مدت زمان خونریزی پس از سقط جنین

در هنگام سقط جنین بیشتر خانم ها نگران هستند که مشکلی برای سلامتی یا بارداری های بعدی آن ها پیش بیاید اما اگر سقط جنین توسط یک فرد متخصص انجام شود احتمال ایجاد مشکل بسیار کم می شود. روش های سقط جنین به مدت زمان بارداری بستگی دارد. گاهی خونریزی تنها به خاطر زخم دهانه رحم می باشد و ربطی به سقط ندارد. براساس دلیل خونریزی، روش درمان مناسب برای قطع خونریزی تعیین می شود. سوال اصلی در این زمینه برای اکثر بانوان اومایی این است که مدت زمان خونریزی پس از سقط جنین چقدر است؟ با ما در این مقاله همراه باشید تا به طور مفصل پاسخ این سوال را برایتان توضیح دهیم. 

مدت زمان خونریزی پس از سقط جنین

خونریزی شما به طور طبیعی حدود یک تا سه هفته بعد از سقط جنین، از زیاد به متوسط و سبک تبدیل شده و بعد هم کاملا تمام می شود. برخی خانم ها تا چند روز بعد از سقط جنین، خونریزی ندارند. برای برخی دیگر خونریزی قطع می شود و سپس دوباره شروع می شود. برخی دیگر نیز چند روز گرفتگی شدید عضلات دارند. بنابراین بسته به مدت زمان بارداری و شرایط جسمانی مادر عوارض سقط نیز متفاوت است. اگر چهار تا پنج روز بعد از سقط جنین خونریزی و گرفتگی عضله داشته باشید، طبیعی است و ناشی از سقط جنین می باشد.

سقط جنین با قرص

معمولا حدود دو تا سه ساعت بعد از سقط جنین با قرص، خونریزی شدیدی اتفاق می افتد و پس از یک روز کاهش می یابد. به همین دلیل پیشنهاد می شود زمانی که می خواهید قرص را مصرف کنید نزدیک یک درمانگاه یا اورژانس باشید تا در صورت خونریزی خیلی شدید به اورژانس مراجعه کنید. خوشبختانه خونریزی واژن بعد از دو هفته سبک شده و از بین می رود. اما در برخی موارد تا هفت هفته نیز خونریزی کم و خفیف مشاهده می شود. طبیعی است که بعد از اینکه بدن رحم را به طور کامل از جنین سقط شده و بافت های اطرافش خالی کرد پریودی طبیعی حدود پنج تا شش هفته بعد از سقط نمایان می شود.

سقط جنین با عمل جراحی

گاهی برای انجام سقط نیاز به عمل جراحی می باشد. خونریزی بعد از سقط جنین با جراحی خیلی کمتر از خونریزی پریودی است. البته این خونریزی به صورت نامنظم است. در برخی موارد دو روز اول خونریزی دیده نمی شود. گاهی نیز خونریزی سقط جنین توسط جراحی از خونریزی روز اول پریودی بیشتر است. معمولا این خون هنگامی که به واژن می رسد لخته شده و سپس خارج می شود. موارد خروجی از واژن خون است و بافتی همراه آن نیست. بنابراین نگران عدم تکمیل شدن سقط نباشید.

علائم دیگری که بعد از سقط جنین مشاهده می کنید چیست؟

بعد از سقط جنین علاوه بر خونریزی ممکن است برخی از علائم دیگر را نیز مشاهده کنید که عبارتند از:

گرفتگی عضلات

در دو هفته اول، گرفتگی های عضلانی مشابه دردهای روز اول پریودی طبیعی است. این گرفتگی ها ممکن است خیلی دردناک باشند و با گذشت زمان بدتر شوند. می توانید برای کاهش درد، هر چهار ساعت، قرص تیلنول بخورید یا هر شش تا هشت ساعت یک قرص ایبوپروفرون بخورید. اما آسپرین و قرص های بر پایه آسپرین را مصرف نکنید. زیرا این قرص ها خون را رقیق می کنند و احتمال افزایش خونریزی وجود دارد. 

تغییر حالت روحی

ناراحتی یا تغییر حالت روحی یکی از علائمی است که بخاطر تغییر هورمون های بارداری و همچنین جدا شدن از فرزندی که در انتظارش بودید اتفاق می افتد و از چند روز تا چند هفته ادامه دارد. بعد از دو روز، حالت تهوع از بین می رود و بعد از هفته اول، تغییرات ایجاد شده در سینه به دلیل بارداری نیز به حالت اول برمی گردد. 

مراقبت های لازم بعد از سقط جنین

برای اینکه بعد از سقط زودتر بهبود یابید باید به نکات زیر توجه داشته باشید:

• آب زیاد بنوشید.
• حداقل دو روز کامل استراحت کنید.
• غذاهای سالم و حاوی مواد مغذی بخورید.
• قرص هایی که پزشک تجویز کرده است را به موقع مصرف کنید.
• تا دو هفته ورزش نکنید.
• تا دو هفته شنا نکنید و در وان حمام نکنید.
• تا دو هفته وسایل سنگین جابجا نکنید.
• تا دو یا چهار هفته نزدیکی جنسی نداشته باشید و از تامپون استفاده نکنید.

چه زمانی بعد از سقط جنین نگرانی ایجاد می شود؟

معمولا خونریزی بعد از سقط جنین از یک هفته تا سه هفته به طول می انجامد. اما اگر بدتر و بیشتر شد به پزشک مراجعه کنید.  علائم بعد از سقط جنین که باعث نگرانی می شوند عبارتند از:

• تب (بالای صد درجه سانتی گراد)
• خونریزی نباید از خونریزی پریودی شدیدتر باشد.
• لخته های بزرگ خون
• بدتر شدن خونریزی
• طول کشیدن خونریزی بیش از پنج روز
• ترشحات بد بوی واژن
• ورم و درد شکم
• کاهش حرکات روده
• سرگیجه، حالت تهوع
• ادرار یا مدفوع خونی
• عرق کردن شدید
• رنگ پریدگی

چه زمانی بعد از سقط جنین بهبود می یابید؟

تخمک گذاری حدود دو هفته بعد از سقط جنین تخمک گذاری مجدد شروع می شود و می توانید دوباره باردار شوید. هنگامی که بهبود یافتید بهتر است تا زمانی که از نظر فیزیکی و روحی آماده نیستید، نزدیکی نداشته باشید. معمولا توصیه می شود دو الی سه ماه بعد دوباره برای بارداری اقدام نمایی. هنگامی که آماده نزدیکی هستید، سعی کنید قرص های ضد بارداری مصرف کنید. البته قرص های ضدبارداری صد در صد موثر نیستند بنابراین با همسرتان صحبت کنید و شرایط بارداری را برای او توضیح دهید و تصمیم درست بگیرید. البته مراقب عوارض قرص های ضدبارداری نیز باشید. بهتر است هر نوع قرصی را با نظارت پزشک مصرف کنید. 

اگر در هفته نهم بارداری هستید و جنین سقط شده است، احتمال چکه کردن شیر از سینه وجود دارد. نگران نشوید این مسئله طبیعی است  و به دلیل تاثیر هورمون های بارداری می باشد. هورمون ها برای دوران شیردهی بعد از زایمان به بدن دستور تولید شیر می دهند بنابراین احتمالا سینه ها ورم می کنند، می سوزند و مایعی از آن ها چکه می کند. حدود یک تا چهار هفته طول می کشد که مایع سینه خشک شود و بتوانید سوتین مناسب بپوشید. می توانید برای تسکین درد، قرص های مسکن مصرف کنید اما اگر سینه ها خیلی درد می کنند، یا تب دارید به پزشک مراجعه کنید.

سخن آخر

سقط جنین بخصوص برای افرادی که ماه ها برای بارداری تلاش کرده اند و یا از روش های کمک بارداری استفاده کرده اند بسیار سخت و ناراحت کننده است. اما باید با آن کنار بیایید و توکلتان به خدا باشد. امیدواریم در بارداری بعدی با رعایت تمامی جوانب دیگر چنین مشکلی برایتان پیش نیاید و با سلامت کامل دوران بارداری را پشت سر بگذارید و بدانید که ما همیشه در کنارتان هستیم. همچنین در این روزها سعی کنید تنها نباشید و از یک دوست که با او صمیمی هستید بخواهید تا کنارتان باشد و اگر همسرتان هم بتواند ساعات بیشتری را با شما سپری کند از نظر روحی و عاطفی زودتر بهبود می یابید. 

[collapse id=2892]

منبع: سلامت بانوان اوما

چگونه از زایمان زودرس جلوگیری کنیم؟

یکی از اتفاقاتی که ممکن است برای هر خانم باردار در ماه نهم بارداری بیفتد زایمان زودرس است که همیشه پزشکان در تلاشند از آن پیشگیری کنند زیرا می تواند برای نوزاد شما خطراتی ایجاد کند. در ماه نهم شما انقباضاتی را تجربه می کنید که به انقباضات براکستون هیکس معروف هستند که معمولا با فاصله زمانی زیاد و چند بار در روز ممکن است اتفاق بیفتد که به دلیل انقباض عضلات رحم و سفت شدن شکم می باشد. اما اگر انقباضات بصورت مکرر مثلا هر 10 الی 12 دقیقه یک مرتبه در طول یک ساعت همراه با درد اتفاق افتاد از علائم زایمان زودرس است که باید با پزشکتان تماس بگیرید و به بیمارستان بروید. در ادامه به طور مفصل تر درباره زایمان زودرس و نحوه جلوگیری از آن با شما مامان های اومایی عزیز صحبت خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

زایمان زودرس چگونه است؟
فاکتورهای خطرناک برای زایمان زودرس
علائم و نشانه های زایمان زودرس چیست؟
چگونه می توان انقباضات زایمان زودرس را چک کرد؟
درمان زایمان زودرس
چگونه از زایمان زودرس جلوگیری کنیم
در صورت دردهای زایمان زودرس چه کاری باید انجام دهید؟

---

زایمان زودرس چگونه است؟

- زایمان زودرس زمانی اتفاق می افتد که پیش از هفته سی و هفتم بارداری  انقباضات مکرر با فاصله زمانی کوتاه باعث باز شدن دهانه رحم می شوند. همان طور که می دانید یک بارداری کامل چهل هفته طول می کشد و اگر به هر دلیلی نتوانید از زایمان زودرس جلوگیری کنید، نوزاد زودتر از موعد به دنیا می آید. بنابراین به احتمال خیلی زیاد  نوزاد نارس است. زایمان زودرس یکی از دلایل مرگ نوزاد است زیرا در این زمان هنوز بدن نوزاد برای زندگی خارج از رحم به طور کامل آماده نیست و تولد زودتر از موعد می تواند باعث بیماری های ریوی مزمن، تاخیر در رشد و فلج مغزی شود. از طرفی این مشکلات می تواند باعث مشکلات مالی و احساسی خیلی شدید در خانواد شود.

- متاسفانه امروزه نرخ زایمان زودرس روز به روز رو به افزایش است. مطالعات نشان می دهد در هر هشت زایمان، یک زایمان زودرس وجود دارد که احتمالا به خاطر افزایش استفاده از روش های درمانی مختلف برای درمان باروری و زایمان در سن بالا می باشد. روش های درمانی جدید به بهبود درمان نوزادان نارس پرداخته است اما روش هایی نیز برای جلوگیری از زایمان زودرس وجود دارد. گاهی نیز هیچ کدام از این روش ها کارساز نبوده و کودک از بین می رود. 

فاکتورهای خطرناک برای زایمان زودرس

دلایل زایمان زودرس هنوز مشخص نشده است اما براساس مطالعات انجام شده، فاکتورهای زیادی در انقباضات ایجاد شده در دهانه رحم، پیش از آمادگی جنین برای تولد، نقش دارند. گاهی نیز زایمان زودرس می تواند بی دلیل اتفاق بیفتد. 

به طور کلی احتمال زایمان زودرس در صورت وجود عوامل زیر افزایش می یابد:

بارداری چند قلو- چند قلوها تمایل دارند زودتر به دنیا بیایند.

سابقه زایمان زودرس- اگر قبلا زایمان زودرس داشته اید، احتمال دوباره زایمان زودرس افزایش می یابد. البته معمولا در این موارد پزشک از همان ابتدا تدابیری را در نظر می گیرد تا از تجربه مجدد زایمان زودرس جلوگیری کند. 

ناهنجاری های دهانه رحم یا رحم- رحم بزرگ یا ناهنجاری های ساختاری باعث دشوار بودن حفظ جنین می شود. همچنین اگر دهانه رحم کوتاه باشد یا مناسب نباشد نیز باعث دشواری حفظ جنین می شود و نوزاد زودتر به دنیا می آید. 

شما در اثر زایمان زودرس به دنیا آمده اید- اگر مادری خودش در اثر زایمان زودرس به دنیا آمده باشد، احتمال این که نوزادش هم در اثر زایمان زودرس به دنیا بیاید افزایش می یابد.

سن- خانم هایی که زیر هفده سال و بالای سی و پنج سال باردار می شوند بیشتر در معرض زایمان زودرس می باشند. 

کم بودن فاصله زایمان ها- اگر فاصله بارداری شما نسبت به بارداری قبلی تان کمتر از 18 ماه باشد، باعث افزایش احتمال زایمان زودرس می شود. هرچقدر فاصله بارداری ها بیشتر باشد، احتمال زایمان زودرس کاهش می یابد.

برخی از شرایط مادر نیز باعث زایمان زودرس می شوند که عبارتند از:

عفونت های واژنی و مقاربتی احتمال زایمان زودرس را افزایش می دهد. التهاب باعث آزادسازی پروستاگلاندین بیش از حد می شود؛ این هورمون ماده ای است که بدن را برای زایمان آماده کند و اگر قبل از زمان زایمان بیشتر از حد طبیعی ترشح شود باعث زایمان زودرس می شود.

• عفونت های مجاری ادراری درمان نشده (نام آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری) نیز باعث زایمان زودرس می شود.
• بیماری های مزمن مانند بیماری کلیه، فشار خون بالا، دیابت و مشکلات جفت.
• عفونت های بارداری که باعث تب بالای صدویک درجه سانتی گراد می شود.
• خونریزی واژن بعد از هفته بیستم بارداری.
• سقط جنین های متعدد در سه ماهه اول و دوم بارداری.
• وزن خیلی بالا یا خیلی پایین پیش از بارداری.
• ترومبوفیلی (اختلال انعقاد)
• بارداری پس از لقاح مصنوعی.
• کم خونی؛ کمبود سلول های قرمز خونی در ابتدای بارداری.
• نقص های جنین در هنگام تولد.
• بیماری های بارداری مانند پره اکلامپسی.
• مایع آمونیاک بیش از حد؛ بیماری پلی هیدرامنیوس 

برخی عادات غلط نیز باعث زایمان زودرس می شود که به صورت زیر می باشند:

• سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر- این عادات باعث افزایش احتمال زایمان زودرس و کم وزن بودن نوزاد هنگام تولد می شود. سموم ناشی از سیگار کشیدن و مواد مخدر و الکل باعث می شود اکسیژن به مقدار کافی به جنین نرسد. بنابراین احتمال خفگی نوزاد نیز وجود دارد.
• بیماری لثه- هورمون هایی که در طول بارداری ترشح می شوند باعث افزایش بیماری لثه می شود که نهایتا باعث افزایش احتمال زایمان زودرس خواهد شد. باکتری که باعث عفونت لثه می شود وارد جریان خون شده و  بنابراین به جنین منتقل می شود. این باکتری ها باعث التهاب رحم و دهانه رحم می شوند که مادر را دچار انقباضات زودرس و باز شدگی دهانه رحم در زمان نامناسب می کنند. 
• استرس زیاد- استرس های احساسی زیاد باعث آزاد شدن هورمون ها و در نهایت انقباضات زایمان زودرس می شود.
• ایستادن به مدت طولانی- خانم هایی که مدت زیادی می ایستند یا فعالیت های فیزیکی سنگین انجام می دهند بیشتر در معرض خطر زایمان زودرس قرار دارند.
• خشونت های جنسی، احساسی یا فیزیکی.
• مراقبت های کم دوران بارداری.
• درآمد کم.
• حمایت اجتماعی ضعیف.
• فیبرونکتین جنین- فیبرونکتین ماده ای است که بین پوشش رحم و کیسه جنین وجود دارد. ترشح زیاد این ماده باعث زایمان زودرس می شود.

علائم و نشانه های زایمان زودرس چیست؟

هنگامی که علائم زیر را مشاهده کردید به معنی احتمال زایمان زود رس می باشد و باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:

پشت درد- پشت درد مداوم بخصوص درد قسمت پایین پشت.طوری که نتوانید موقعیت خود را تغییر دهید.

گرفتگی عضله- گرفتگی عضله که در دوره پریودی در قسمت پایین شکم اتفاق می افتد و شدید است.

انقباضات- بیش از پنج انقباض در یک ساعت (انقباضات براکستون هیکس).

علائم آنفولانزا- حالت تهوع، اسهال و استفراغ؛ حتی اگر شدید نباشد (آنفولانزا | علائم، درمان و واکسن آنفولانزا).

نشت مایعات- خونریزی از واژن یا ترشحات یا نشت مایعات به معنی پارگی ساک حاملگی(علائم پارگی کیسه آب جنین) است و باید سریعا خودتان را به بیمارستان برسانید.

فشار زیاد در واژن یا لگن طوری که باعث می شود حس کنید جنین در حال فشار آوردن به شما است و می خواهد خارج شود. 

چگونه می توان انقباضات زایمان زودرس را چک کرد؟

در حالی که دراز کشیده اید، با استفاده از نوک انگشتان خود سفت و نرم شدن رحم را احساس کنید. در طول انقباضات، شکم شما سفت می باشد. با این حال، همانطور که نوزاد رشد می کند، احساس می کنید شکم در یک منطقه سفت تر شده است و دوباره نرم می شود. به طور کلی می توانید با انجام مراحل زیر انقباضات را چک کنید:

• نوک انگشت را بر روی شکم قرار دهید.
• اگر فکر می کنید رحم در حال نرم شدن یا سفت شدن است، نشانه انقباض است.
• انقباضات را یادداشت کنید.زمان شروع انقباض اول تا دوم را بنویسید (علائم زایمان چیست ؟).
• پاها را بالا بگیرید. حالت خود را عوض کنید تا انقباضات کاهش یافته یا قطع شود. دو یا سه لیوان آب بنوشید.
• اگر هر ده دقیقه انقباضی را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید. اگر درد شدید شد یا علائم بدتر شد به پزشک اطلاع دهید.
• بیشتر خانم ها انقباضات براکستون هیکس را با درد زایمان اشتباه می گیرند. این انقباضات منظم نیستند و باعث باز شدن دهانه رحم نمی شوند. اما اگر منظم و مداوم شوند، مثلا هر 10 تا 12 دقیقه یک مرتبه، انقباضات زایمان زودرس می باشند که باعث باز شدن دهانه رحم می شوند. هنگامی که این انقباضات را تجربه کردید، به پزشک اطلاع دهید.

آزمایشات تشخیصی برای زایمان زودرس

زمانی که شما دچار دردهای پشت سر هم و علائم گفته شده می شوید و به بیمارستان مراجعه می کنید پزشک علائم شما را بررسی می کند. سپس احتمال دارد برای مطمئن شدن چندین آزمایش انجام دهد که عبارتند از:

آزمایش لگن

پزشک ثبات رحم و سایز جنین و مکان آن را بررسی می کند. پزشک احتمالا آزمایش لگن را برای بررسی دهانه رحم، پارگی ساک حاملگی و پایین بودن جفت انجام می دهد.

سونوگرافی

پزشک با استفاده از سونوگرافی طول دهانه رحم و سن، وزن، موقعیت و سایز جنین را اندازه گیری می کند. سونوگرافی بعد از چند وقت دوباره انجام می شود.

بررسی رحم

بررسی رحم برای اندازه گیری فاصله بین انقباضات و مدت زمان هر انقباض استفاده می شود.

آزمایشات آزمایشگاهی

پزشک به بررسی عفونت با استفاده از ترشحات واژن (ترشحات آبکی واژن نشانه چیست؟) می پردازد. اما این آزمایش برای اطمینان از زایمان زودرس قابل اعتماد نیست.

آمینوسنتز

در این آزمایش، مایع آمونیاک برای بررسی بلوغ ریه جنین نمونه برداری میشود. این مایع برای بررسی عفونت نیز استفاده خواهد شد.

پزشک با استفاده از این آزمایشات، راه های جلوگیری از زایمان زودرس را به شما می گوید. گاهی اوقات درد های ناشی از زایمان زودرس به صورت خودبخودی از بین می روند. اما گاهی مواقع نیز در صورت باز شدن زیاد دهانه رحم نمی توان جلوی زایمان را گرفت و پزشک دستور زایمان را تجویز می کند. 

مقاله پیشنهادی اوما: فیلم زایمان طبیعی همراه با توضیحات مراحل زایمان

درمان زایمان زودرس

سولفات منیزیم یک دارو است که از طریق IV دریافت می شود، که می تواند به طور موقت باعث تهوع شود اما در موارد زیادی توانسته است از زایمان زودرس جلوگیری کند. این دارو ابتدا به اندازه یک دوز با حجم زیاد داده می شود و سپس یک دوز کمتر برای 12-24 ساعت یا بیشتر بعد از دوز اول داده می شود. همچنین در صورت نیاز به زایمان زودرس داروی کورتیکواستروئید 24 ساعت قبل از زایمان به شما داده می شود تا به بلوغ ریه و مغز جنین کمک کند. برخی از داروهای خوراکی نیز گاهی برای کاهش میزان انقباضات استفاده می شود. البته این داروها زمانی کارساز هستند که دهانه رحم در حد قابل توجهی باز نشده باشد.

روش های دیگر درمان و جلوگیری از زایمان زودرس عبارتند از:

1- سرکلاژ دهانه رحم:

سرکلاژ دهانه رحم یک عمل جراحی ساده است که از زایمان زودرس جلوگیری می کند. این عمل زمانی توصیه می شود که علائم زایمان زودرس پیش از هفته بیست و چهارم بارداری مشاهده شود. در این روش، دهانه رحم با بخیه ای محکم بخیه زده می شود تا از خروج زودهنگام جنین جلوگیری شود. این بخیه هنگامی که به هفته سی و هفتم بارداری می رسید کشیده می شود 

2- مایعات داخل وریدی:

هر چقدر مایع بیشتری مصرف کنید، احتمال کمبود آب در بدن کمتر شده و بنابراین انقباضات نیز کمتر می شود. در نتیجه مصرف مایعات زیاد یک راه طبیعی برای جلوگیری از زایمان زودرس می باشد.

3- آنتی بیوتیک ها:

اگر عفونت باعث شروع درد زایمان شود، پزشک آنتی بیوتیک تجویز می کند. پزشک آنتی بیوتیک را برای جلوگیری از انتقال باکتری ها به جنین نیز تجویز می کند.

4- کورتیکواستروئیدها:

اگر در هفته بیست و چهارم تا هفته سی و چهارم بارداری هستید و علائم زایمان زودرس را دارید آمپول بتامتازون به شما تزریق می شود تا ریه های جنین کامل شوند. بعد از هفته سی و چهارم بارداری، ریه های جنین، برای زایمان به بلوغ کافی می رسند.

5- سولفات منیزیم:

قرص های سولفات منیزیم احتمال فلج مغزی را در نوزادی که پیش از هفته سی و دوم بارداری متولد می شود، کاهش می دهند.

6- توکولیتیک ها:

توکولیتیک ها از انقباضات به صورت موقتی جلوگیری می کنند. این توقف برای چند روز باعث جلوگیری از عوامل خطر زایمان زودرس می شود. این ماده زمانی که فشار خون بالا در بارداری داشته باشید، توصیه نمی شود.

به طور کلی با درمان های بالا، زایمان زودرس حدود سی درصد کاهش می یابد اما در ده درصد موارد نیز حتی با انجام این درمان ها، زایمان زودرس بعد از یک هفته اتفاق می افتد و نمی توان جلوی آن را گرفت.

مقاله پیشنهادی اوما: زمان و نحوه تزریق آمپول بتامتازون در بارداری

چگونه از زایمان زودرس جلوگیری کنیم؟

راه هایی برای پیشگیری از زایمان تا بلوغ کامل جنین وجود دارد که با توجه کامل به آن ها می توانید احتمال این خطر را کاهش دهید. این روش ها عبارتند از:

1- هجده ماه فاصله بین بارداری ها:

اگر فاصله بین بارداری ها حداقل هجده ماه باشد، احتمال زایمان زودرس کاهش می یابد. این فاصله باید بین آخرین زایمان و بارداری بعدی باشد. بنابراین نباید فاصله را به اشتباه از ابتدای بارداری قبلی محاسبه کنید. 

2- هماهنگی با پزشک:

چکاپ منظم از قبل از بارداری و در طول بارداری به طور مرتب به پزشک کمک می کند عوامل خطرناک را به موقع  شناسایی کرده و برای بارداری سالم از آن ها جلوگیری کند.

3- کنترل فاکتورهای روش زندگی:

از سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی جلوگیری کنید؛ این مواد باعث زایمان زودرس می شود.

4- چک کردن وزن:

وزن اضافی احتمال دیابت حاملگی و پره اکلامپسی را افزایش می دهد که باعث زایمان زودرس می شوند. وزن خیلی پایین نیز خطرناک است. وزن مناسب احتمال بارداری و زایمان مناسب را افزایش می دهد.

5- ویتامین های دوران بارداری:

مصرف مکمل های دوران بارداری تحت نظر پزشک سلامتی کلی را افزایش می دهد. مطالعات نشان می دهد مکمل های فولیک اسید احتمال جداشدگی جفت را کاهش می دهد. جداشدگی جفت یکی از عواملی است که موجب زایمان زودرس می شود.

6- رژیم غذایی مناسب:

رژیم غذایی مناسب نه تنها باعث می شود نوزادی سالم داشته باشید بلکه به زایمان در زمان مناسب و راحت تر نیز منجر می شود. مصرف غذاهای حاوی اسیدهای چرب امگا سه باعث کاهش زایمان زودرس می شود. غذاهای حاوی ویتامین ث و غنی از کلسیم نیز کمک می کند.

7- در فاصله های مناسب غذا بخورید:

خانم های بارداری که پنج وعده در روز غذا می خورند، کمتر در معرض خطر زایمان زودرس و عوارض دیگر بارداری هستند (بهترین تغذیه در دوران بارداری).

8- مصرف نوشیدنی:

تا جایی که می توانید نوشیدنی های میوه ای و آب مصرف کنید تا بدن کم آب نشود.

9- مراقبت های دندانی:

جلوگیری از بیماری های لثه باعث جلوگیری از زایمان زودرس می شود. برای چکاپ لثه ها و دندان ها هر چند وقت یک بار در بارداری سری به دندان پزشک بزنید و به طور مرتب هم مسواک زده و نخ دندان بکشید. 

10- ادرار خود را نگه ندارید:

نگه داشتن ادرار، باعث التهاب مثانه، آزار رحم و انقباض می شود. همچنین باعث عفونت مجاری ادراری می شود که انقباضات را افزایش می دهد. 

11- جلوگیری از آنفولانزا:

جلوگیری از آنفولانزا باعث کاهش احتمال زایمان زودرس می شود. آنفولانزا مشکلی جدی است که بر رشد جنین تاثیر منفی می گذارد. این بیماری باعث زایمان زودرس و نقص عضو جنین می شود.

12- استراحت کنید:

استرس (همه چیز در مورد استرس) ، افسردگی (راه های نجات از افسردگی) و نگرانی بر رشد جنین تاثیر می گذارند بنابراین سعی کنید از آنها دوری کنید. اگر نگرانی شما طولانی مدت شود، سلامتی شما را تحت تاثیر قرار می دهد و فرزند شما با وزن کم متولد می شود. ورزش، رژیم غذایی مناسب و استراحت به تعادل روحی و روانی و فیزیکی شما کمک می کند.

در صورت دردهای زایمان زودرس چه کاری باید انجام دهید؟

اگر علائم گفته شده در بالا را تجربه کردید، به پزشک اطلاع دهید. طبیعی است نگران شوید اما با استفاده از مراحل زیر می توانید احتمال زایمان زودرس را کاهش دهید:

• مثانه را خالی کنید.
• به طرف چپ دراز بکشید. این کار باعث کاهش علائم می شود.
• به صورت صاف بر روی پشت نخوابید زیرا باعث افزایش انقباضات می شود.
• تا جایی که می توانید آب بنوشید. کم آبی بدن باعث افزایش انقباضات می شود.
• به انقباضات در یک ساعت توجه کنید و تعداد آن ها را بشمارید.
• اگر علائم بعد از یک ساعت ناپدید نشد، به پزشک مراجعه کنید و همه علائم را به پزشک بگویید.
• تنها راه اطمینان از نشانه های زایمان زودرس، بررسی دهانه رحم است. اگر دهانه رحم باز باشد، زایمان زودرس اتفاق خواهد افتاد.

آماده شدن برای ملاقات با پزشک برای بررسی زایمان زودرس:

• محدودیت های پیش از ملاقات- در بیشتر موارد، شما به زودی درمان می شوید اما باید از قبل فعالیت ها و محدودیت های پیش از ملاقات با پزشک را بدانید. 
• از دوست یا همسر خود بخواهید همراه با شما نزد پزشک بیاید. نگرانی درباره زایمان زودرس کاملا طبیعی است. بنابراین همراه بودن همسر یا دوست به شما کمک می کند نکاتی که پزشک ذکر کرده است را به یاد آورید.
• سوالات خود را بنویسید. در این حالت سوالات خود را بنویسید تا نکات مهم را فراموش نکنید و اطلاعات لازم را از پزشک دریافت کنید.

اگر فرزند شما زودتر از موعد به دنیا بیاید چه اتفاقی می افتد؟

• نوزاد نارس بیشتر در معرض بیماری های اعصاب و مغزی و مشکلات تنفسی و گوارشی است. برخی نوزادان تاخیر در رشد و مشکلات یادگیری  نیز دارند.
• نوزادی که پیش از هفته بیست و چهارم بارداری به دنیا بیاید، شانس کمتری برای زنده ماندن دارد. فقط پنجاه درصد این نوزادان زنده می مانند و سایر آن ها یا می میرند یا مشکلات دائمی پیدا می کنند.
• نوزادی که پیش از هفته سی و چهارم بارداری به دنیا بیاید، بسته به میزان رشد و شرایطش چند روز اول یا چند هفته اول یا چند ماه اول نیاز به مراقبت های ویژه دارد.
• نوزادی که بین هفته سی و چهارم و سی و هفتم به دنیا بیاید مشکلی نخواهد داشت. فقط مدت کوتاهی باید تحت مراقبت های ویژه باشد. 

سخن آخر

همان طور که ملاحظه کردید زایمان زودرس می تواند خطرات جدی را برای نوزاد شما ایجاد کند. بنابراین اگر در ابتدای بارداری و یا در هر مرحله ای پزشک احتمال زایمان زودرس را تشخیص دهد باید به طور کامل و دقیق به دستورالعمل های او عمل کنید تا هرچه می توانید احتمال خطر زایمان زودرس و عوارض ناشی از آن را کاهش دهید. امیدواریم بارداری سالمی را سپری کنید و به طور کامل به پایان برسانید.

[collapse id=2887]

منبع: سلامت بانوان اوما

10 درمان خانگی بواسیر در زنان

بواسیر مشکلی آزاردهنده و دردناک است که خوشبختانه به راحتی درمان می شود و قابل پیشگیری است. زمانی که بواسیر شدید باشد پزشک سعی می کند با سرعت بیشتری درمان را انجام دهد. جالب است بدانید حدود 75 درصد از بزرگسالان در کشورهای اروپایی و آمریکا حداقل یک بار این بیماری را تجربه کرده اند که آمار خیلی بالایی است. این بیماری بیشتر در افراد بین 45 تا 65 سال رایج است اما به معنی مصون بودن سایر افراد در سنین دیگر نیست. در حالت عادی بیشتر آقایان دچار بواسیر می شوند اما خانم ها معمولا در بارداری به این بیماری مبتلا می شوند ( بواسیر در بارداری و راهکارهای درمانی آن). در این مقاله می خواهیم به طور مفصل دلایل، علائم و روش های درمان خانگی بواسیر در زنان را برای شما بانوان اومایی عزیز توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

بواسیر چه شکلی است؟
علت بواسیر در زنان چیست؟
علائم بواسیر چیست؟
چه زمانی برای بواسیر نیاز به ملاقات با پزشک است؟
درمان بواسیر چگونه است؟
پیشگیری از بواسیر در زنان
10 درمان خانگی بواسیر

---

بواسیر چه شکلی است؟

بافت طبیعی بواسیر دیده نمی شود، زیرا ابتدا بواسیر متورم و ملتهب شده یا لخته ای ایجاد می کند و بعد باعث ایجاد علائم می شود. بواسیر خارجی متورم از  بیرون مقعد دیده می شود، اما بواسیر داخلی دیده نمی شود، زیرا در داخل مقعد است و قابل رویت نیست. در واقع بواسیر یک ترومبوز به صورت توده در مقعد است و از خارج مقعد دیده می شود و به دلیل لخته شدن خون در داخل رگ های خونی متورم، به رنگ قرمز تیره می باشد. بواسیر غیر ترومبوز به صورت یک توده لاستیکی و داخلی است. اغلب در صورت ابتلا به بواسیر بیش از یک بواسیر متورم در یک زمان دیده می شود.

علت بواسیر در زنان چیست؟

به طور کلی هنگامی که رگ های اطراف مقعد و لگن گشاد یا متورم می شوند بواسیر اتفاق می افتد. این اتفاق به دلایل زیر پیش می آید:

• بارداری (بواسیر در بارداری)
• بالا رفتن سن
• اسهال مزمن (22 درمان خانگی اسهال به روش آسان) 
• یبوست مزمن 
• نشستن به مدت طولانی (به خصوص در توالت)
• رابطه جنسی مقعدی
• چاقی بیش از حد
• ژنتیک و حالت ارثی

بواسیر می تواند داخل و بالای داخل مقعد اتفاق بیفتد. همچنین می تواند زیر پوست مقعد به صورت خارجی اتفاق بیفتد. این حالت معمولا بازتابی از آناتومی طبیعی بدن است و اکثر افراد و متخصصین بواسیر را به عنوان یک یافته غیرطبیعی به حساب می آورند زیرا زمانی که بواسیر اتفاق می افتد، باعث مشکلاتی مانند درد در این ناحیه می شود. تورم بواسیر هنگامی رخ می دهد که فشار روی عروق کوچک زیاد باشد و موجب بروز خونریزی می شود. افزایش فشار ممکن است توسط عوامل مختلف زیر ایجاد شود:

•  رژیم غذایی کم فیبر باعث ایجاد فشار در هنگام حرکات روده و افزایش فشار در رگ های خونی می شود.
•  حاملگی با تورم بواسیر همراه است و احتمالا بواسیر به علت افزایش فشار رحم بزرگ روی رکتوم و مقعد است. علاوه بر این، تغییرات هورمونی در دوران بارداری، عضلاتی را که از رکتوم و مقعد حمایت می کنند را تضعیف می کند.
•  طولانی شدن نشستن روی توالت ممکن است فشار داخل عروق خونی بواسیر را افزایش دهد.
•  چاقی
•  اسهال حاد و مزمن
•  سرطان روده
• جراحی قبلی رکتوم
•  صدمه نخاعی 

علائم بواسیر چیست؟

شایع ترین نشانه بواسیر خونریزی مقعدی است که معمولا بیمار  لکه های قرمزی بر روی دستمال توالت در هنگام تمیز کردن مقعد مشاهده می کند و گاهی نیز همراه با درد است. اما بواسیر علائم دیگری نیز دارد که عبارتند از:

• خارش در منطقه مقعد
• درد در منطقه مقعد
• توده های بیرون زده از منطقه مقعد
• تورم در منطقه مقعد
• توده نزدیک مقعد؛ می تواند باعث آزار و ناراحتی شود.
• چکه کردن مدفوع (بدون این که شما بخواهید)

- بواسیر داخلی، در داخل روده، معمولا هیچ علامتی ندارد. بیمار از این بواسیر اطلاعی ندارد زیرا مشکلی ایجاد نمی کند. اما اگر علائم آن مشاهده شوند، خونریزی مقعدی اتفاق می افتد.

- گاهی اوقات تا زمانی که خونریزی در مدفوع مشاهده نشود، فرد از بواسیر داخلی اطلاع پیدا نمی کند. 

- زور زدن در هنگام مدفوع کردن باعث خونریزی می شود. زور زدن باعث خروج بواسیر داخلی از مقعد می شود که همراه با درد است.

- هنگامی که بیمار بواسیر خارجی دارد، بواسیر در زیر پوست مقعد دیده می شود. این بواسیر خارش و خونریزی ایجاد می کند. گاهی اوقات خون تجمع می کند و لخته خون ایجاد می شود که باعث ایجاد درد خواهد شد. همچنین اطراف مقعد متورم و ملتهب می شود. به طور کلی بواسیر خارجی معمولا همراه با درد است.

همچنین بخوانید: برای درمان یبوست چه بخوریم

چه زمانی برای بواسیر نیاز به ملاقات با پزشک است؟

- هنگامی که علائم گفته شده را مشاهده کردید باید به پزشک مراجعه کنید. به یاد داشته باشید شاید خونریزی مقعد به دلیل دیگری باشد مانند سرطان مقعد اتفاق افتاده باشد. به همین دلیل گاهی خونریزی مقعد جدی گرفته نمی شود و به پزشک مراجعه نمی شود اما بعدا تبعات زیادی دارد.

- بعد از ملاقات با پزشک، او آزمایشات مختلفی بر روی شما انجام می دهد. این آزمایشات شامل آزمایش مقعدی دیجیتال می باشد که پزشک از طریق انگشت روغن زده با دستکش آن را انجام می دهد.

- گاهی اوقات آزمایش توسط آندوسکوپ انجام می شود. اگر بواسیر پس از روش های خانگی بهبود نیابد، از این وسیله استفاده می شود. 

- اگر علائم بواسیر شما همراه با حرکات شکم، مدفوع تیره رنگ و دارای لخته خون باشد حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

- اگر علائم همراه با خونریزی شدید، سرگیجه ( سرگیجه نشانه چیست؟ ) و درد باشد نیز حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

درمان بواسیر چگونه است؟

گروه سلامت اوما کلیپی برای درمان بواسیر به روش خانگی تهیه کرده است که شما را به تماشای آن دعوت می نمایم تا بعد از تماشای آن ادامه نکات را برایتان توضیح دهم. با هم ببینیم:

[video id=44710]

 صرف نظر از اندازه و ورم بواسیر، اگر علائمی دیده نشود، نیازی به درمان نیست. اما می توانید با مشورت پزشک کارهای مورد نیاز برای پیشگیری را انجام دهید. رژیم غذایی و هیدراتاسیون کافی برای حفظ حرکات طبیعی روده بسیار مهم است. علائم بواسیر ممکن است با مدفوع سخت و یبوست و همچنین اسهال و حرکات مکرر روده همراه باشد.

برای بیماران مبتلا به یبوست، رژیم غذایی با فیبر بالا، هیدراتاسیون مناسب و نرم کننده های مدفوع برای جلوگیری از بواسیر مورد نیاز است. برای افرادی که دارای حرکات روده بیش از حد هستند، ممکن است داروهای مسکن و تنظیم رژیم غذایی مورد نیاز باشد. این اقدامات پیشگیرانه باعث کاهش میزان فشار مورد نیاز برای حرکت روده می شود، بنابراین فشار داخل رگ های خونی برای جلوگیری از تورم و ایجاد بواسیر کاهش می یابد.

گزینه های درمانی بواسیر بسته به شدت بیماری متفاوت است. بواسیر داخلی با میزان پرولاپس درجه بندی می شود که به صورت زیر می باشد:

•  درجه 1: خونریزی داخلی در داخل کانال اتفاق می افتد.
•  درجه 2: بواسیر در اثر فشار از مقعد خارج می شود اما با کاهش فشار به حالت اصلی خود باز می گردد.
•  درجه 3: بواسیر ممکن است بدون عارضه باشد و باید بیمار آن را به صورت دستی به داخل فشار دهد.
•  درجه 4: بواسیر داخلی که همیشه خارج از مقعد باقی می ماند و یا در معرض ترومبوز قرار می گیرد و عضلات مقعد را تحت اسپاسم قرار می دهد.

گاهی اوقات بواسیر خود به خود بهبود می یابد اما در بیشتر موارد به مصرف قرص یا عمل جراحی نیاز است:

1- مصرف قرص

بیشتر داروهای بواسیر شامل شیاف و پماد می باشد. این داروها از خارش و درد جلوگیری می کنند، اما نباید بیش از هفت روز مصرف شوند مگر اینکه پزشک دارو را برای مدت طولانی تری تجویز کند. 

2- برش های ساده

پزشک در صورتی که لخته ای در اطراف بواسیر ایجاد شود، برشی ساده ایجاد می کند. این برش بسیار موثر است. در بیشتر موارد در هنگام خونریزی پیوسته نیاز به انعقاد، اسکلروتراپی و بستن باند لاستیکی می باشد. 

3- عمل جراحی برای درمان بواسیر

اگر بواسیر با استفاده از روش های قبل درمان نشد یا خیلی بزرگ باشد باید از عمل جراحی استفاده شود. در بیشتر موارد بیمار پس از عمل جراحی بلافاصله به منزل می رود اما گاهی باید چند روز در بیمارستان بماند.

در عمل جراحی قسمتی از روده برداشته می شود تا احتمال پایین افتادگی بواسیر کاهش یابد.

پیشگیری از بواسیر در زنان

اگر مدفوع همیشه نرم باشد احتمال بواسیر کاهش می یابد. خانم ها برای پیشگیری از بواسیر باید این کارها را انجام دهند:

• تغذیه- مصرف میوه، سبزیجات، غلات و مایعات غیر الکلی باعث نرم شدن مدفوع می شود. سعی کنید غذاهای غنی از فیبر بخورید.
• زور زدن- در هنگام مدفوع کردن زور نزنید. این کار باعث افزایش فشار بر روی رگ های مقعد می شود.
• هنگامی که نیاز است دستشویی بروید- سعی کنید بلافاصله در هنگام نیاز به دستشویی بروید. هر چقدر بیشتر صبر کنید مدفوع خشک تر می شود.
• فعالیت فیزیکی- نشستن یا ایستادن در یک نقطه به مدت طولانی باعث افزایش فشار بر روی رگ ها می شود.
• وزن مناسب- وزن زیاد (رژیم لاغری | چگونه لاغر شویم؟) باعث افزایش احتمال بواسیر می شود و باید خودتان را به وزن ایده آل برسانید.

---

10 درمان خانگی بواسیر

اگر بواسیر به مدت طولانی باقی بماند و درمان نشود ممکن است منجر به عوارضی مانند خونریزی مزمن، مرگ بافت و حتی سرطان مقعد یا کولورکتال شود. خوشبختانه، درمان بواسیر و کاهش علائم با مواد ساده و طبیعی، دشوار نیست. در اینجا 10 درمان خانگی برای بواسیر را به شما معرفی می کنیم:

1-یخ

اولین درمان خانگی که به شدت توصیه می شود استفاده از یخ است. یخ به کاهش رگ های خونی کمک می کند، تورم را کاهش می دهد و فورا باعث آرامش و کاهش درد می شود. برای این کار به صورت زیر عمل کنید:

یک پک یخ یا یک قطعه ذوب شده را داخل یک پارچه گذاشته و به مدت 10 دقیقه در منطقه آسیب دیده قرار دهید. این کار را چند بار در روز انجام دهید تا خونریزی کاهش یابد.

 شما حتی می توانید از یک بسته کوچک از سبزیجات یخ زده مانند نخود فرنگی یا ذرت استفاده کنید. بسته را در یک حوله قرار دهید و سپس آن را روی بواسیر بگذارید. این کار را برای 20 دقیقه، سه بار در روز انجام دهید.

2. آلوئه ورا

آلوئه ورا یکی از بهترین مواد طبیعی برای درمان بواسیر است. خواص ضد التهابی و درمانی آلوئه ورا باعث کاهش تحریک بواسیر می شود. آلوئه ورا می تواند برای بواسیر داخلی و خارجی استفاده شود. برای این کار:

 برای درمان بواسیر خارجی، کمی از ژل آلوئه ورا را بر روی مقعد قرار داده و به آرامی ماساژ دهید. این روش ساده، درد را تسکین می دهد و احساس سوزش را کم می کند.

 برای درمان بواسیر داخلی، برگ آلوئه ورا را برش بزنید. اطمینان حاصل کنید که بخش های خار دار و تیز گیاه را قطع کرده اید. نوارها را در ظرف قرار دهید و آن ها را فریز کنید. برای از بین بردن درد، سوزش، و احساس خارش آلوئه ورای سرد را بر روی بواسیر قرار دهید.

3. آب لیمو

آب لیمو حاوی مواد مغذی مختلفی است که می تواند با تقویت مویرگ ها و دیواره های رگ های خونی بواسیر را تسکین دهد. برای استفاده از لیمو به روش زیر عمل کنید:

•  مقداری پنبه را به آب لیمو تازه آغشته کرده و آنرا روی بواسیر قرار دهید. در ابتدا، سوزش خفیفی خواهید داشت، اما به زودی درد کاهش می یابد.
•  نصف لیمو را به یک فنجان شیر گرم بیفزایید و آن را بنوشید. این کار را هر سه ساعت برای نتیجه بهتر انجام دهید.
• نصف قاشق چای خوری از آب لیمو، آب زنجبیل، آب نعناع و عسل را با هم مخلوط کنید. مخلوط را یکبار در روز مصرف کنید.

4. روغن بادام

روغن بادام که جذب کننده و نرم کننده است، عمدتا برای درمان بواسیر خارجی استفاده می شود. برای استفاده از آن پنبه را در روغن بادام خالص قرار داده و آن را در منطقه آسیب دیده بگذارید. این کار باعث کاهش التهاب و احساس سوزش و خارش می شود. مراحل را چند بار در روز تکرار کنید.

5. روغن زیتون

روغن زیتون دارای خواص ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی است و برای درمان بواسیرهای خارجی مورد استفاده قرار می گیرد. این روغن به افزایش الاستیسیته عروق خونی کمک کرده و باعث کاهش التهاب و کاهش اندازه عروق خونی در کانال مقعد می شود. برای استفاده از آن به روش زیر عمل کنید:

•  روزانه یک قاشق چایخوری روغن زیتون مصرف کنید. این ماده به کاهش التهاب کمک کرده و عملکرد سیستم دفع ادرار را بهبود می بخشد.
•  آب برگ آلو را خارج کرده و آن را به روغن زیتون اضافه کنید. این مخلوط را روی بواسیر خود بمالید. این کار باعث کاهش درد و تورم می شود.

6. دانه های کامل

غذاهای حاوی غلات کامل مصرف کنید. تمام محصولات غلات کامل حاوی مقادیر زیادی فیبر هستند، که در کاهش علائم بواسیر و خونریزی بسیار موثر است. این مواد مغذی به پاک کردن سیستم دستگاه گوارش کمک می کند، از یبوست جلوگیری می کند و به روده اجازه کارایی بیشتر می دهد. غذاهای غنی از فیبر می تواند انجام عمل مدفوع را تسکین و حجم آن را افزایش دهد، که باعث کاهش فشار خون در هنگام حرکت روده می شود. برخی از بهترین محصولات دانه های کامل شامل جو، ذرت، برنج قهوه ای، ارزن، چاودار و گندم سیاه می باشند. 

7- عنبر نسا

خواص رطوبت دهنده و مرطوب کننده عنبر نسا باعث کاهش ناراحتی های مربوط به بواسیر می شود. امولوسیون رطوبت می تواند به کاهش رگ های خونی ملتهب، کاهش درد، خارش و تورم کمک کند. برای استفاده از آن:

• یک توپ پنبه را در عنبر نسا قرار دهید و آن را روی بواسیر بگذارید. این کار را حداقل سه بار در روز انجام دهید.
•  می توانید از پدهای پزشکی که حاوی عنبر نسا هستند استفاده کنید. این پدهای پاک کننده مرطوب می توانند به جای یا همراه با کاغذ توالت استفاده شوند. این روش یک راه خوب برای محافظت مقعد از تحریک و میکروارگانیسم ها است.

8. سرکه سیب

با توجه به خواص ضد قارچ سرکه سیب (سرکه سیب | خواص سرکه سیب و طریقه مصرف آن)، آن را می توان برای انقباض عروق خونی و کاهش تورم و تحریک بواسیر داخلی و خارجی استفاده کرد. به این صورت که:

•  در مورد بواسیر خارجی، به آرامی یک توپ پنبه خیس خورده در سرکه سیب را روی ناحیه التهابی فشار دهید. در ابتدا احساس سوزش خواهید کرد، اما به زودی خارش و سوزش کم خواهد شد. این کار را چند بار در روز انجام دهید تا تورم کاهش یابد.
•  در مورد بواسیر داخلی، یک قاشق چای خوری سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید و حداقل دو بار در روز آن را بنوشید. می توانید عسل به آن اضافه کنید تا طعم بهتری داشته باشد.

9. چای کیسه ای سیاه

اسید تانن موجود در چای نوعی رطوبت طبیعی است که به کاهش ورم و درد ناشی از بواسیر کمک می کند. شما می توانید برای بواسیر از چای کیسه ای استفاده کنید. به این صورت که:

•  یک کیسه چای سیاه را در آب گرم مرطوب کنید. آن را از آب خارج کنید و اجازه دهید کمی سرد شود. کیسه چای گرم و مرطوب را بر روی رگ های متورم حدود 10 دقیقه قرار دهید. این کار را دو یا سه بار در روز انجام دهید.
•  می توانید از کیسه های سرد استفاده شده برای بواسیر استفاده کنید. کیسه های سرد را به مدت 5 تا 10 دقیقه روی محل قرار دهید.

10. آب

هنگامی که از بواسیر داخلی یا خارجی رنج می برید، مصرف آب را افزایش دهید. سعی کنید هشت تا 10 لیوان آب در روز بنوشید. مصرف آب به مقدار کافی به پاکسازی سیستم داخلی کمک می کند و کل بدن شما را از کم آبی حفظ می کند. همچنین حرکت روده را تسهیل کرده و با ایجاد مدفوع نرم  تنش را کاهش می دهد.

هنگامی که به اندازه کافی آب و مایعات دیگر نمی نوشید، خروج مواد زائد از بدن کاهش می یابد و در روده می ماند. در نتیجه مدفوع سخت شده و بواسیر بد تر می شود.  اگر بواسیر مداوم دارید که منجر به خونریزی شدید می شود به پزشک مراجعه کنید.

سخن آخر

همان طور که مشاهده کردید راه هایی برای کاهش علائم بواسیر وجود دارد اما به طور کامل بواسیر را از بین نمی برد. کرم ها و پمادها حاوی هیدروکورتیزون برای درمان این بیماری مناسب هستند. بهتر است بهداشت این ناحیه به خوبی رعایت شود و روزانه آن را با آب گرم بشویید اما به هیچ وجه از صابون استفاده نکنید. بعد از حمام نیز ناحیه را با سشوار خشک کنید. همچنین یادتان باشد استفاده از دستمال خشک در توالت باعث بد تر شدن بواسیر می شود و باید از دستمال مرطوب استفاده کنید. برخی مسکن ها مانند آسپرین، ایبوپروفن و استامینوفن نیز می توانند به طور موقت درد را تسکین دهند اما استفاده مداوم از آن ها توصیه نمی شود. در پایان امیدواریم مطالب گفته شده برای شما عزیزان کاربردی و موثر باشد.

[collapse id=2886]

منبع: سلامت بانوان اوما

سه ماهه اول بارداری | علائم، تغییرات بدن مادر و جنین در سه ماهه اول

دوران بارداری می تواند تجربه ای بسیار شیرین برای هر خانم باشد اما باید خودتان را برای طیف گسترده ای از احساسات در دوران بارداری آماده کنید. به خودتان یادآوری کنید که تغییرات احساسات در این دوران امری طبیعی است. روحیه شما ممکن است از خوشحالی و هیجان به احساس غرور و اضطراب تبدیل شود. در طول این سه ماه و یا در هر مرحله از بارداری، در خصوص احساسات خود با افراد مورد علاقه خود و پزشک معالج صحبت کنید.

با نصب اپ بارداری اوما خیلی از نگرانی های شما کمتر می شود، پس همین الان برای دانلود اقدام کنید.  برای کمک به کاهش بیماری صبحگاهی و ویار رژیم سالم و متعادل داشته باشید. پزشک می تواند اطلاعات بیشتری در مورد کالری و نیازهای تغذیه ای در این زمان به شما ارائه دهد. در مورد مصرف اسید فولیک و ویتامین های پیش از زایمان نیز با پزشک خود مشورت کنید.

در این مقاله می خواهیم شما مامان های اومایی عزیز را به طور کامل با شرایط سه ماهه اول بارداری آشنا کنیم. با ما همراه باشید.

در این مقاله می خوانیم:

تغییرات جنین در سه ماهه اول بارداری
سه ماهه اول بارداری چقدر طول می کشد؟
رشد جنین در سه ماهه اول بارداری
در سه ماهه اول بارداری برای مادر چه اتفاقی می افتد؟
علائم سه ماهه اول بارداری چیست؟
سوالات متداول شما  در سه ماهه اول بارداری

---

تغییرات جنین در سه ماهه اول بارداری

در طی سه ماهه اول جنین از یک سلول بارور به نام زیگوت، به نطفه ای که در دیواره رحم کاشته می شود، تغییر می کند و سلول ها شروع به تقسیم شدن می کنند تا اندام ها و سیستم های مختلف بدن را تشکیل دهند. با پیشرفت بارداری اندام ها شکل می گیرند و نوزاد شروع به حرکت می کند. مهم ترین قسمت هایی که در سه ماهه اول بارداری رشد می کنند و قابل مشاهده هستند عبارتند از:

1-  استخوان های نوزاد:

در هفته 6 بارداری، رشد دست، پا و بازو شروع می شود و در حدود هفته 10 بارداری انگشتان دست و پا شروع به تشکیل شدن می کنند.

2- مو و ناخن:

پوست بین هفته 5 و 8 شروع به تشکیل شدن می کند و فولیکول های مو و ناخن در هفته 11 بارداری  تشکیل می شوند. 

3-  سیستم گوارش:

در هفته 8 بارداری  روده های جنین شروع به تشکیل شدن می کنند و دو مجموعه کلیه نیز در این زمان تشکیل شده است.

4-  حس لامسه:

گیرنده های لمسی بر روی صورت (اغلب لب ها و بینی) نوزاد در هفته هشتم تشکیل می شود. در هفته 12 بارداری، گیرنده های لمسی بر روی اندام تناسلی، کف دست ها و پای جنین نیز تشکیل می شود.

5-  بینایی:

اعصاب نوری (که اطلاعات را از چشم به مغز و پشت منتقل می کنند) و لنزها در هفته 4 بارداری شروع به تشکیل شدن می کنند. شبکیه نیز در حدود هفته 8 بارداری تشکیل می شود.

6- قلب:

در هفته پنجم بارداری، لوله ای که قلب جنین را تشکیل می دهد، خود به خود شروع به ضربان می کند. در هفته 9 یا 10 این ضربان قوی تر و مرتب تر می شود و قادر خواهید بود از طریق سونوگرافی آن را بشنوید! برای تشکیل شدن قلب جنین رژیم غذایی سالم داشته باشید. 

7-  مغز:

در هفته هشتم بارداری، مغز جنین قادر خواهد بود عضلات در حال رشد را تکان دهد. در واقع مغز شروع به رشد می کند. 

8-  حس چشایی:

در هفته 8 بارداری جوانه های حس چشایی که به مغز متصل هستند شروع به تشکیل شدن می کنند. اما قبل از اینکه جنین بتواند مایع آمنیوتیک اطراف خود را بچشد نیاز به منافذ چشایی دارد.

---

سه ماهه اول بارداری چقدر طول می کشد؟

سه ماهه اول بارداری حدود 13 هفته بارداری  طول می کشد و قبل از بارداری واقعی شما شروع می شود. در واقع، اولین روز آخرین دوره قاعدگی شما آغاز هفته اول بارداری است. یک بارداری کامل تقریبا 40 هفته طول می کشد، بنابراین پزشک شما 40 هفته از شروع آخرین پریودی را محاسبه می کند تا بتواند زمان احتمالی زایمان را مشخص نماید.

اگر هنوز به پزشک مراجعه نکرده اید و تاریخ شروع آخرین پریودی خود را می دانید، می توانید با استفاده از ماشین حساب سن بارداری و تاریخ زایمان را برآورد کنید. البته راه های مختلفی برای تعیین سن بارداری وجود دارد که بسته به شرایط شما پزشک از یکی از روش های رایج مانند سونو گرافی و ... استفاده می کند. 

رشد جنین در سه ماهه اول بارداری

در طول سه ماهه اول بارداری، سلول ها به سرعت تقسیم سلولی انجام می دهند و به یک جنین تبدیل می شوند که به اندازه یک آلو بزرگ است. همان طور که در قسمت قبل هم گفتیم در این چند هفته اول حاملگی قسمت های اصلی مانند مغز، نخاع، قلب و اندام های کوچک جنین با انگشتان دست و پا شکل می گیرد. در ضمن، رحم شما در حال تبدیل شدن به یک خانه راحت برای جنین است. جنین توسط جفت و بند ناف در حال رشد و تغذیه می باشد. در پایان ماه سوم بارداری، تمام اعضای داخلی و بیرونی در جای خود قرار می گیرند، هرچند اندازه آن ها کوچک است. در این سه ماهه اتفاقات زیادی رخ می دهد، اما در اینجا چندین نقطه عطف هیجان انگیز ذکر شده است:

4 هفتگی: لانه گزینی

در هفته چهارم بارداری توپ سلول های تشکیل دهنده به نام بلاستوسیست، در رحم لانه گزینی می کند. سلول های داخلی به نطفه تبدیل می شوند و سلول های بیرونی به جفت تبدیل خواهند شد. جفت جنین را از لحظه بارداری تا زایمان تغذیه می کند. با انواع جفت جنین در بارداری و گرید جفت آشنا شوید. 

مقاله پیشنهادی اوما: اپلیکیشن بارداری اوما : پیش از بارداری، بارداری و شیردهی

6 هفتگی: شکل گیری

در هفته شش و هفتم بارداری، قلب، ریه ها و سایر اندام های اصلی شروع به رشد می کنند و سر و اعضای بدن نیز شکل می گیرند. در این زمان توپ سلول های تقسیم شونده به حالت سی شکل و قابل تشخیص می شود.

9 هفتگی: حرکت

از هفته نهم، جنین شروع به حرکت می کند. اما به دلیل کوچک بودن احتمالا تا سه ماهه دوم نمیتوانید حرکات جنین را احساس کنید. در بعضی مواقع مادرانی که تجربه بارداری دوم یا چندمشان است می توانند زودتر حرکات جنین را احساس کنند. 

10 هفتگی: انگشتان دست و پا

این هفته انگشتان دست و پای جنین حالت تنیده خود را از دست می دهد و شروع به رشد می کند. انگشتان بلند نخواهند شد تا زمانی که بتوانید آنها را حساب کنید! یعنی ابتدا جوانه هر انگشت تشکیل می شود و بعد با پیشرفت بارداری شروع به رشد و بلند شدن می کنند.

10 یا 11 هفتگی: صدای قلب جنین

از هفته 10 یا 11 قلب جنین شروع به تپش می کند و ضربان قلب جنین توسط سونوگرافی داپلر، که پزشک در ملاقات بعدی انجام می دهد، شنیده می شود و شما و پدرش را حسابی خوشحال و هیجان زده می کند. 

---

در سه ماهه اول بارداری برای مادر چه اتفاقی می افتد؟

برخی از مادران معتقدند سه ماهه اول بارداری چالش برانگیز است. در این زمان به دلیل تغییرات هورمونی از نظر عاطفی حسابی حساس هستید و دچار نوسانات خلق و خویی می شوید. همچنین ممکن است برخی علائم سه ماهه اول مانند تکرر ادرار یا تهوع شما را آزار بدهد. خبر خوب این است که هر علامت یادآور این نکته است که شما باردار هستید و مادر شده اید. از طرفی بیشتر این علائم در سه ماهه دوم تا حد زیادی کاهش می یابد یا به طور کلی از بین خواهد رفت. 

معمولا بین هفته 11 تا 13 پزشک یک برنامه غربالگری انتخابی را برنامه ریزی کرده و تست را با جزئیات بیشتری برایتان توضیح می دهد. آزمایش غربالگری سه ماهه اول، که معمولا شامل آزمایش خون و سونوگرافی ان تی می شود، برای تشخیص احتمالی سندرم داون و سایر اختلالات و یا نقایص زایمان می باشد. آزمایش خون، سطوح برخی مواد را در خون کنترل می کند و سونوگرافی برای بررسی هر مایع اضافی در پشت گردن جنین انجام می شود.

البته توجه داشته باشید که غربالگری سه ماهه اول هیچ بیماری خاصی را تشخیص نمی دهد اما می تواند احتمال خطر بیماری های مختلف را ارزیابی کند تا در صورت نیاز آزمایشات دقیق تر مربوط به آن بیماری انجام شود. در واقع بعد از این غربالگری اگر پزشک برخی عوامل خطر را مشاهده کند، باید آزمایشات تشخیصی بیشتری انجام دهید. بنابراین این غربالگری از اهمیت ویژه ای برخوردار است و بهتر است حتما آن را انجام دهید.

همچنین توصیه می کنیم برای آگاهی و آشنایی بیشتر با جزئییات این سه ماه، ماه به ماه سه ماهه اول بارداری را با دقت مطالعه کنید:

• ماه اول بارداری

• ماه دوم بارداری

• ماه سوم بارداری

---

علائم سه ماهه اول بارداری چیست؟

علائم شما در سه ماهه اول ممکن است در هفته های مختلف متفاوت باشد. علاوه بر این، علائمی که در طی این دوران از حاملگی تجربه می کنید ممکن است با آنچه در بارداری قبلی تجربه کرده اید متفاوت باشد. علاوه بر علائمی مانند حساسیت سینه و خستگی، که در ابتدای بارداری رخ می دهد، در اینجا شایع ترین علائم در سه ماهه اول ذکر شده است:

1-  خونریزی لانه گزینی

پس از باروری، با لانه گزینی تخمک بارور در رحم، ممکن است گرفتگی های خفیف و لکه بینی را تجربه کنید. اگر سوال یا نگرانی در مورد این لکه بینی داشتید و یا سنگین شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

2- حالت تهوع

حالت تهوع و بعضی اوقات استفراغ که به عنوان بیماری صبحگاهی شناخته می شود (حالت تهوع بارداری کی تموم میشه)، معمولا در سه ماهه اول وجود دارد! سعی کنید از بیماری صبحگاهی به عنوان یک یادآوری مطمئن برای اینکه باردار هستید، یاد کنید تا راحت تر با آن کنار بیایید. بعضی از استراتژی های ساده مانند مکیدن لیمو یا نوشیدن چای زنجبیل و یا خوردن بیسکوییت شور قبل از خارج شدن از رخت خواب می تواند به کاهش حالت تهوع کمک کند.

از طرفی همه خانم های باردار دچار این ویژگی بارداری نمی شوند. بنابراین اگر حالت تهوع نداشتید نگران نشوید. اما در صورتی که حالت تهوع داشته باشید و قبل از اتمام سه ماهه اول ناگهان این حالت تمام شود باید با پزشکتان تماس بگیرید یا به او مراجعه کنید تا علت آن بررسی شود. 

3- تکرر ادرار

با تغییرات سریع هورمونی و سخت تر کار کردن اندام های بدن ر سه ماهه اول نیاز به ادرار افزایش می یابد وحتی ممکن است در طول شب به شما اجازه ندهد به خوبی بخوابید. به همین دلیل در این دوران چرت روزانه به شما کمک می کند تا خستگی شب را جبران کنید. 

4-  "درخشش" بارداری

با توجه به افزایش مقدار خون در بدن و هورمون های بارداری، پوست شما ممکن است در سه ماهه اول، شفاف تر باشد.

5-  جوش های هورمونی

افزایش تولید چربی بیشتر در پوست به دلیل هورمون های  بارداری باعث بسته شدن منافذ و تشکیل آکنه در برخی از مادران می شود.

6-  ویار

بسیاری از زنان در زمان بارداری بخصوص در ابتدای آن غذاهای غیر معمولی هوس می کنند و معمولا نگران کننده نیست. اگر شروع به ویار مواد غیر غذایی مانند خاک رس، یخ و یا مواد شوینده کردید با پزشک خود تماس بگیرید تا به شما راه حل های مناسب را با توجه به شرایطتان بدهد. 

---

سوالات متداول شما  در سه ماهه اول بارداری

آیا می توانم در بارداری کافئین مصرف کنم؟

از آنجاییکه در مورد اثرات کافئین بر رشد جنین اطلاعات زیادی در دست نیست، کارشناسان توصیه می کنند مصرف کافئین و قهوه در بارداری  به میزان 200 میلی گرم در روز محدود شود. این مقدار تقریبا به اندازه دو فنجان کوچک چای یا 1.5 فنجان کوچک قهوه است.

آیا من نیاز به ویتامین های پیش از زایمان دارم؟

رژیم غذایی سالم یک شروع عالی در بارداری است، اما ویتامین های پیش از بارداری حاوی آهن و اسید فولیک می توانند به رشد جنین و به پیشگیری از نقص مادرزادی کمک کنند. در خصوص مصرف مکمل های بارداری و  پیش از زایمان با پزشک خود مشورت کنید . اگر از سه ماه قبل از شروع بارداری مصرف این مکمل ها را شروع کرده باشید هم برای خودتان و هم برای جنین بسیار مفیدتر خواهد بود. 

آیا می توانم در طول بارداری آمپول آنفولانزا تزریق کنم؟

بله، زنان باردار نسبت به ابتلا به عفونت آنفلوانزا آسیب پذیرند و این آمپول برای شما و جنین شما مجاز است. اما قبل از واکسیناسیون در بارداری  با پزشک خود صحبت کنید.

تغذیه در سه ماهه اول بارداری چگونه باید باشد؟

به طور کلی تغذیه در همه دوران بارداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است و هر چه تغذیه بهتری داشته باشید عوارض کمتری را باید در ماه های بعدی تحمل کنید. از آن جایی که مبحث تغذیه در بارداری بسیار مفصل و تخصصی است پیشنهاد می کنیم از طریق لینک های زیر تغذیه مناسب برای هر ماه را حتما مطالعه نمایید:

• تغذیه در ماه اول بارداری

• تغذیه در ماه دوم بارداری

• تغذیه در ماه سوم بارداری

[collapse id=2885]

منبع: سلامت بانوان اوما

6 علت درد سمت راست شکم زیر دنده ها

به طور کلی شکم شما به چهار قسمت تقسیم می شود. یک خط عمودی از وسط ناف شکم شما را به دو قسمت چپ و راست و یک خط افقی از وسط ناف شکمتان را به دو قسمت بالا و پایین تقسیم می کند که در کل چهار قسمت می شوند. بالاترین ربع در سمت راست یعنی ربع بالای سمت راست شکم  زیر دنده ها قرار دارد. این قسمت شامل بسیاری از اندام های مهم، از جمله قسمتی از کبد، کلیه، کیسه صفرا، پانکراس و روده بزرگ و کوچک است. توجه به درد در سمت راست زیر دنده ها بسیار مهم است زیرا ممکن است شاخصی از بیماری های مختلف مربوط به اندام های گفته شده باشد. در این مقاله می خواهیم به طور مفصل تر دلایل ایجاد این نوع درد را برای شما اومایی های عزیز توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

علائم درد سمت راست زیر دنده ها چیست؟

دردر در ناحیه سمت راست شکم زیر دنده ها  ممکن است دارای شدت های مختلف باشد. درد ممکن است به صورت احساس ناخوشایند یا حساسیت شدید ایجاد شود. اگر دچار درد شکمی در این ناحیه شدید که بیش از چند روز طول کشید، باید با پزشک خود ملاقات داشته باشید تا علائم شما ارزیابی شود.

با این حال، برخی از علائم نیز ممکن است نشان دهنده یک مشکل اورژانسی باشد. در صورت مشاهده علائم زیر باید بلافاصله به پزشک متخصص مراجعه کنید:

•  درد شدید شکم
• تب
•  تهوع و استفراغ مداوم
•  خون در مدفوع 
• تورم یا حساسیت شکم 
• کاهش وزن بدون دلیل
• پوست زرد (زردی)

علل درد سمت راست زیر دنده ها چیست؟

دلایل مختلفی می تواند باعث ایجاد این نوع درد شود که مهم ترین آن ها عبارتند از:

1- مشکلات کلیوی

مشکلات کلیوی مانند سنگ کلیه، عفونت مجاری ادراری (UTI)، عفونت کلیوی یا سرطان کلیه می تواند منجر به درد سمت راست شکم  زیر دنده ها شود. علائمی که می تواند نشان دهد درد سمت راست شکم  زیر دنده ها به علت مشکلات کلیوی ایجاد شده است عبارتند از:

• دردی که به پشت و یا کشاله ران کشیده می شود.
•  ادرار دردناک
•  ادرار بد بو
• تکرر ادرار
•  خون در ادرار
• تب
•  تهوع یا استفراغ

اگر درد سمت راست زیر دنده ها دارید و مشکوک هستید که ممکن است به علت مشکل کلیه باشد، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

2- بیماری کبد

بیماری کبد نیز می تواند منجر به درد سمت راست شکم  زیر دنده ها  شود. مثلا هپاتیت، آبسه کبدی یا سرطان کبد از جمله بیماری های کبدی هستند که باعث ایجاد درد می شوند. علاوه بر درد سمت راست زیر دنده ها ، نشانه های دیگر این بیماری های کبد می تواند شامل موارد زیر باشد:

•  پوست زرد (زرد)
•  حساسیت شکم
• تهوع یا استفراغ
• ادرار تیره 
• تب
• خستگی
•  کاهش وزن بدون دلیل

اگر درد و نشانه های سمت راست شکم  زیر دنده ها دارید که همراه با علائم بیماری های کبدی است باید به پزشک مراجعه کنید.

3- پره اکلامپسی

پره اکلامپسی یک بیماری است که معمولا در زنان باردار در هفته 20 بارداری رخ می دهد. همچنین می تواند زودتر از هفته بیستم بارداری یا در بعضی موارد پس از زایمان ایجاد شود. مهم ترین مشخصه پره اکلامپسی افزایش فشار خون است، اما درد سمت راست زیر دنده ها نیز اغلب رخ می دهد. علائم دیگر این بیماری می تواند شامل موارد زیر باشد:

• سردرد شدید
•  تهوع یا استفراغ
•  کاهش ادرار
• پروتئین در ادرار
• مشکلات کلیه یا کبد
•  تاری دید یا حساسیت به نور 
• تنگی نفس

پزشک شما در این شرایط باید بخشی از مراقبت های قبل از زایمان را بررسی کند. با این حال، اگر علائم پره اکلامپسی مانند درد سمت راست شکم  زیر دنده ها، تاری دید و یا تنگی نفس را تجربه کنید، باید مراقبت های پزشکی فوری داشته باشید.

4- مشکلات کیسه صفرا

مشکلات کیسه صفرا، مانند سنگ های صفراوی، می تواند موجب درد سمت راست شکم  زیر دنده ها شود. کالدوچلیتیایس به معنی وجود سنگ های صفراوی در مجاری صفراوی شما است. درد سمت راست زیر دنده ها به علت سنگهای صفراوی ممکن است چندین ساعت طول بکشد و اغلب بعد از یک وعده غذای بزرگ یا در طول شب اتفاق می افتد. علائم دیگر این بیماری می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تهوع و استفراغ
• تب
•  لرز
•  ادرار تیره یا مدفوع رنگی 
•  پوست زرد (زردی)

اگر دچار علائم مربوط به سنگ صفراوی یا کالدوچلیتیایس هستید، باید پزشک خود را ببینید. سنگ های موجود در مجرای صفراوی میتواند منجر به عوارض جدی شود.

5- مسائل مربوط به دستگاه گوارش

انواع مسائل مربوط به دستگاه گوارش مانند سوء هاضمه، گاستریت، و زخم های گوارشی، می تواند موجب ایجاد درد سمت راست شکم  زیر دنده ها شود. به طور معمول درد ناشی از این شرایط دردناک و سوزاننده است. سایر علائم این بیماری عبارتند از:

•  احساس ناراحتی در شکم و ناحیه معده
•  نفخ شکم
•  گاز
•  تهوع یا استفراغ

اگرچه اغلب موارد سوء هاضمه و گاستریت خفیف هستند و خود به خود برطرف می شوند، اما اگر علائم یک هفته یا بیشتر طول کشید، باید به پزشک مراجعه کنید. ممکن است این موارد به دلیل زخم معده باشد.

6- مشکلات پانکراس

اگر پانکراس شما ملتهب باشد، که به نام بیماری پانکراتیت شناخته می شود، باز هم دچار درد در ناحیه سمت راست شکم  زیر دنده ها می شوید. درد که ناشی از پانکراتیت است، به آرامی در طول زمان بدتر می شود و علائم دیگر آن می تواند شامل موارد زیر باشد:

•  تهوع یا استفراغ
• تب
•  افزایش ضربان قلب

معمولا موارد پانکراتیت نیاز به بستری شدن برای درمان دارند. علاوه بر بیماری های مورد بحث در بالا، سایر بیماری های اساسی نیز می توانند موجب درد در سمت راست زیر دنده ها شوند. این بیماری ها شامل آسیب یا تروما، پنومونی و زونا می باشد.

تشخیص درد سمت راست شکم  زیر دنده ها چگونه است؟

به منظور تشخیص علت درد سمت راست شکم  زیر دنده ها پزشک ابتدا در مورد سابقه پزشکی شما می پرسد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. علاوه بر این، ممکن است آزمایشاتی برای تشخیص دقیق تر تجویز کند. از جمله:

•  یک پانل متابولیک پایه یا جامع (BMP) یا (CMP ) برای ارزیابی عملکرد کبد، تعداد گلبول های خون و میزان الکترولیت
•  انجام آزمایش ادرار برای ارزیابی عملکرد کلیه یا بررسی UTI یا سنگ کلیه
•  کشت مدفوع برای بررسی بیماری های داخل مدفوع 
•  آندوسکوپی برای بررسی وجود زخم ها
•  تست های تصویربرداری، مانند سونوگرافی، اشعه ایکس یا سی تی اسکن، برای کمک به بررسی داخل شکم و یا بررسی حضور سنگ ها

درمان درد  سمت راست شکم  زیر دنده ها

درمان درد سمت راست شکم  زیر دنده ها به دلیل ایجاد آن بستگی دارد. در این جا فقط مثال هایی از انواع درمان این درد را برای آشنایی بیشتر شما معرفی می کنیم:

•  داروهای مسکن مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن برای از بین بردن ناراحتی بصورت موقت
• آنتی اسیدها برای کمک به خنثی کردن اسید معده
• داروهایی مانند مهارکننده های پمپ پروتون یا مسدود کننده های اسید برای کاهش مقدار اسید در معده یا روده 
•  آنتی بیوتیک ها برای کشتن باکتری هایی که باعث عفونت و درد می شوند.
•  روش های جراحی، برای حذف سنگ ها یا حذف تومور 
•  درمان های سرطان، مانند شیمی درمانی، پرتودرمانی، یا ایمونوتراپی

روش های پزشکی و بهبودی

به طور معمول، پزشک سعی خواهد کرد تا جایی که ممکن است جراحی انجام ندهد. اما ممکن است برای برخی از بیماری ها جراحی اجتناب ناپذیر باشد و در صورتی که جراحی انجام نشود بیماری بدتر می شود. به عنوان مثال، اگر سنگ های صفراوی که کانال صفراوی را مسدود کرده اند برداشته نشوند، می توانند باعث خطرات جدی مانند مرگ بیمار شوند. در بعضی موارد، ممکن است پزشک شما کیسه صفرا را به طور کامل خارج کند.

همچنین اگر سنگ های کلیه به قدری بزرگ باشند که به صورت طبیعی دفع نشوند، پزشک از امواج صوتی برای شکستن سنگ ها به قطعات کوچک تر استفاده می کند.  اگر سرطان کلیه یا کبد داشته باشید، بسته به مرحله و شدت سرطان، جراحی برای حذف تومور ضروری است.

سخن آخر

همان طور که مشاهده کردید درد در قسمت سمت راست ناحیه شکم در زیر دنده ها می تواند دلایل بسیار مختلفی داشته باشد. بنابراین اگر این درد بیشتر از چند روز ادامه داشت و بهبود پیدا نکرد حتما باید به پزشک مراجعه کنید تا علت آن مشخص شود. ممکن است علت آن جدی باشد و نیاز به درمان فوری مانند جراحی باشد. بنابراین نسبت به آن سهل انگاری نکنید.

[collapse id=2884]

منبع: سلامت بانوان اوما