علت ضخیم شدن دیواره رحم چیست؟

ضخیم شدن دیواره رحم یکی از مراحل طبیعی در چرخه قاعدگی محسوب می شود و پوشش داخلی رحم هر ماه به اندازه مشخصی ضخیم می شود تا در صورت بارداری برای لانه گزینی آماده شود و در صورتی که بارداری اتفاق نیفتد این پوشش ریخته و با خونریزی قاعدگی از بدن خارج می شود. اما گاهی رشد بافت های درونی دیواره رحم بیش از اندازه طبیعی بوده و می تواند منجر به ایجاد بافت های آندومتری و یا سرطان شود.

بنابراین همه بانوان اومایی عزیز باید نسبت به این موضوع اطلاعات کافی داشته باشند تا در صورت ابتلا به آن به موقع برای درمان اقدام کنند. در این مقاله نکات مهمی را در مورد ضخیم شدن دیواره رحم برای شما توضیح می دهیم. پس حتما تا پایان مطلب با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

ضخامت رحم چیست و باید چقدر باشد؟
چه عاملی موجب ضخیم شدن دیواره رحم می شود؟
ضخیم شدن دیواره رحم بیشتر در چه افرادی اتفاق می افتد؟
علائم و نشانه های ضخیم شدن دیواره رحم چیست؟
ضخیم شدن دیواره رحم چگونه تشخیص داده می شود؟
درمان های موجود برای ضخیم شدن دیواره رحم
راه های پیشگیری از ضخیم شدن دیواره رحم

---

ضخامت رحم چیست و باید چقدر باشد؟

ضخامت آندومتر یا همان دیواره رحم یک پارامتر قابل اندازه گیری در سونوگرافی روزمره و MRI است. ظاهر و ضخامت دیواره رحم بستگی به این دارد که آیا بیمار در سن باروری است یا به سن یائسگی رسیده است و اگر در سن باروری است در چه زمانی از چرخه قاعدگی قرار دارد؟

ضخامت دیواره رحم چقدر باید باشد؟

محدوده نرمال ضخامت با توجه به مرحله ای از زندگی که در آن قرار دارید متفاوت است و به شکل زیر می باشد:

1- اطفال

قبل از بلوغ ضخامت دیواره رحم در تمام ماهها مثل یک خط نازک است. حتی در بعضی موارد، ممکن است این خط آن قدر نازک باشد که به وسیله سونوگرافی تشخیص داده نشود.

2- پیش از یائسگی

برای زنان در سن باروری، ضخامت دیواره رحم با توجه به زمان چرخه قاعدگی ضخیم و یا نازک می شود. این دیواره می تواند نازکتر از 1 میلیمتر تا اندکی بزرگتر از 16 میلی متر ( در بعضی منابع حداکثر 12 میلی متر ذکر شده است ) باشد. بنابراین همه چیز بستگی به مرحله قاعدگی شما در هنگام اندازه گیری دارد. اندازه گیری های متوسط به شرح زیر است:

•  در طول پریودی: 2 تا 4 میلیمتر
•  مرحله اولیه فاز تکثیری: 5 تا 7 میلیمتر
•  مرحله نهایی فاز تکثیری: تا 11 میلیمتر
•  فاز ترشحی: تا 16 میلی متر

3- بارداری

هنگامی که بارداری اتفاق می افتد، یک تخمک بارور شده و لقاح یافته برای ادامه زندگی از طریق لوله های فالوپ وارد رحم شده و به دیواره رحم می چسبد و باعث ضخیم شدن دیواره می شود. آزمایشات تصویربرداری انجام شده در دوران بارداری ضخامت دیواره رحم را از 2 میلیمتر تا مقادیر بیشتر از زمان غیر بارداری نشان می دهد. در یک حاملگی معمولی، دیواره رحم محل رشد جنین می شود. این دیواره در نهایت توسط ساک حاملگی و جفت پوشیده خواهد شد.

4- بعد از زایمان

دیوراه رحم پس از زایمان ضخیم تر از حالت معمولی است. زیرا لخته های خون و بافت های قدیمی می توانند پس از زایمان در برخی خانم ها همچنان باقی بمانند و به عنوان ضخامت اندومتر در سونوگرافی گزارش شوند. این بقایا در 24 درصد حاملگی ها دیده می شود. این نوع مواد باقی مانده بخصوص بعد از زایمان سزارین به طور خاصی شایع هستند. دیواره رحم پس از بازگشت چرخه معمول پریودی، دوباره شروع به نازک شدن و ضخیم شدن روتین قبل از بارداری می کند.

خانم دکتر کاظمی، متخصص زنان و زایمان، درباره ضخامت رحم در دوران یائسگی می گویند: " در دوران یائسگی ضخامت اندومتر به علت عدم وجود هورمون های دوران باروری مانند اطفال نازک می شود، لذا افزایش ضخامت در این دوران با توجه به شیوع سرطان اندومتر در این زمان دارای اهمیت می باشد، لذا با توجه به منابع مختلف در صورت ضخامت اندومتر بالاتر از 5 میلی متر در یائسگی نیاز به ارزیابی و نمونه گیری وجود دارد. همچنین هر نوع خونریزی در این دوران نیاز به ارزیابی دارد.

5- تغییرات دیواره رحم در طول قاعدگی 

تغییرات دیواره رحم در طول قاعدگی پاسخی به تغییرات هورمون ها می باشد. در طول قسمت اول چرخه، هورمون استروژن توسط تخمدان بیشتر تولید می شود. استروژن باعث رشد دیواره رحم و ضخیم شدن آن می شود و به این شکل رحم را برای بارداری آماده می کند. در اواسط چرخه، تخمک قابل باروری از یکی از تخمدان ها آزاد می شود. بعد از تخمک گذاری، مقدار هورمون پروژسترون افزایش می یابد. پروژسترون دیواره رحم را برای دریافت و تغذیه تخمک بارور شده آماده می کند. اگر بارداری اتفاق نیفتد، مقدار استروژن و پروژسترون کاهش می یابد. کاهش پروژسترون منجر به قاعدگی یا ریزش دیواره رحم می شود. هنگامی که دیواره رحم به طور کامل فرو ریخت برای خروج از واژن چرخه قاعدگی جدید شروع می شود.

چه عاملی موجب ضخیم شدن دیواره رحم می شود؟

علت اصلی ضخیم شدن دیواره رحم وجود استروژن به مقدار زیاد است. اگر تخمک گذاری اتفاق نیفتد، پروژسترون تولید نمی شود و بعد کاهش پیدا نمی کند که پوشش فرو بریزد. بنابراین دیواره رحم برای پاسخ به استروژن به رشد خود ادامه می دهد. در این حالت سلول های دیواره رحم زیاد شده و در هم گره خورده و شکلی غیرطبیعی ایجاد می کنند. به این حالت ضخیم شدن دیواره رحم می گویند که می تواند منجر به سرطان شود. سرطان رحم دارای علائمی است که باید آن را بشناسید.

پس ضخیم شدن دیواره رحم به طور غیر طبیعی زمانی اتفاق می افتد که تخمک گذاری متوقف می شود و پروژسترون تولید نمی شود. در مواردی  که تخمک گذاری نامنظم است نیز ممکن است دچار چنین شرایطی شویم. در شرایط زیر نیز ممکن است شاهد ضخیم شدن دیواره رحم به طور غیر طبیعی باشیم:

•  استفاده از داروهایی که مانند استروژن عمل می کنند.
•   مصرف طولانی مدت مقدار زیاد استروژن پس از یائسگی 
•  دوره قاعدگی نامنظم، به خصوص همراه با نازایی یا سندروم پلی کیستیک تخمدان
•  چاقی بیش از حد

ضخیم شدن دیواره رحم بیشتر در چه افرادی اتفاق می افتد؟

ضخیم شدن دیواره رحم بیشتر در خانم های با فاکتورهای زیر اتفاق می افتد:

•  در سنین بالای 35 سال
• خانم های سفیدپوست 
• خانم هایی که یائسگی را در سنین بالا تجربه می کنند.
• خانم هایی که قاعدگی را در سنین پایین تجربه می کنند.
• خانم های با سابقه بیماری هایی از قبیل دیابت
•  خانم های بیش از حد چاق
•  خانم هایی که سیگار می کشند.
•  خانم هایی که سابقه خانوادگی سرطان تخمدان، رحم یا روده بزرگ دارند.

انواع ضخیم شدن دیواره رحم

ضخیم شدن دیواره رحم به دو نوع ساده و پیچیده تقسیم می شود. تقسیم بندی براساس تغییرات سلولی نیز انجام می شود. به تغییرات غیر طبیعی دیواره رحم نابهنجار نیز گفته می شود. اصطلاحات زیر برای توصیف انواع ضخیم شدن دیواره رحم استفاده می شود:

•  ضخیم شدن ساده
•  ضخیم شدن پیچیده
•  ضخیم شدن ساده نابهنجار
• ضخیم شدن پیچیده نابهنجار

علائم و نشانه های ضخیم شدن دیواره رحم چیست؟

علائم رایج ضخیم شدن دیواره رحم خونریزی غیر طبیعی رحم می باشد. همچنین اگر یکی از شرایط زیر را دارید باید برای بررسی دقیق رحم به پزشک مراجعه کنید:

-    خونریزی شدید یا طولانی مدت در طول قاعدگی
-    چرخه قاعدگی کوتاه تر از 24 روز و بیشتر از 28 روز (فاصله از روز اول قاعدگی تا روز اول قاعدگی بعدی)
-    هر گونه خونریزی بعد از قاعدگی مثل لکه بینی بعد از قاعدگی
-    سابقه مشکل در باروری

ضخیم شدن دیواره رحم چگونه تشخیص داده می شود؟

دلایل زیادی برای خونریزی غیرطبیعی رحم وجود دارد . اگر خونریزی غیر طبیعی دارید و سن شما بیش از 35 سال است یا اگر جوان تر از 35 سال هستید و  این خونریزی غیرطبیعی شما با دارو حل نشده است یا بیشتر از 10 سال به این مشکل دچارید، برای انجام آزمایشات مربوط به سرطان و ضخیم شدن دیواره رحم به پزشک مراجعه کنید.

می توان برای اندازه گیری ضخامت دیواره رحم از سونوگرافی واژینال استفاده کرد. برای این آزمایش، یک دستگاه کوچک وارد واژن می شود. امواج صوتی منتشر شده از طریق دستگاه تصاویر اندام های درونی را به ما نشان می دهند. ضخیم بودن دیواره رحم غیر طبیعی  به معنی بیماری ضخیم شدن دیواره رحم می باشد.  

تنها راهی که می تواند به صورت قطعی وجود سرطان را مشخص کند نمونه برداری از دیواره رحم و بررسی آن زیر میکروسکوپ است. این کار با استفاده از هیستروسکوپی، نمونه برداری یا کورتاژ انجام می شود.

درمان های موجود برای ضخیم شدن دیواره رحم

در بیشتر موارد، اگر ضخیم شدن دیواره رحم به علت سرطان نباشد، توسط پروژستین قابل درمان است. پروژستین از طریق دهان، با استفاده از دستگاه درون رحمی از طریق کرم واژن یا تزریقی وارد بدن می شود. مقدار و مدت زمان دریافت آن به سن شما و نوع ضخیم شدگی بستگی دارد. درمان با استفاده از پروژستین موجب خونریزی واژن مانند دوره قاعدگی می شود.

اگر ضخیم شدگی نابهنجار است، مخصوصا ضخیم شدگی پیچیده نابهنجار، احتمال سرطان خیلی زیاد است. در صورتی که تمایلی به بچه دار شدن ندارید، در این حالت عمل هیسترکتومی یا برداشتن رحم بهترین راه درمان است.

راه های پیشگیری از ضخیم شدن دیواره رحم

می توانید با انجام مراحل زیر از ضخیم شدن دیواره رحم جلوگیری کنید:

-    اگر پس از یائسگی استروژن مصرف می کنید، باید پروژسترون نیز مصرف کنید.

-    اگر قاعدگی شما نامنظم است، قرص های ضد بارداری توصیه می شود. این قرص ها حاوی استروژن و پروژسترون هستند. فرم های دیگری از پروژسترون نیز ممکن است تجویز شود که باعث جلوگیری از ضخیم شدن دیواره رحم به علت استروژن مازاد میشود.

-    اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن به شما کمک می کند. احتمال ابتلا به سرطان دیواره رحم در اثر چاقی زیاد افزایش می یابد. زیرا در افراد چاق هورمون ها در بافت چربی به استروژن تبدیل می شوند. 

سخن آخر

همان طور که گفتیم ضخیم شدن دیواره رحم در مراحل اولیه و در صورت تبدیل نشدن سلول های رحم به سلول های سرطانی از طریق درمان های هورمونی قابل درمان هستند. بنابراین شما باید به نشانه های این بیماری توجه کامل را داشته باشید و در صورت تجربه آن ها برای بررسی دقیق تر به پزشک مراجعه کنید. 

[collapse id=11]

منبع: سلامت بانوان اوما

14 نکته مهم درباره قرص راکوتان

یکی از دغدغه بسیاری از نوجوانان و جوانان جوش ها و آکنه های روی صورت است که تاثیر زیادی در زیبایی فرد دارد و بعضی افراد به قدری حساس هستند که به دلیل این جوش ها اعتماد به نفسشان را از دست می دهند. داروها و محصولات مراقبتی بسیار زیادی برای ازبین رفتن جوش استفاده می شود اما یکی از داروهای تجویزی رایج راکوتان می باشد. راکوتان متعلق به یک گروه از داروها به نام رتینوئید است که شبیه به ویتامین A عمل می کنند. رتینوئیدها با کاهش مقدار ماده چرب (یعنی سبوم) ساخته شده توسط غدد در پوست شما، کاهش باکتری ها و التهاب و منافذ مسدود شده جوش ها را درمان کرده و از ایجاد جوش های جدید جلوگیری می کنند. در این مقاله می خواهیم نکات مهم درباره قرص راکوتان را برای شما عزیزان اومایی توضیح دهیم. با ما همراه باشید. 

در این مقاله می خوانیم:

قرص راکوتان چگونه عمل می کند؟
چگونه می توان قرص راکوتان را مصرف کرد؟
چه کسی نباید قرص راکوتان مصرف کند؟
عوارض جانبی احتمالی قرص راکوتان چیست؟
آیا می توانم داروهای دیگر را با قرص راکوتان مصرف کنم؟

---

قرص راکوتان چگونه عمل می کند؟

قرص راکوتان متعلق به گروهی از داروهای شناخته شده به عنوان رتینوئید است که از مشتقات ویتامین A می باشند. نام علمی راکوتان ایزوترتینوئین است و به صورت خوراکی مصرف می شود که منجر به کاهش چربی طبیعی پوست و درمان آکنه خواهد شد.

غدد سباسه به طور طبیعی وظیفه دارند روزانه مقداری چربی به نام سبوم تولید کنند تا از خشکی پوست جلوگیری شود. اما گاهی به دلایل مختلف مانند بی نظمی در هورمون ها، استرس، آلودگی هوا و ... این سبوم تحریک شده و بیش از حد طبیعی چربی تولید می کنند از طرفی باکتریهای فعال روی پوست منافذ را می بندند و باعث احتباس چربی میشوند در نتیجه شما دچار جوش های التهابی و بزرگ و یا ریز می شوید.

در این شرایط قرص راکوتان میزان فعالیت غدد سباسه در پوست را کاهش می دهد و چربی اضافه پوست را از بین می برد. با استفاده از راکوتان فعالیت باکتری ها نیز کاهش پیدا می کند. بنابراین میزان جوش ها در صورت کم می شود و به مرور جوش های قبلی نیز ازبین می روند. 

چگونه می توان قرص راکوتان را مصرف کرد؟

میزان دوز مصرفی قرص راکوتان باید توسط پزشک تجویز شود و چگونگی مصرف آن در افراد مختلف متفاوت است. قرص راکوتان  معمولا یک یا دو بار در روز مصرف می شود. کپسول ها باید با یک نوشیدنی، یا با غذا یا فقط بعد از غذا (با معده پر) مصرف شوند.

 اگر فراموش کردید یک وعده دارو را مصرف کنید بلافاصله پس از یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید، مگر اینکه زمان دوز بعدی باشد. در این حالت دوز فراموش شده را مصرف نکنید و دوز بعدی را طبق معمول مصرف کنید. برای جبران قرص فراموش شده، دو قرص را به صورت همزمان مصرف نکنید.

نکات مهم و مفید قبل از مصرف راکوتان

قرص راکوتان در صورت مصرف در طول حاملگی باعث بروز نقص مادرزادی جدی (ناهنجاریهای جدی جنین در حال رشد) می شود. پزشک شما این دارو را برای خانم هایی که می خواهند باردار شوند، تجویز نمی کند، مگر اینکه شرایط برنامه پیشگیری از بارداری را داشته باشید. به طور کلی موارد زیر در مصرف راکوتان باید رعایت شود:

•  زنان باید حداقل از یک و ترجیحا دو، روش موثر پیشگیری از بارداری (به عنوان مثال قرص و کاندوم) برای جلوگیری از بارداری استفاده کنند.
•  باید حداقل 4 هفته قبل از شروع درمان با راکوتان، روش پیشگیری از بارداری را استفاده کنید. این روش ها باید حداقل تا چهار هفته پس از اتمام  قرص راکوتان ادامه یابد.
•  تا زمانی که حداقل یک ماه از روش های پیشگیری از بارداری استفاده نکرده باشید و جواب تست بارداری منفی نباشد، پزشک شما نمیتواند قرص راکوتان را تجویز کند.
•  پزشک تنها مجاز است تا 30 روز قرص راکوتان تجویز کند و نسخه تنها برای هفت روز معتبر است.
•  باید ماهی یک بار به پزشک مراجعه کنید، آزمایش حاملگی انجام دهید و سپس نسخه جدید تجویز شود.
•  پنج هفته پس از متوقف کردن درمان باید آزمایش حاملگی نهایی را انجام دهید تا مطمئن شوید که حامله نشده اید. اگر فکر می کنید احتمال دارد که حامله باشید باید بلافاصله با دکتر خود مشورت کنید.
•  شواهدی وجود ندارد که نشان دهد کودکانی که پدر آن ها از این دارو مصرف می کنند تحت تاثیر این دارو قرار می گیرند، اما مردان باید به یاد داشته باشند که این دارو را با هیچکس، مخصوصا خانم ها، به اشتراک نگذارند.
• هرگز نباید قرص راکوتان را بدون تجویز به فرد دیگری بدهید.
•  افرادی که قرص راکوتان مصرف می کنند نباید در طول درمان و برای حداقل چهار هفته پس از قطع درمان خون اهدا کنند. این کار به علت خطر بالقوه دارو برای جنین نابالغ در صورت انتقال خون به یک زن باردار است.
•  در هنگام مصرف قرص راکوتان، پوست خود را در معرض نور شدید خورشید یا اشعه ماوراء بنفش قرار ندهید. از یک کرم ضد آفتاب حداقل SPF 15 استفاده کنید.
•  قرص راکوتان به احتمال زیاد پوست و لب ها را بسیار خشک می کند، بنابراین توصیه می شود از آغاز مصرف دارو از مرطوب کننده لب و صورت استفاده کنید.
•  در هنگام مصرف قرص راکوتان و حداقل شش ماه پس از متوقف کردن درمان، از هر گونه وکس بدن اجتناب کنید، زیرا می تواند لایه ی بالایی پوست را از بین ببرد. در طی درمان و برای 5 تا 6 ماه پس از قطع ایزوترتینوئین، باید از داروهای شیمیایی و درمان لیزر پوستی اجتناب شود، زیرا ممکن است باعث بروز زخم شود.
•  قرص راکوتان می تواند چشم شما را خشک کند. این مشکل می تواند با قطره اشک مصنوعی رفع شود. اگر از لنزهای تماسی استفاده می کنید، ممکن است متوجه شوید که در طول درمان ناراحت هستید و باید عینک بزنید.
•  کاهش دید در شب نیز ممکن است در طول درمان و پس از قطع قرص راکوتان رخ دهد. به همین دلیل توصیه می شود هنگام رانندگی در شب احتیاط کنید. اگر دچار مشکلات بصری شده اید، به پزشک خود اطلاع دهید. گاهی اوقات ممکن است لازم باشد که درمان را متوقف کنید.
• قرص راکوتان به ندرت باعث افسردگی، اضطراب، عصبانیت و تغییرات خلقی و نشانه های روان پریشی (به عنوان مثال دلسردی یا توهمات) و افکار خودکشی یا اقدام به خودکشی می شود. اگر تا به حال مشکل افسردگی داشته اید این موضوع را قبل از مصرف راکوتان با پزشک خود در میان بگذارید. اگر احساس افسردگی می کنید یا تغییرات دیگری در حالت یا رفتار خود در طول درمان مشاهده کردید، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.

پیشنهاد پزشک اوما : از بین بردن جوش صورت ، 24 روش خانگی

آزمایشات لازم هنگام مصرف قرص راکوتان

 - قبل از شروع درمان با قرص راکوتان، یک ماه بعد از شروع و سپس در فواصل سه ماهه، باید آزمایش خون را برای نظارت بر عملکرد کبد و میزان چربی ها (چربی هایی مانند کلسترول و تریگلیسرید) در خون انجام دهید. 

-  قرص راکوتان ممکن است سطح قند خون شما را افزایش دهد. اگر اضافه وزن یا دیابت داشته باشید و یا مشروبات الکلی مصرف می کنید، پزشک میزان قند خون شما را در طول درمان کنترل می کند.

چه کسی نباید قرص راکوتان مصرف کند؟

همه افراد نمی توانند از این دارو استفاده کنند زیرا می تواند عوارض جانبی خطرناکی برای آن ها داشته باشد. از جمله این گروه ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

•  زنان باردار یا شیرده
•  زنانی که ممکن است باردار شوند.
•  کودکان زیر 12 سال و کودکان مبتلا به آکنه قبل از بلوغ.
•  افراد مبتلا به مشکلات کبدی.
•  افراد با سطوح بالای چربی مانند کلسترول و تری گلیسیرید در خون (هیپرلیپیدمی).
•  افراد مبتلا به یک بیماری ناشی از مصرف بیش از حد ویتامین A (هیپرتونیتامین A).
•  افرادی که از آنتی بیوتیک های تتراسایکلین استفاده می کنند.
•  افرادی که به مواد تشکیل دهنده دارو آلرژی دارند.

عوارض جانبی احتمالی قرص راکوتان چیست؟

داروها و عوارض جانبی احتمالی آنها ممکن است به روش های مختلف بر افراد تاثیر بگذارد. موارد زیر برخی از عوارض جانبی است که در مورد این دارو شناخته شده است. البته به این نکته نیز توجه داشته باشید که همه افرادی که قرص راکوتان مصرف می کنند، این عوارض جانبی را تجربه نخواهند کرد.

عوارض بسیار شایع (بیش از یک نفر در 10 نفر)

•  پوست خشک (باعث التهاب، لایه برداری، خارش، افزایش شکنندگی پوست).
•  لب های خشک، ملتهب و ترک خورده.
•  چشم های خشک (التهاب چشم، ملتحمه یا التهاب پلک ها).
•  درد در ماهیچه ها و مفاصل، به ویژه در نوجوانان. شما باید میزان فعالیت شدید جسمی را هنگام مصرف ایزوترتینوئین به حداقل برسانید.
•  کم خونی
•  تغییرات در تعداد سلول های خون به نام  پلاکت ها 
•  افزایش سطح چربی به نام تری گلیسیرید در خون.
•  افزایش آنزیم های کبدی.

عوارض عادی (بین 1نفر  در 10نفر الی  1 نفر در 100 نفر)

• خشکی پوشش بینی که باعث التهاب بینی و خونریزی بینی می شود.
•  سردرد
•  کاهش تعداد گلبول های سفید خون 
•  افزایش میزان قند و کلسترول در خون.
•  حضور خون یا پروتئین در ادرار.

پیشنهاد پزشک اوما : 5 ماسک خانگی آسان برای جوش صورت

آیا می توانم داروهای دیگر را با قرص راکوتان مصرف کنم؟

مهم است که قبل از شروع درمان با ایزوترتینوئین، داروهائی را که قبلا مصرف کرده اید، از قبیل داروهای بدون نسخه و داروهای گیاهی را به پزشک نشان دهید. به طور مشابه، قبل از مصرف هر داروی جدید با ایزوترتینوئین، با پزشک یا داروساز خود آن ها را چک کنید تا مطمئن شوید که این ترکیب ایمن است. همچنین نکات زیر را در نظر داشته باشید:

- آنتی بیوتیک های تتراسیکلین مانند مینوسیکلین، داکسی سایکلین، تتراسایکلین نباید با قرص راکوتان مصرف شوند.

- در صورت مصرف قرص راکوتان، مکمل های ویتامین A (از جمله مولتی ویتامین های حاوی ویتامین A) را مصرف نکنید، زیرا ممکن است منجر به یک وضعیت مشابه با مصرف بیش از حد ویتامین A شود که می تواند سمی باشد و یا باعث تغییر در ساختار استخوان شود.

- دیگر درمان های معمول برای آکنه، از جمله آنتی بیوتیک ها، exfoliants، داروها یا پرتودرمانی با نور ماوراء بنفش (PUVA) که پوست مرده را از روی سطح پوست از بین می برند و لایه بردار هستند، نباید همراه با راکوتان استفاده شوند. 

آیا راکوتان واقعا برای شما بد است؟

 راکوتان برای آکنه متوسط تا شدید که با درمان های دیگر برطرف نشده است، استفاده می شود. این ماده باید برای آکنه شدید استفاده شود. زیرا ویتامین A و مشتقات آن در دوزهای بالا اثرات اثرات مخربی در بدن ایجاد می کنند. 

 آیا راکوتان می تواند باعث کاهش وزن شود؟

 کاهش وزن به عنوان عارضه جانبی راکوتان ذکر نشده است. همچنین افزایش وزن نیز در اثر مصرف راکوتان ایجاد نمی شود. طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده آمریکا، گاهی اوقات راکوتان برای درمان سایر بیماری های پوستی یا حتی برخی از انواع سرطان نیز مورد استفاده قرار می گیرد اما به عنوان یک داروی کاهش وزن (8 رژیم لاغری سریع و موثر ) استفاده نمی شود.

  آیا راکوتان می تواند باعث افسردگی شود؟

اگر در حالت عادی شما فردی عصبی هستید، این قرص می تواند حال شما را بدتر کند زیرا گفته می شود داروهای ایزوترتینوئین باعث افسردگی و ایجاد افکار خودکشی می شود.

طول مدت درمان راکوتان چقدر است؟

 یک دوره استاندارد درمان 16 تا 20 هفته است. در پایان هفته 16، حدود 85٪ از بیماران درمان می شوند. هنگامی که دارو قطع شود، اثرات مفید ایزوترتینوئین متوقف نمی شود. پس از توقف درمان، کاهش بیشتر ضایعات آکنه و زخم ها دیده می شود.

 آیا راکوتان می تواند باعث ناباروری شما شود؟

 قرص راکوتان سیستمیک تنها دارویی است که بر روی تمام مکانیسم های اتوپاتوژنیک آکنه عمل می کند. ایزوترتینوئین دارای عوارض جانبی شناخته شده است و در بارداری نباید استفاده شود. 

 چه غذاهایی را نباید در طول مصرف راکوتان مصرف کنید؟

در هنگام مصرفراکوتان، از مواد غذایی حاوی مقادیر زیادی ویتامین A از جمله ماهی، روغن ماهی و غذاهای غنی شده اجتناب کنید و مصرف غذاهایی مانند طالبی، هویج، سبزیجات برگ سبز تیره، سیب زمینی شیرین، کدو تنبل، که منابع غنی بتا کاروتن هستند را نیز کاهش دهید.

 چرا راکوتان باعث نقص مادرزادی می شود؟

اگر زنان در حین بارداری این قرص را مصرف کنند، باعث نقص های زایمان، از جمله مغز، قلب و شکل ظاهری صورت می شود. به همین دلیل توصیه می شود که زنان در سنین باروری قبل از شروع مصرف دارو آزمایش بارداری انجام دهند.

 آیا می توانید در طول مصرف راکوتان مولتی ویتامین مصرف کنید؟

قرص راکوتان مانند ویتامین A است. بنابراین در هنگام مصرف ایزوترتینوئین، نباید قرص های ویتامین A یا مولتی ویتامین هایی که حاوی ویتامین A هستند مصرف کنید. زیرا عوارض جانبی آن ها شدید تر می شود. 

چگونه می توان راکوتان را مصرف کرد؟

همیشه قرص راکوتان را با یک لیوان آب کامل بنوشید تا از ذوب شدن کپسول در مری و سوزش جلوگیری شود. کپسول را مک نزید و نجوید.

 آیا راکوتان باعث درد مفاصل می شود؟

بله. ایزوترتینوئین ممکن است باعث مشکلات استخوانی یا عضلانی از جمله درد مفاصل یا سختی عضلات شود. همچنین ممکن است در طول ورزش های خشن راحت تر آسیب ببینید.

 آیا می توان در حین بارداری از راکوتان استفاده کرد؟

خیر زیرا می تواند اثرات بدی بر جنین بگذارد. 

آیا می توانید قرص های پیشگیری از بارداری و راکوتان را به صورت همان زمان مصرف کنید؟

زنانی که قرص آکنه ایزوترتینوئین (آکوتان) مصرف می کنند باید از بارداری جلوگیری کنند. اما اغلب آنها اطلاعات دقیقی در مورد روش های پیشگیری از زایمان ندارند. طبق مطالعات انجام شده چهار تا پنج ماه مصرف ایزوترتینوئین معمولا آکنه های شدیدی که به وسیله روش های دیگر درمان نمی شوند را از بین می برد. با نظارت پزشک می توانید این دو ترکیب را با هم مصرف کنید. 

 قرص راکوتان برای چه چیزی استفاده می شود؟

این قرص تنها برای آکنه های خیلی شدید که با روش های دیگر درمان نشده اند تجویز می شود. 

قرص راکوتان چه مدت کار می کند؟

هنگامی که اولین بار قرص راکوتان را مصرف می کنید، آکنه شما ممکن است بدتر شود، اما معمولا در طی 7 تا 10 روز بعد با ادامه درمان بهبود می یابد. در اکثر موارد، پاکسازی کامل در یک دوره 16 تا 24 هفته ای انجام می شود، و پس از آن احتمالا به مدت طولانی آکنه ای دیده نمی شود. تکرار دوره معمولا توصیه نمی شود. تکرار دوره نباید تا حداقل هشت هفته پس از توقف درمان شروع شود، زیرا ممکن است در این زمان، آکنه شما بهبود یابد.

[collapse id=2934]

منبع: سلامت بانوان اوما

چگونگی افزایش میل جنسی

میل جنسی از نظر علمی و پزشک به معنی غریزه جنسی خود آگاه و ناخودآگاه است که با میل و لذت و رضایت همراه است. تمایلات جنسی، نمونه دیگری از ارتباط حیاتی بین ذهن، بدن، روح و روان است و به لحاظ فیزیکی بودن فرایندهای جنسی سلامتی می تواند در میل جنسی تاثیر زیادی داشته باشد و همه می دانند که تغذیه خوب و ورزش منظم برای سلامتی و افزایش میل جنسی ما مهم هستند.

در واقع نداشتن رژیم غذایی مناسب باعث اختلالات جنسی مانند  ناتوانی جنسی، فقدان میل جنسی، ناباروری و غیره می شود. هر چه فرد غذای مناسب تری مصرف کند و سالم تر باشد این اختلالات جنسی کمتر می شود. گاهی اوقات به دلایل مختلفی میل جنسی کاهش پیدا می کند و حتی می تواند باعث اختلافات زناشویی شود. به همین دلیل امروز می خواهیم راه هایی را به شما اومایی های عزیز آموزش دهیم تا در چنین شرایطی بتوانید میل جنسی را افزایش دهید.

در این مقاله می خوانیم:

میل جنسی چیست؟ چرا در میان برخی از ما از بین می رود؟
علت رایج از دست دادن میل جنسی
افزایش میل جنسی با غذا
غذاهای کاهش دهنده میل جنسی
چگونگی افزایش میل جنسی با مکمل ها
درمان دارویی میل جنسی
یوگا و افزایش میل جنسی

---

میل جنسی چیست؟ چرا در میان برخی از ما از بین می رود؟

- برای مردان، کاهش تدریجی لیبیدو با افزایش سن مرد دیده می شود. مردها متفاوت هستند، اما اکثر مردان تا 60 یا 70 سالگی میل جنسی دارند. اگر سن دلیل کاهش میل جنسی نباشد، افسردگی یا استرس بیش از حد باعث کاهش میل جنسی در مردان می شود. سایر علل احتمالی کاهش میل جنسی در مردان شامل عوارض جانبی برخی داروها هستند که با کاهش هورمون های جنسی مردان به علت اختلال غدد درون ریز یا آپنه خواب باعث این شرایط می شوند. آپنه خواب باعث اختلال در میزان ترشح تستوسترون و تغییزات میل جنسی می شود. 

- تستوسترون پایین همچنین می تواند اختلال نعوظ (ED) را ایجاد کند. معمولا موارد تستوسترون کم، ED و کمبود میل جنسی لزوما به طور همان زمان اتفاق نمی افتد. همچنین مردانی که دچار مشکلی در نعوظ هستند اغلب میل جنسی معمولی یا زیاد دارند.

- هنگامی که صحبت از میل جنسی پایین در زنان می شود، علل بسیاری وجود دارد. به گفته شریل کینگزبرگ، روانشناس جنسی، " میل جنسی زنان به عوامل مختلفی بستگی دارد و نسبتا پیچیده است." اما می توان مهم ترین آن ها را شرایط روحی و استرس دانست که تاثیر زیادی بر میل جنسی زنان می گذارند.

علت رایج از دست دادن میل جنسی

- موارد موثر در میل جنسی زنان شامل تاثیرات اجتماعی فرهنگی (استرس شغلی، تصاویر رسانه ای از مسائل جنسی و غیره) و شرایط پزشکی (مانند فیبروئید، اندومتریوز و مشکلات تیروئید) می باشد.

- تستوسترون پایین نیز باعث ایجاد اختلالات جنسی برای زنان می شود. سطح تستوسترون زنان در 24 الی 26 سالگی افزایش می یابد و سپس به طور پیوسته کاهش می یابد تا زمانی که یک زن در معرض یائسگی قرار گیرد. پس از یائسگی، سطح تستوسترون زن به طور چشمگیری کاهش می یابد و در نهایت می تواند باعث کاهش میل جنسی شود. قرصهای قلب و سایر انواع روش های پیشگیری از بارداری هورمونی نیز می تواند بر میل جنسی خانم ها برای فعالیت جنسی تاثیر منفی بگذارد.

- هنگامی که افزایش میل جنسی مطرح می شود، دو ماده کلیدی زیستی وجود دارد که ممکن است سطح میل جنسی شما را تحت تاثیر قراردهند. این دو ماده شامل دوپامین و پرولاکتین می باشند. در واقع دوپامین باعث افزایش میل جنسی می شود ولی پرولاکتین (هورمون تولید شیر در بدن زن ها) آن را کاهش می دهد.

- برخی داروها باعث افزایش آزاد شدن پرولاکتین یا باعث جلوگیری از آزاد شدن دوپامین می شوند. هر یک از این دو سناریو می تواند میل جنسی را کاهش دهد و همچنین باعث ایجاد عوارض جانبی دیگر نیز می شود. در مردان، پرولاکتین کم با نشانه های متعدد سلامت جنسی و روانی مرتبط است. سطح پرولاکتین پایین نیز با یک شاخص توده بدن (BMI) بالا، میزان قند خون بالا، فعالیت بدنی پایین تر و سلامتی کمتر همراه است.

- مسائل مربوط به روابط، افسردگی، داروهای تجویزی، الکل، سوء مصرف مواد و یا بیماری های مزمن مانند دیابت می تواند عامل کاهش میل جنسی باشند. BMI بیش از حد بالا نیز می تواند مشکلاتی برای مرد و زن ایجاد کند و باعث کاهش لیبیدو (میل جنسی) می شود. مطالعات نشان داده است از دست دادن مقدار کمی وزن تا حد زیادی باعث بهبود عملکرد جنسی زن و مرد می شود. نتایج مطالعه ای در دانشگاه دوک نشان می دهد افرادی که چاق هستند 25 برابر دیگران مشکلات جنسی دارند.

- فقدان میل جنسی در زنان بیشتر از مردان است، اما به طور معنی داری بر روی هر دو جنس تاثیر می گذارد. تحقیقات نشان می دهد که 32 درصد از زنان و 15 درصد مردان تمایلی به داشتن رابطه جنسی ندارند. میل جنسی پایین می تواند در هر سنی به دلایل مختلف از جمله افسردگی، استرس، مسائل مربوط به رابطه، داروهای تجویزی، تستوسترون کم، داشتن اضافه وزن، ورزش کم، و مصرف مواد مخدر یا الکل اتفاق بیفتد. 

اگر شما میل جنسی ندارید تنها نیستید. خبر خوب این است که داروهای طبیعی زیادی برای افزایش میل جنسی وجود دارد و می توانید به طور طبیعی میل جنسی خود را افزایش دهید. اگر افزایش میل جنسی هدف شما باشد، نیاز است که تغییراتی در شیوه زندگی خود داشته باشید. به عنوان مثال کاهش استرس، بهبود خواب، اضافه کردن فست فود طبیعی به وعده های غذایی و ورزش به افزایش میل جنسی بدون نیاز به داروهای مضر کمک می کند.

---

افزایش میل جنسی با غذا

در این جا به شما می گوییم که چگونه با تغییر رژیم غذایی میل جنسی خود یا همسرتان را افزایش دهید:

1- موادغذای طبیعی افزایش دهنده میل جنسی: 

ابجو، موز و آووکادو مواد طبیعی هستند که حاوی ویتامین ها و مواد معدنی بسیار مفید و مغذی برای بدن می باشند و می توانند جریان خون بیشتری به دستگاه تناسلی برسانند و به طور طبیعی باعث افزایش میل جنسی می شوند.

2- غذاهای حاوی ویتامین C

ویتامین C باعث افزایش گردش خون به اندام مختلف بدن و به ویژه ناحیه تناسلی می شود. بنابراین برای افزایش میل جنسی بهتر است مطمئن شوید غذاهای حاوی ویتامین C را روزانه به اندازه کافی مصرف می کنید. برخی از گزینه های عالی حاوی این ویتامین شامل بروکلی، پرتقال، فلفل قرمز و گواوا است. 

3- موادغذایی غنی از آهن

 کمبود آهن به ویژه برای زنان، می تواند منجر به کاهش میل جنسی، کم شدن تحریک و روانکاری و ناتوانی در ارگاسم شود. منابع عالی آهن شامل سبزیجات برگ سبز تیره مانند کلم و اسفناج و گوشت گاو می باشند. 

4- غذاهای غنی از کلاژن 

تولید کلاژن که نوعی پروتئین در بدن است به طور طبیعی با افزایش سن کاهش می یابد. این مسئله تاثیر منفی بر سلامت پوست دارد و باعث می شود پوست کمرنگ تر و پیر شود. این پدیده باعث کاهش نعوظ در مردان و کاهش دیواره واژن در زنان نیز می شود. برای افزایش مقدار کلاژن، می توانید بیشتر از آبمیوه های استخوانی و پودر کلاژن با مشورت پزشک استفاده کنید. ویتامین C نیز به افزایش تولید کلاژن کمک می کند.

5- سیب زمینی شیرین

سیب زمینی شیرین یا یام غنی از پتاسیم و ویتامین A است. پتاسیم به درمان فشار خون بالا کمک می کند و باعث کاهش احتمال اختلال نعوظ  در مردها می شود.

6- هندوانه 

در سال 2008، تحقیقات انجام شده در تگزاس A & M نشان داد هندوانه ممکن است اثر ویاگرا داشته باشد. فیتونوتایدرها به نام لیکوپن، بتا کاروتن و سیترولین موجود در هندوانه به تسکین رگ های خونی کمک می کنند. در نتیجه می تواند به افزایش میل جنسی کمک کند. 

7- ادویه جات مانند جوز هندی و گشنیز 

ادویه جات غنی از آنتی اکسیدان هستند و برای سلامتی عمومی و افزایش میل جنسی مفید می باشند. تحقیقات منتشر شده در مجله BMC طب مکمل و جایگزین به طور خاص دریافتند که عصاره های جوز هندی و گشنیز باعث افزایش میل جنسی در مردها می شود. گشنیز همچنین در بهبود بوی بد دهان نیز مناسب است.

8- شکلات تلخ

 تحقیقات نشان داده است مصرف شکلات منجر به آزاد شدن فنیل اتیلامین و سروتونین می شود که منجر به اثرات ضد افسردگی و خندیدن خواهد شد. سعی کنید شکلات تیره با قند پایین و کیفیت بالا انتخاب کنید تا ضرری برای وزن شما نداشته باشد.

9- آجیل برزیلی

این آجیل حاوی سلنیوم بالا است، که نقش مهمی در حفظ سطح تستوسترون طبیعی دارد.

10- بادام 

بادام غنی از روی، سلنیوم و ویتامین E است و حاوی ویتامین ها، مواد معدنی و چربی های سالم مورد نیاز بدن می باشد که می تواند سلامت جنسی و تولید مثل را بهبود بخشد.

11- آب

کم آبی بدن می تواند عوارض جانبی منفی داشته باشد و باعث کاهش میل جنسی شود. اگر می خواهید کمتر دچار خستگی، سردرد و خشکی واژن شوید بیشتر آب بنوشید.

غذاهای کاهش دهنده میل جنسی

همان طور که برخی از غذاها میل جنسی را افزایش می دهند مصرف بعضی غذاهای دیگر نیز به مرور باعث کاهش میل جنسی می شود که باید مصرف آن ها را محدود کنید. این مواد غذایی عبارتند از:

1- چربی های ترانس و غذاهای سرخ شده 

غذاهای چرب و یا حاوی چربی ترانس به هیچ وجه مفید نیستند. اثرات نامطلوب مصرف اسیدهای چرب ترانس میتواند شامل افزایش تولید اسپرم غیرطبیعی برای مردان و تداخل در حاملگی زنان باشد. 

2- غذاهای فرآوری شده

مواد شیمیایی موجود در این غذاها ممکن است بر عملکرد جنسی تاثیر بگذارد.

3- پروتئین با کیفیت پایین

گوشت گیاهی کارخانه ای به خاطر هورمون های اضافه شده و آنتی بیوتیک ها شناخته شده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی در بدن و کاهش میل جنسی شود.

4- غذاهای پر سدیم

غذاهایی مانند غذاهای کنسرو شده و غذاهای فرآوری شده، که سدیم بسیار زیادی دارند، می توانند منجر به فشار خون بالا شوند و جریان خون به ارگان های جنسی را کاهش می دهند.

5- لبنیات متعارف 

شیر، پنیر و سایر محصولات لبنی از شیر گاو می توانند هورمون های مصنوعی داشته باشند که تأثیر منفی روی سطوح استروژن و تستوسترون دارند.

7- شکر 

شکر به طور کلی تاثیر منفی بر هورمون های جنسی دارد. مطالعات تاثیر وحشتناک شکر را بر تستوسترون نشان می دهد. در مطالعه ای که در سال 2013 بر روی مردان انجام شد، مصرف گلوکز به طور متوسط 25 درصد سطح تستوسترون خون را کاهش داد. متاسفانه این کاهش قابل برگشت به اندازه اولیه نیست و به مرور میزان این هورمون را کمتر می کند. 

8- کافئین

کافئین زیاد بر عملکرد جنسی تاثیر منفی می گذارد.

9- الکل

الکل بیش از حد منجر به کاهش میل جنسی، تحریک و حساسیت می شود. اگر میخواهید مشروب بنوشید، یک لیوان شراب قرمز غنی از پلی فنل را انتخاب کنید. آنتی اکسیدان ها در شراب قرمز می توانند به گشاد شدن رگ های خونی و افزایش جریان خون به مناطق اصلی تحریک کمک کنند. 

چگونگی افزایش میل جنسی با روغن های ضروری

- مصرف روغن های ضروری مانند چوب صندل، گل رز و یاسمن به طور طبیعی باعث افزایش میل جنسی مردان و زنان می شوند. همچنین برای بهبود روحیه نیز مناسب هستند.

- وقتی صحبت از روغن های ضروری برای تعادل هورمونی می شود، روغن چوب صندل برای هر دو جنس مخصوصا برای افزایش میل جنسی مفید است. این ماده در تعادل تستوسترون در مردان و زنان بسیار عالی عمل می کند. چوب صندل یک ماده طبیعی افزایش دهنده میل جنسی است، به همین دلیل در بسیاری از عطرها استفاده می شود.

- برای مردان با تستوسترون کم، می توانید چند قطره روغن چوب صندل را به دئودورانت یا لوسیون خانگی اضافه کنید تا نه تنها بوی خوبی داشته باشید، بلکه هورمون ها و میل جنسی شما نیز بهبود یابد.

- روغن دارچین یکی دیگر از گزینه های ضروری اسانس است که باعث افزایش میل جنسی می شود. روغن دارچین یک درمان طبیعی برای ناتوانی جنسی است. این ماده با تأثیر بر آنزیم ها در مسیر اکسید نیتریک برای افزایش جریان خون به اندام تناسلی عمل می کند.

---

چگونگی افزایش میل جنسی با مکمل ها

علاوه بر رژیم غذایی مناسب مصرف برخی مکمل ها با مشورت پزشک نیز می تواند باعث بهبود عملکرد جنسی شما شود. 

مکمل های مناسب برای افزایش میل جنسی در مردان:

1.  L-arginine  هزار میلی گرم دو بار در روز: این مکمل به کاهش انقباض رگ های خونی و بهبود جریان خون به ناحیه تناسلی کمک می کند. 
2.  Ginkgo biloba صد و بیست میلی گرم دو بار در روز: می تواند جریان خون را به اندام تناسلی بهبود بخشد.
3.  Tribulus  هشتاد و پنج تا دوبیست و پنجاه میلی گرم سه بار در روز: از این مکمل در طب سنتی چینی برای افزایش قوای جنسی استفاده می شود.
4.  ماکا (500 میلی گرم سه بار در روز): تحقیقات نشان می دهد که این گیاه به افزایش میل جنسی کمک می کند.
5.  نیاسین (250 میلی گرم سه بار در روز): این مکمل دارای ویتامین B3 (نیاسین) است که به بهبود جریان خون کمک می کند.

مکمل های مناسب برای افزایش میل جنسی در زن ها

•  Panax Ginseng ( هزار میلی گرم یک بار در روز به مدت سه هفته): این ماده باعث افزایش میل جنسی در زنان در طول یائسگی می شود.
•  مکا (500 میلی گرم سه بار در روز): تحقیقات نشان می دهد این گیاه میل جنسی، تعادل هورمونی و باروری را در زنان افزایش می دهد.
•  آهن (25-30 میلی گرم روزانه): اگر کم خونی ناشی از کمبود آهن دارید، مکمل آهن می تواند به افزایش میل جنسی شما کمک کند. از طرفی مکمل های آهن می تواند باعث یبوست شود. بنابراین توجه کنید که حتما کم خونی شما ناشی از کمبود آهن باشد.
•  Yohimbine : (پانزده تا سی میلی گرم روزانه): نشان داده شده است که این ماده به نارسایی ارگاسم کمک می کند. 
•  Ashwagandha (پانصد میلی گرم یک یا دو بار در روز): مصرف این ماده به زنان کمک می کند تا افسردگی جنسی آن ها برطرف شود. 

---

چه کارهایی باعث کاهش میل جنسی میشود؟

برخی از عادات غلط در شیوه زندگی ما باعث تاثیر منفی بر میل جنسی می شوند. این عادت ها عبارتند از:

ورزش بیش از حد

ورزش های سنگین و زیاد باعث کاهش میل جنسی می شوند. اما در کنار آن ها تمریناتی که هورمون رشد انسانی را افزایش می دهند، مانند تمرینات وزنه ای و تمرینات پشت سر هم می توانند جریان خون را به اندام تناسلی بهبود بخشند. همچنین، یوگا به افزایش جریان خون به ناحیه تناسلی و ارگاسم کمک می کند.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن نه تنها میل جنسی و رضایت را کاهش می دهد، بلکه باعث کاهش باروری نیز می شود. بر طبق تحقیقات انجام شده، سیگاری ها کمتر از شش بار در ماه رابطه جنسی دارند، در حالی که مردانی که سیگار نمی کشند دو برابر این مقدار نزدیکی جنسی دارند.

اعتماد به نفس

به طور کلی پایین بودن اعتماد به نفس سبب کاهش میل جنسی می شود. شما همچنین باید راه هایی برای کاهش میزان استرس خود و بهبود طول و کیفیت خواب خود پیدا کنید. 

درمان دارویی میل جنسی

میل جنسی پایین به خاطر مسائل جسمی یا روحی یا هر دو است. گاهی اوقات با شیوه های طبیعی نمی توان میل جنسی را افزایش داد و باید از طریق درمان های پزشکی برای افزایش میل جنسی استفاده کرد. این درمان ها شامل موارد زیر می باشند:

درمان جایگزین تستوسترون

برای مردان، درمان جایگزین تستوسترون یک درمان رایج و معمول است. بسیاری از مردان فکر می کنند داروهای تجویزی مانند ویاگرا یا سیالیس نتایج خوبی ایجاد کرده اند. البته باید بدانید داروها میل جنسی شما را افزایش نمی دهد بلکه آنها فقط به شما کمک می کنند تا نعوظ داشته باشید. این داروها دارای عوارض جانبی از جمله مشکلات حافظه، درد پشت، از دست دادن شنوایی و بسیاری عوارض دیگر نیز هستند.

کرم استروژن

اگر یک زن دارای میل جنسی کمی باشد و در دوران یائسگی باشد، معمولا کرم استروژن واژینال برای درمان خشکی واژن توصیه می شود. درمان تستوسترون به صورت قرص نیز به طور معمول برای زنان تجویز می شود. اگر یک بیماری مانند فیبروم باعث مسائل جنسی شود، احتمالا توصیه می شود که فیبروئید (ها) را جراحی کنید. گاهی اوقات مصرف قرص ضد بارداری میل جنسی شما را کاهش میدهد، در این صورت پزشک گزینه های پیشگیری غیر هورمونی را تجویز می کند.

- سایر روش های معمول برای افزایش میل جنسی مردان و زنان شامل تغییر دارو یا تجویز داروهای ضد افسردگی می باشد. با این حال، بسیاری از داروهای ضد افسردگی می توانند باعث کاهش میل جنسی شوند.

- همچنین برای مردان و زنان، مشاوره های روابط یا درمان جنسی گاهی مفید است.

اقدامات احتیاطی برای افزایش میل جنسی

اگر میل جنسی شما کم باشد و درمان های طبیعی کمک نکنند، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. همچنین مهم است عوارض جانبی هر یک از داروهایی که در حال حاضر مصرف می کنید را بدانید تا اطمینان حاصل کنید که آنها میل جنسی شما را پایین نمی آورند. در صورتی که متوجه شوید کاهش میل جنسی به دلیل مصرف نوعی دارو است باید به پزشکتان اطلاع دهید تا از دارویی جایگزین استفاده کند. 

---

یوگا و افزایش میل جنسی

یوگا شگفت انگیز است و به شما کمک می کند تعادل را در دنیای خود از نظر جسمی، ذهنی و احساسی پیدا کنید. یوگا به ما اجازه می دهد تا بهتر با خودمان و همسرمان ارتباط برقرار کنیم.  یوگا استرس را کاهش می دهد و انرژی ما را افزایش می دهد. بنابراین می تواند تاثیرات مثبتی بر میل جنسی داشته باشد. مطالعاتی که تا سال 2009 انجام شد نشان داد که "تمرین یوگا به طور منظم، چندین جنبه از عملکرد جنسی در زنان از جمله میل، تحریک، ارگاسم و رضایت کلی را بهبود می بخشد".

چگونه یوگا می تواند زندگی جنسی شما را بهبود بخشد:

1.  یوگا به افزایش انعطاف پذیری کمک می کند.
2.  یوگا به حفظ یک تصویر بدنی سالم و عزت نفس کمک می کند.
3.  یوگا به شما کمک می کند که در لحظه یاد بگیرید.
4.  یوگا به افزایش میل جنسی کمک می کند.
5. تمرین منظم یوگا باعث افزایش اعتماد به نفس و آرامش می شود.

در اینجا برخی از حرکات یوگا که بدون شک باعث افزایش میل جنسی می شود ذکر شده است:

1. حالت گربه / گاو 

• در این حرکت شانه ها باید بطور مستقیم بالای کمر باشد و مانند تصویر زیر باسن روی زانو قرار بگیرد.
•  نفس را حبس کنید و قفسه سینه را از شکم دور کنید و به سمت بالا برسانید.
•  نفس را بیرون بدهید و شکم را به ستون فقرات نزدیک کنید و شانه ها را از هم دور نگه دارید.
•  این کار را پنج بار تکرار کنید.

مزایا: شما با این تمرین عضلات Kegel را تقویت می کنید که در طول ارگاسم درگیر هستند. تمرینات کگل قوی باعث تولید ارگاسم بهتر و کنترل بهتر می شوند.

2. حالت زاویه اتصال

•  پاها را به هم بچسبانید، زانو ها را خم کنید و سعی کنید مانند تصویر آنها را به زمین برسانید.
•  انگشتان پا را با دست ها بگیرید. نفس بکشید و بدن را تاب بدهید. نفس را بیرون بدهید.
• سر را به طرف انگشتان پا خم کنید. این حالت را می توانید در حالت دراز کشیده نیز انجام دهید.
•  تا 10 بشمارید و نفس را نگه دارید.

مزایا: زاویه اتصال برای افزایش میل جنسی عالی است. کشیدن ران های داخلی و باز کردن مفصل ران برای طیف گسترده ای از حرکت ها استفاده می شود. در این حالت، اغلب اضطراب از بین می رود. این حرکت جریان خون را به ناحیه لگن بهبود می بخشد و جایی که خون جریان داشته باشد، انرژی و سرزندگی نیز به وجود می آید. گردش خون و افزایش جریان خون به طور مستقیم باعث افزایش تحریکات جنسی می شود.

3. حالت کبوتر

• برای انجام این حرکت مانند تصویر ساق پای چپ باید موازی با کف پا و زمین باشد، پاشنه را به کشاله ران نزدیک کنید.
•  پای راست را به صورت خم شده و یک خط راست زیر سر داخل شکم بگذارید.
•  به آرامی به سمت ساعد به طرف پایین حرکت کنید، سر را روی دست قرار دهید.
•  قبل از رفتن به سمت دیگر، 10 شماره نفس را نگه دارید.

مزایا: حرکت کبوتر برای رها کردن تنش عمیق در ناحیه کمر عالی است و ذهن را آرام می کند. با تمرکز بر روی نفس کشیدن، از تفکرات استرس زای خود دور می شوید. این مسئله توانایی شما برای ایجاد یک حس صمیمیت جنسی با شریک زندگی را افزایش می دهد.

4. حالت عقاب 

•  زانوی خود را پایین بیاورید.
• پاشنه پا را روی زانوی چپ بگذارید، سپس جلوی پای راست را مانند مارپیچ در اطراف پای چپ قرار دهید. برای انجام راحت تر حرکت به تصویر دقت کنید. 
•  خم شوید و به آرامی به پاها برسید.
•  بازوها را در معرض هوا قرار دهید. دست چپ را به سمت راست بچرخانید، کف دستها را در آرنج خم کنید، دور گردن قرار دهید تا کف دست ها به هم بچسبند.
• آرنج را به سمت آسمان بلند کنید و تا پشت قلب بکشید.
•  پنج شماره نفس را نگه دارید، آزاد کنید و حرکت را برای سمت دیگر انجام دهید.

مزایا: حرکت عقاب بسیار جذاب است. هنگامی که پاها را آزاد می کنید، تمام خون از طریق دهانه رحم جریان پیدا می کند و کل منطقه را برای نزدیکی جنسی آماده می کند!

5. پل زدن

•  برای پل زدن، مانند تصویر دراز بکشید، زانوها را خم کنید، و پاها را از هم جدا کنید و 5 اینچ ( حدود 10 الی 12 سانتیمتر) زیر باسن قرار دهید.
•  پاها را به سمت آسمان بکشید. انگشتان تان را در زیر کمر قرار دهید، تیغه های شانه را با هم جمع کنید و هر دو را روی پایه نگه دارید.
•  10 شماره نفس را نگه دارید و بعد از آزاد سازی دوباره حرکت را تکرار کنید.

مزایا: حرکت پل  موجب بهبود ارگاسم می شود. پل شبیه به انجام Kegel است، زیرا شما همان عضلات لگن را فشار می دهید.

6. حرکت سگی

• برای انجام این حرکت،  پاشنه پا را از هم جدا کنید و آن ها را به سمت کف قرار دهید. دست ها را باز کنید و حالت وی شکل درست کنید.
• شانه ها را از گوش دور و گردن را آرام کنید.
•  برای پنج تا 10 شماره نفس را نگه دارید.

مزایا: حرکت سگ، ذهن را آرام می کند و میل جنسی را تقویت می کند. این حرکت نه تنها باعث افزایش اعتماد به نفس می شود، بلکه باعث می شود شخصیت شما جذاب تر به نظر برسد و باعث افزایش آرامش می شود. این حرکت باعث کاهش تنش عضلانی در پشت و بهبود انعطاف پذیری نیز می شود.

7. زوایای گسترده

انجام زوایای گسترده برای همه افراد آسان نیست زیرا نیاز به انعطاف زیادی دارد بنابراین ممکن است در ابتدا نتوانید به طور کامل آن را انجام دهید. در این صورت بیش از حد به خودتان فشار نیاورید و کم کم با انجام تمرینات دیگر و به دست آوردن انعطاف لازم این حرکت را هم بزنید.

• برای این کار صاف بنشینید و پاها را از هم جدا کنید.
•  پشت پاها را به کف فشار دهید، زانوها و پا را به سمت آسمان فشار دهید.
•  نفس بکشید. نفس را بیرون بدهید و بر روی باسن دراز بکشید و سعی کنید به انگشتان بزرگ پا برسید.
•  برای 10 شماره نفس را نگه دارید. با هر بازدمی، سینه را به سمت پایین بکشید.

مزایا: مانند زاویه محدود، این حرکت برای افزایش میل جنسی خوب است و باعث بهبود جریان خون به ناحیه لگن و افزایش انرژی و سرزندگی می شود.

سخن آخر

همان طور که مشاهده کردید روش های بسیار گوناگونی برای افزایش میل جنسی وجود دارد که می توانید از آن ها بهره مند شوید. توصیه می شود تا می توانید میل جنسی را با روش های طبیعی مانند بهبود رژیم غذایی و کنار گذاشتن عادت های غلط و همچنین انجام حرکات یوگا بهبود دهید و حتی الامکان از داروهای موجود در این زمینه استفاده نکنید زیرا این داروها اکثرا هورمونی هستند و ممکن است بر عملکرد دیگر سیستم های بدنی شما تاثیرات منفی داشته باشند. 

[collapse id=99]

منبع: سلامت بانوان اوما

عوارض کم کاری تیروئید در بارداری

یکی از مهم ترین غدد داخلی بدن غده تیروئید است که بر متابولیسم و نحوه عملکرد اندام مختلف نظارت دارد. زمانی که این غده نتواند به خوبی کار کند و میزان هورمون هایی که ترشح می کند کمتر از حالت طبیعی باشد اصطلاحا می گوییم فرد دچار کم کاری تیروئید  شده است. در حالت طبیعی این بیماری قابل درمان و کنترل است اما در دوران بارداری می تواند خطراتی را ایجاد کند.

بارداری طبیعی منجر به یکسری تغییرات فیزیولوژیک و هورمونی می شود که بر عملکرد تیروئید  نیز تاثیر میگذارند. به همین دلیل تفسیر نتایج آزمایش تیروئید  یک خانم حامله باید با دقت انجام شود. اندازه تیروئید نیز در یک بارداری طبیعی، بخصوص در مناطقی که ساکنین آن با کمبود ید روبرو هستند، ممکن است 10 الی 15 درصد بزرگ تر از حد طبیعی شود. در این مقاله می خواهیم به طور اجمالی نکات مهم درباره کم کاری تیروئید در بارداری را برای شما مامان های اومایی عزیز توضیح دهیم. با ما همراه باشید. 

بزرگی تیروئید در دوران بارداری

معمولأ بزرگی تیروئید در بارداری در معاینه بیمار واضح نیست ولی گاهی بخصوص اگر خانم لاغر باشد ممکن است بصورت گواتر در ناحیه جلوی گردن مشاهده شود. جنین مادران بارداری که دچار بیماری کم کاری تیروئید بوده و یا مقادیر کافی ید دریافت نمی کنند، با خطر بروز بیماری کم کاری مادرزادی تیروئید و اختلال در رشد مغز و دستگاه عصبی روبرو هستند. به همین دلیل خانم های باردار به ید بیشتری از افراد غیر حامله نیاز دارند و باید روزانه حدود 200 میکرو گرم ید مصرف کنند. تغذیه مناسب با میزان کافی ید که می تواند با مصرف انواع ماهی ها کم جیوه مثل ماهی تن یا سالمون، میگو و دیگر آبزیان و همچنین مقدار توصیه شده نمک یددار تامین شود، ضامن سلامت جنین و مادر باردار است.

عوارض کم کاری تیرویید در دوران بارداری

همان طور که گفتیم کم کاری تیروئید در بارداری می تواند عوارض خطرناکی را برای جنین ایجاد کند. مهم ترین عوارض ناشی از کم کاری تیروئید در بارداری عبارتند از:

• زایمان زودرس
• سقط )بخصوص در سه ماهه اول بارداری) 
• جدا شدن زودرس جفت (جفت باید بعد از زایمان از طریق قطع بند ناف از نوزاد جدا شود زیرا در داخل رحم وظیفه تغذیه رسانی و اکسیژن رسانی به جنین را دارد و در صورت جدا شدن احتمال خفگی نوزاد افزایش پیدا می کند.)
• زجر جنین
• مرگ داخل رحمی جنین
• تولد نوزاد نارس
• تولد نوزاد با وزن کم

علت ایجاد کم کاری تیروئید در دوران بارداری

شایع ترین علت کم کاری تیروئید اختلال خود ایمنی به نام تیروئیدیت هاشیموتو است. در این وضعیت، بدن به اشتباه به سلول های غده تیروئید حمله می کند. مادرانی که قبل از بارداری به کم کاری تیروئید مبتلا بوده اند و یا در حین بارداری دچار کم کاری تیروئید شده اند، باید دقت کنند که هر شش هفته یک بار، آزمایش تیروئید بدهند تا مطمئن شوند مقادیرهورمون های تیروئید در بدن آنها در حد طبیعی است و باید درمان را تحت نظر پزشک متخصص غدد پیگیری کنند.

در طول چند ماه اول بارداری، جنین به هورمون های تیروئید مادر بسیار وابسته است و هورمون های بدن مادر، نقش مهمی در رشد طبیعی مغز جنین ایفا می کنند. بنابراین کمبود هورمون های تیروئید، تاثیر منفی روی ضریب هوشی و فعالیت های مغزی جنین دارد و به همین دلیل است که پزشکان توصیه می کنند خانم ها قبل از اقدام به بارداری، آزمایش خون که شامل بررسی هورمون های تیروئید نیز می باشد را انجام دهند تا اگر به مشکلات تیروئید مبتلا هستند، ابتدا تحت درمان قرار گرفته و سپس باردار شوند.

سخن آخر

بر خلاف تصور خیلی از افراد اختلالات تیروئیدی بسیار مهم هستند و بخصوص در بارداری اگر تحت کنترل نباشند می توانند عوارض جبران ناپذیری برای نوزاد و همچنین برای بدن مادر ایجاد کنند. بنابراین اگر پزشک به شما اطلاع داد که دچار این بیماری شده اید و هم اکنون باردار هستید ابتدا آرامش خود را حفظ کنید و در گام بعدی توجه کافی به آزمایشات مورد نیاز برای بررسی میزان هورمون های تیروئید داشته باشید تا احتمال خطر برای شما و نوزادتان به حداقل برسد.

منبع: سلامت بانوان اوما

10 علت درد واژن بعد از نزدیکی

دستگاه تناسلی و تولید مثل خانم ها یکی از حساس ترین قسمت های بدن آن ها می باشد که می تواند تحت تاثیر موارد مختلفی قرار بگیرد. اگر شما در حال حاضر از نظر جنسی فعال هستید شاید تا به حال درد واژن بعد از نزدیکی را تجربه کرده باشید و یا هر بار که رابطه جنسی دارید مجبور به تحمل درد بعد از آن باشید. یکی از مشکلات شایع در بین خانم ها بعد از هربار نزدیکی درد واژن است. اما علت درد واژن چیست؟آیا این درد درمانی دارد؟ سوالات مختلفی از متخصصین گروه سلامت اوما در این زمینه پرسیده می شود که می خواهیم در این مقاله تا حد امکان توضیحات لازم را درباره این عارضه بیان کنیم. با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

درد واژن بعد از نزدیکی چیست؟
علت درد واژن بعد از نزدیکی چیست؟
درد واژن بعد از نزدیکی چگونه تشخیص داده می شود؟
درمان درد واژن بعد از نزدیکی

---

درد واژن بعد از نزدیکی چیست؟

این درد در طول یا بعد از رابطه جنسی احساس می شود. اگر این درد به صورت مکرر اتفاق بیفتد باعث کاهش لذت در رابطه جنسی و امتناع از آن از سمت خانم شده و می تواند در روابط زناشویی اختلال ایجاد کند. درد واژن بعد از نزدیکی یکی از مشکلات رایج خانم ها است که22.8 % خانم ها را تحت تاثیر قرار می دهد. متاسفانه این عارضه یکی از مشکلاتی است که به سختی درمان می شود. درد واژن بعد از نزدیکی ممکن است سطحی و تنها بصورت احساس درد در بافت اطراف ورودی واژن و یا کاملا عمیق به صورت احساس عمیق تر در داخل لگن باشد. برخی خانم ها از همان اولین رابطه دچار این درد می شوند و در هر بار مقاربت این درد تکرار خواهد شد که بسیار اذیت کننده است.

علت درد واژن بعد از نزدیکی چیست؟

به طور کلی درد واژن ممکن است به دلایل فیزیکی یا ذهنی و یا ترکیبی از هر دو باشد. 

 علل فیزیکی درد واژن بعد از نزدیکی سطحی عبارتند از:

• بیماری های پوستی (مثلا آلرژی به لاتکس، پلاستیک یا اسپرمی کید در کاندوم، آلرژی به اسپرم، اگزما، لیگن اسکلروزیس و Lichen planus)
• بیمار های عفونی (مانند عفونت های مکرر، عفونت های جنسی، عفونت ادراری)
• فقدان روانکاری (به دلایلی مثل عدم تحریک جنسی، مشکلات هورمونی، برخی از داروهای تجویزی و پرتودرمانی به لگن)
• وولوودینیا (درد دراز مدت یا سوزش بدون علت پزشکی که بر ناحیه تناسلی خارجی یا "ولو" اثر می گذارد)
• اماس مثانه درون شبکه ای (التهاب مثانه که ممکن است بر اثر تحریک جنسی و دخول باعث درد در لگن یا شکم شود)
• مشکلات ساختاری به علت انسداد (مثلا آسیب یا زخم از اپیزیوتومی، تروما از زایمان یا ختنه زن، پرده بکارت غیر طبیعی، کیست یا آبسه)
• مشکلات عضلانی (مانند واژینیسموس که به معنی تنگی شدید عضلات واژن در هنگام نفوذ است)

همچنین بخوانید: اختلال جنسی واژینیسموس را بشناسید

علل فیزیکی درد واژن بعد از نزدیکی عمیق عبارتند از:

• بیماری های عفونی یا التهابی (مثلا بیماری التهابی لگنی، اندومتریوز، التهاب دهانه رحم، انسداد لوله های فالوپ)
• مشکلات ساختاری (مثلا فیبروم های رحم یا چسبندگی لگن پس از جراحی یا پرتودرمانی)
• مشکلات عضلانی (به عنوان مثال اسپاسم عضلات کف لگن)
• سندرم روده تحریک پذیر
• عدم روانکاری
• درد واژن بعد از نزدیکی ممکن است ناشی از موقعیت رابطه نیز جنسی باشد، مثلا نفوذ خیلی عمیق به مدت طولانی باعث ایجاد درد می شود.

همچنین بخوانید: تشخیص و درمان چسبندگی رحم

درد واژن بعد از نزدیکی به خاطر مسائل روانشناسی

صرف نظر از دلایل علمی گفته شده، اگر رابطه جنسی دردناک باشد، احتمالا موجب افسردگی می شود. مسائل روانشناختی مانند اضطراب، مشکلات روابط زناشویی و سابقه سوء استفاده جنسی یا خشونت ممکن است باعث درد بعد از رابطه جنسی شود.

درد واژن بعد از نزدیکی چگونه تشخیص داده می شود؟

بسیاری از علائم درد واژن بعد از رابطه جنسی غیر اختصاصی هستند یعنی ممکن است ناشی از تعدادی از بیماری های مختلف باشد. بنابراین مهم است توسط متخصص زنان معاینه شوید تا علت اصلی مشخص شود. 

پزشک احتمالا در خصوص درد، سبک زندگی و سایر مسائل پزشکی و  یا روانشناختی تان از شما می پرسد. ممکن است پزشک در خصوص تجربیات جنسی قبلی و سابقه باروری از شما بپرسد. پزشک شما را معاینه می کند تا ببیند چه علت جسمی و علمی آشکاری برای درد وجود دارد؟ این معاینه با بررسی اندام های خارجی شما یا "ولو" انجام می شود که شامل باز کردن مهبل (واژن)، لب های گوشتی اطراف آن است. پزشک با اعمال فشار محل درد را تعیین می کند. ممکن است نیاز به یک معاینه داخلی در داخل مهبل (واژن) نیز داشته باشید. پزشک این کار را با انگشت و یا اسپکولوم انجام می دهد (یک ابزار پلاستیکی که به واژن وارد شده و به آرامی برای معاینه بصری باز می شود). در طول معاینه لگن، پزشک علائم عفونت یا اختلالات ساختاری را بررسی می کند.

پزشک ممکن است آزمایش سواب یا ادرار را برای تشخیص عفونت تجویز کند. "سواب" نوعی پنبه در یک چوب بلند است که بر روی پوست در داخل یا خارج از واژن کشیده می شود تا ترشحات یا سلول های پوست را جمع آوری کرده و سپس به آزمایشگاه منتقل می شود تا باکتری های آن بررسی شوند. همچنین آزمایش خون برای بررسی هورمون ها و سلامت عمومی انجام می شود. اگر پزشک در تشخیص یا درمان شما مطمئن نباشد، یا فکر کند نیاز به آزمایش بیشتری نیاز دارید، شما را به متخصص دیگری معرفی می کند.

همچنین بخوانید: خانم ها با دستگاه تناسلی خود بیشتر آشنا شوند

10 علت و درمان درد واژن بعد از نزدیکی 

1- بیماری های پوستی

- اگر به چیزهایی که در حین نزدیکی با پوست شما برخورد دارد حساس هستید و علائم موضعی (مانند قرمزی، تورم، درد و خارش) در ناحیه آسیب دیده مشاهده می کنید به دلیل وجود یک مشکل پوستی است. بعضی از افراد نیز واکنش های جدیتری مانند کهیر (بخوانید: کهیر چیست+10 درمان خانگی آن)، تورم، مشکل تنفس و آنافیلاکسی، که می تواند تهدید کننده زندگی باشد، از خود نشان می دهند.

- اگر به لاتکس، پلاستیک یا اسپرمیسیت حساسیت دارید، باید از کاندوم هایی استفاده کنید که واکنش کمتری به آن ها نشان می دهید. از داروساز در این مورد کمک بخواهید. اگر به لاتکس یا اسپرمیسیت حساسیت دارید، قادر به استفاده از دیافراگم پیشگیری از بارداری نخواهید بود، زیرا از لاتکس ساخته شده و باید با اسپرمیسیت مورد استفاده قرار گیرد. اگر به مایع منی آلرژی دارید، وقتی از کاندوم استفاده می کنید، هیچ نشانه ای از علائم ایجاد نمی شود.

- اگر به علت آلرژی ( آلرژی | علائم، علت و درمان آلرژی) یا تحریک اگزما دارید، شما و پزشکتان باید علت را شناسایی کنید. درمان این بیماری معمولا با کرم ها یا پماد موضعی استروئید انجام می شود. پک یخ (به عنوان مثال نخود یخ زده) برای مدت زمان کوتاهی به عنوان یک تسکین دهنده قابل استفاده است (برای خنک شدن منطقه) و آنتی هیستامین ها نیز برای خنثی کردن خارش استفاده می شوند.

- بیماری های پوستی مانند Lichen sclerosus و Lichen planus ممکن است با کرم ها یا پماد موضعی درمان شوند. اگر مشکل داخلی باشد، ممکن است نیاز به داروهای استروئیدی نیز داشته باشید. اگر درمان های دیگر موثر نباشند به درمان های خوراکی (قرص ها) نیاز دارید. این داروها باید توسط پزشک تجویز شوند.

2- بیماری های عفونی

- برفک ممکن است از طریق تماس جنسی منتقل شود یا ممکن است به دلایل دیگری از جمله دوران بارداری، پوشیدن لباس های تنگ، مصرف آنتی بیوتیک، استفاده از محصولاتی که موجب تحریک واژن می شود، رشد کند. درمان ضد قارچ می تواند به صورت قرص خوراکی (به عنوان مثال فلوکونازول / Diflucan)، به صورت موضعی به عنوان یک کرم (به عنوان مثال کولوتریمازول / Canesten® cream) یا به صورت داخلی به عنوان شیاف برای این نوع بیماری استفاده شود (به عنوان مثال کلوتریمازول / Canesten® pessary).

این محصولات در داروخانه به صورت تجویزی یا بدون نسخه در دسترس هستند. اما در صورتی که برای بار اول می خواهید از آن ها استفاده کنید حتما با پزشک مشورت نمایید. 

- نشانه های عفونت منتقله از راه جنسی (STI) بسته به نوع آن متفاوت است اما ممکن است شامل تب و یا علائم آنفلوانزا، ترشحات غیر طبیعی واژن، خارش ملتحمه، سوزش، درد یا ناراحتی، درد شکم یا لگنی، تورم غدد لنفاوی، درد هنگام ادرار، درد و  یا خونریزی در طول یا بعد از رابطه جنسی و خونریزی بین دوره ای باشد.

- بیماری التهابی لگن (PID) یک اصطلاح عمومی برای عفونت دستگاه تناسلی فوقانی است که شامل رحم، لوله های فالوپ و تخمدان می شود. عفونت (عفونت کلامیدیا) معمولا در طول رابطه جنسی به راحتی قابل انتقال است. اگر این عفونت در اوایل درمان نشود، PID ممکن است به لوله های فالوپی آسیب برساند، که باعث افزایش خطر حاملگی خارج از رحم و ناباروری می شود.

- عفونت مجاری ادراری (UTI) که به عنوان "سیسیت" نیز شناخته می شود، ممکن است درد در ناحیه مثانه، درد در هنگام ادرار، نیاز به دفع آب، خون در ادرار، ادرار تیره با بوی قوی و تب (38 درجه سانتیگراد یا بیشتر) را ایجاد کند. پزشک شما می تواند ادرار را آزمایش کند تا ببیند آیا عفونت دارید یا خیر.

اگر UTI خفیف باشد، ممکن است ظرف چند روز بدون نیاز به آنتی بیوتیک برطرف شود. اگر شدید باشد و یا سریع تشخیص داده نشود، باید با آنتی بیوتیک ها درمان شود ( نام آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری). اگر از UTI های مکرر رنج می برید، می توانید به روش های زیر آن را کاهش دهید:

• نوشیدن آب کران بری یا مصرف قرص کران بری
• نوشیدن مقدار زیادی مایعات برای کمک به خروج راحت تر و سریع تر میکروب ها از مثانه و دستگاه ادراری
• تمیز نگه داشتن خود
• استفاده از آب ساده برای شستن
• همیشه پس از کار کردن روده، از "جلو به عقب" خود را پاک کنید.
• اجتناب از حمام حباب، پودر تالک، دئودورانت های واژن و دستمال های زنانه 
• از هر روز حمام کردن اجتناب کنید. همچنین یک حمام کوتاه بهتر از یک طولانی است.
• بلافاصله پس از داشتن رابطه جنسی ادرار کنید و خودتان را به خوبی بشویید. 

3- مشکلات روحی روانی

- اگر فقدان تحریک جنسی باعث عدم روانکاری شود، تاخیر در نفوذ تا زمان آمادگی، می تواند به افزایش روانکاری واژن و کاهش درد با مقاربت کمک کند. بنابراین در این صورت باید با شریک جنسی خود در مورد این مسئله صحبت کنید. 

- خشکی واژن (طرز استفاده از ژل لوبریکانت ) در طول و بعد از یائسگی به علت کاهش سطح هورمون استروژن شایع است. کمبود استروژن را می توان با داروهای جایگزین کننده هورمون (HRT) درمان کرد. مشکلات تیروئید همراه با سطح بالا یا پایین تریروکسین نیز با مشکلات روانکاری همراه است. خوشبختانه مشکلات تیروئید را می توان با دارو یا جراحی درمان کرد.

- بعضی از داروهای تجویزی ممکن است روانکاری واژینال را کاهش دهند. از جمله این دارو ها می توان به داروهای ضد بارداری خوراکی، برخی داروهای ضد افسردگی و بعضی از داروها برای درمان فشار خون بالا اشاره کرد. اگر در مورد این مسئله نگران یا مشکوک هستید، با پزشک خود مشورت کنید.

- از طرفی کمبود روانکاری واژینال ممکن است تنها به دلیل مسائل روانشناختی مانند نگرانی های ارتباطی، افسردگی، اضطراب و عزت نفس پایین اتفاق بیفتد. اگر این موارد باعث درد واژینال شود، می توانید از درمان جنسی استفاده کنید. خشکی واژن ممکن است با روان کننده ها و مرطوب کننده ها بهبود یابد.

همچنین بخوانید: در هفته چند بار نزدیکی کنیم؟

4- وولوودینیا

دو نوع وولوودینیا وجود دارد. وولوودینیا برانگیخته نشده که در آن درد به صورت خود به خود (به علت فشار یا تماس محلی ایجاد نمی شود) اتفاق می افتد و می تواند بر روی هر بخش از ولو تاثیر بگذارد. نوع دوم وولوودینیا برانگیخته شده است که معمولا در اطراف ورودی مهبل اتفاق می افتد، جایی که درد ناشی از لمس جنسی یا غیر جنسی مانند مقاربت جنسی، قرار دادن تامپون ها، لباس های تنگ، دوچرخه سواری و غیره ایجاد می شود. مشکلات روده، مانند آماس مثانه بیابینی یا سندرم روده تحریک پذیر نیز اغلب با ولوودینیا ناشی از تحریک همراه است.

درمان های پزشکی این بیماری شامل داروهای موضعی برای منطقه آسیب دیده (مانند استروئید، لیدوکایین یا استروژن)، داروهای تزریقی (مانند لیدوکایین) و داروهای خوراکی (مانند برخی از داروهای ضد تشنج و ضد افسردگی) می باشند. فیزیوتراپی کف لگن و درمان روانشناختی، صحبت کردن (مانند درمان جنسی) نیز ممکن است کمک کند. جراحی ممکن است به عنوان آخرین راه حل مورد نیاز باشد.

تغییرات کوچکی در زندگی شما می تواند احتمال وقوع وولوودینیا  را کاهش دهد. این تغییرات شامل موارد زیر است:

• کاهش فشار یا اصطکاک روی ولو (مثلا نشستن، دوچرخه سواری، اسب سواری)
• شستشو ولو بیش از یک بار در روز با استفاده از صابون های ملایم
• اجتناب از محصولات معطر
• اجتناب از اصلاح اطراف ولو
• استفاده از لباس زیر 100٪ پنبه
• استفاده از پودرها یا مایعات شستشوی ملایم 
• اجتناب از پوشیدن لباس هایی که بیش از حد تنگ می باشند.
• اجتناب از استخرهای کلر یا حمام های داغ 
• تلاش برای پیدا کردن یک موقعیت جنسی راحت 
• استفاده از روان کننده های بر پایه آب
• امتحان موقعیت های جنسی مختلف
• ادرار پس از مقاربت
• مصرف داروی خوراکی (قرص) برای درمان برفک به جای کرم یا شیاف

5- آماس مثانه بینابینی

این مشکل به عنوان "سندرم دردناک مثانه" نیز شناخته شده است. نشانه های آن نیاز ناگهانی و شدید به ادرار و درد شدید در لگن یا شکم می باشد. در این بیماری درد ناشی از عفونت نیست و می تواند درمان شود. تغییرات شیوه زندگی معمولا می تواند به درمان این بیماری کمک بزرگی بکند. این تغییرات عبارتند از:

• کاهش استرس
• اجتناب از غذاها یا نوشیدنی های خاص و حساسیت زا
• توقف سیگار کشیدن
• محدود کردن مصرف مایعات
• ادرار منظم

6- آندومتریوز

اندومتریوز، جایی است که سلول های داخل رحمی، در سایر نقاط بدن رشد می کنند. این سلول ها به همان شیوه ای که در رحم عمل می کنند رفتار می کنند و به دنبال چرخه قاعدگی می روند، بنابراین هر ماه تشکیل می شوند، تجزیه می شوند و سپس خونریزی رخ می دهد. با این حال، هنگامی که خونریزی از جایی غیر از رحم باشد  از بدن نمی تواند خارج شود. در نتیجه به یک بیماری درازمدت و ناتوان کننده تبدیل می شود که دوره های دردناک و سنگینی را ایجاد می کند. همچنین ممکن است منجر به خستگی، افسردگی، مشکلات جنسی و ناباروری شود. این مشکل بیشتر بر زنان و دختران در سن باروری تأثیر می گذارد.

اگر دکتر احساس کند ممکن است اندومتریوز داشته باشید، احتمالا آزمایش های بیشتری انجام می دهد. نتایج این آزمایش ها تعیین می کند که آیا شما نیاز به درمان پزشکی یا جراحی دارید یا خیر؟ ممکن است پزشک از مسکن ها و یا درمان های هورمونی نیز در این مرحله استفاده کند. 

همچنین بخوانید: بیماری آندومتریوز ، علائم و درمان آن

7- التهاب دهانه رحم

این مشکل ممکن است توسط حساسیت، آلرژی و یا عفونت ایجاد می شود. التهاب دهانه رحم ممکن است نشانه ای ایجاد نکند، اما اگر به موقع تشخیص و درمان نشود، می تواند منجر به مشکلات دیگری مانند PID شود. شایع ترین علایم این التهابات شامل ترشحات واژن و خونریزی پس از زایمان یا بین دوره ها است. 

8- انسداد لوله های فالوپی

لوله های فالوپی تخمدان را به رحم پیوند می دهد. اگر آنها مسدود باشند، تخمک قادر به عبور از آن نمی شود و باروری نیز تحت تاثیر قرار می گیرد. انسداد ممکن است ناشی از عفونت های لگنی (مثلا PID) باشد که اغلب در طی رابطه جنسی، جراحی لگن یا شکم و حاملگی خارج رحمی منتقل می شود. برای درمان این مشکل ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

9- مشکلات ساختاری

مشکلات ساختاری ناشی از انسداد یا درد ممکن است به جراحی نیاز داشته باشد. پزشک یا متخصص قادر خواهد بود به شما در این مورد کمک کند.

10- سندرم روده تحریک پذیر

سندرم روده تحریک پذیر (IBS) انواع مختلفی از علائم ناشناخته مربوط به اختلال در روده را توصیف می کند. علائم ممکن است شامل درد شکمی و اسپاسم (اغلب با رفتن به توالت)، درد شدید در قسمت پشت، اسهال یا یبوست، تورم شکم، سر و صدا و باد باشد (22 درمان خانگی اسهال به روش آسان).

درماناین بیماری معمولا شامل تغییر شیوه زندگی (مانند رژیم غذایی مناسب IBS، کاهش تمرینات و کاهش استرس)، داروها (مانند داروهای ضد اضطراب برای جلوگیری از اسهال، ملین ها برای جلوگیری از یبوست و ضد اسپاسم یا داروهای ضد افسردگی کم برای متوقف کردن گرفتگی یا درد) و صحبت درمانی (به عنوان مثال "درمان جنسی" ) می باشد.

درمان درد واژن بعد از نزدیکی

اگر مشکلات روانی سبب ایجاد درد واژن شوند و یا به دلایل دیگر کمک کنند تا این درد بیشتر شود، بهتر است با درمان جنسی درمان شوید. با این حال، مهم است به پزشک مراجعه کنید تا علت درد را بررسی کند. درمان های جنسی عبارتند از:

1- فیزیوتراپی

اگر دکتر فکر می کند فیزیوتراپی ممکن است به شما کمک کند، می توانید به NHS مراجعه کنید. همچنین می توانید بدون مراجعه به پزشک به فیزیوتراپیست NHS مراجعه کنید. 

2- درمان جنسی و تغییرات در رفتار جنسی

- درمان جنسی درمانی است که در آن فرد یا زوج با یک درمانگر با تجربه برای ارزیابی و درمان مشکلات جنسی  ملاقات می کنند. فاکتورهایی که مشکلات را ایجاد می کنند بررسی می شوند و یک برنامه درمان مخصوص برای حل و فصل یا کاهش تاثیر آنها طراحی می شود.

- درمان جنسی در درمان علل اصلی و عوامل موثر بر مشکلات جنسی بسیار موثر است. و این درمان به مزوج ها کمک می کند تا نگرش های سالمتری نسبت به روابط جنسی، اعتماد به نفس جنسی و برقراری ارتباط درون رابطه ای داشته باشند. 

- درمان جنسی می تواند در ترکیب با سایر روش های درمان استفاده شود. پزشک شما را برای درمان جنسی معرفی می کند.  درد مرتبط با رابطه جنسی ممکن است به علت مشکلات جسمی و روحی باشد.  بنابراین از آن چشم پوشی نکنید و در اسرع وقت به مشاوره مراجعه کنید. درد در طول رابطه جنسی به وسیله روش های زیر کاهش می یابد:

•  استفاده از روان کننده های شخصی بر پایه آب
•  تحریک طولانی تر برای ترشح روان کننده های طبیعی بدن
•  افزایش ارتباط بین شرکای جنسی
•  انتخاب موقعیت های راحت جنسی برای به حداقل رساندن درد 

3- حفظ سلامت جنسی و باروری

تمرین بهداشت عمومی و سلامت جنسی و انجام معاینات منظم پزشکی به جلوگیری از عفونت های دستگاه تناسلی و ادراری کمک می کند. این عفونت ها (4 نوع عفونت واژن+درمان و پیشگیری) می تواند به درد در حین رابطه جنسی منجر شود.

4- تمرینات کگل

برخی از زنان با درد واژینیسم بعد از رابطه می توانند از تمرینات کگل برای تقویت عضلات کف لگن استفاده کنند (تمرینات کگل بهمراه تصاویر). برای تعیین مکان این عضلات، سعی کنید ادرار را برای چند ثانیه در حین ادرار متوقف کنید. اگر موفق شوید، عضله صحیح را پیدا کرده اید. این عضلات را 10 ثانیه فشار دهید و نگه دارید. سپس 10 ثانیه شل کنید. این کار را 3 بار در روز اننجام دهید و هر بار 10 مرتبه تکرار کنید. در هنگام تمرینات کگل از تمرینات تنفس عمیق نیز استفاده کنید.

5- دارو درمانی

برخی از داروهایی که برای کاهش درد مفید هستند عبارتند از:

•  کرم های موضعی استروژن
•  بی حسی موضعی یا عمومی
•  داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای
•  ضد انعقاد (داروهای ضد تشنج گاهی در کنترل درد مزمن مفید هستند)

سایر درمان های پزشکی برای زنان مبتلا به ولوودینای شدید عبارتند از:

•  تزریق اینترفرون یا بلوک های عصبی، که این دارو برای کاهش سیگنالینگ از اعصاب در مناطق آسیب دیده استفاده می شود.
• آموزش بیوگرافی و تمرینات کف لگن برای برخی از زنان مفید بوده است.
•  جراحی حذف بافت آسیب دیده در زنان مبتلا به ولوودینا به علت سندرم وستیبولیت وریدی

درمان های خانگی برای درد واژن و ولوودینا

درمان های خانگی و اقدامات مراقبت از خود برای درمان ولوودینا می تواند برای بسیاری از زنان مفید باشد. برخی از اقدامات مراقبت از خود برای تسکین درد ولوودینا عبارتند از:

•  شستشوی محل با آب سرد، به ویژه پس از ادرار کردن و فعالیت جنسی
•  خیساندن محل در حمام گرم و سرد
•  استفاده از یخ های موضعی پیچیده شده در یک حوله
•  استفاده از پد گرم 
•  استفاده از صابون های ملایم و بدون عطر و مواد شوینده
• استفاده از دستمال توالت سفید، بدون عطر
•  پوشیدن لباس زیر پنبه سفید
•  پوشیدن لباس های گشاد و اجتناب از پوشیدن جوراب ساق بلند یا جوراب شلواری
•  پرهیز از استفاده از استخر یا حمام داغ با آب کلردار
•  استفاده از روان کننده پایه آب در طی مقاربت جنسی
•  اجتناب از فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، که ناحیه ولوو را تحت فشار قرار می دهد
•  خشک و تمیز نگه داشتن منطقه ولو 
•  اجتناب از غذائی که می تواند پوست ناحیه تناسلی را نسبت به ادرار حساس کند. این غذاها شامل لوبیا، انواع توت ها، آجیل و شکلات هستند. 
•  آنتی هیستامین های بدون نسخه می توانند به کاهش خارش، به ویژه در طول شب کمک کنند.

سخن آخر

همان طور که ملاحظه کردید احساس درد بعد از رابطه جنسی اگر بصورت دائمی باشد می تواند دلایل بسیار متفاوتی داشته باشد که باید با انجام معاینات پزشکی و آزمایشات مورد نیاز علت اصلی آن مشخص شده و درمان انجام شود. اما اگر فقط برای یکی دو بار این اتفاق افتاد و تکرار نشد نگران کننده نیست و احتمالا به دلیل پایین بودن میزان تحریکات جنسی و یا نوع موقعیت جنسی در حین رابطه بوده است. 

[collapse id=2906]

منبع: سلامت بانوان اوما