بررسی قرار می گیرد. در این صورت مشخص می شود که عفونت به وسیله چه آنتی بیوتیکی درمان می شود.

درمان عفونت مثانه

عفونت مثانه توسط داروهای ضد باکتری، کاهش درد و سوزش درمان می شود. روش های درمان خانگی نیز در درمان عفونت مثانه موثر و کمک کننده هستند.

مصرف دارو

برای از بین بردن باکتری هایی که باعث عفونت مثانه شده اند، آنتی بیوتیک تنها داروی مورد استفاده است. اگر احساس درد و سوزش دارید، پزشک قرص هایی برای تسکین تجویز می کند. رایج ترین قرصی که برای درمان عفونت مثانه استفاده می شود قرص فنازوپیریدین است.

درمان خانگی

مصرف مایعات زیاد باعث خروج راحت تر باکتری ها از طریق ادرار می شود و آب بهترین مایع مصرفی برای بدن است. پزشک مصرف ویتامین ث و آب ذغال لخته را نیز به شما توصیه می کند تا مقدار اسید موجود در ادرار افزایش یابد. این اسید باعث از بین رفتن باکتری ها بصورت طبیعی می شود. مزیت دیگر استفاده از آب ذغال لخته جلوگیری از چسبیدن باکتری به دیواره مثانه و افزایش فعالیت و تکثیر آن ها می باشد. 

جلوگیری از عفونت مثانه

برخی تغییرات در روش زندگی باعث کاهش احتمال عفونت مثانه می شود. اگر زیاد دچار عفونت مثانه می شوید پزشک راه های پیشگیری را به شما پیشنهاد می کند. پیشگیری شامل مصرف آنتی بیوتیک به صورت روزانه می باشد. گاهی اوقات نیز پزشک مصرف آنتی بیوتیک بعد از رابطه جنسی را توصیه می کند. 

تغییر روش زندگی

تغییر در روش زندگی و کنار گذاشتن عادت های غلط نیز باعث کاهش یا حذف باکتری های ایجاد کننده عفونت می شوند. ما پیشنهاد می کنیم برای جلوگیری از عفونت در برنامه روزانه خود به توصیه های زیر عمل کنید:

• روزانه 6 تا 8 لیوان آب بنوشید. اما اگر مشکل کلیه دارید راجع به مقدار مایع مصرفی در روز با پزشک مشورت کنید.
• روزانه آب ذغال لخته مصرف کنید.
• به محض اینکه نیاز داشتید ادرار کنید.
• اگر خانم هستید بعد از ادرار از جلو تا عقب را به خوبی تمیز کنید و این کار را برعکس انجام ندهید.
• از اسپری ها، پودرها و دئودرانت های بهداشتی استفاده نکنید.
• به جای حمام کردن در وان، دوش بگیرید.
• لباس زیر کتان و لباس های گشاد بپوشید.
• هر روز لباس زیر خود را عوض کنید.
• به جای تامپون از نوار بهداشتی استفاده کنید.
• به جای استفاده از دیافراگم یا اسپرم کش از روش های دیگر کنترل بارداری استفاده کنید.
• از کاندوم های روان کار غیرمنی کش استفاده کنید.
• قبل و بعد از نزدیکی جنسی ادرار کنید.

سخن آخر

بیشتر عفونت های مثانه بعد از 48 ساعت یا بعد از مصرف یک دوره آنتی بیوتیک مناسب فروکش می کنند. اما برخی عفونت های مثانه به خاطر برخی مشکلات بدن یا باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک به کلیه نیز پیشروی می کنند. عفونت مزمن مثانه نیاز به ترکیبی از درمان و پیشگیری دارد. در برخی موارد مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک نیز مورد نیاز است. هر چقدر زودتر به درمان عفونت مثانه بپردازید، احتمال گسترش عفونت کاهش می یابد. بنابراین بهتر است در صورت مشاهده علائم اولیه حتما به پزشک مراجعه کنید و مورد درمان قرار بگیرید. 

[collapse id=2951]

منبع: سلامت بانوان اوما

4 نوع جفت سرراهی بهمراه تشخیص و درمان

 جفت سر راهی یا پلاسنتا پرویا به معنی اتصال جفت به دیواره رحم در محلی است که به طور کامل یا به طور جزئی دهانه رحم را پوشش می دهد.  خونریزی پس از هفته 20 بارداری، نشانه اصلی وجود جفت سر راهی است. برای تشخیص جفت سر راهی در این زمان از سونوگرافی استفاده می شود.  درمان جفت سر راهی شامل استراحت مطلق و محدودیت فعالیت است. بسته به شرایط جفت ممکن است برخی داروها، مایعات داخل وریدی و انتقال خون نیز مورد نیاز باشد.  در بعضی شرایط نیز زایمان سزارین برای پیشگیری از جفت سر راهی کامل لازم است. خوشبختانه اکثر مادرانی که با این مشکل مواجه می شوند فرزندان سالمی را به دنیا می آورند. در این مقاله می خواهیم شما مامان های اومایی عزیز را با انواع جفت سرراهی و نحوه درمان آن ها آشنا کنیم. با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

جفت سرراهی چیست؟
4 نوع جفت سر راهی
علائم و نشانه های جفت سرراهی چیست؟
چه چیزی سبب ایجاد جفت سرراهی می شود؟
عوامل ایجاد کننده جفت سر راهی بعد از هفته 20 بارداری
جفت سرراهی چگونه تشخیص داده می شود؟
درمان و پیشگیری از جفت سرراهی چیست؟
عوارض احتمالی جفت سرراهی چیست؟

---

جفت سرراهی چیست؟

جفت سر راهی شایع ترین علت خونریزی بدون درد در مراحل انتهایی حاملگی یعنی بعد از هفته 20 بارداری است. همان طور که می دانید جفت عضو موقتی است که به مادر و جنین متصل است و اکسیژن و مواد مغذی را از خون مادر به جنین منتقل می کند. بنابراین نقش حیاتی برای نوزاد دارد. جفت به صورت دیسک شکل است و قطر کامل آن حدود 17.5 سانتیمتر است. جفت به دیواره رحم متصل است. جفت سرراهی زمانی اتفاق می افتد که در جای مناسب نباشد و در واقع در نزدیکی دهانه رحم قرار می گیرد. از آنجا که جفت پر از رگ های خونی است، اگر در نزدیکی خروجی رحم قرار گیرد، هنگامی که دهانه رحم کشیده می شود احتمال خونریزی وجود دارد.

4 نوع جفت سر راهی

4 نوع جفت سر راهی وجود دارد که عبارتند از:

1- جفت لولایینگ:

یعنی محل جفت تنها در قسمت تحتانی رحم است. اما هنوز با دهانه رحم فاصله دارد.

2- جفت سرراهی مارژینال:

جفت به حدی پایین است که لب به لب سوراخ دهانه رحم شده است .

3- جفت سرراهی پارشیال:

جفت آنقدر پایین است که حتی مقداری از آن، دقیقا روی سوراخ دهانه رحم قرار گرفته است .

4- جفت سرراهی کامل:

در این نوع جفت در پایین ترین حالت ممکن قرار دارد و کاملا روی دهانه رحم را پوشانده است.

مقاله پیشنهادی اوما: خطرات پایین بودن جفت در بارداری

علائم و نشانه های جفت سرراهی چیست؟

خونریزی نشانه اولیه جفت سرراهی است و در اکثریت (70 تا 80 درصد) زنان مبتلا به این بیماری رخ می دهد. به طور کلی در صورت وجود جفت سر راهی به احتمال زیاد شما موارد زیر را مشاهده می کنید:

•  خونریزی واژینال پس از هفته بیستم بارداری، مشخصه جفت سرراهی است.
•  معمولا خونریزی بدون درد است اما می تواند با انقباض رحم و درد شکم همراه باشد.
•  خونریزی بسته به مکان قرارگیری جفت ممکن است از خفیف تا شدید متفاوت باشد.

چه چیزی سبب ایجاد جفت سرراهی می شود؟

جفت ممکن است به دلایلی در قسمت پایین رحم یا در مجاورت دهانه رحم قرار داشته باشد و دهانه را پوشش دهد. با پیشرفت بارداری جفت از دهانه رحم دور می شود، بنابراین زنان در مراحل اولیه بارداری بیشتر دچار جفت سرراهی می شوند. حدود 6٪ زنان بین هفته 10 تا 20 بارداری جفت سر راهی را در سونوگرافی مشاهده می کنند. 90٪ از این موارد با پیشرفت بارداری به صورت خود به خودی برطرف می شوند و در 10 درصد دیگر باید مراقبت های لازم انجام شود تا خطری برای نوزاد پیش نیاید.

عوامل ایجاد کننده جفت سر راهی بعد از هفته 20 بارداری

جفت سرراهی بعد از هفته بیستم بارداری می تواند به علت ناهنجاری های رحم باشد که باعث می شود جفت به قسمت پایین رحم متصل شود یا به علت فاکتورهایی می باشد که باعث بزرگ شدن جفت می شوند. به طور کلی در این زمان جفت سر راهی به دلایل زیر است:

1- عوامل مربوط به رحم

فاکتورهای رحمی که می توانند به جفت سرراهی منتهی شوند شامل آسیب به بافت پوشش رحم می باشد. این آسیب ممکن است به دلیل زایمان سزارین قبلی، عمل های قدیمی مانند کورتاژ D & C برای سقط جنین، حفره رحم یا هر نوع جراحی مربوط به رحم باشد.

2- عوامل مربوط به جفت

هنگامی که جفت باید بزرگتر شود تا عملکرد کاهشی را جبران کند ( توانایی پایین برای انتقال اکسیژن و یا مواد مغذی)، احتمال بالقوه ایجاد جفت سرراهی وجود دارد زیرا سطح جفت بزرگتر می شود. نمونه هایی از موقعیت هایی که نیاز به عملکرد بیشتر جفت و بزرگ تر شدن آن دارد شامل حاملگی چندقلو، سیگار کشیدن مادر و زندگی در ارتفاع بالا می باشد. بنابراین در این شرایط احتمال وجود جفت سر راهی در اواخر بارداری بیشتر خواهد شد. 

چه کسی در معرض جفت سرراهی قرار دارد؟

پیش از هفته 20 بارداری، جفت سرراهی در چهار مورد از هر 1000 حاملگی یافت می شود. زنان آسیایی بیشتر از سایر نژادها در معرض جفت سرراهی هستند و دلیل آن هنوز مشخص نیست. همچنین مشاهده شده است زنانی که پسر باردار هستند بیشتر دچار جفت سرراهی می شوند. خطر ایجاد جفت سرراهی با افزایش سن مادر و سابقه جفت سرراهی در بارداری های گذشته نیز افزایش می یابد. 

جفت سرراهی چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص جفت سرراهی از سونوگرافی استفاده می شود. بسته به محل جفت، این آزمایش به صورت شکمی یا واژینال انجام خواهد شد. گاهی اوقات انجام هر دو نوع سونوگرافی ضروری می باشد. در زنانی که احتمال وجود جفت سر راهی وجود دارد باید ابتدا سونوگرافی انجام شود و بعد معاینه لگنی صورت گیرد تا باعث خونریزی شدید نشود. 

مقاله پیشنهادی اوما: گرید جفت چیست و انواع طبقه بندی آن

درمان و پیشگیری از جفت سرراهی چیست؟

درمان جفت سرراهی به میزان و شدت خونریزی، سن حاملگی و وضعیت جنین، موقعیت جفت و جنین و اینکه آیا خونریزی متوقف شده است یا خیر بستگی دارد. زایمان سزارین برای پیشگیری از جفت سرراهی کامل لازم است و ممکن است برای سایر انواع جفت سرراهی نیز بسته به تشخیص پزشک مورد نیاز باشد (معمولا پس از هفته 36 بارداری). اما در صورت خونریزی شدید که در بیمارستان متوقف نمی شود، زایمان سزارین در هر سنی از بارداری انجام می شود تا با توقف بارداری و برداشتن جفت بصورت کامل از خونریزی جلوگیری شود. 

زنانی که به طور فعال خونریزی دارند و خونریزی آن ها متوقف نمی شود، برای مراقبت بیشتر در بیمارستان بستری خواهند شد. اگر خونریزی کم باشد یا خونریزی وجود نداشته باشد یا خونریزی متوقف شده باشد، استراحت در خانه توصیه می شود. مراقبت در خانه همیشه هم ایده آل نیست و زنانی که در خانه از خود مراقبت می کنند، باید دسترسی به مراقبت های پزشکی داشته باشند. به زنان مبتلا به جفت سرراهی در سه ماهه سوم بارداری توصیه می شود از مقاربت جنسی و ورزش اجتناب کنند و سطح فعالیت خود را کاهش دهند.

زنان با جفت سرراهی که خونریزی سنگین دارند ممکن است نیاز به تزریق خون و مایعات داخل وریدی داشته باشند. در بعضی موارد نیز، داروهای Tocolytic (داروهایی که باعث کاهش یا مهار درد زایمان می شوند) مانند سولفات منیزیم یا تربتالین (Brethine) ضروری هستند. ممکن است کورتیکواستروییدها هم قبل از زایمان سزارین برای افزایش رشد ریه در جنین تجویز شود.

عوارض احتمالی جفت سرراهی چیست؟

جفت سرراهی می تواند با سایر ناهنجاری های جفت یا بند ناف همراه باشد. برخی مطالعات نشان می دهد که جفت سر راهی باعث کاهش رشد جنین می شود. همچنین خونریزی جفت سرراهی می تواند خطر نارسایی پارگی زودرس غشاء (PPROM) را افزایش دهد و منجر به زایمان زودرس شود.

جداشدگی جفت عارضه جدی است که در 5 تا 10 درصد از زنان مبتلا به جفت سرراهی دیده می شود. جداشدگی جفت زمانی رخ می دهد که بافت جفت به عمق رحم رشد می کند و به لایه عضلانی متصل می شود، که در نتیجه موجب جداشدن جفت از دیواره رحم در هنگام زایمان می شود. این عوارض می تواند موجب خونریزی تهدید کننده حیات مادر یا جنین شود و معمولا در زمان زایمان سزارین نیاز به هیسترکتومی یعنی برداشتن کامل رحم مادر وجود دارد. در نهایت، مشابه سایر عوارض حاملگی، جفت سرراهی می تواند تاثیر عاطفی قابل توجهی بر روی زنان باردار داشته باشد.

آیا می توان از ایجاد جفت سرراهی جلوگیری کرد؟

به طور معمول نمی توان از جفت سرراهی جلوگیری کرد. اما در بعضی موارد می تواند عوامل افزایش خطر برای پیشرفت جفت سرراهی مانند سیگار کشیدن و فعالیت زیاد را کنار گذاشت.

پیش آگهی برای یک زن با جفت سرراهی چیست؟

اکثریت زنان با جفت سرراهی در کشورهای توسعه یافته نوزادان سالمی به دنیا می آورند و مرگ و میر مادران کمتر از 1٪ است. در کشورهای در حال توسعه که در آن منابع پزشکی کمتری وجود دارد، خطرات برای مادر و جنین بیشتر است. 

سخن آخر

همان طور که گفتیم ما نمی توانیم به طور مطلق از ایجاد جفت سر راهی جلوگیری کنیم و این عارضه ممکن است در هر سن از بارداری برای یک خانم ایجاد شود. منتها در اکثر خانم ها با پیشرفت بارداری برطرف خواهد شد و در افرادی هم که برطرف نمی شود با انجام توصیه های پزشکی و مراقبت کامل می توان بارداری سلامتی را به پایان رساند. بنابراین در صورت ابتلا به این عارضه باید مو به مو دستورالعمل های پزشکتان را اجرا کرده و به او اعتماد کنید.

[collapse id=2950]

منبع: سلامت بانوان اوما

سردرد در بارداری و 29 راه درمان و پیشگیری

در دوران بارداری ممکن است در هر زمان شما عوارض مختلفی را تجربه کنید که بعضی از آن ها قابل تحمل و بعضی دیگر اذیت کننده و یا خطرناک هستند. یکی از عوارض بارداری بخصوص در اوایل حاملگی سردرد است که گاهی خفیف و گاهی شدید می باشد. در این مقاله ما می خواهیم در مورد سردرد در بارداری و انواع روش های درمان آن با شما مامان های اومایی عزیز صحبت کنیم. پس تا پایان با ما همراه باشید. 

آیا سردرد در دوران بارداری معمول است؟

سردرد در دوران بارداری در بسیاری از زنان مخصوصا در اوایل شایع است. زیرا در این زمان بدن شما در حال تطابق خود با شرایط جدید و تغییرات هورمونی می باشد. هنوز دلیل اصلی این سردردها مشخص نیست اما به احتمال زیاد با تغییرات هورمونی و گردش خون ارتباط دارد.

یکی از مرسوم ترین انواع سردرد در دوران بارداری سردرد تنشی است و ممکن است شما را اذیت کند. سردرد تنشی بصورت یک درد مبهم و ثابت در هر دو طرف سر یا پشت گردن احساس می شود.

میگرن در بارداری چگونه است؟

میگرن در بارداری نیز نسبتاً مرسوم می باشد و در حدود 16 درصد از زنان در طول اولین بارداری سردردهای میگرنی اتفاق می افتد. این نوع درد با سردرد تنشی در بارداری متفاوت می باشد. میگرن معمولا باعث درد ضربان دار، در یک طرف سر  می شود و دیگر علائم میگرن شامل تهوع، استفراغ و حساسیت به نور و سر و صدا در این دوران می باشد. در حدود دو سوم از زنان که در پیش از بارداری میگرن داشتند بخصوص آنهایی که درد میگرن آنها با دوره قاعدگی آنها در ارتباط است در دوران بارداری این مشکل شدیدتر می شود و باید محیط مناسبی برای استراحت و کمک به کاهش این نوع مادران فراهم کرد تا کمتر اذیت شوند. 

علت سردرد من در دوران بارداری چیست؟

سردرد در بارداری همیشه به خود دوران بارداری وابسته نیست و گاهی دلایل دیگری دارد که مربوط به سبک زندگی می باشد. برخی از این دلایل عبارتند از:

• بالا و پایین بردن مصرف کافئین
• داشتن استرس و احساس خستگی (لطفاً مقاله سلامت روان در بارداری را مطالعه نمایید)
• کم شدن آب بدن و احساس گرسنگی
• آلرژی به فصل و یا غذای خاص
• آنفولانزا یا سرماخوردگی

درمان سردرد در بارداری

برای جلوگیری یا رفع سردرد خفیف در طول بارداری نیازی به مصرف دارو نیست و می توانید موارد زیر را امتحان کنید:

•  کمپرس سرد. دراز بکشید و کمپرس سرد را روی سر خود قرار دهید.
•  اجتناب از موارد تحریک سردرد. اگر غذاهای خاص یا بوها قبلا باعث میگرن می شده است، از آنها اجتناب کنید. 
• در طول روز فعالیت فیزیکی داشته باشید. پیاده روی روزانه یا تمرین هوازی را امتحان کنید.
• مدیریت استرس. راه های مناسب برای مقابله با عوامل استرس زا را پیدا کنید.
•  تکنیک های آرامش را تمرین کنید. سعی کنید تنفس عمیق، یوگا، ماساژ و تجسم را امتحان کنید.
• وعده های غذایی منظم داشته باشید. وعده های غذایی منظم و رژیم غذایی سالم به جلوگیری از سردرد کمک می کند. همچنین، مقدار مایعات به مقدار زیاد بنوشید.
•  برنامه خواب منظم داشته باشید. محرومیت از خواب در طول بارداری ممکن است باعث سردرد طولانی شود.
• اکثر زنان حامله می توانند با مصرف استامینوفن ساده به درمان سردرد بپردازند. 

سردرد در دوران بارداری شایع است. با این حال، اگر سردرد شدید دارید که از بین نمی رود، با پزشک خود تماس بگیرید. سردرد شدید می تواند نشانه ای از عوارض حاملگی باشد که با فشار خون بالا و علائم آسیب به سیستم عصبی و کلیه ها (پره اکلامپسی) همراه است.

سایر سوالات شما درباره درمان سردرد در بارداری

1- آیا می توانم در بارداری برای تسکین سردرد مسکن مصرف نمایم؟

استامینوفن یا همان پاراستامول در بارداری مجاز است و می تواند در موارد سردرد در بارداری مورد استفاده قرار گیرد .با این وجود توصیه شده تا آنجا که ضروری نشده از مصرف آن خود داری کنید. در صورتی که استامینوفن کمکی به کم کردن سردرد شما در بارداری نکرد، با پزشک خود تماس بگیرید و از او کمک بخواهید. آسپیرین نباید در بارداری مصرف گردد مگر اینکه پزشک آن را تجویز کند. در سه ماهه اول و سه ماهه سوم بارداری مصرف ایبوپروفن می تواند باعث سقط جنین و یا به تأخیر افتادن زایمان گردد، ولی این ریسک در سه ماهه دوم بارداری کمتر می باشد.

2- آیا درمان های میگرن در بارداری بدون خطر می باشند؟

بهتر است برای هر نوع روش درمانی که مد نظر دارید و یا به شما توصیه شده است با پزشک خود مشورت نمایید. در این صورت ممکن است پزشک با توجه به شرایط بارداری به شما چیزی دیگری مانند قرص های ضد تهوع بدهد. ولی بخاطر داشته باشید، در هر صورت باید سعی کنید کمتری مصرف ممکن دارویی را در دوران بارداری داشته باشید. 

3- آیا چیز دیگری برای کمک به سردرد در بارداری وجود دارد؟

استراحت کردن بیشتر و دوری کردن از استرس احتمالی می تواند به کاهش سردرد کمک کند. همچنین کمپرس آب گرم در برخی افراد بسیار کمک کننده است. ماساژ سر و یا مالش دادن نقاط حساس نبض دار سر نیز می تواند برای شما مفید باشد. مطمئنا انجام ماساژ حرفه ای به تخلیه استرس بدن شما در بارداری و تسکین درد های شما کمک زیادی خواهد کرد.

4- چه وقت من باید بخاطر سردرد به پزشک مراجعه کنم؟

اکثر سردرد های بارداری ناخوشایند ولی در عین حال بی خطر می باشند. با این حال اگر شما علاوه بر سردرد با علائم دیگری چون تاری دید، استفراغ شدید و تورم ناگهانی و التهاب مواجه شدید  فوراً با پزشک خود مشورت نمایید.

29 راه پیشگیری از سردرد در بارداری

همیشه پیشگیری از درمان بهتر است. بهترین راه برای جلوگیری از سردرد در دوران بارداری اجتناب از تحریک کننده های سردرد می باشد. از طریق تکنیک های آرام سازی به مدیریت و کاهش استرس بپردازید. ما توصیه می کنیم برای پیشگیری و کاهش سردرد در بارداری به نکات زیر عمل کنید:

1. ماساژ ملایم انجام دهید.
2. به موسیقی ملودیک آرامش بخش گوش دهید.
3.  به تماشای یک نمایش تلویزیونی سرگرم کننده بپردازید.
4.  در یک سرگرمی آرامش بخش شرکت کنید و از استرس دوری کنید.
5. رژیم غذایی متعادل که شامل تمام گروه های غذای مغذی است، داشته باشید.
6. اگر وعده های غذایی سنگین باعث ناراحتی شما می شوند، وعده های غذایی خود را کم کنید. وعده های منظم شکم شما را پر می کند و از گرسنگی که باعث ایجاد سردرد می شود، جلوگیری خواهد کرد.
7. ورزش های ملایم و منظم را انجام دهید که به شما کمک می کند و استرس را کاهش می دهد.
8. از مصرف کافئین زیاد اجتناب کنید، زیرا قهوه می تواند باعث سردرد شود.
9.  در طول روز آب به مقدار زیاد بخورید.
10. استراحت کنید و خوب بخوابید.
11. از غذاهایی که باعث سردرد می شوند بپرهیزید.
12. اطمینان حاصل کنید که موقعیت صندلی، صفحه نمایش کامپیوتر و صندلی اتومبیل شما مناسب است.
13. برای رانندگی، ممکن است در طول روز نیاز به تنظیم آینه عقب داشته باشید. زیرا بدن شما به طور طبیعی در طول روز تغییر می کند و تغییر جهت گردن در طول رانندگی می تواند باعث سردرد شود.
14. چک کنید که بالش های تختتان خیلی بلند نباشند، زیرا ممکن است باعث گردن درد شود. اگر تشک شما بیش از هفت سال سن دارد، ممکن است بر پشت و کمرتان تاثیر بگذارد و باعث درد گردن و کمر شود. 
15. دراز بکشید و پارچه خنک روی پیشانی خود قرار دهید.
16. گردن، شانه و پاهای خود را ماساژ دهید.
17. استراحت کنید. زودتر به رختخواب بروید.
18. 2 تا 3 لیتر آب تصفیه شده در روز بخورید.
19. در طول روز چند وعده کوچک غذا بخورید. در هر وعده حتما باید قسمی از غذای شما شامل پروتئین باشد.
20. موسیقی آرام بخش پخش کنید و تمرین تنفس کنید. تمرین تنفس آهسته، عمیق و شکمی به کاهش سردرد کمک می کند. 
21. حمام گرم با نمک های اپسوم نیز مناسب است. 15 دقیقه در حمام بخوابید و استراحت کنید.
22. اگر سردرد سینوسی دارید، یک کمپرس گرم بر روی چشم و بینی خود قرار دهید یا حمام بخار بگیرید. 
23. طب سوزنی را امتحان کنید.
24. به یک کارشناس روانشناسی مراجعه کنید.
25.  با تمرین مدیتیشن، استرس را کاهش دهید.
26. غذاهای غنی از پروتئین یا آهن بخورید.
27. ممکن است نیاز به کلسیم و منیزیم بیشتری داشته باشید. باید 500-800 میلی گرم منیزیم به صورت روزانه و 1000 تا 1500 میلی گرم کلسیم در روز مصرف کنید. اگر فکر می کنید این مقدار در رژیم غذایی شما نیست با پزشکتان مشورت کنید تا برای شما مکمل تجویز کند. 
28.  روزانه یک لیوان شیر با دارچین و عسل بنوشید.
29.  هر روز یک مشت بادام بخورید.

سخن آخر

سردرد در بارداری از جمله عوارضی است که برای خیلی از مادران ایجاد می شود و نمی توان به طور مطلق از آن پیشگیری کرد اما می توان تا حد زیادی با استفاده از یک سبک زندگی متناسب مانند ورزش کردن و استفاده از غذاهای مناسب و نوشیدنی زیاد و استراحت کافی از شدید شدن این عارضه جلوگیری کرد. در هر صورت اگر سردرد به تنهایی ایجاد شود جای نگرانی نیست و فقط باید با روش های گفته شده آن را درمان کنید اما در صورتی که علاوه بر سردرد علائم شدید دیگری مانند تهوع، تاری دید و استفراغ هم دارید حتما باید به پزشک مراجعه کنید تا علت آن بررسی شده و درمان شوید. 

[collapse id=2949]

منبع: سلامت بانوان اوما

آیا عفونت مانع پریودی می شود؟

بیماری کاندیدیازیس یا عفونت قارچی یکی از عفونت های شایع در بین زنان است که به احتمال زیاد همه خانم ها حداقل یک بار در زندگی آن را تجربه کرده اند. این بیماری در اثر رشد بیش از حد مخمری به نام کاندیدا آلبیکنس که به طور طبیعی در واژن خانم ها وجود دارد، ایجاد می شود. در واقع هنگامی که قارچ در واژن بیش از حد رشد کند باعث عفونت قارچی واژن خواهد شد. گاهی نیز این عفونت می تواند بر عملکرد بدن در چرخه قاعدگی تاثیراتی داشته باشد. در این مقاله می خواهیم برای شما بانوان اومایی نکات مهم درباره این نوع عفونت و تاثیر آن بر پریودی را توضیح دهیم. پس تا پایان با ما همراه باشید.

علائم و دلایل عفونت 

علائم این عفونت کاندیدیازیس شامل خارش، سوزش و ترشحات غیر طبیعی واژن می باشد. غشاء مخاطی خارجی واژن در صورت ابتلا به این عفونت ممکن است دچار قرمزی و زخم های کوچکی نیز بشود. توجه داشته باشید درد شکم و تب به این عفونت مربوط نمی شود و اگر این علائم را در غیر از دوران پریودی مشاهده کردید باید برای معاینه و بررسی دقیق علت درد به پزشک مراجعه کنید.

متاسفانه هنوز دلیل اصلی شروع این عفونت مشخص نیست اما طبق تجربه های پزشکی موارد مانند آنتی بیوتیک، بارداری و استفاده از لباس های تنگ می توانند باعث شروع این عفونت شوند. همچنین لباس هایی که جنس آن ها پلاستیکی است به دلیل اینکه مانع رسیدن هوا به بدن می شود می تواند شما را دچار عفونت قارچی کند. همچنین ممکن است این عفونت از مقعد به واژن منتقل شود. به همین دلیل توصیه می شود در هنگام استفاده از دستمال توالت همیشه از جلو به عقب خودتان را تمیز کنید.

با اینکه برخی از داروهای درمان کننده این نوع عفونت بدون نسخه نیز در دسترس می باشد، از آن جایی که علائم این عفونت شبیه بیماری های زیادی از قبیل بیماری های مقاربتی است، قرص های درمانی برای آن باید با نظر پزشک مصرف شود مخصوصا اگر بار اولی است که دچار این عفونت می شوید. همچنین خانم های زیر 16 سال و بالای 60 سال با مشاهده این علائم باید حتما به پزشک مراجعه کنند.

درمان عفونت

برای درمان عفونت واژن معمولا قرص های خوراکی و شیاف های واژن تجویز می شود. شیاف های واژن باید یک تا سه روز حتی در صورت پریود شدن مصرف شوند. کرم های مختلفی نیز وجود دارد که مشکل خارش از بین می برند. التهاب و ترشحات خمیری بدون علائم نیازی به درمان ندارند.

می توانید با رعایت بهداشت شخصی و مصرف رژیم غذایی کم کالری بصورت طبیعی خود درمانی کنید. همچنین برای درمان بهتر و سریع تر از پدهای پریودی که مانع از رسیدن هوا به بدن می شوند، شلوارهای تنگ و لباس زیر پلاستیکی استفاده نکنید و مراقب باشید همیشه واژن خشک باشد.

عفونت قارچی و پریودی

ممکن است کاندیدیازیس در دوران پریودی افزایش یابد. در این حالت، بهتر است از لباس زیر مناسب استفاده کنید و بهداشت شخصی را کاملا رعایت کنید. همچنین شستن قسمت پایین پشت و مالش آن مجاز نیست. فقط سعی کنید از آب و مواد شوینده با pH کمتر از 7 استفاده کنید. شستن با آب به تنهایی بهترین حالت است.

در طول عفونت، سعی کنید از پدهای پریودی و شلوارهای تنگ استفاده نکنید زیرا مانع از رسیدن هوا به بدن شده و باعث رشد بیشتر قارچ ها خواهند شد. در طول عفونت قارچی و پریودی بهتر است از کاپ های مخصوص پریودی یا همان فنجان قاعدگی استفاده کنید. زیرا به قسمت انتهایی پشت اجازه نفس کشیدن می دهد و مانع از به هم خوردن تعادل رطوبتی می شود.

اگر عفونت داخلی است و قرص های مخصوص قارچ را نتوان به صورت خوراکی مصرف کرد یا شیاف واژن همراه با قرص تجویز شد بهتر است شیاف را بعد از ظهرها استفاده کنید. در این حالت استفاده از تامپون و فنجان قاعدگی توصیه نمی شود اما پدهای پنبه ای تا زمانی که به بدن اجازه تنفس بدهند، مجاز هستند. عفونت قارچی می تواند در مردها نیز اتفاق بیفتد بنابراین اگر عفونت قارچی دارید به همسرتان توصیه کنید در طول نزدیکی جنسی  حتما از کاندوم استفاده کند.

سخن آخر

همان طور که ملاحظه کردید عفونت مانع از پریودی نمی شود اما به دلیل شرایط خونریزی و بهداشت در دوران پریودی ممکن است بدتر شود. بنابراین باید برای جلوگیری از افزایش این نوع عفونت در همه زمان ها به بهترین نحو بهداشت فردی و جنسی خود را رعایت کنید تا به مرور عفونت تمام شود. همچنین در صورت شدید بودن و یا داشتن برخی علائم دیگر مانند درد حتما باید برای بررسی دقیق تر به پزشک مراجعه کنید. 

[collapse id=2936]

منبع: سلامت بانوان اوما

عوارض سقط جنین در ماه اول

سقط جنین یکی از ناراحت کننده ترین پیشامدهایی است که می تواند در زمان های مختلف در دوران بارداری اتفاق بیفتد. اما نباید نگران آن باشید زیرا قرار نیست این اتفاق برای همه خانم های حامله رخ دهد. سقط جنین در ماه اول به دلایل مختلفی مانند عدم رشد سلول تخم و بارداری پوچ و یا تشکیل نشدن قلب جنین و یا به خواست خود فرد اتفاق می افتد که عوارضی را نیز برای فرد ایجاد می کند.

در این مقاله می خواهیم به طور کامل عوارض سقط جنین در ماه اول را برایتان توضیح بدهیم تا کاملا با این مقوله آشنا شوید و در صورت تمایل به سقط با آگاهی این کار را انجام دهید. البته از نظر اسلام سقط جنین کار پسندیده ای نیست و گناه دارد و ما در سایت اوما تنها از نظر پزشکی این موضوع را بررسی می کنیم.

عوارض سقط جنین در ماه اول

با اینکه بیشتر سقط های طبیعی در سه ماهه اول بارداری عارضه خیلی شدید و خاصی ندارند و بیشتر نیاز به زمان هست تا فرد بهبود پیدا کند. اما در برخی مواقع و بخصوص زمان هایی که خودتان دست به سقط می زنید احتمال بروز برخی عوارض وجود دارد. شایع ترین عوارض سقط جنین در ماه اول عبارتند از:

1. سقط جنین ناقص

سقط جنین ناقص تقریبا رایج است و به این معناست که هنوز مقداری از بافت های مربوط به جنین و جفت در رحم باقی مانده و کاملا خارج نشده است. مشخصه اصلی این نوع سقط جنین خونریزی یا درد شدید بعد از انجام سقط است. در صورتی که جنین شما در ماه اول سقط شود پزشکتان نکات مهم را به طور کامل برای شما توضیح داده و بر اساس شرایطتان مشخص می کند تقریبا تا چه زمانی خونریزی ادامه دارد.

اگر بعد از دو هفته همچنان علائم خونریزی و درد را تجربه کردید احتمالا دچار سقط ناقص شده اید. در بعضی مواقع سقط جنین ناقص بصورت طبیعی برطرف شده و بافت های مانده در رحم کم کم خارج می شوند.  اما در موارد دیگر ممکن است شما نیاز به عمل کورتاژ برای پاک کردن کامل رحم از بافت های حاملگی داشته باشید که این موضوع به میزان علائم شما و تشخیص پزشک بستگی دارد.

2. خون ریزی بیش از حد

پزشک به شما خواهد گفت که خونریزی بعد از سقط جنین کاملا طبیعی است و میزان آن را نیز برایتان توضیح می دهد. خونریزی بیش از حد می تواند برای شما خطرناک باشد و در صورت مشاهده آن باید سریعا به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید. درصد کمی از خانم ها دچار خونریزی شدید پس از سقط می شوند اما باید به این موضوع توجه لازم را داشته باشید. از علائم خونریزی زیاد رنگ پریدگی، افزایش ضربان قلب و ایجاد لک و افتادگی روی پوست می باشد.

3. عفونت بعد از سقط جنین

حدود 3 درصد از زنان پس از سقط جنین دچار عفونت ناشی از سقط می شوند. این عفونت می تواند ناشی از وسایل استفاده شده و استریل نشده در هنگام سقط باشد. عفونت بعد از سقط می تواند خطرناک باشد اما به راحتی با آنتی بیوتیک درمان می شود. اگر عفونت شدید شد و علائم زیر را مشاهده کردید سریعا به پزشک مراجعه کنید:

•  خونریزی طولانی و گرفتگی همراه با درد(بیش از 2 هفته)
•  تب (دمایی بیش از 100.4 درجه فارنهایت یا 38 درجه)
•  لرز
• ترشحات ناخوشایند واژن

4. سندرم آشرمن (چسبندگی رحم)

سندرم آشرمن وضعیتی است که با چسبندگی یا فیبروز آندومتر رحم مشخص می‌شود که اغلب بدنبال کورتاژ رحم  پس از سقط ایجاد می‌شود. این سندرم ممکن است به دلایل دیگری مانند عفونت نیز اتفاق بیفتد. در این شرایط ، در حفره رحم بافت اسکار (نوعی چسبندگی و زخم) ایجاد میشود.

این چسبندگی می تواند باعث مشکلات باروری در حاملگی های بعدی و یا سقط جنین مجدد شود و یا کلا باعث ناباروری می شود. مشخصه اصلی آن تغییر در چرخه قاعدگی است که ممکن است میزان خونریزی پریودی کم شود یا اصلا اتفاق نیفتد. برای تشخیص این عارضه از آزمایشی به نام هیستروسکوپی استفاده می کنند. چسبندگی رحم را با روش جراحی درمان می کنند تا فرد دوباره بتواند باردار شود.

5. سقط های مکرر

ممکن است شما پس از سقط جنینتان در ماه اول در بارداری های بعدی نیز دچار سقط جنین شوید. اگر دو یا سه بار این اتفاق برایتان بیفتد باید تحت درمان قرار بگیرید تا با انجام آزمایشات مختلف دلیل آن مشخص شود. سقط های پی در پی می تواند دلایلی مانند عوامل ژنتیکی، ناهنجاری های رحمی یا هورمونی و سندرم آنتی فسفولیپید (APS) (اختلال خودایمنی) داشته باشد. اما متاسفانه در حداقل 50% از موارد علت اصلی سقط های پی در پی مشخص نمی شود.

6. ابتلا به افسردگی

ممکن است پس از سقط جنین دچار ناراحتی های روحی شوید که شایع ترین آن افسردگی است. ناراحتی پس از سقط یک حالت طبیعی است و پس از چند روزیا نهایتا یک ماه از بین می رود. اما در صورت طولانی شدن و مشاهده علائم زیر بهتر است با یک روانشناس درباره این موضوع صحبت کنید تا بتوانید سریع تر آن را درمان کنید:

•  کاهش علاقه نسبت به فعالیت های معمول یا سرگرمی های قبلی خود 
•  احساس خستگی دائمی
•  افزایش یا کاهش غیر طبیعی وزن
•  مشکلات خواب یا زیاد خوابیدن
•  عدم تمرکز در تصمیم گیری و کنترل امور
•  فکر کردن در مورد خودکشی یا مرگ

7. ابتلا به اختلالات اضطرابی

یکی دیگر از مشکلات روحی که افراد پس از سقط جنین ممکن است به آن دچار شوند اختلالات اضطرابی است که باعث اضطراب و استرس دائمی در فرد می شود. اگراین علائم نیز در فرد بیش از یک ماه طول کشید باید تحت درمان روانشناس قرار بگیرد.

حرف آخر

سقط جنین در ماه اول معمولا به سختی ماه های بعد نیست اما به هرحال از نظر روحی و جسمی به فرد آسیب می زند و برای بهبود کامل فرد باید اعضای دیگر خانواده بخصوص همسر درک کاملی از موضوع داشته باشند تا به او در تحمل بهتر این موضوع کمک کنند. این کار باعث می شود فرد هرچه زودتر از نظر جسمی و روحی بهبود پیدا کند. 

[collapse id=2457]

منبع: سلامت بانوان اوما