ضخامت رحم ( آندومتر) برای بارداری و لانه گزینی

برای باردار شدن، عوامل زیادی باید در زمان مناسب اتفاق بیفتد تا بارداری با موفقیت انجام شود. درست است که برای بارداری قدرت باروری زن و مرد بسیار مهم است اما شرایط دیگری نیز مانند وضعیت رحم، چرخه قاعدگی و امنیت مکانی تخمک و ... حائز اهمیت است. یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در باروری ضخامت رحم و پوشش آن است که در علم پزشکی به نام آندومتر شناخته می شود. در این مقاله قصد داریم شما اومایی های عزیز را با این موضوع بیشتر آشنا کنیم. با ما همراه باشید.

آندومتر (پوشش رحم) چیست؟

رحم در دیواره داخلی خود، پوششی دارد که از غشاهای مخاطی تشکیل شده است. به این پوشش در مجموع اندومتر یا پوشش رحم گفته می شود. به طور کلی پوشش رحمی دارای دو لایه است که بسیار کاربردی است، که در طول هر دوره پریودی فرو می ریزد و لایه دیگر پایه است که همیشه به طور ثابت در رحم باقی می ماند. بسته به زمان سیکل قاعدگی، ضخامت آندومتر تغییر می کند.

ضخامت طبیعی آندومتر برای بارداری چقدر است؟

در کل باید بدانید، لایه آندومتر بسیار نازک است. در انتهای چرخه قاعدگی، هنگامی که لقاح انجام نمی شود و از بارداری خبری نیست لایه بالایی به طور کامل می ریزد و همراه با خونریزی از واژن خارج می شود و ضخامت لایه ای که باقی می ماند به 1 میلی متر می رسد. با شروع چرخه تخمک گذاری بعدی، سلول ها دوباره شروع به ایجاد لایه کاربردی جدید در روی لایه ثابت می کنند تا در صورت بارداری برای کاشت تخمک و اسپرم و رشد جنین آماده باشد.

این لایه معمولا از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما ضخامت طبیعی اندومتر برای باردار شدن معمولا حدود 8 میلی متر است، که باید تا حدود 15 میلی متر تا روز لانه گزینی افزایش یابد تا بتواند تخمک بارور را به طور ایمن نگهداری کند.

چه چیزی باعث نازک شدن آندومتر می شود؟

اندومتر نازک به چند دلیل ایجاد می شود:

1.    جریان خون ضعیف

اگر رحم به قدر کافی خون دریافت نکند، در ایجاد اندومتر دچار مشکل می شود و نمی تواند اندومتر ضخیم و مناسبی را برای بارداری ایجاد کند. عدم جریان خون مناسب ممکن است به دلیل رحم کج، فیبروئید رحم و یا حتی یک شیوه زندگی بی تحرک باشد. بنابراین در برخی موارد قابل حل است و در برخی موارد نمی توان کاری برای بهبود آن انجام داد. 

2.    سرعت اشتباه رشد اندومتر

به طور کلی، مشاهده شده است که ضخامت کمتر از 6 میلی متر مانع از بارداری موفق می شود. با این حال اگر سرعت رشد اندومتر درست نباشد در ضخامت 8 میلی متر نیز امکان شکست بارداری وجود دارد.

3.    مسائل مربوط به استروژن

سطوح استروژن کمتر از مقدار طبیعی نیز از رشد سلولی و ضخیم شدن لایه آندومتر جلوگیری می کند.

4.    عملکرد نامناسب پروژسترون

عملکرد نامناسب هورمون های پروژسترون ( هورمون های بارداری) باعث نازک شدن اندومتر می شود.

5.    اثر جانبی داروهای باروری

ممکن است عوارض جانبی داروهای خاصی که برای افزایش باروری و تخمک گذاری استفاده می شوند، باعث نازک شدن لایه آندومتر شوند (قرص لتروزول و بارداری).

6.    روش زندگی استرس زا

عدم استراحت و خواب کافی می تواند منجر به استرس شود که از رشد مطلوب لایه آندومتر جلوگیری می کند.

مقاله پیشنهادی اوما: علت ضخیم شدن دیواره رحم چیست؟

راه هایی برای افزایش ضخامت اندومتر برای باردار شدن

در اینجا راه هایی کع امکان افزایش ضخامت اندومتر است به شما معرفی می کنیم:

1.    رژیم غذایی خوب

داشتن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی بر سطح استروژن اثر می گذارد، تعادل هورمون ها را حفظ می کند و باعث افزایش جریان خون می شود. همه این عوامل در کمک به رشد ضخامت آندومتر مناسب برای بارداری مهم هستند.

به صورت روزانه وعده های غذایی مناسبی برای حفظ سطح انسولین و کورتیزول مصرف کنید. فیبر و مواد غذایی که دارای کوآنزیم Q10 هستند را در رژیم خود جای دهید. این ماده یک آنتی اکسیدان قوی است که باعث کاهش استرس های مرتبط با بافت های داخلی بدن می شود و به ضخیم شدن اندومتر کمک می کند.

موادی مانند سبزیجات برگ سبز، گوجه فرنگی، تخم مرغ، هویج، ماهی و ... حاوی تمام ویتامین های مهم مانند ویتامین C و ویتامین E همراه با گروه B پیچیده است که برای گردش خون سالم ضروری هستند. مصرف بیش از حد مواد غذایی ترش و کافئین را کاهش دهید تا به بهبود سلامتی خود کمک کنید.

2.    استراحت کافی

استراحت خوب و خواب عمیق به توازن هورمون ها کمک می کند و بر روند ضخیم شدن آندومتر تاثیر می گذارد. خواب عمیق حداقل 7-8 ساعت در شبانه روز برای بدن ضروری است. خواب کافی منجر به رشد مطلوب بافت ها می شود. سعی کنید هر روز در زمان مناسب بخوابید و بیدار شوید و از بیدار ماندن های طولانی و تا آخر شب بپرهیزید.

3.    ورزش منظم

راه طبیعی برای افزایش گردش خون انجام ورزش منظم است. افزایش میزان خون رسانی به رحم در رشد سلول های اندومتر کمک می کند که باعث افزایش ضخامت آن ها می شود. ورزش شدید نیاز نیست. روزانه حدود نیم ساعت ورزش سبک مثل پیاده روی نیز کافی است. اگر می توانید ورزش های مختلف انجام دهید تا خسته و کسل نشوید و تعادل در فعالیت ها حفظ شود. ورزش همچنین به خواب عمیق در شب کمک می کند.

4.    ماساژ سرخرگ ران

یک روش اثبات شده برای افزایش میزان خون رسانی به رحم و ناحیه لگن تحریک سرخرگ ران است. برای انجام این کار با استفاده از انگشتان دست به آرامی سرخرگ را فشار دهید. چند ثانیه ماساژ به افزایش جریان خون کمک می کند. این امر باید پس از پایان دوره پریودی تا تخمک گذاری انجام شود. با تکرار این کار بر روی هر دو پا، رشد اندومتر افزایش می یابد. توجه داشته باشید در صورت استفاده از روش آی وی اف برای بارداری یا نشانه های فشار خون بالا، نباید از ماساژ سرخرگ استفاده کنید.

5.    طب سوزنی

درمان جایگزین طب سوزنی برای کمک به زنان باردار بسیار موثر است. همچنین این درمان در بازسازی جریان خون درون بدن تاثیر مثبتی دارد که باعث افزایش باروری می شود.

6.    روغن کرچک

اسید ریسیولینیک یک ماده شیمیایی است که برای افزایش جریان خون و افزایش بهبودی و تشکیل بافت شناخته شده است. این اسید به طور خاص بر تخمدانها و رحم تاثیر می گذارد و به طور خاص در روغن کرچک یافت می شود. بنابراین استفاده از آن می تواند بسیار مفید باشد.

مقاله پیشنهادی اوما: چند روز بعد از لانه گزینی تست بارداری مثبت میشود

ضخامت زیاد آندومتر چقدر است؟

همانطور که اندومتر نازک مشکل آفرین است، لایه اندومتر خیلی ضخیم نیز مشکل ساز است. هیپرپلازی آندومتر، اصطلاح پزشکی برای تعریف این بیماری است که معمولا به علت سطوح استروژن بسیار بالا رخ می دهد. در این حالت ضخامت اندومتر بالاتر از 10-15 میلی متر است.

آیا با اندومتر 5 میلی متری نیز بارداری رخ می دهد؟

ضخامت 5 میلی متر برای بارداری بسیار نازک است. در این حالت القاء تخمک همراه با مکمل پروژسترون مورد نیاز است. ضخامت آندومتر مناسب برای بارداری جزئی ضروری در کل فرایند باردار شدن و ادامه حاملگی است. انتخاب شیوه زندگی سالم و اتخاذ شیوه های مناسب درمان برای درمان بیماری، می تواند بدن شما را به یک مکان عالی برای جنین تبدیل کند. 

[collapse id=2879]

منبع: سلامت بانوان اوما

آمپول سه ماهه ضد بارداری (DMPA)

یکی از روش های جلوگیری از بارداری که شما بانوان اومایی عزیز می توانید از آن استفاده کنید آمپول سه ماهه ضد بارداری (DMPA) است که بصورت تزریق داخل بازو وارد بدن شده و از لقاح و بارداری جلوگیری می کند. این روش ضمن راحت بودن بسیار ایمن، موثر و مناسب است. اما باید به توصیه پزشک انجام شود و فقط با نسخه قابل دسترسی است. طول مدت تاثیر آن نیز تنها 12 هفته است. در این مقاله توضیحات کاملی را درباره این آمپول خدمت شما ارائه خواهیم داد.

در این مقاله می خوانیم:

آمپول سه ماهه ضد بارداری چیست و چگونه عمل میکند؟
محل تزریق آمپول جلوگیری از بارداری
احتمال بارداری با آمپول سه ماهه
چه کسی نمی تواند از آمپول سه ماهه ضد بارداری استفاده کند؟
معایب آمپول سه ماهه ضد بارداری
آیا آمپول یک ماهه ضد بارداری باعث چاقی میشود؟
بهترین زمان تزریق امپول ضد بارداری
سوالات رایج شما درباره آمپول سه ماهه ضدبارداری

---

آمپول سه ماهه ضد بارداری چیست و چگونه عمل میکند؟

آمپول سه ماهه ضد بارداری حاوی هورمون پروژسترون است که به طور طبیعی توسط بدن زن تولید می شود. آمپول سه ماهه ضد بارداری برای جلوگیری باید هر 12 هفته یک بار تزریق شده و به آرامی جذب شودDepo- Provera®. و Depo-Ralovera® نامهای تجاری این آمپولدر استرالیا هستند.

آمپول سه ماهه ضد بارداری به صورت زیر عمل می کند:

• از تخمک گذاری جلوگیری می کند در نتیجه اسپرم ها نمی توانند با تخمک بارور و فعال ملاقات داشته باشند و لقاحی انجام نمی شود.
• با ضخیم شدن مخاط دهانه رحم اجازه ورود اسپرم به داخل رحم داده نمی شود و باز هم اسپرم با تخمک احتمالی برخوردی ندارد.

محل تزریق آمپول جلوگیری از بارداری

آمپول ضد بارداری به باسن یا عضله بازو تزریق می شود. این آمپول معمولا در طول پنج روز اول چرخه قاعدگی (اولین روز خونریزی روز اول قاعدگی است) تزریق می شود تا به مرور جذب شده و تاثیرگذار باشد.

در صورتی که احتمال بارداری اولیه وجود نداشته باشد (به عنوان مثال، در صورت عدم وجود رابطه جنسی از زمان آخرین پریودی قبل از تزریق)  می توان از آمپول ضد بارداری در انتهای چرخه قاعدگی نیز استفاده کرد، اما هفت روز برای شروع تاثیر آن زمان نیاز است. در این هفت روز برای جلوگیری از بارداری ناخواسته، استفاده از کاندوم یا اجتناب از رابطه جنسی واژینال توصیه می شود. همچنین باید هر 12 هفته یک بار تزریق آمپول انجام شود.

هشدار مهم:

تزریق این آمپول حتی اگر بموقع هم باشد از عفونت های منتقله از راه جنسی جلوگیری نمی کند. برای محافظت در مقابل STI ها تنها می توان از کاندوم همزمان با آمپول ضدبارداری استفاده کرد.

احتمال بارداری با آمپول سه ماهه

آمپول سه ماهه ضد بارداری بین 99٪  تا (تنها در صورتی که تزریق دیر نشده باشد و دلیل دیگری برای اینکه دارو اثر کمتری داشته باشد وجود نداشته باشد) 94٪ موثر است. این به این معنی است که از هر 100 زن که به طور مداوم بیش از یک سال از آمپول سه ماهه ضد بارداری استفاده می کنند، باز هم ممکن است 1 تا 6 زن باردار شوند. مزایای آمپول سه ماهه ضد بارداری به عنوان روش پیشگیری از بارداری عبارتند از: 

• تاثیر طولانی مدت و موثر برای پیشگیری از بارداری
• ارزان قیمت
• غیر قابل کشف توسط افراد دیگر
• مناسب برای زنانی که نمی توانند داروهای ضد بارداری حاوی استروژن مانند قرص یاسمین را مصرف کنند.
• زنان دارای پریودی های سنگین تر احتمالا پریود نمی شوند یا خونریزی کمتری دارند
• زنانی که درد پریودی کمی دارند یا اصلا درد ندارند و برای بیماری اندومتریوز یا سندرم پیش از قاعدگی(PMS) بسیار مفید است.
• احتمال کم خونی (علائم و درمان کم خونی) ناشی از دوره های سنگین را کاهش می دهد.
• کاهش خطر ابتلا به سرطان رحم

مقاله پیشنهادی اوما: 4 نوع قرص اورژانسی و نحوه مصرف آنها بهمراه اثربخشی

چه کسی نمی تواند از آمپول سه ماهه ضد بارداری استفاده کند؟

این آمپول برای اکثر زنان مناسب است، هرچند بهتر است سن افراد مصرف کننده بین 18 تا 50 سال باشد. این آمپول را می توان در حین شیردهی نیز استفاده کرد. اما مقدار کمی از هورمون های آن وارد شیر می شود، ولی خوشبختانه کیفیت شیر را تغییر نمی دهد. به طور کلی نیز افراد در شرایط زیر نمی توانند از این آمپول استفاده کنند:

• زنان با خونریزی غیرعادی که بررسی نشده است.
• زنانی که ممکن است باردار باشند.
• زنان با سابقه سرطان پستان در 5 سال گذشته یا بیماری شدید کبد.
• زنان با سابقه قبلی سکته مغزی یا CAD قابل توجه

معایب آمپول سه ماهه ضد بارداری

 آمپول سه ماهه ضد بارداری به دلیل هورمون هایی که دارد الگوهای خونریزی یا پریودی را تغییر می دهد. پیش بینی نمی شود که چه تغییراتی ممکن است رخ دهد، اما ممکن است این تغییرات شامل موارد زیر باشد:

• در طی اولین ماه استفاده، هفت روز یا بیشتر خونریزی نامنظم و لکه بینی معمول است. فراوانی و مدت چنین خونریزی با افزایش طول مدت استفاده کاهش می یابد.
• پس از یک سال استفاده، 50 درصد زنان هیچ پریودی ندارند و با استفاده مداوم، میزان آمنوره (از دست دادن پریودی) به 75 درصد افزایش می یابد.
•  خونریزی نامنظم یا لکه بینی
• گاهی اوقات خونریزی طولانی مدت اما سبک و خفیف.
•  خونریزی شدید (نادر)

تاخیر در باروری

در کنار همه معایب بالا اگر بعد از استفاده از این آمپول تصمیم به بارداری داشته باشید نسبت به حالت طبیعی دیرتر باردار می شوید و حداقل نه ماه زمان از آخرین تزریق لازم است تا شرایط باروری بدنتان نرمال شود و به حالت قبلی برگردد. حدود 50 درصد از خانم ها تقریبا بعد از ده ماه فاصله از آخرین تزریق باردار شده اند و برخی خانم ها نیز حدود 18 ماه بعد توانسته اند باردار شوند. 

مقاله پیشنهادی اوما: 12 قرص ضد بارداری موجود در ایران

آیا آمپول یک ماهه ضد بارداری باعث چاقی میشود؟

آمپول سه ماهه ضد بارداری نیز مانند بسیاری از داروهای شیمیایی دیگر می تواند یک سری عوارض جانبی ایجاد کند. عوارض جانبی احتمالی عبارتند از

• افزایش وزن در بعضی از زنان
• سردرد (برای رفع سر درد چه باید کرد؟)
• آکنه
• تغییر در میل جنسی
• تغییرات خلق و خویی

پیامدهای احتمالی یک تزریق طولانی است و اگر عوارض جانبی رخ دهد، ممکن است تا 3 ماه طول بکشد (ممکن است بعد از تزریق اثرات یک تزریق، معکوس نشود( برخی از عوارض جانبی (به خصوص تغییرات خونریزی) ممکن است بیش از 3 ماه هم باقی بمانند، اگرچه تعدادی از گزینه های درمان با موفقیت های متفاوت وجود دارد که ممکن است در صورت بروز مشکلاتی برای کاهش خونریزی مفید باشند و استفاده از آن ها به نظر پزشک شما بستگی دارد.

استفاده از آمپول سه ماهه ضد بارداری با کاهش اندک تراکم استخوان هنگام استفاده همراه است. مطالعات تحقیقاتی پیشنهاد می دهند:

1. پس از اتمام استفاده از آمپول سه ماهه ضد بارداری، معمولا این تراکم با تغذیه مناسب و ورزش برگشت پذیر است.
2. همچنین شواهدی از افزایش شکستگی در زنانی که از آمپول سه ماهه ضد بارداری استفاده می کنند، وجود ندارد.

بهترین زمان تزریق امپول ضد بارداری

شروع آمپول سه ماهه ضد بارداری برای اولین بار نیاز به ارزیابی توسط دکتر دارد. این ارزیابی به شما اجازه می دهد هر سوالی که دارید بپرسید و اطمینان حاصل کنید که این روش برای شما مناسب تر است. اولین تزریق آمپول سه ماهه ضد بارداری معمولا در طول پنج روز اول یک دوره انجام می شود.  بسیار مهم است که در هنگام تزریق احتمال بارداری وجود نداشته باشد، زیرا ممکن است به تأخیر در تشخیص بارداری و خطرات بعدی منجر شود.

---

سوالات رایج شما درباره آمپول سه ماهه ضدبارداری

باید در مورد استفاده مداوم از آمپول سه ماهه ضد بارداری چه بدانم؟

پیگیری تزریق آمپول سه ماهه ضد بارداری هر 12 هفته برای ادامه جلوگیری از بارداری لازم است. اگر بیش از 12 هفته از آخرین تزریق گذشته باشد ممکن است در معرض خطر بارداری باشید. اگر مطمئن نیستید که چه کاری انجام دهید، به پزشک خود مراجعه کنید. به ویژه اگر فکر می کنید ممکن است نیاز به پیشگیری اضطراری داشته باشید. برای تجدید تجویز آمپول سه ماهه ضد بارداری باید به پزشک مراجعه کنید. بررسی خطرات از دست دادن تراکم استخوان (پوکی استخوان) در این مراجعه انجام می شود.

آیا تزریق آمپول سه ماهه ضد بارداری در کاهش میل جنسی تاثیر می گذارد؟

گاهی اوقات تزریق می تواند میل جنسی زن را کاهش دهد. از سوی دیگر، حس امنیت در برابر خطر حاملگی ترس او را از بین برده و باعث افزایش روابط با کیفیت بالاتر می شود.

آیا آمپول سه ماهه ضد بارداری برای سلامتی خطر دارد زیرا فردی که از این آمپول استفاده می کند پریود نمی شود؟

هیچ اثر بدی ناشی از قطع پریودی به خاطر تزریق وجود ندارد و از دست رفتن پریودی طبیعی است.

آیا تزریق آمپول سه ماهه ضد بارداری باعث سقط جنین می شود؟

تزریق از تخمک گذاری جلوگیری می کند. در صورت عدم تخمک گذاری، تخمک آزاد نمی شود و هیچ باروری اتفاق نمی افتد. اگر لقاحی وجود نداشته باشد، حاملگی اتفاق نمی افتد. و سقط جنین بدون بارداری نمی تواند رخ دهد.

آیا تزریق آمپول سه ماهه ضد بارداری باعث سرطان می شود؟

خیر مطالعات نشان می دهد تزریق خطر ابتلا به سرطان تخمدان و دهانه رحم را افزایش نمی دهد. در واقع تزریق باعث کاهش احتمال سرطان پوشش رحم هم می شود. مطالعات بالینی بین المللی نشان می دهد احتمال بسیار کمی برای ابتلا به سرطان پستان بعد از تزریق وجود دارد، اما خطر سرطان در تزریق طولانی مدت وجود ندارد

آیا تزریق آمپول سه ماهه ضد بارداری باعث ناباروری دائمی می شود؟

خیر مطالعات نشان می دهد به طور متوسط زنانی که قصد بارداری دارند 9 تا 10 ماه پس از آخرین تزریق DMPA  باردار می شوند.

اگر یک زن در حالی که از آمپول سه ماهه ضد بارداری استفاده می کند، باردار شود آیا به جنین آسیب می رسد؟

خیر. بارداری در طی استفاده از آمپول سه ماهه ضد بارداری بسیار نادر است. در موارد نادر که بارداری اتفاق بیفتد، هیچ آسیبی به جنین وارد نمی شود، زیرا هورمون های موجود در آمپول همانند هورمون های زنان در دوران بارداری هستند.

آیا خون پریودی در حین استفاده از آمپول ضد بارداری در رحم ذخیره م یشود؟

خیر. خون پریودی در داخل رحم در هنگام استفاده از آمپول ذخیره نمی شود. اگر چه خانم هایی که از DMPA استفاده می کنند مدتی طولانی پریود نمی شوند اما این مسئله بی ضرر است و به دلیل کاهش ضخامت پوشش داخل رحمی است.

آیا در حین استفاده از آمپول سه ماهه ضد بارداری حالت تهوع یا استفراغ را تجربه می کنم؟

خیر. برای زنانی که از تزریق آمپول سه ماهه ضدبارداری استفاده می کنند تهوع و استفراغ حالتی غیر معمول است و  این روش عوارضی مثل قرص های ضدبارداری را ندارد. 

[collapse id=2865]

منبع: سلامت بانوان اوما

ضربان قلب جنین و رابطه آن با سقط

یکی از مهم ترین معیارهای تشخیص سقط جنین در سه ماهه اول بارداری و حتی بعد از آن تعداد ضربان قلب جنین است که اگر از یک اندازه مشخصی کمتر باشد پزشک اطمینان می یابد که جنین سقط شده است و یا احتمال سقط زیاد است. در این شرایط معمولا پزشک چندین سونوگرافی پی در پی را برایتان تجویز می کند تا در چند اسکن متوالی وضعیت جنین را بررسی کرده و تشخیص دقیقی داشته باشد.

زمانی که ضربان قلب جنین آهسته تر از حد انتظار است به آن برادیکاری جنین گفته می شود که به معنی بالا رفتن احتمال سقط می باشد. گاهی نیز ممکن است سن حاملگی درست محاسبه نشده باشد که دلیل اصلی سونوگرافی های پی در پی نیز همین است که این خطای انسانی را از بین ببرد. در این مقاله می خواهیم برای شما مادران اومایی عزیز وضعیت ضربان قلب جنین و تشخیص سقط از طریق شمارش این ضربان را توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

خطر سقط جنین

ضربان قلب متوسط جنین در حدود هفته ششم بارداری باید به طور متوسط 6 ضربه در هر دقیقه باشد. از هفته ای که ضربان قلب شروع می شود به سرعت افزایش می یابد و در هفته نهم حتی به 180 بار در دقیقه می رسد و بعد دوباره کمی کاهش پیدا می کند. بنابراین متفاوت بودن تعداد ضربان قلب در طول بارداری کاملا طبیعی است و نباید نگران ان باشید اما کمترین تعداد ضربان قابل قبول برای جنین از هفته پنج به بعد 3 بار در دقیقه می باشد. در طول هفته ششم بارداری این ضربان افزایش ناگهانی دارد و به 100 بار در دقیقه می رسد. در هفته هفتم نیز تعداد ضربان به طور متوسط 120 بار در دقیقه خواهد بود. 

اگر ضربان قلب جنین در طی هفته هفتم بارداری پایین تر از این حد باشد، از نظر پزشکی احتمال خطر سقط جنین افزایش می یابد. این امکان نیز وجود دارد که ضربان آهسته قلب جنین در سه ماهه اول موقتی باشد که این وضعیت به عنوان برادی کاردی زودگذر شناخته می شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که یک سونوگرافی واژینال فشار بیش از حدی را در رحم ایجاد کرده و باعث کند شدن ضربان قلب به صورت موقت شده است.

نتایج مطالعه ای که در ژورنال آمریکایی Roentgenology منتشر شده است نشان می دهد که پزشکان می توانند تعیین کنند که کدام یک از جنین های با ضربان قلب پایین در سن حاملگی 6 هفته در معرض خطر هستند و کدام یک از آنها مشکلی ندارند. معمولا از هر 18 مادر بارداری که دچار این شرایط می شوند 16 تای آن ها با موفقیت دوران بارداری را طی کرده و فرزند سالمی به دنیا می اورند و تنها دو بارداری منجر به سقط می شود. 

ناهنجاری های ژنتیکی در سه ماهه اول می تواند دلیل اصلی سقط جنین در این زمان باشد. اگر سونوگرافی شما نشان داد که کودک شما ضربان قلب آهسته ای دارد، احتمالاً می ترسید و نگران می شوید، به خصوص اگر مجبور باشید یک هفته برای سونوگرافی بعدی صبر کنید. متاسفانه راه دیگری برای تشخیص دقیق وضعیت جنین وجود ندارد و باید در این چند روز صبور و آرام باشید. بعضی اوقات ضربان قلب کودک در سونوگرافی بعدی عادی می شود و در این صورت بارداری بدون عوارض بیشتر ادامه خواهد یافت.

اما متأسفانه گاهی اوقات نیز نتیجه دیگری در سونوگرافی مشخص خواهد شد. ضربان پایین جنین بصورت پایدار طی دو یا چند هفته  غالباً نتیجه یک ناهنجاری کروموزومی است که باعث می شود حاملگی متوقف شود و یا در صورت ادامه ریسک آن بالا خواهد بود و مادر نیاز به مراقبت های ویژه ای خواهد داشت.

موارد استفاده از سونوگرافی

در دوران بارداری، سونوگرافی که تصاویر داخل رحمی را با استفاده از امواج صوتی تولید می کند ممکن است به دلایل مختلف استفاده شود که عبارتند از:

•  ارزیابی ویژگی های کروموزومی
•  ارزیابی وضعیت آناتومیک
•  ارزیابی طول دهانه رحم
• محاسبه دقیق سن جنین برای انجام آزمایشات و زمان زایمان 

 ارزیابی سلامت جنین

در طی 13 تا 18 هفته اول حاملگی، سن جنین با استفاده از سونوگرافی قابل تعیین است. 5 فاکتور مهم در سونوگرافی برای اندازه گیری سن کودک شامل دور سر، دور شکم، طول استخوان ران، قطر سر جنین و قطر جمجمه است.

با استفاده از سونوگرافی، صدای قلب جنین در حدود هفته دهم حاملگی به وضوح قابل شنیدن است. بین 18 تا 20 هفته طول می کشد که ضربان قلب کودک با استفاده از گوشی پزشکی شنیده شود.

دقت سونوگرافی در یافتن ضربان قلب جنین

سونوگرافی یک روش استاندارد برای تعیین وضعیت جنین است. گاهی اوقات در سه ماهه اول بارداری، مشخص نیست که ضربان قلب وجود دارد یا خیر. در این موارد برای تعیین وضعیت جنین باید آزمایش های بیشتری انجام شود. این آزمایشات شامل آزمایش اندازه گیری  سطوح بتا hCG است که هورمون های بارداری هستند و با پیشرفت بارداری در سه ماهه اول افزایش می یابند.

در اواخر بارداری، اولین علامت مرگ جنین معمولاً عدم حرکت نوزاد در شکم مادر است. هنگامی که کودک در حال حرکت نیست، می توان از سونوگرافی برای تشخیص صدای قلب جنین و کشف دلیل عدم حرکت جنین استفاده کرد.

سخن آخر

ضربان قلب پایین جنین می تواند خطرات جدی در پی داشته باشد بنابراین در صورتی که این اتفاق برای جنین شما افتاد لطفا ابتدا آرامش خود را حفظ کنید زیرا استرس می تواند شرایط را بددتر کند. سعی کنید کمی صبور باشید و تا زمان تشخیص دقیق نگران نباشید زیرا بارها پیش آمده است که تنها به دلیل اشتباه در محاسبه تاریخ دقیق شروع بارداری در زمان مناسب سونو انجام نشده است. همچنین در این شرایط تمام دستورالعمل های پزشک را مو به مو اجرا کنید تا احتمال خطر سقط کاهش یابد.

[collapse id=2837]

منبع: سلامت بانوان اوما

تفسیر اولین سونوگرافی در بارداری

یکی از کارهای مهمی که باید هر چند وقت یک بار در دوران بارداری انجام شود سونوگرافی است که معمولا در دو نوع سونوگرافی شکمی و سونوگرافی واژینال انجام می شود. اما سونوگرافی اولیه از اهمیت ویژه ای برخوردار است و پزشک اندازه گیری های خاصی را در این سونوگرافی انجام می دهد که اطلاعات مهمی در مورد سن حاملگی و زنده بودن جنین و به طور کلی سلامت بارداری به پزشک می دهد. در واقع این وسیله پیشرفته برای بررسی وضعیت بارداری بسیار دقیق است و حتی می تواند علائم سقط جنین را طی یک یا چند سونوگرافی پشت سرهم تشخیص دهد تا در صورت سقط جنین بارداری بی دلیل ادامه پیدا نکند. 

سونوگرافی چگونه انجام می شود؟

در سه ماهه اول، پزشکان معمولاً از یک سونوگرافی شکمی استفاده می کنند. حتی با اینکه ساک حاملگی در حال توسعه و قطب جنین در این مرحله بسیار کوچک است، سونوگرافی شکمی اطلاعات دقیقی را ارائه می دهد. گاهی اوقات نیز برای بررسی دقیق تر از سونوگرافی واژینال استفاده می شود. در این نوع سونوگرافی، پزشک یا تکنسین یک پروب نازک را داخل واژن وارد می کند. سپس در طول انجام سونوگرافی، آنها یکسری اندازه گیری ها را از جمله اندازه کیسه حاملگی، اندازه کیسه زرده، طول قطب جنین و ضربان قلب را انجام می دهند که به پزشک کمک می کند تا شرایط بارداری و جنین شما را بهتر بشناسد و هرگونه خطر احتمالی را نیز تخمین بزند. 

در سونوگرافی شکمی از خانم خواسته می شود که با مثانه پر برای اسکن بیاید، زیرا این عمل رحم  را در وضعیتی قرار می دهد که انجام اندازه گیری ها را آسان تر می کند. سپس پزشک یا تکنسین ژلی را روی قسمت تحتانی شکم پخش کرده و از ترانسمیتر( دسته مخصوص برای سونوگرافی) برای اندازه گیری از چندین زاویه استفاده می کند.

نتایج سونوگرافی اولیه بارداری

در این سونوگرافی نقطه عطف سن حاملگی قابل مشاهده است. در سونوگرافی هفته چهارم ضخامت احتمالی آندومتر نشان داده می شود و گاهی نیز هنوز علائمی از بارداری مشخص نیست زیرا سن بارداری از اولین روز آخرین پریودی شما محاسبه خواهد شد. در هفته پنجم بارداری ساک حاملگی برای اولین بار مشخص می شود. در هفته 5.5 الی 6 بارداری جنین و احتمالا ضربان قلب او احساس خواهد شد و در هفته 6.5 الی 7 بارداری ضربان قلب جنین در سونوگرافی به وضوح مشخص است. 

این میانگین ها مربوط به خانم هایی هستند که نقاط رشد ویژه حاملگی در سونوگرافی اولیه از طریق واژن قابل ردیابی می باشند. به طور کلی، سونوگرافی شکمی دقت کمتری نسبت به سونوگرافی واژینال دارد و ممکن است تا یک هفته یا بیشتر از زمان هایی که در بالا گفته شد این نقاط عطف را تشخیص ندهد.

به یاد داشته باشید که هرگونه عدم اطمینان در مورد تاریخ تخمک گذاری نیز می تواند بر آنچه سونوگرافی اولیه نشان می دهد، تأثیر بگذارد.

سونوگرافی اولیه برای تعیین سقط جنین

نتایج حاصل از سونوگرافی اولیه با آنچه که برای سن حاملگی بارداری پیش بینی می شود، مقایسه می شود. سن حاملگی براساس اولین روز از آخرین پریودی شما محاسبه می شود. با این حال، اگر شما روز دقیق شروع آخرین پریودی خود را ندانید این روش به طور کلی و پیش فرض چرخه 28 روزه را با فرض تخمک گذاری در روز چهاردهم در نظر می گیرد. بسیاری از خانم ها سیکل کوتاهتر یا طولانی تری دارند و در روز چهاردهم تخمک گذاری نمی کنند و این می تواند بر آنچه سونوگرافی باید در طول حاملگی در زمان های مشخص نشان دهد تأثیر بگذارد.

به عنوان مثال، اگر یک زن چرخه قاعدگی 35 روزه داشته باشد، به احتمال زیاد در روز 21 از چرخه قاعدگی خود تخمک گذاری می کند (زیرا تخمک گذاری معمولاً دو هفته قبل از شروع دوره قاعدگی بعدی اتفاق می افتد). اگر زن باردار شد و شش هفته بعد از تاریخ شروع آخرین قاعدگی خود سونوگرافی داشت، سن بارداری از نظر پزشک 5 هفته در نظر گرفته می شود تا احتمال خطا در سونوگرافی کاهش پیدا کند. 

اگر زن نداند  که در بیست و یکمین روز از چرخه خود یا دقیقا در چه روزی تخمک گذاری کرده است، ممکن است بی دلیل نگران این باشد که او دچار سقط جنین شده است. بنابراین در این شرایط پزشک سونوگرافی دیگری را برای دو هفته بعد تجویز می کند تا مشخص شود که جنین در چه وضعیتی است. 

از آن جایی که همه خانم ها به خصوص افرادی که قصد بارداری ندارند با دقت شروع دوره قاعدگی را ردیابی نمی کنند. اگر زن نتواند به یاد بیاورد که قاعدگی او از چه زمانی شروع شده و روز اشتباهی را حدس بزند، حتی اگر یک چرخه معمولی 28 روزه داشته باشد،  می تواند نتایج مورد انتظار از یک سونوگرافی را تغییر دهد.

در اوایل بارداری، ساک حاملگی و جنین هر روز به طرز چشمگیری رشد و تغییر می کنند، بنابراین حتی چند روز خطا در محاسبه سن بارداری می تواند باعث انجام سونوگرافی در زمان نامناسب و ایجاد نگرانی شود. 

چه زمانی نتایج سونوگرافی اولیه نامشخص است؟

بعضی اوقات سونوگرافی نتایج نامشخصی خواهد داشت. به عنوان مثال، اگر یک زن هفت هفته باردار باشد و سونوگرافی ضربان قلب جنین را نشان ندهد، پزشک سونوگرافی دیگری را برای هفته بعدی تجویز می کند. در این شرایط نباید نگران باشید و حاملگی هنوز هم می تواند طبیعی باشد و تنها به دلیل اشتباه محاسباتی شما یا پزشک این اتفاق بیفتد. 

اگر سونوگرافی در این هفته ساک حاملگی خالی را نشان دهد می تواند به معنی بارداری پوچ باشد و یا اینکه جنین آن قدر کوچک است که هنوز در سونوگرافی دیده نمی شود. در این حالت نیز پزشک یک سونوگرافی دیگر برای یکی دو هفته بعدش تجویز می کند تا بتواند نتیجه مشخصی را به شما اعلام کند.

در هر یک از این موارد، نتایج سونوگرافی بعدی ممکن است نشانگر سقط جنین باشد یا ممکن است بارداری هنوز طبیعی باشد. اگر سونوگرافی بعدی نشان دهد که بارداری به پیشرفت خود ادامه داده است، نتایج قبلی را می توان مربوط به مشکلات تعیین تاریخ دقیق بارداری دانست.

اگر سونوگرافی بعدی هنوز هم پیشرفت غیر طبیعی را نشان دهد، پزشک می تواند به طور قطعی سقط جنین را تشخیص دهد. در بسیاری موارد، پزشک نمی تواند فقط براساس یک اسکن سونوگرافی اولیه بارداری، این تشخیص را انجام دهد. انتظار برای سونوگرافی مکرر می تواند از نظر عاطفی برای مادر بسیار دشوار باشد، اما برای جلوگیری از تشخیص اشتباه ضروری است.

سایر اطلاعات تشخیصی

پزشک از طریق سونوگرافی می تواند اطلاعات مفید دیگری نیز کسب کند که در ادامه بارداری و یا در صورت سقط جنین در بارداری های بعدی به او و شما کمک خواهد کرد. در واقع هر تعداد سونویی که پزشک تجویز می کند انجام دهید تا تشخیص های او دقیق باشد و نگران نوزادتان نباشید زیرا سونوگرافی عملی تهاجمی نبوده و آسیبی به جنین نمی رساند. در واقع نتایج سونوگرافی های اولیه می تواند کمک بزرگی به پزشک بکند. مثلا اگر خانمی تست بارداری مثبت داشته باشد و به دنبال آن نتایج آزمایش اچ سی جی نیز بارداری او را تایید کند اما علائم دیگر قابل اندازه گیری در هفته پنجم یا ششم مشخص نباشد پزشک احتمال می دهد که جنین سقط شده باشد.

همچنین دستورالعملی از دانشکده زنان و زایمان کالج آمریکایی وجود دارد که می گوید اگر طول تاج شکاف  7 میلی متر یا بیشتر بدون ضربان قلب باشد، یا اگر میانگین قطر ساک بارداری 25 میلی متر یا بیشتر باشد و ضربان قلب وجود نداشته باشد، نارسایی حاملگی رخ داده است و به احتمال زیاد بارداری باید متوقف شود. 

با پیشرفت بارداری، سونوگرافی در ماه های بعدی برای تعیین سلامت جنین و شرایط  حاملگی دقیق تر می شود. اگر سونوگرافی در سه ماهه دوم یا سوم نشان دهد که کودک هیچ ضربان قلبی ندارد نوزاد مرده است و بارداری باید متوقف شود. 

سخن آخر

با توجه به حساسیتی که دوران بارداری دارد هر هفته آن پر از تغییرات در وضعیت جنین و مادر می باشد. بنابراین باید همه دستورالعمل های پزشکی اعم از انجام آزمایشات لازم و تعداد سونوگرافی ها را به طور دقیق و به موقع انجام دهید تا درصد خطرات احتمالی هر چه بیشتر کاهش یابد. در این زمینه به پزشکتان کاملا اعتماد داشته باشید و در صورت بروز مشکل تا مطمئن شدن از آن خودتان را نگران نکنید و صبور باشید. 

[collapse id=2836]

منبع: سلامت بانوان اوما

درد لانه گزینی چند روز است؟

فرایند باردار شدن فرایند پیچیده ای است که بصورت مرحله به مرحله انجام می شود و به همین دلیل زمان بر است. یکی از مهم ترین مراحلی که باید برای شروع بارداری طبیعی انجام شود لانه گزینی است. شرایط و علائم بارداری برای خانم های مختلف کاملا متفاوت است. در برخی خانم ها در زمان لانه گزینی درد کمی مانند گرفتگی پریودی معمولا در یک سمت پهلو ایجاد می شود و برخی خانم ها نیز با اینکه باردار شده اند این درد را حس نخواهند کرد.

لانه گزینی در واقع درست زمانی است که رشد جنین آغاز می شود. گاهی اوقات نیز در کنار درد خونریزی لانه گزینی  را نیز تجربه خواهید کرد. در این مقاله می خواهیم برای شما مامان اومایی عزیز توضیح دهیم درد لانه گزینی چند روز طول می کشد و به چه صورت است؟ با ما همراه باشید.

درد و گرفتگی لانه گزینی چگونه است و چند روز طول می کشد؟

درد و گرفتگی لانه گزینی به طور کلی حداقل 1 روز و حداکثر 3 روز به طول می انجامد. گرفتگی لانه گزینی یکی از آن گرفتگی های شدید نیست که شما را از امور عادی زندگی دور می سازد و در اکثر مواقع احساس گرفتگی ملایمی است که در قسمت پایین شکم دارید و حتی ممکن است خیلی کمتر از گرفتگی های پریودی باشد. البته ممکن است این گرفتگی های عضلانی را در قسمت های دیگر بدن تان نیز احساس کنید، اما اکثر زنان آن را در ناحیه شکم خود و بخصوص در یک طرف بسته به تخمدانی که تخمک قابل باروری را آزاد کرده است تجربه می کنند.

سایر احساساتی که همراه با گرفتگی لانه گزینی هستند شامل سوزن سوزن شدن و درد پشت است که بسیار شبیه به دردهای قبل از قاعدگی است و تشخیص تفاوت آن با درد های قاعدگی دشوار است. در برخی از زنان باردار نیز گرفتگی لانه گزینی به هیچ وجه احساس نمی شود و حتی متوجه نمی شوند که این اتفاق برای آنها افتاده است. این علامت معمولا در بین 30 الی 35% زنان باردار اتفاق می افتد. اگر احساس سوزش ناگهانی شدید بین دوره های قاعدگی خود دارید، احتمالا چیزی اشتباه است و باید در اسرع وقت به پزشک اطلاع دهید تا علت آن بررسی شود (لقاح چگونه صورت میگیرد؟).

آیا گرفتگی لانه گزینی میتواند دردناک باشد؟

همانطور که جنین در دیواره رحم کاشته می شود، بسیاری از زنان درد لانه گزینی یا گرفتگی عضلانی را تجربه می کنند. اما دردی که تجربه می کنید هرگز نباید شدید باشد. اگر تب، لرز و یا خونریزی سنگین واژینال داشتید، حتما به پزشک مراجعه کنید تا خطری شما را تهدید نکند. 

مقاله پیشنهادی اوما: ضخامت رحم ( آندومتر) برای بارداری و لانه گزینی

آیا در هنگام تجربه درد و گرفتگی لانه گزینی باید کاری انجام دهم؟

اگر احساس گرفتگی به اندازه ای خفیف است که می توانید وظایف روزانه خود را انجام دهید، احتمالا آن را به راحتی می توانید آن را از سر بگذرانید. اما اگر درد به قدری ناراحت کننده است که قابل تحمل نیست، باید به پزشک اطلاع دهید زیرا احتمال دارد در معرض بیماری های دیگری قرار گرفته باشید. در صورت شدید بودن درد لانه گزینی و حتی دردهای قبل از قاعدگی برای کاهش درد می توانید به توصیه های زیر عمل کنید:

1-  کاهش استرس

باید هر چیزی که باعث استرس می شود را برطرف کنید. استرس درد گرفتگی لانه گزینی را تشدید می کند. بنابراین، هر کاری انجام دهید تا آرام شوید. بعضی افراد با خوابیدن یا مرخصی گرفتن از محل کار استراحت می کنند، برخی با گوش دادن به یک موسیقی ملایم یا تمرینات مدیتیشن آرام می شوند. پس هر کاری که باعث آرامشتان می شود را انجام دهید.

2- ماساژ

می توانید از روش های ماساژ قبل از زایمان برای کاهش دردها استفاده کنید. 

3- هیدراتاسیون

در طول روز به طور مرتب آب بخورید تا بدنتان کم آب نشود زیرا یکی از علت های درد می تواند کم آبی بدن باشد. هر چقدر بدن خشک تر باشد، احتمال انواع اسپاسم و درد عضلانی بیشتر خواهد بود. 

4- گرم نگه داشتن بدن

هنگامی که گرفتگی را تجربه می کنید، گرما بهترین دوست شماست. دماهای بالا باعث کاهش گرفتگی عضلات می شود و در نتیجه درد و ناراحتی را تسکین می دهد. سعی کنید حمام گرم بگیرید و یا از کمپرس داغ در ناحیه مورد نظر استفاده کنید و ببینید آیا کمک می کند یا خیر؟

مقاله پیشنهادی اوما: چند روز بعد از لانه گزینی تست بارداری مثبت میشود

درد لانه گزینی در مقابل درد و گرفتگی قاعدگی

یکی از چیزهایی که باید مراقب باشید، این است که گرفتگی عضلانی را با گرفتگی قاعدگی اشتباه نگیرید. بسیاری از زنان فکر می کنند که به علت لانه گزینی گرفتگی ایجاد می شود، در حالی که در واقعیت این گرفتگی به خاطر قاعدگی است. این دردها بسیار شبیه است و به همین دلیل اشتباه گرفته می شوند.  بنابراین، در اینجا تفاوت های گرفتگی لانه گزینی و گرفتگی قاعدگی را برایتان توضیح می دهیم:

1)    شدت گرفتگی

شدت گرفتگی نشان می دهد گرفتگی لانه گزینی است یا قاعدگی. گرفتگی لانه گزینی سبک است و در فواصل نامنظم رخ می دهد اما گرفتگی قاعدگی معمولا شدیدتر است و به شدت افزایش می یابد.

2)    طول گرفتگی 

گرفتگی لانه گزینی به طور کلی حداقل1 روز و حداکثر 3 روز طول می کشد اما گرفتگی هایی که بیش از 3 روز طول می کشد، معمولا گرفتگی قبل از قاعدگی ناشی از افزایش سطح هورمون پروژسترون، می باشد. پروژسترون منجر به کاهش سرعت هضم غذا شده و گرفتگی عضلات را افزایش می دهد.

سخن آخر

همان طور که گفتیم تنها 30 الی 35 درصد از خانم هایی که باردار می شوند درد لانه گزینی را بصورت خفیف و کوتاه مدت تجربه خواهند کرد و بیشتر خانم ها حتی متوجه آن نمی شوند. این موضوع بیشتر به شرایط زندگی شما از جمله رژیم غذایی، میزان استرس، فعالیت و ... بستگی دارد و به همین دلیل در افراد مختلف متفاوت است. گاهی نیز درد ناشی از گرفتگی های پیش از پریودی است و اصلا بارداری اتفاق نیفتاده است. بنابراین در صورت عدم تصمیم برای بارداری به محض ایجاد درد نگران نشوید و چند روزی را تا زمان پریودی تحمل کنید.

[collapse id=2845]

منبع: سلامت بانوان اوما